• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Twierdza Kraków



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Fort 52 Borek – jeden z fortów Twierdzy Kraków. Powstał w latach 1885-1886. Zaliczał się do VIII sektora obronnego Twierdzy Kraków, obejmującego tereny między dolinami Wilgi i górnej Wisły. Jest to fort artyleryjski dwuwałowy. Fort 47 Łysa Góra – jeden z fortów V sektora obronnego Twierdzy Kraków. Znajduje się na terenie miejscowości Węgrzce, po wschodniej stronie szosy warszawskiej, kilkaset metrów od niej. Fort powstawał etapami w latach 1872-1885. Fort Łysa Góra jest jednym z największych fortów artyleryjskich Twierdzy. Rozpiętość jego szyi mierzona w granicach przeciwstoku fosy sięga 360m, zaś głębokość narysu licząc od ściany elewacyjnej koszar do zewnętrznego skraju fosy na załamaniu czołowym wynosi 136m. "Łysa Góra" jest wczesnym fortem artyleryjskim szkoły austriackiej, mocno nietypowym na tle późniejszych realizacji dzieł tej klasy; wykazuje też znaczne wpływy ówczesnej szkoły niemieckiej. Na jego nietypową formę największy wpływ miała zapewne kilkuetapowa realizacja dzieła. Decyzję o budowie fortu podjęto w roku 1872; w tym samym roku przyznano pierwszą transzę kredytu (400 tys. złotych reńskich) na jego budowę oraz kosztem 16.611 złotych reńskich dokonano wykupu gruntów pod planowane dzieło; stąd rok ten przyjmuje się jako datę początkową jego realizacji. Pierwsze prace budowlane podjęto jednak dopiero w roku 1874, a ukończenie budowy - na tym etapie dziejów fortu, w postaci dzieła prowizorycznego (Prowisorisches Werk), o konstrukcji ziemno-drewnianej, być może z elementami murowanymi - nastąpiło w roku 1878. Fort został następnie przebudowany na dzieło stałe w latach 1883 - 85.

    Twierdza Kraków (niem. Festung Krakau) – pierwotnie austriackie dzieła obronne wokoło Krakowa, a obecnie bogate lapidarium historii architektury obronnej, gdzie obok prawie kompletnej twierdzy austriackiej istnieją dzieła starsze – kościuszkowskie fortyfikacje z XVIII w., Wawel oraz średniowieczne baszty cechowe.

    Żarki – miasto w woj. śląskim, w powiecie myszkowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Żarki. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. częstochowskiego.Kaponiera – przykryta budowla fortyfikacyjna o różnej konstrukcji, wykorzystywana do prowadzenia ostrzału skrzydłowego lub skośnego w dwóch różnych kierunkach.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 1.1 1850–1878
  • 1.2 1878–1914
  • 1.3 I wojna światowa
  • 1.4 Od 1918
  • 2 Ciekawostki o Twierdzy Kraków
  • 3 Fortyfikacje wchodzące w skład Twierdzy Kraków
  • 3.1 Cytadela
  • 3.2 Pierścień wewnętrzny
  • 3.3 Pierścień zewnętrzny
  • 3.3.1 Obiekty zaplecza
  • 3.4 Dowództwa
  • 3.5 Koszary
  • 3.5.1 Pozostałe koszary
  • 3.6 Inne obiekty militarne
  • 3.7 Pancerze
  • 4 Zobacz też
  • 5 Bibliografia
  • 6 Linki zewnętrzne
  • Fort 52a „Łapianka” (Jugowice) – jeden z fortów Twierdzy Kraków. Powstał w latach 1896-1902 (według innych źródeł 1897-1898).Krosno (niem. Krossen) – miasto na prawach powiatu w województwie podkarpackim, siedziba władz powiatu krośnieńskiego.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wincenty Witos (ur. 21 stycznia 1874 w Wierzchosławicach koło Tarnowa, zm. 31 października 1945 w Krakowie) – polski polityk, działacz ruchu ludowego, trzykrotny premier Rzeczypospolitej Polskiej.
    Fort pancerny to fort, umożliwiający walkę zarówno na daleki (zwalczanie baterii artyleryjskich wroga), jak i bliski dystans (zdolny do walki ze szturmujacymi oddziałami piechoty wroga. Stanowiska bojowe fortu zabezpieczone są stalowymi pancerzami, artyleria rozmieszczona jest w pancernych wieżach obrotowych lub obrotowo-wysuwanych osadzonych w betonowych blokach koszarowo-bojowych lub bateriach umieszczanych na zbiegu wałów czoła i barków fortu. Również stanowiska obserwacyjne mieszczą się w kopułach pancernych, często posiadających możliwość obrotu. Przykładem fortów pancernych w Polsce są: fort IX Brunner, fort XI Duńkowiczki, fort XIII San Rideau - z Twierdzy Przemyśl, fort I - Twierdzy Toruń, fort 38 "Skała" - Twierdzy Kraków.
    Europa Środkowa – region położony pomiędzy różnie definiowanymi Europą Zachodnią i Europą Wschodnią. Europa Północna, Południowa i Południowo-Wschodnia również wpływają na zakres tego pojęcia, w zależności od ujęcia ich granic. Pojęcie rozumiane jest różnie w zależności od okresu historycznego.
    Fort 17 "Luneta Grzegórzecka" – fort Twierdzy Kraków. Zbudowany w latach 1849-1857 jako fort reditowy. Jeden z najstarszych obiektów Twierdzy Kraków. Znajdował się około 200 m. na zachód od dzisiejszej ulicy Skrzatów w Krakowie, około 100 m na północ od Wisły.
    Fortyfikacja (z łac. fortificatio – umocnienie) – zespół obiektów wojskowych w postaci odpowiednich budowli i urządzeń, przeznaczonych do prowadzenia działań obronnych.
    Fort 10 "Pradnik Biały" – jeden z fortów Twierdzy Kraków. Powstał około 1907 r., na miejscu szańca FS 10. Był to standardowy fort obrony bliskiej nowego rdzenia twierdzy. Obiekt na rzucie prostokąta. Kamienno-ceglano-stalobetonowy, jednokondygnacyjny.
    Siedmioboczny (sześć boków + załamana szyja) szaniec typu FS (Feld Schanz)(FS-21), który powstał w latach 1854 -1855. W 1914 roku został przebudowany na szaniec rdzenia. Ta zmiana polegała na spłaszczeniu fosy i umieszczeniu w centrum szańca schronu podkopowego. Szaniec rdzenia NS-24 był miejscem obozu pracy i miejscem egzekucji w latach 1940 -1944. W 1946 roku został uszkodzony podczas prac ekshumacyjnych. Dziś relikty Szańca leżą koło ul. Siemomyśla w Krakowie

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.095 sek.