• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Trzej filozofowie

    Przeczytaj także...
    Giorgione, właśc. Giorgio Barbarelli da Castelfranco lub Zorzi di Castelfranco (ur. w 1478 lub 1479 w Castelfranco Veneto, zm. przed 25 października 1510 w Wenecji) – włoski malarz okresu renesansu.Madonna w grocie, Madonna wśród skał – obraz Leonarda da Vinci, zamówiony przez Bractwo Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny przy kościele San Francesco Grande (św. Franciszka w Mediolanie).
    Filozofia przyrody – dział filozofii zajmujący się formułowaniem wniosków filozoficznych wynikających z dokonań nauk przyrodniczych.

    Trzej filozofowie – obraz przypisywany Giorgionowi.

    Obraz został namalowany na zamówienie weneckiego kolekcjonera Taddea Contariniego. Tytuł obrazu nie pochodzi od artysty. W najstarszych źródłach wzmiankowany jest jako Trzej filozofowie na tle krajobrazu (odnotowany już w 1525 roku) , Trzej matematycy lub Trzej magowie oczekujący na pojawienie się komety.

    Alchemia – przednaukowa praktyka łącząca elementy zawarte obecnie w chemii, fizyce, sztuce, semiotyce, psychologii, parapsychologii, metalurgii, medycynie, astrologii, mistycyzmie i religii. Wspólnym celem alchemików było odkrycie metody transmutacji ołowiu w złoto (kamień filozoficzny), lekarstwa na wszelkie choroby (panaceum) oraz eliksiru nieśmiertelności. Alchemię można uważać za bezpośredniego przodka współczesnej chemii.Leopold Wilhelm Habsburg (ur. 5 stycznia 1614 r. w Wiener Neustadt, zm. 20 listopada 1662 r. w Wiedniu) – drugi syn cesarza rzymsko-niemieckiego Ferdynanda II Habsburga i cesarzowej Anny Marii Bawarskiej, córki księcia Bawarii - Wilhelma V z dynastii Wittelsbachów. Młodszy brat cesarza Ferdynanda III.

    Opis obrazu[]

    Obraz przedstawia trzech mężczyzn. Giorgione podzieli obraz na dwie części. Po prawej umieścił postacie wtopione w otaczającą ich przyrodę. Grupa drzew i skały po lewej stronie oddzielają ich od pejzażu, widocznego przez mały fragment pośrodku. Trzy postacie, mimo iż są skupione wokół siebie nie kontaktują się ze sobą a ich spojrzenia i myśli skierowane są w inną stronę.

    Filozofia starożytna – pierwsza epoka filozofii zachodu obejmująca dorobek myślicieli antycznej (starożytnej) Grecji i Rzymu. Początek filozofii starożytnej datuje się na okres działalności Talesa z Miletu (koniec VII w. p.n.e.). Za datę końcową dla filozofii starożytnej przyjmuje się symboliczny kres starożytności (upadek cesarstwa zachodniorzymskiego w roku 476 r. n.e.) lub zamknięcie Akademii Platońskiej w 529 r. n.e. Z końcem filozofii starożytnej rozpoczyna się okres filozofii średniowiecznej.Awerroes (Ibn Ruszd; Abu al-Walid Muhammad ibn Ahmad ibn Muhammad ibn Ahmad ibn Ahmad ibn Ruszd, arab. أبو الوليد محمد بن احمد بن محمد بن احمد بن احمد بن رشد) (ur. 1126, zm. 10 grudnia 1198) – filozof, teolog, lekarz, prawnik, polityk i matematyk arabski z Kordowy, wygnany za nieprawowierne poglądy filozoficzne; zmarł na wygnaniu w Marrakeszu.

    Interpretacje[]

    Temat obrazu nie został nigdy do końca ustalony a historycy sztuki, na przestrzeni wieków, w różny sposób go interpretowali. To głównie na postaciach skupiono się chcąc zinterpretować tajemniczą scenę. W 1948 roku po odrestaurowaniu dzieła, oczom badaczom ukazało się drzewo figowe i liście bluszczu, symbolicznego odniesienia do Chrystusa. Na tej podstawie wysunięto hipotezę, iż Giorgone namalował trzech mędrców ze Wschodu. Inne interpretacje związane z atrybutami widocznymi na płótnie, skłaniały się ku tezie, iż postacie są personifikacją trzech dyscyplin naukowych: fizyki, logiki i etyki. W XIX wieku widziano w nich personifikację filozofii starożytnej (brodaty starzec), arystotelizmu przedstawicielem którego miał być Awerroes (mężczyzna w turbanie) oraz filozofii przyrody (młody chłopiec). Inne interpretacje skierowane były w stronę związku postaci z przedstawicielami mistyczno- okultystycznych tajnych związków. Dowodem tego mają być litery umieszczone haftowanej szacie mężczyzny w turbanie - ALCH, które kojarzono z alchemią i naukami tajemnymi. Zainteresowania te były popularne w środowisku z którego wywodził się zleceniodawca Contarini.

    Arystotelizm – nazwa poglądów filozoficznych Arystotelesa oraz tych kierunków i szkół filozoficznych, które rozwijały jego nauki. Arystotelizm rozwijał się zarówno w starożytności, jak i w późniejszych epokach (neoarystotelizm). Był nurtem rozwijanym nie tylko w obrębie filozofii, lecz także teologii (np. tomizm) czy w naukach przyrodniczych (nowożytna filozofia przyrody).

    W kompozycji obrazu Giorgionego można dopatrzyć się wpływy Leonarda da Vinci i Messiny, którzy mieli swój wpływ na późniejszą twórczość artysty. Stosuje on przykładowo perspektywę powietrzną Leonarda, podobna do tej z Madonny w grocie, tworząc odległość za pomocą kolejnych warstw niebieskawej mgły. Osiągnięte przez Giorgionego wyważenie światła i barwy stały się wizytówką późniejszego malarstwa weneckiego.

    Proweniencja[]

    Obraz został zamówiony przez Taddea Contariniego, u którego znajdował się do 1525 roku. W 1636 roku dzieło znajdowało się w kolekcji Bartolomeo della Nave z Wenecji, a następnie w latach 1638-1649 w kolekcjach Hamiltona. Kolejnym właścicielem był Leopold Wilhelm Habsburg.

    Bibliografia[]

  • Rolf Tomma Renesans w sztuce włoskiej Wyd. h.f.ullmann, ISBN 978-3-8331-4209-3
  • Ursula Kesselhut Giorgione, Wyd. Arkady, Warszawa 1976
  • Susanna Lisicka Wielkie muzea. Kunsthitorisches Museum Wyd.HPS, Warszawa 2007, ISBN 978-83-60688-26-7



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.