• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tristium liber

    Przeczytaj także...
    Tristia (z łac. Żale) – utwór autorstwa Owidusza składający się z elegii na śmierć Tibullusa i elegii w 5 księgach skierowanych do żony, przyjaciół i cesarza, pisany dystychem elegijnym.Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
    Polona – polska biblioteka cyfrowa, w której udostępniane są zdigitalizowane książki, czasopisma, grafiki, mapy, muzykalia, druki ulotne oraz rękopisy pochodzące ze zbiorów Biblioteki Narodowej oraz instytucji współpracujących.

    Tristium liber I. Variarum elegiarum liber I. Epigrammatum liber I (Księga żalów. Księga różnych elegii. Księga epigramatów) – zbiór poezji Klemensa Janickiego w języku łacińskim, wydany w Krakowie w 1542.

    Janicki wzorował się na zbiorze wierszy pt. Tristia autorstwa Owidiusza, w których autor pisał o rozpaczy i poczuciu krzywdy na wygnaniu. Utwory w zbiorze Janickiego mają różny charakter. Obok dzieł prezentujących przekonania artystyczne poety znajdują się utwory okolicznościowe, poświęcone mecenasom autora, jak Piotr Kmita. Tom Janickiego był jednym z najważniejszych wydarzeń w dziejach wczesnej poezji humanistycznej w Polsce.

    Puchlina wodna (łac. hydrops, z gr. ὕδρωψ) – historyczne określenie medyczne dotyczące objawu polegającego na gromadzeniu nadmiernej ilości płynu w tkankach i naturalnych jamach ciała. Nie występuje we współczesnej terminologii medycznej. Prawdopodobnie można traktować ją jako synonim obrzęków uogólnionych (łac. anasarca).Owidiusz, Publius Ovidius Naso (43 p.n.e. - 17 lub 18 n.e.) – jeden z najwybitniejszych elegików rzymskich, najbardziej utalentowany poeta epoki Augusta, należący do młodszego pokolenia twórców augustowskich. Syn bogatego ekwity z Sulmony (środkowa Italia). Zrezygnował z kariery urzędniczej i poświęcił się pisarstwu. Znajomy Horacego, przyjaciel Propercjusza. Najbardziej znany z utworów o tematyce miłosnej: Ars amatoria (Sztuka kochania), Amores - Pieśni miłosne, a także poematu epickiego "Metamorfozy". Utwór Sztuka kochania (Ars amandi, Ars amatoria) w 1564 r. trafił do indeksu ksiąg zakazanych.

    Czołowym utworem w zbiorze jest autobiograficzna Elegia VII – De se ipso ad posteritatem (O sobie samym do potomności), pisana w poczuciu albo przededniu śmierci. Opisuje dolegliwości autora (puchlina wodna), przebieg choroby, starania lekarzy, przeszłość i przyszłość ojczyzny, wspomina przyjaciół i opiekunów.

    Humanizm – w wąskim sensie: prąd filozoficzny, etyczny i kulturowy epoki odrodzenia (humanizm renesansowy). W szerokim sensie: antropocentryczna postawa intelektualna i moralna, wyrażającej się troską o potrzeby, szczęście, godność i swobodny rozwój człowieka, a także przykładająca wagę do racjonalnego myślenia. W szerokim sensie, można mówić o humanizmie starożytnym, czy współczesnym.Piotr Kmita Sobieński hrabia na Wiśniczu herbu Szreniawa (łac. Petrus Kmita de Wisnicze, Petrus Cmitha in Wissnicze, również, Kmitha , ukr., Кміта Петро, słow., węg. Peter Kmita z Sobnia, ur. w 1477, zm. 31 października 1553 roku) – marszałek wielki koronny od 1529 roku, marszałek nadworny koronny w latach 1518-1529, wojewoda krakowski w latach 1536-1553, starosta generalny krakowski w latach 1533-1553, starosta spiski (1522–1553), wojewoda sandomierski od 1535 roku, kasztelan sandomierski od 1532 roku, kasztelan wojnicki w latach 1527-1532, starosta spiski od 1523 roku, starosta kolski od 1524 roku, starosta przemyski od 1511 roku.
  • Clementis Ianitii poetae lavreati Tristivm liber I. Variarvm elegiarvm liber I. Epigrammatvm liber I. wyd. 1547

  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jerzy Ziomek: Renesans. Wyd. XI - 5 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 88-90, 513, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13843-1.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Tristium liber (wyd. 1542) w bibliotece Polona
  • Klemens Janicki, łac. Ianicius, inne formy nazwiska: Janeczko, Janicius (Janitius), Janicjusz, Janicz, Janik, Januscovius, Januszkowski, (ur. 16 listopada 1516 w Januszkowie, zm. prawdopodobnie w 1543 w Krakowie) – polski poeta piszący w języku łacińskim, humanista okresu odrodzenia.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.609 sek.