• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Transport for London

    Przeczytaj także...
    London River Services – oddział Transport for London (TfL) zarządzający transportem pasażerskim na rzece Tamizie w Londynie (Wielka Brytania). Jednostka udziela licencji prywatnym operatorom i właścicielom łodzi, oferującym usługi turystyczne i komunikacyjne, a także integruje system rzeczny z transportem publicznym w mieście.Burmistrz Londynu – najwyższy przedstawiciel samorządowej władzy wykonawczej na terenie Wielkiego Londynu. Jest on jedynym w Anglii szefem samorządowych władz wykonawczych wybieranym w wyborach powszechnych.
    Piccadilly line – jedna z linii metra w Londynie, oznaczana kolorem ciemnoniebieskim. Istnieje od 1906 roku. Obecnie liczy 53 stacje (w tym 25 podziemnych), zaś łączna długość jej trasy wynosi 71 kilometrów. Korzysta z niej ok. 176 milionów pasażerów rocznie.
    Logo TfL
    Symbolem londyńskiej komunikacji miejskiej są w oczach wielu cudzoziemców piętrowe autobusy
    Pociąg metra londyńskiego
    Tramwaj w Londynie
    Statek wycieczkowy na Tamizie

    Transport for London (TfL) – jednostka organizacyjna samorządu terytorialnego Wielkiego Londynu odpowiedzialna za kwestie transportu, w tym komunikacji publicznej. TfL zajmuje się zarówno bieżącym zarządzaniem infrastrukturą transportową (często za pośrednictwem wyłonionych w przetargach ajentów), jak i wdrażaniem długoterminowych strategii przyjmowanych przez władze Londynu.

    Wielki Londyn (ang. Greater London) – region administracyjny w południowo-wschodniej Anglii obejmujący miasto Londyn. Region zajmuje powierzchnię 1579 km² i liczy około 8 173 900 mieszkańców. Rozciągłość południkowa Wielkiego Londynu wynosi 46 km, a równoleżnikowa 58 km, co czyni go jednym z największych obszarowo miast świata.Docklands Light Railway (DLR) – system automatycznie sterowanych pociągów obsługujących obszar wschodniego Londynu. W 2006 roku przewiózł 60 milionów pasażerów. DLR należy do systemu komunikacji miejskiej Londynu (co przekłada się m.in. na bilety – wspólne dla metra i DLR), zaś jego linia jest zaznaczana na wszystkich schematach sieci metra. Organizacyjnie stanowi jednak niezależną jednostkę, zarządzaną w imieniu miasta przez prywatną firmę działającą na zasadzie ajenta. W skład DLR wchodzi obecnie 38 stacji i 31 kilometrów tras.

    Historia i władze[ | edytuj kod]

    TfL powstał w roku 2000 jako część reformy administracji lokalnej w Londynie, przeprowadzanej na podstawie przyjętej w 1999 ustawy o władzach Wielkiego Londynu (Greater London Authority Act). Scalanie wszystkich miejskich jednostek zajmujących się transportem w jedną strukturę trwało do roku 2003 – jako ostatnie TfL podporządkowane zostało metro londyńskie.

    Karta zbliżeniowa (bezstykowa) – plastikowa karta elektroniczna przypominająca fizycznie kartę płatniczą, z wbudowanym niewielkim mikroprocesorem, pamięcią i anteną.London Buses – spółka zależna należąca do Transport for London (TfL), zarządzająca komunikacją autobusową na terenie Wielkiego Londynu. Autobusy działające w jej ramach są zobowiązane posiadać ten sam czerwony schemat kolorów i zgodny system opłat.

    Najwyższym organem TfL jest zarząd, powoływany przez burmistrza Londynu, który przewodniczy też jego posiedzeniom. Na co dzień organizacją zarządza komisarz ds. transportu w Londynie, mianowany przez zarząd.

    Struktura[ | edytuj kod]

    TfL dzieli się na trzy główne części, z których każda posiada liczne jednostki podległe:

  • Metro londyńskie
  • Dział BCV (odpowiada za Bakerloo Line, Central Line i Victoria Line)
  • Dział JNP (odpowiada za Jubilee Line, Northern Line i Piccadilly line)
  • Dział SSR (odpowiada za pozostałe linie)
  • London Rail (dział transportu szynowego)
  • dział współpracy z przewoźnikami kolejowymi działającymi na terenie Londynu
  • London Overground
  • Docklands Light Railway (DLR)
  • London Trams (odpowiada za eksploatację sieci Tramlink oraz prace przygotowawcze do budowy dwóch kolejnych sieci tramwajowych)
  • Dział transportu na powierzchni (surface transport)
  • London Buses (miejska komunikacja autobusowa)
  • London Dial-a-Ride (usługi transportowe dla osób niepełnosprawnych)
  • London River Services (pasażerski transport rzeczny na Tamizie)
  • London Streets (zarządzanie najważniejszymi drogami - pozostałe leżą w kompetencji dzielnic - oraz pobieranie opłat ekologicznych za wjazd do centrum (congestion charge)
  • Public Carriage Office (wydawanie licencji taksówkarskich itp.)
  • Dworzec Autobusowy Victoria
  • Cycling Centre of Excellence (kwestie rowerzystów, Barclays Cycle Hire)
  • Walking (kwestie pieszych)
  • London Road Safety Unit (kontrola biletów, zapewnianie bezpieczeństwa pasażerom)
  • Traffic Enforcement (kontrola przestrzegania przepisów drogowych, w tym parkingowych, na drogach zarządzanych przez London Streets)
  • Freight Unit (kwestie transportu towarowego)
  • Ponadto częścią TfL jest także London Transport Museum.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Metro w Londynie (ang. London Underground, potocznie the Tube) – system lokalnych linii kolejowych przebiegających w podziemnych tunelach oraz na powierzchni, obsługujących większość obszaru Wielkiego Londynu. Jest najstarszym metrem na świecie, pierwsi podróżni skorzystali z niego 10 stycznia 1863 roku. Pomimo angielskiej nazwy, wskazującej na podziemne położenie, jedynie ok. 45% długości tras znajduje się pod ziemią.

    Bilety[ | edytuj kod]

    Ogólną zasadą jest, iż każdy ze środków transportu publicznego znajdujących się pod zarządem TfL posiada własną taryfę biletową. Od zasady tej istnieją dwa wyjątki, a mianowicie wspólne bilety na metro i DLR oraz na autobusy i tramwaje. W Londynie stosuje się także elektroniczną kartę miejską (tzw. Oyster card). Można z niej korzystać na dwa sposoby. Pierwszym jest zakodowanie na niej biletu okresowego (o ważności od 1 dnia do 1 roku), zgodnie z odpowiednią taryfą. Druga możliwość to doładowanie karty pewną sumą pieniędzy (tak jak np. telefonu w systemie pre-paid). Kiedy pasażer zbliża kartę np. do bramki w metrze, z jego konta automatycznie odliczana jest suma równa cenie odpowiedniego biletu. Ten drugi wariant zwany jest w Londynie pay as you go (w skrócie PAYG).

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Strona oficjalna
  • Informacje w języku polskim




  • Warto wiedzieć że... beta

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Organizacja (od gr. organon, łac. organum – wyspecjalizowana część pełniąca jakąś funkcję w całości) – wieloznaczne i interdyscyplinarne pojęcie z zakresu nauk o zarządzaniu, socjologii, psychologii.
    Victoria Line – jedna z linii metra w Londynie, oznaczana kolorem jasnoniebieskim. Została otwarta w 1968 i była pierwszą linią wybudowaną po II wojnie światowej. Długość trasy wynosi 21 kilometrów, zaś liczba stacji to 16. Obecnie z Victoria Line korzysta ok. 161 milionów pasażerów rocznie.
    Prepaid (ang. pre - przed, paid - opłacony), sprzedaż przedpłacona, sprzedaż określonych towarów lub usług na zasadach przedpłaty.
    Bakerloo Line – jedna z linii metra w Londynie, piąta pod względem długości w stolicy Anglii. Została uruchomiona w 1906 roku. Obecnie liczy 23,3 kilometry długości. Na jej trasie znajduje się 25 stacji, w tym 15 podziemnych i 10 naziemnych. Korzysta z niej ok. 96 mln pasażerów rocznie. Na mapach sieci metra tradycyjnie oznaczana jest kolorem brązowym. Słowo "Bakerloo" było początkowo przydomkiem, jaki linia zyskała tuż po swoim otwarciu. Jej oficjalna nazwa brzmiała wówczas Baker Street and Waterloo Railway. Potoczne określenie szybko stało się tak popularne, że linia wkrótce została przemianowana.
    Northern Line – jedna z linii metra w Londynie, oznaczana kolorem czarnym. Jej pierwszy odcinek został otwarty w 1890 roku. Obecnie korzysta z niej ok. 207 milionów pasażerów rocznie, co daje jej pierwsze miejsce wśród wszystkich linii. Jej trasa liczy 58 kilometrów oraz 50 stacji, w tym 36 pod ziemią.
    Santander Cycles – system odpłatnego wypożyczania rowerów, działający w ramach Transport for London. Projekt został uruchomiony 30 lipca 2010 roku w Londynie (Wielka Brytania). Rowery, a także cały system, powszechnie zwane są Boris Bikes (rowery Borysa) – od imienia burmistrza Londynu Borisa Johnsona.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.