• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Trani

    Przeczytaj także...
    Dubrownik (chorw. Dubrovnik, do 1909 r. Ragusa) – miasto i port na południu Chorwacji (Dalmacja), nad Morzem Adriatyckim.Sztuka romańska (styl romański, romanizm, romańszczyzna) – styl w sztukach plastycznych XI-XIII wieku, ukształtowany w Europie zachodniej (na zachód od Renu), na terenach zajmowanych obecnie przez dzisiejsze północne Włochy, Francję i zachodnie Niemcy. Wkrótce zasięgiem nowego stylu objęte zostały kolejne tereny Europy i wraz z prowadzonymi wyprawami krzyżowymi przeniknął na Bliski Wschód. Czas trwania sztuki romańskiej był niejednolity; występowały także różnice w stylu między poszczególnymi regionami. Sztuka ta wyrosła na bazie antyku oraz doświadczeń sztuki karolińskiej i ottońskiej, także bizantyńskiej. Romanizm związany był przede wszystkim z Kościołem i stąd obecny był przede wszystkim w sztuce sakralnej.
    Cesarstwo zachodniorzymskie – zachodnia część cesarstwa rzymskiego, rządzona przez osobnego cesarza (lub cesarzy) od czasu utworzenia tetrarchii w 285 roku, formalnie niezależna od cześci wschodniej po śmierci cesarza Teodozjusza I w 395. Obejmowała Italię, Galię, Hiszpanię, Brytanię, Dalmację i część Afryki Północnej na zachód od Cyrenajki. W V wieku cesarstwo zachodniorzymskie przeżywało trudności związane z najazdami ludów barbarzyńskich i rozkładem struktur państwowych, co doprowadziło do upadku państwa w 476 roku.

    Trani (w miejscowym dialekcie Trane) – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Apulia, w prowincji Barletta-Andria-Trani. Nazywane też jest "la perla dell'Adriatico" (perła Adriatyku). Miasto znane jest również z wydobywania marmuru z Trani.

    Według danych na styczeń 2009 gminę zamieszkiwało 53 855 osób przy gęstości zaludnienia 527,6 os./1 km².

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Ostrogoci, Goci wschodni lub Greutungowie (dosł. "ludzie stepu") – jedno z plemion germańskich. W 378 r. n.e. Ostrogoci wspomogli Wizygotów w bitwie pod Adrianopolem, w wyniku której zginął cesarz rzymski Walens. Nowy cesarz zgodził się na zamieszkanie przez Ostrogotów Dacji i Mezji pod warunkiem, że nie będą nękać Konstantynopola.

    Historia[ | edytuj kod]

    Na starożytnej (IV w.) mapie Tabula Peutingeriana (kopia z XIII w.) pokazana jest miejscowość Turenum.

    Po upadku Rzymu Trani znajdowało się w państwie Odoakra, później Ostrogotów. Po ich upadku pod władzą Bizancjum. Od VI do XI wieku we władaniu Longobardów.

    W latach 1043-1059 należało do Księstwa Apulii (wł. Contea di Puglia) pod panowaniem Wilhelma Żelaznorękiego.

    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Cesarz Fryderyk II zbudował w Trani zamek.

    W średniowieczu zamieszkiwała miasto liczna diaspora żydowska.

    Zabytki[ | edytuj kod]

  • XI-wieczna katedra romańska
  • XII-wieczny kościół templariuszy
  • XIII-wieczny zamek, zbudowany przez Fryderyka II
  • XVI-wieczna Synagoga Scolanova
  • Galeria[ | edytuj kod]

    Rozwój miasta
    Katedra
    Katedra
    Dzwonnica
    Wnętrze katedry
    Zamek
    Zamek
    Synagoga Scolanova
    Port
    Port

    Miasta partnerskie[ | edytuj kod]

  • Chorwacja Dubrownik
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Praca zbiorowa: Sztuka romańska. red. Rolf Toman. Tandem Verlag GmBH, 2008, s. 107. ISBN 978-83-7512-972-4.Sprawdź autora:1.
    2. Anna Maria Goławska, Włochy. Podróż na południe, Grzegorz Lindenberg, Warszawa: Wydawnictwo Nowy Świat, 2010, s. 96, ISBN 978-83-7386-393-4, OCLC 750552755.
    3. Anna Maria Goławska, Włochy. Podróż na południe, Grzegorz Lindenberg, Warszawa: Wydawnictwo Nowy Świat, 2010, s. 90, ISBN 978-83-7386-393-4, OCLC 750552755.
    4. Anna Maria Goławska, Włochy. Podróż na południe, Grzegorz Lindenberg, Warszawa: Wydawnictwo Nowy Świat, 2010, s. 96-97, ISBN 978-83-7386-393-4, OCLC 750552755.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica
  • <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Synagoga, bożnica, bóżnica (z stgr. συναγωγή synagoge - zgromadzenie, miejsce zebrań) – żydowski dom modlitwy. W judaizmie miejsce modlitw i zgromadzeń religijnych, również miejsce zebrań społecznych gminy żydowskiej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Święty cesarz rzymski (łac. Sancti Imperator Romanus, niem. Heiliger Römischer Kaiser) – termin używany przez historyków na określenie średniowiecznego władcy, który otrzymał tytuł cesarza rzymskiego od papieża. W historiografii używane jest również określenie „cesarz rzymski narodu niemieckiego”, odnoszące się do władców Królestwa Niemieckiego mających prawo do używania tytułu „cesarz rzymski”.
    Tabula Peutingeriana – mapa pokazująca wojenne połączenia drogowe imperium rzymskiego. Była starożytną "mapą turystyczną". Oryginalna mapa (zachowały się tylko kopie) jest datowana na IV w. Obejmuje Europę, część Azji (Indie z Gangesem), wyspę Cejlon (Insula Trapobane), Ocean Indyjski, Chiny i płn. Afrykę. Nazwa pochodzi od Konrada Peutingera, niemieckiego humanisty z XVI w.
    Chorwacja, Republika Chorwacji – państwo w Europie Południowej, nad Morzem Adriatyckim, graniczy od południa z Bośnią i Hercegowiną i Czarnogórą, od wschodu z Serbią oraz Węgrami i Słowenią od północy. Od południowego zachodu ma dostęp do Morza Adriatyckiego. Od 1 lipca 2013 należy do Unii Europejskiej jako 28. członek wspólnoty.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Marmur (z stgr. μάρμαρος marmaros) – skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, rzadziej dolomitów. Składa się głównie z krystalicznego kalcytu lub dolomitu (marmur dolomitowy). Niewielka część geologów jako marmur definiuje wyłącznie skały węglanowe, przeobrażone w warunkach głębokiego metamorfizmu strefy kata (temperatury 500-700 °C, wysokie ciśnienie), nazywając skały przeobrażone w strefach niższego metamorfizmu (epi i mezo) wapieniem krystalicznym. Przeważnie jednak terminu „wapień krystaliczny” używa się w przypadku skał metamorficznych, jako synonimu marmuru dla każdej skały węglanowej, poddanej metamorfizmowi.
    Państwo Odoakra, dokładniej Królestwo Italii (łac. Regnum Italiæ ) – państwo powstałe w 476 po wyniku likwidacji zachodniego Cesarstwa rzymskiego na terenie dawnej rzymskiej prowincji Italii. Oprócz niej obejmowało również ziemie dawnych rzymskich prowincji: Ilirii, Noricum, Recji.
    Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin historiograficzny używany od XIX wieku na określenie greckojęzycznego, średniowiecznego cesarstwa rzymskiego ze stolicą w Konstantynopolu. Używane zamiennie określenie Cesarstwo Wschodniorzymskie jest bardziej popularne w odniesieniu do okresu poprzedzającego upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Ze względu na dominację greckiej kultury, języka oraz ludności, Bizancjum było w wielu ówczesnych krajach Europy Zachodniej nazywane "Cesarstwem Greków", podczas gdy dla jego mieszkańców, podobnie jak dla obecnych Greków, było to Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian"). Greckie słowo ρωμιοσύνη – rzymskość, dla Greków do dziś oznacza greckość. Dlatego nazywanie mieszkańców Cesarstwa przez krzyżowców "Grekami" mogło być dla nich obraźliwe. Zaś pod koniec istnienia Bizancjum określenie "Hellen" przestało oznaczać poganina, a Bizantyńczycy używali go podkreślając dumę ze swej starożytnej greckiej przeszłości.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.044 sek.