• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tramwaje w Poznaniu



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]
    Przeczytaj także...
    Golęcin – część Poznania w obrębie osiedla Sołacz przyłączona do miasta 1 kwietnia 1933 roku rozporządzeniem Rady Ministrów (DzU 1933 nr 10 poz. 65).Ulica Lechicka - jedna z głównych ulic północnej części Poznania. Jest odcinkiem drogi krajowej nr 92. Na odcinku od ul. Naramowickiej do Ronda Obornickiego pokrywa się z planowaną III ramą komunikacyjną. Termin modernizacji tego odcinka nie jest jeszcze wyznaczony. Ulica pokrywa się również z istniejącą w XIX wieku drogą rokadową Twierdzy Poznań łączącą forty: IVa, V, Va, a dalej forty: VI i VIa (jako ul. Lutycka). Fragment oryginalnej drogi wraz zachowanym drzewostanem można zobaczyć niedaleko Ronda Obornickiego. Do 1990 r. na odcinku od ronda do ul. Piątkowskiej ulica stanowiła granicę pomiędzy Starym Miastem a Jeżycami.

    Tramwaje w Poznaniu (z gwary poznańskiej bimby, lp. – bimba) – system komunikacji tramwajowej działający w Poznaniu i należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego działającego na zlecenie Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu.

    Obecnie system składa się z 20 linii dziennych i jednej nocnej oraz jednej linii turystycznej obsługiwanej przez historyczny tabor kursujący w weekendy od maja do października. Tramwaje poruszają się po torach o rozstawie 1435 mm i łącznej długości torowiska 157,695 km (tor pojedynczy z torami zajezdniowymi i na pętlach).

    Zajezdnia tramwajowa przy ulicy Madalińskiego – (potocznie Madalina) najmniejsza zajezdnia tramwajowa w Poznaniu zajmująca powierzchnię 76 arów, obsługująca tramwaje MPK Poznań, znajdująca się w dzielnicy Wilda. Zajezdnia jest oznaczona jako wydział S2.Stomil-Poznań S.A. - zakład oponiarski zlokalizowany w Poznaniu, o najdłuższej tradycji w Polsce, założony w 1928. Obecnie jest Spółką Akcyjną w której Skarb Państwa ma 100 % udziałów.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Tabor
  • 2.1 Obsługujący regularne linie
  • 2.2 Obsługujący linie wahadłowe
  • 2.3 Zabytkowy i historyczny
  • 2.4 Wycofany z eksploatacji
  • 2.5 Techniczny
  • 3 Zajezdnie tramwajowe
  • 3.1 Zlikwidowane
  • 3.2 Eksploatowane
  • 4 Linie tramwajowe
  • 4.1 Wykaz linii
  • 4.2 Remonty i zamknięcia
  • 5 Spis pętli tramwajowych
  • 5.1 Używane liniowo
  • 5.2 Pętle uliczne używane liniowo
  • 5.3 Pętle używane okazjonalnie
  • 5.4 Pętle (końcówki) nieistniejące
  • 6 Torowiska nieużywane
  • 7 Torowiska nieużywane odcięte od sieci, bez trakcji
  • 8 Torowiska zlikwidowane
  • 9 Skrzyżowania z torami kolejowymi
  • 10 Planowana rozbudowa
  • 11 Zobacz też
  • 12 Uwagi
  • 13 Przypisy
  • 14 Linki zewnętrzne
  • Tor – dwie szyny podtrzymujące i prowadzące koła pojazdów szynowych, ułożone na podkładach lub wlane w specjalną płytę betonową służą jako droga kolejowa, tramwajowa lub metro, w określonej odległości od siebie. Ułożony jest na podtorzu.Ulica Święty Marcin – ulica w Poznaniu w obrębie osiedla samorządowego Stare Miasto. Przebiega w przybliżeniu równoleżnikowo pomiędzy pl. Wiosny Ludów na wschodzie i Mostem Uniwersyteckim na zachodzie. W przebiegu ulicy zaznaczają się dwa wyraźnie odrębne odcinki: wschodni który jest węższy oraz szeroki (dwujezdniowy) i reprezentacyjny zachodni. Granicę między nimi wyznacza kościół św. Marcina.

    Historia[]

    Pomysł budowy sieci tramwajowej w Poznaniu zrealizowało dwóch berlińskich przedsiębiorców: Otto Reymer i Otto Masch, którzy po otrzymaniu koncesji od miasta zainaugurowali 30 lipca 1880 przejazdy tramwaju konnego. Pierwsza regularna linia ruszyła 31 lipca 1880, przewożąc pasażerów spod Dworca Głównego, Świętym Marcinem, Rycerską (dziś Ratajczaka), Pl. Wilhelmowskim (dziś pl. Wolności) na Stary Rynek. W dość krótkim czasie trasę tę wydłużono prowadząc tory przez Butelską (dziś Woźną), Garbarami przez Chwaliszewo na Ostrów Tumski. Powstała też odnoga biegnąca przez ul. Wiktorii (dziś Gwarna i Mielżyńskiego), pl. Królewski (dziś pl. Cyryla Ratajskiego), Fryderykowską (dziś 23 Lutego), Al. Wilhelmowskimi (dziś Al. Marcinkowskiego), Seekta (dziś ul. Solna) następnie Wolnicą, Małymi Garbarami, Szewską, Szeroką (dziś Wielka) do Wielkich Garbar (dziś Garbar), gdzie łączyła się z linią główną.

    Tatra RT6N1 – oznaczenie tramwaju wytwarzanego w latach 1993–1997 w zakładach ČKD w Pradze w Czechach oraz w latach 1997–1998 w zakładach HCP w Poznaniu. Jest to drugi (pierwszy seryjny) po Konstal/HCP 105N/2 (115N) tramwaj niskopodłogowy eksploatowany w Polsce.Tory odstawcze przy pętli Budziszyńska – tory odstawcze w Poznaniu. Wybudowane w latach 80. XX wieku w celu odstawiania tramwajów na noc, z powodu braku miejsc w zajezdniach (tramwaje stały i były dewastowane na ulicach Poznania). 4 listopada 2012 roku odłączono napięcie w sieci trakcyjnej terenu torów odstawczych, ostatecznie kończąc ich eksploatację.
    Stary bilet komunikacji miejskiej, ok. 1986
    Tatra RT6N1 na estakadzie ponad Bogdanką, linia PST, (2005)
    Wjazd do tunelu os. Lecha – Franowo od strony osiedla Lecha, (2012)
    Schemat przebiegu linii tramwajowych (2012)

         Poznański Szybki Tramwaj (PST)

         Przedłużenie trasy PST

    Rondo Rataje – rondo znajdujące się na Ratajach w Poznaniu, będące skrzyżowaniem ulic: Bolesława Krzywoustego, Jana Pawła II i Ludwika Zamenhofa. Rondo stanowi element I oraz II ramy komunikacyjnej miasta.Poznański Szybki Tramwaj (także PST, potocznie pestka) – liczący 8,1 km długości odcinek bezkolizyjnej, ułożonej w wykopie oraz na estakadzie trasy tramwajowej, wyposażonej w rozjazdy umożliwiające przejazd między sąsiednimi torami i przystanki przypominające dworce kolejowe. Wszystko to pozwala na jazdę z prędkością 70 km/h. Linia powstała jako alternatywa dla znacznie droższego metra. Obsługiwana przez Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne.

         Pozostałe trasy tramwajowe

    Pomimo, że w mieście było zapotrzebowanie na tego typu usługi berlińczycy po kilku tygodniach znaleźli się na skraju bankructwa. Miało to związek z niefortunnym przebiegiem odnogi, a także brakiem napisów w języku polskim, co wywołało bojkot wśród Polaków. Zniechęceni przedsiębiorcy odsprzedali linię Poznańskiemu Towarzystwu Kolei Konnej (niem. Posener Pferde-Eisenbahn-Gesellschaft), które uzyskało monopol na rozbudowę i eksploatację miejskiej sieci tramwajowej. Wówczas tabor liczył 20 wagonów. We wrześniu 1880 Towarzystwo wykupiło cześć terenów po starym dworcu kolejowym na Jeżycach, gdzie powstała zajezdnia, która działała do 28 grudnia 2010. W 1896 powstały kolejne dwie trasy: pierwsza biegnąca od Starego Rynku przez ul. Wrocławską, pl. Piotra (dziś pl. Wiosny Ludów), Półwiejską do nieistniejącej dzisiaj Bramy Wildeckiej oraz druga od zajezdni przez Zwierzyniecką, Jadwigi (dziś Kraszewskiego) do rynku Jeżyckiego, po roku przedłużona przez ul. Wielką Berlińską (dziś Dąbrowskiego) do fabryk chemicznych przy ul. Polnej. Obie trasy budowano już z cięższych szyn, planując ruch tramwajów elektrycznych.

    Trolejbusy w Poznaniu – pierwsza w Polsce sieć linii trolejbusowych w Poznaniu powstała w 1930 i funkcjonowała do 1970.Ulica Małopolska - ulica na Sołaczu w Poznaniu, zlokalizowana pomiędzy ul. Niestachowską na zachodzie, a ul. Nad Wierzbakiem na wschodzie. Ulica, związana jest z powstaniem w początkach XX wieku kolonii willowej na Sołaczu, zaprojektowanej przez Josepha Stübbena - stanowi integralną część tego zespołu urbanistycznego, wraz z placami Spiskim i Orawskim, bezpośrednio do niej przylegającymi.

    6 marca 1898 tramwaj konny zastąpiony został tramwajem elektrycznym. Kursowały wówczas trzy linie:

  • oznaczona kolorem białym – po trasie starego tramwaju konnego od Dworca Głównego przez Stary Rynek na Ostrów Tumski,
  • oznaczona kolorem czerwonym – z Rynku Jeżyckiego, ul. Jadwigi (dziś. ul. Kraszewskiego), Zwierzyniecką, św. Marcinem i starą trasą tramwaju konnego, a od Starego Rynku do Bramy Wildeckiej,
  • oznaczona kolorem żółtym – z Dworca Głównego, trasą identyczną jak „biała”, ale tylko do skrzyżowania ul. Wielkiej i Wielkich Garbar.
  • W ciągu następnego miesiąca uruchomiono czwartą linię:

    Zajezdnia tramwajowa przy ul. Gajowej w Poznaniu – najstarsza i działająca do 28 grudnia 2010 zajezdnia tramwajowa w Poznaniu, stanowiąca zabytek architektury przemysłowej.Ulica Obornicka - ulica Poznania biegnąca od Winiar w kierunku północnym. Stanowi odcinek drogi krajowej nr 11. Do 1918 nosiła nazwę Chaussee v.Obornik, 1918-1939: Obornicka, 1939-1945: Obornikerstrasse, Obersalzbergerallee, od 1945: Obornicka.
  • oznaczoną kolorem zielonym – ze Starego Rynku, św. Marcinem i nową trasą do wsi Górczyn (dzisiejsze skrzyżowanie ul. Głogowskiej i Kosynierskiej).
  • Ceny za pierwsze przejazdy wynosiły 10 bądź 20 fenigów, a po godzinie 23:00 należało uiścić podwójną opłatę.

    W 1899 położono drugi tor na Starym Rynku i Wielkiej Berlińskiej (obecnie ul. Dąbrowskiego).

    Osiedle Warszawskie – willowa dzielnica mieszkalna Poznania, w obrębie osiedla samorządowego Warszawskie-Pomet-Maltańskie. Sąsiaduje z Osiedlem Pomet na zachodzie, Główną na północy, Miłostowem na wschodzie i Czekalskiem na południu (tę ostatnią część często utożsamia się z Osiedlem Warszawskim).Solaris Tramino – rodzina tramwajów, które są produkowane przez firmę Solaris Bus & Coach z Bolechowa koło Poznania. Pierwszy prototyp powstał w lipcu 2009 roku, zaś produkcja seryjna ruszyła w 2011 roku. Do maja 2013 roku 4 podmioty zamówiły 84 tramwaje.

    Przed I wojną światową rozbudowano sieć linii, która teraz docierała także na Garbary (do Rzeźni Miejskiej), na pl. Sapieżyński (dziś pl. Wielkopolski) do Bramy Dębińskiej (obecnie skrzyżowanie ul. Strzeleckiej i Krakowskiej), Śródkę, Sołacz i Dębiec (do dzisiejszej fabryki Cegielskiego), ulicą Grunwaldzką do ulicy Ułańskiej. Zwiększyła się również liczba torów w śródmieściu. Powstały nowe trasy przez wiadukty nad torami kolejowymi: Most Teatralny i Most Dworcowy. W dwudziestoleciu międzywojennym tramwaj zaczął docierać na Golęcin, Dębiec (przedłużenie trasy), Dębinę (do kąpieliska warciańskiego), Ogrody, Grunwald i Winiary, jednocześnie zlikwidowano część linii na wąskich uliczkach Starego Miasta. Nie udało się wybudować linii do Głównej, gdzie wprowadzono w 1930 r. komunikację trolejbusową.

    Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Poznaniu Sp. z o.o. (MPK Poznań Sp. z o.o.) - spółka powstała 28 czerwca 2000 w wyniku przekształcenia zakładu budżetowego o nazwie "Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Poznaniu". Jej tradycje sięgają roku 1880, kiedy w Poznaniu powstał pierwszy tramwaj konny. Jest jednoosobową spółką miasta Poznania (jedyny właściciel i 100% udziałowiec).105N – oznaczenie tramwaju wytwarzanego w latach 1973-1979 przez zakłady Konstal w Chorzowie. Wersja wąskotorowa tego tramwaju oznaczona została jako 805N. Wagony te w momencie powstania były konstrukcją nowoczesną, wyróżniającą się zarówno budową (kanciaste pudło) jak i znacznie lepszymi parametrami eksploatacyjnymi niż inne polskie wagony eksploatowane w tamtych latach. Obecnie większość z nich została skasowana albo przebudowana na wagony 105Na/805Na. Pojedyncze sztuki są jednak nadal w ruchu liniowym w niektórych miastach w Polsce (Poznań, Szczecin, Warszawa, Wrocław) lub uczestniczą w przejazdach okolicznościowych jako pojazdy zabytkowe (Gdańsk).

    Podczas walk o Poznań większość taboru i część infrastruktury została zniszczona. W związku z tym dopiero w 1947 r. wznowiono większość przedwojennych połączeń tramwajowych, poza tymi na prawym brzegu Warty i uliczkach Starego Miasta na wschód od Rynku. Wówczas powstała nowa trasa do Garbar omijająca Stary Rynek od południa, przez pl. Bernardyński. Na prawy brzeg Warty tramwaje powróciły w 1952 r., po oddaniu do użytku nowego mostu Juliana Marchlewskiego (dziś Królowej Jadwigi).

    Ulica Wroniecka - ulica w Poznaniu biegnąca od Starego Rynku w kierunku północnym. W średniowieczu nosiła nazwę Wroniecka, do 1919: Wronkerstrasse, 1919-1939: Wroniecka, 1939-1945: Schinkelstrasse, od 1945: Wroniecka. W ciągu ulicy zlokalizowana była brama stanowiąca element murów miejskich.Górczyn – część miasta Poznania i osiedle administracyjne, w jego zachodniej części. Częściami Górczyna są także Górczynek i Osiedle ks. Ignacego Skorupki.

    W kolejnych latach wybudowano nowe trasy pozwalające na szybkie przemieszczanie się pomiędzy dzielnicami z pominięciem centrum:

  • 1955–1957 w ul. Marchlewskiego (dziś ul. Królowej Jadwigi) i most Marchlewskiego (dziś Most Królowej Jadwigi) na Rataje,
  • 1957–1964 w ul. Pułaskiego, Winogrady i Przełajową do pętliWilczak” z odgałęzieniem do ul. Serbskiej (1974),
  • 1968–1973 w ul. Przybyszewskiego, Reymonta i Hetmańską,
  • 1974–1977 od pl. Wielkopolskiego przez ul. Małe Garbary, Estkowskiego do ronda Śródka,
  • 1979 na Chartowo, do pętli „Osiedle Lecha”, tzw. Trasa Kórnicka (otwarta 23 lutego 1979),
  • 1983–1985 od os. Lecha przez ul. Jedności Słowiańskiej (dziś Chartowo i Żegrze) do ul. Hetmańskiej,
  • oraz linie peryferyjne:

    Ulica Hetmańska – ulica w południowej części Poznania biegnąca z zachodu w kierunku wschodnim. Stanowi fragment II ramy komunikacyjnej miasta oraz drogi krajowej nr 11. Do momentu otwarcia Wschodniej Obwodnicy Poznania ulica Hetmańska stanowiła część drogi krajowej nr 5 i trasy europejskiej E261.Rynek Wildecki - jeden z rynków miejskich w Poznaniu, które stanowiły dawne centra osad podmiejskich, do dziś będący głównym punktem Wildy.
  • 1949–1950 do Cmentarza Komunalnego na Junikowie,
  • 1955 z Rataj na Starołękę do fabryki Stomil, w 1967 przedłużoną do stacji kolejowej Poznań Starołęka,
  • 1959 do Zawad przez Śródkę z odgałęzieniem do os. Warszawskiego i w 1974 do Miłostowa,
  • 1980 z Winiar prawie do ul. Lechickiej (pętla „Piątkowska”).
  • Rewolucją w transporcie miejskim było oddanie do użytku w 1997 liczącego 6,1 km odcinka Poznańskiego Szybkiego Tramwaju nazwanego przez poznaniaków „Pestką”. Obecnie trwa wiele inwestycji związanych z modernizacją i rozbudową sieci, gdyż według planu zagospodarowania przestrzennego z 1994 tramwaj ma stanowić podstawę komunikacji w mieście.

    Tramwaj (z ang. tramway – linia tramwajowa, tram – tramwaj) – pasażerski lub towarowy pojazd szynowy zaprojektowany do eksploatacji na linii tramwajowej.Moderus Beta MF 02 AC – trójczłonowy, jednoprzestrzenny, częściowo niskopodłogowy tramwaj wyprodukowany przez firmę Modertrans Poznań.

    14 sierpnia 2007 otwarto drugi odcinek (jeśli przyjąć, że pierwszym jest odcinek od ul. Jana Pawła II do pętli na os. Lecha) trasy na Franowo łączący plac Wiosny Ludów przez ul. Podgórną, Dowbora Muśnickiego, Mostową, Most św. Rocha i Kórnicką z ul. Jana Pawła II.

    W 2011 roku MPK podjęło decyzję o sprzedaży 40 tramwajów 105N (zmodernizowanych do standardu Konstal 105Na) z powodu braku miejsc w zajezdniach na ten typ tramwajów. Ponadto zostało zakupionych 45 Solarisów Tramino i 7 Moderusów Beta.

    Pętla (pętlica) – element infrastruktury służący do zmiany kierunku ruchu pojazdu, w postaci odcinka trasy (toru, jezdni), zakrzywionego w planie o 180°.Bitwa o Poznań – walki o Poznań, które toczyły się w styczniu i lutym 1945 pomiędzy nacierającą podczas operacji wiślano-odrzańskiej Armią Czerwoną wspomaganą oddziałami polskimi a Niemcami.

    11 sierpnia 2012 otwarto ostatni odcinek trasy na Franowo, łączący rejon dawnej pętli na os. Lecha z nową pętlą na Franowie. Część trasy na Franowo biegnie w tunelu.

    1 września 2013 otwarto odcinek przedłużający trasę PST przez Dworzec Zachodni do ul. Głogowskiej. Oddano do użytku także pętlę przy dawnym peronie 7 Dworca Zachodniego.

    Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu (ZTM) – organ samorządu Poznania zajmujący się organizacją i zarządzaniem pasażerskim zbiorowym transportem miejskim. Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu jest jednostką organizacyjną Urzędu Miasta Poznania. Został powołany decyzją Rady Miasta Poznania w dniu 24 czerwca 2008 r. Funkcjonuje od 1 października 2008. Do zadań jednostki należy organizacja przewozów komunikacji miejskiej w Poznaniu oraz na mocy porozumień – w gminach sąsiednich (Dopiewo, Luboń, Mosina, Puszczykowo, Suchy Las oraz częściowo: Czerwonak, Komorniki, Kórnik i Swarzędz). Każdy przewoźnik działający w ramach ZTM-u zobowiązany jest do umieszczenia na swoich pojazdach loga ZTM (*ztm) w pasie nadokiennym od strony drzwi z przodu pojazdu.Garbary – część Starego Miasta w Poznaniu (w ścisłym rozumieniu), przebiegająca zasadniczo na osi północ-południe, wzdłuż ulicy Garbary.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ulica Towarowa w Poznaniu - ulica w Poznaniu, zlokazliowana częściowo (na północy) w obrębie Dzielnicy Cesarskiej. Znajduje się pomiędzy Świętym Marcinem na północy, a ul. Stanisława Matyi na południu.
    Plac Wielkopolski w Poznaniu (dawn. plac Sapieżyński) – rozległy plac położony na terenie dawnego przedmieścia Glinki, na północ od Góry Przemysła.
    Poznań Starołęka – stacja kolejowa na Starołęce, w Poznaniu, leżąca na szlaku kolejowym Kluczbork – Poznań Główny.
    Władysław Stanisław Reymont, właśc. Stanisław Władysław Rejment (ur. 25 kwietnia/7 maja 1867 w Kobielach Wielkich, zm. 5 grudnia 1925 w Warszawie) – polski pisarz, prozaik i nowelista, jeden z głównych przedstawicieli realizmu z elementami naturalizmu w prozie Młodej Polski. Niewielką część jego spuścizny stanowią wiersze. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za czterotomową „epopeję chłopską” Chłopi.
    Zajezdnia tramwajowa przy ul. Fortecznej – (potocznie Forteca) zajezdnia tramwajowa w Poznaniu obsługująca tramwaje MPK Poznań, zajmująca powierzchnię 2,9 hektara mieszcząca się w dzielnicy Starołęka. Zajezdnia jest oznaczona jako wydział S3.
    Miłostowo – część Poznania, w obrębie osiedla samorządowego Warszawskie-Pomet-Maltańskie, zajęta przede wszystkim przez tereny zielone.
    Rondo Starołęka – rondo w Poznaniu, na osiedlu samorządowym Starołęka-Minikowo-Marlewo, w pobliżu Starołęki, od której pochodzi nazwa. Rondo jest częścią II ramy komunikacyjnej oraz drogi krajowej nr 11. Przed otwarciem Wschodniej Obwodnicy miasta przez rondo przebiegała droga krajowa nr 5 oraz trasa europejska E261. Rondo Starołęka jest skrzyżowaniem ulic:

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.081 sek.