• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tramwaje w Poznaniu



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Golęcin – część Poznania w obrębie osiedla Sołacz przyłączona do miasta 1 kwietnia 1933 roku rozporządzeniem Rady Ministrów (DzU 1933 nr 10 poz. 65).Ulica Lechicka - jedna z głównych ulic północnej części Poznania. Jest odcinkiem drogi krajowej nr 92. Na odcinku od ul. Naramowickiej do Ronda Obornickiego pokrywa się z planowaną III ramą komunikacyjną. Termin modernizacji tego odcinka nie jest jeszcze wyznaczony. Ulica pokrywa się również z istniejącą w XIX wieku drogą rokadową Twierdzy Poznań łączącą forty: IVa, V, Va, a dalej forty: VI i VIa (jako ul. Lutycka). Fragment oryginalnej drogi wraz zachowanym drzewostanem można zobaczyć niedaleko Ronda Obornickiego. Do 1990 r. na odcinku od ronda do ul. Piątkowskiej ulica stanowiła granicę pomiędzy Starym Miastem a Jeżycami.
    .mw-parser-output table.transport-autobus td.naglowek{color:white!important;background:#007c06!important}.mw-parser-output table.transport-trolejbus td.naglowek{color:white!important;background:#0432c8!important}.mw-parser-output table.transport-tramwaj td.naglowek{color:white!important;background:#c80404!important}.mw-parser-output table.transport-metro td.naglowek{color:black!important;background:#7d7d7d!important}.mw-parser-output table.transport-kolej td.naglowek{color:white!important;background:green!important}.mw-parser-output table.transport-wodny td.naglowek{color:white!important;background:blue!important}

    Tramwaje w Poznaniu (z gwary poznańskiej bimby, lp. – bimba) – system komunikacji tramwajowej działający w Poznaniu i należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego działającego na zlecenie Zarządu Transportu Miejskiego w Poznaniu.

    Zajezdnia tramwajowa przy ulicy Madalińskiego – (potocznie Madalina) najmniejsza zajezdnia tramwajowa w Poznaniu zajmująca powierzchnię 76 arów, obsługująca tramwaje MPK Poznań, znajdująca się w dzielnicy Wilda. Zajezdnia jest oznaczona jako wydział S2.Stomil-Poznań S.A. - zakład oponiarski zlokalizowany w Poznaniu, o najdłuższej tradycji w Polsce, założony w 1928. Obecnie jest Spółką Akcyjną w której Skarb Państwa ma 100 % udziałów.

    Obecnie system składa się z 18 linii dziennych, jednej nocnej oraz jednej linii turystycznej obsługiwanej przez historyczny tabor kursujący w weekendy od maja do października (linia 0). Tramwaje poruszają się po torach o rozstawie 1435 mm i łącznej długości torowiska 147,385 km toru pojedynczego.

    W Poznaniu istniały dwie kawiarnie w wagonach tramwajowych – jedna na Rondzie Rataje przy dworcu autobusowym (zamknięta w marcu 2020 roku, w związku z remontem ronda Rataje; wagon odholowany do zajezdni muzealnej Madalińskiego), druga przy ulicy Półwiejskiej w bezpośrednim sąsiedztwie Starego Browaru (przeniesiona z ulicy Zielonej, od 2019 roku nieczynna).

    Moderus Gamma – rodzina jednoprzestrzennych, niskopodłogowych, wieloczłonowych tramwajów przegubowych produkowanych od 2016 przez przedsiębiorstwo Modertrans z Poznania w jego zakładzie produkcyjnym zlokalizowanym w Biskupicach. Tor – dwie szyny podtrzymujące i prowadzące koła pojazdów szynowych, ułożone na podkładach lub wlane w specjalną płytę betonową służą jako droga kolejowa, tramwajowa lub metro, w określonej odległości od siebie. Ułożony jest na podtorzu.

    Historia[ | edytuj kod]

    XIX wiek[ | edytuj kod]

    Pomysł budowy sieci tramwajowej w Poznaniu zrealizowało dwóch berlińskich przedsiębiorców: Otto Reymer i Otto Masch, którzy po otrzymaniu koncesji od miasta zainaugurowali 30 lipca 1880 przejazdy tramwaju konnego. Pierwsza regularna linia ruszyła 31 lipca 1880, przewożąc pasażerów spod Dworca Głównego, Świętym Marcinem, Rycerską (dziś Ratajczaka), Pl. Wilhelmowskim (dziś pl. Wolności) na Stary Rynek. W dość krótkim czasie trasę tę wydłużono prowadząc tory przez Butelską (dziś Woźną), Garbarami przez Chwaliszewo na Ostrów Tumski. Powstała też odnoga biegnąca przez ul. Wiktorii (dziś Gwarna i Mielżyńskiego), pl. Królewski (dziś pl. Cyryla Ratajskiego), Fryderykowską (dziś ul. 23 Lutego), Al. Wilhelmowskimi (dziś Al. Marcinkowskiego), Seekta (dziś ul. Solna) następnie Wolnicą, Małymi Garbarami, Szewską, Szeroką (dziś Wielka) do Wielkich Garbar (dziś Garbar), gdzie łączyła się z linią główną.

    Ulica Święty Marcin – ulica w Poznaniu w obrębie osiedla samorządowego Stare Miasto. Przebiega w przybliżeniu równoleżnikowo pomiędzy pl. Wiosny Ludów na wschodzie i Mostem Uniwersyteckim na zachodzie. W przebiegu ulicy zaznaczają się dwa wyraźnie odrębne odcinki: wschodni który jest węższy oraz szeroki (dwujezdniowy) i reprezentacyjny zachodni. Granicę między nimi wyznacza kościół św. Marcina.Tatra RT6N1 – oznaczenie tramwaju wytwarzanego w latach 1993–1997 w zakładach ČKD w Pradze w Czechach oraz w latach 1997–1998 w zakładach HCP w Poznaniu. Jest to drugi (pierwszy seryjny) po Konstal/HCP 105N/2 (115N) tramwaj niskopodłogowy eksploatowany w Polsce.

    Pomimo że w mieście było zapotrzebowanie na tego typu usługi berlińczycy po kilku tygodniach znaleźli się na skraju bankructwa. Miało to związek z niefortunnym przebiegiem odnogi, a także brakiem napisów w języku polskim, co wywołało bojkot wśród Polaków. Zniechęceni przedsiębiorcy odsprzedali linię Poznańskiemu Towarzystwu Kolei Konnej (niem. Posener Pferde-Eisenbahn-Gesellschaft), które uzyskało monopol na rozbudowę i eksploatację miejskiej sieci tramwajowej. Wówczas tabor liczył 20 wagonów. We wrześniu 1880 Towarzystwo wykupiło cześć terenów po starym dworcu kolejowym na Jeżycach, gdzie powstała zajezdnia, która działała do 28 grudnia 2010. W 1896 powstały kolejne dwie trasy: pierwsza biegnąca od Starego Rynku przez ul. Wrocławską, pl. Piotra (dziś pl. Wiosny Ludów), Półwiejską do nieistniejącej dzisiaj Bramy Wildeckiej oraz druga od zajezdni przez Zwierzyniecką, Jadwigi (dziś Kraszewskiego) do rynku Jeżyckiego, po roku przedłużona przez ul. Wielką Berlińską (dziś Dąbrowskiego) do fabryk chemicznych przy ul. Polnej. Obie trasy budowano już z cięższych szyn, planując ruch tramwajów elektrycznych.

    Rondo Rataje – rondo znajdujące się na Ratajach w Poznaniu, będące skrzyżowaniem ulic: Bolesława Krzywoustego, Jana Pawła II i Ludwika Zamenhofa. Rondo stanowi element I oraz II ramy komunikacyjnej miasta.Franowo – część Poznania, położona na obszarze dwóch jednostkek pomocniczych: Osiedle Chartowo i Osiedle Antoninek-Zieliniec-Kobylepole.

    6 marca 1898 tramwaj konny zastąpiony został tramwajem elektrycznym. Kursowały wówczas trzy linie:

  • oznaczona kolorem białym – po trasie starego tramwaju konnego od Dworca Głównego przez Stary Rynek na Ostrów Tumski,
  • oznaczona kolorem czerwonym – z Rynku Jeżyckiego, ul. Jadwigi (dziś. ul. Kraszewskiego), Zwierzyniecką, św. Marcinem i starą trasą tramwaju konnego, a od Starego Rynku do Bramy Wildeckiej,
  • oznaczona kolorem żółtym – z Dworca Głównego, trasą identyczną jak „biała”, ale tylko do skrzyżowania ul. Wielkiej i Wielkich Garbar.
  • W ciągu następnego miesiąca uruchomiono czwartą linię:

    Poznański Szybki Tramwaj (także PST, potocznie pestka) – liczący 8,1 km długości odcinek bezkolizyjnej, ułożonej w wykopie oraz na estakadzie trasy tramwajowej, wyposażonej w rozjazdy umożliwiające przejazd między sąsiednimi torami i przystanki przypominające dworce kolejowe. Wszystko to pozwala na jazdę z prędkością 70 km/h. Linia powstała jako alternatywa dla znacznie droższego metra. Obsługiwana przez Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne.Moderus Beta – jedno- lub trójczłonowe, jednoprzestrzenne, jedno- lub dwukierunkowe, częściowo niskopodłogowe tramwaje produkowane przez przedsiębiorstwo Modertrans Poznań. Są one eksploatowane w konurbacji górnośląskiej, Poznaniu, Szczecinie i Wrocławiu.
  • oznaczoną kolorem zielonym – ze Starego Rynku, św. Marcinem i nową trasą do wsi Górczyn (dzisiejsze skrzyżowanie ul. Głogowskiej i Kosynierskiej).
  • Ceny za pierwsze przejazdy wynosiły 10 bądź 20 fenigów, a po godzinie 23:00 należało uiścić podwójną opłatę.

    W 1899 położono drugi tor na Starym Rynku i Wielkiej Berlińskiej (obecnie ul. Dąbrowskiego).

    Trolejbusy w Poznaniu – pierwsza w Polsce sieć linii trolejbusowych w Poznaniu powstała w 1930 i funkcjonowała do 1970.Ulica Małopolska - ulica na Sołaczu w Poznaniu, zlokalizowana pomiędzy ul. Niestachowską na zachodzie, a ul. Nad Wierzbakiem na wschodzie. Ulica, związana jest z powstaniem w początkach XX wieku kolonii willowej na Sołaczu, zaprojektowanej przez Josepha Stübbena - stanowi integralną część tego zespołu urbanistycznego, wraz z placami Spiskim i Orawskim, bezpośrednio do niej przylegającymi.

    Początek XX wieku[ | edytuj kod]

    Przed I wojną światową rozbudowano sieć linii, która teraz docierała także na Garbary (do Rzeźni Miejskiej), na pl. Sapieżyński (dziś pl. Wielkopolski) do Bramy Dębińskiej (obecnie skrzyżowanie ul. Strzeleckiej i Krakowskiej), Śródkę, Sołacz i Dębiec (do dzisiejszej fabryki Cegielskiego), ulicą Grunwaldzką do ulicy Ułańskiej. Zwiększyła się również liczba torów w śródmieściu. Powstały nowe trasy przez wiadukty nad torami kolejowymi: Most Teatralny i Most Dworcowy. W dwudziestoleciu międzywojennym tramwaj zaczął docierać na Golęcin, Dębiec (przedłużenie trasy), Dębinę (do kąpieliska warciańskiego), Ogrody, Grunwald i Winiary, jednocześnie zlikwidowano część linii na wąskich uliczkach Starego Miasta. Nie udało się wybudować linii do Głównej, gdzie wprowadzono w 1930 r. komunikację trolejbusową.

    Zajezdnia tramwajowa przy ul. Gajowej w Poznaniu – najstarsza i działająca do 28 grudnia 2010 zajezdnia tramwajowa w Poznaniu, stanowiąca zabytek architektury przemysłowej.Ulica Obornicka - ulica Poznania biegnąca od Winiar w kierunku północnym. Stanowi odcinek drogi krajowej nr 11. Do 1918 nosiła nazwę Chaussee v.Obornik, 1918-1939: Obornicka, 1939-1945: Obornikerstrasse, Obersalzbergerallee, od 1945: Obornicka.

    Podczas walk o Poznań większość taboru i część infrastruktury została zniszczona.

    Lata po II wojnie światowej[ | edytuj kod]

    Stary bilet komunikacji miejskiej, ok. 1986
    Tramwaj typu Konstal N w składzie trzywagonowym przy ulicy Roosevelta w listopadzie 1989 roku

    Odbudowę zniszczonej sieci rozpoczęto w zaraz po wyzwoleniu miasta, pracami kierował inż. Zygmunt Rybicki. W związku z tym dopiero w 1947 r. wznowiono większość przedwojennych połączeń tramwajowych, poza tymi na prawym brzegu Warty i uliczkach Starego Miasta na wschód od Rynku. Wówczas powstała nowa trasa do Garbar omijająca Stary Rynek od południa, przez pl. Bernardyński. Na prawy brzeg Warty tramwaje powróciły w 1952 r., po oddaniu do użytku nowego mostu Juliana Marchlewskiego (dziś Królowej Jadwigi).

    Osiedle Warszawskie – willowa dzielnica mieszkalna Poznania, w obrębie osiedla samorządowego Warszawskie-Pomet-Maltańskie. Sąsiaduje z Osiedlem Pomet na zachodzie, Główną na północy, Miłostowem na wschodzie i Czekalskiem na południu (tę ostatnią część często utożsamia się z Osiedlem Warszawskim).Solaris Tramino – rodzina tramwajów, które są produkowane przez firmę Solaris Bus & Coach z Bolechowa koło Poznania. Pierwszy prototyp powstał w lipcu 2009 roku, zaś produkcja seryjna ruszyła w 2011 roku. Do maja 2013 roku 4 podmioty zamówiły 84 tramwaje.

    W latach 1953–1991 i ponownie od 1997 roku kursuje nocny tramwaj; obecnie jest to linia nr 201.

    W kolejnych latach wybudowano nowe trasy pozwalające na szybkie przemieszczanie się pomiędzy dzielnicami z pominięciem centrum:

  • 1955–1957 w ul. Marchlewskiego (dziś ul. Królowej Jadwigi) i most Marchlewskiego (dziś Most Królowej Jadwigi) na Rataje,
  • 1957–1964 w ul. Pułaskiego, Winogrady i Przełajową do pętliWilczak” z odgałęzieniem do ul. Serbskiej (1974),
  • 1968–1973 w ul. Przybyszewskiego, Reymonta i Hetmańską,
  • 1974–1977 od pl. Wielkopolskiego przez ul. Małe Garbary, Estkowskiego do ronda Śródka,
  • 1979 na Chartowo, do pętli „Osiedle Lecha”, tzw. Trasa Kórnicka (otwarta 23 lutego 1979),
  • 1983–1985 od os. Lecha przez ul. Jedności Słowiańskiej (dziś Chartowo i Żegrze) do ul. Hetmańskiej,
  • oraz linie peryferyjne:

    Osiedle Lecha – osiedle mieszkaniowe na Chartowie, w Poznaniu. Położone jest obok osiedli Rusa, Czecha, Tysiąclecia i ograniczone ulicami Chartowo, Wiatraczna, Inflancka.Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Poznaniu Sp. z o.o. (MPK Poznań Sp. z o.o.) - spółka powstała 28 czerwca 2000 w wyniku przekształcenia zakładu budżetowego o nazwie "Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Poznaniu". Jej tradycje sięgają roku 1880, kiedy w Poznaniu powstał pierwszy tramwaj konny. Jest jednoosobową spółką miasta Poznania (jedyny właściciel i 100% udziałowiec).
  • 1949–1950 do Cmentarza Komunalnego na Junikowie,
  • 1955 z Rataj na Starołękę do fabryki Stomil, w 1967 przedłużoną do stacji kolejowej Poznań Starołęka,
  • 1959 do Zawad przez Śródkę z odgałęzieniem do os. Warszawskiego i w 1974 do Miłostowa,
  • 1980 z Winiar prawie do ul. Lechickiej (pętla „Piątkowska”).
  • Historia najnowsza[ | edytuj kod]

    Tablica przystankowa rozkładu jazdy poznańskich tramwajów z lat 90. XX wieku
    Pasażerowie tramwaju typu Düwag (2008)

    Rewolucją w transporcie miejskim było oddanie do użytku w 1997 liczącego 6,1 km odcinka Poznańskiego Szybkiego Tramwaju nazwanego przez poznaniaków „Pestką”. Obecnie trwa wiele inwestycji związanych z modernizacją i rozbudową sieci, gdyż według planu zagospodarowania przestrzennego z 1994 tramwaj ma stanowić podstawę komunikacji w mieście.

    105N – oznaczenie tramwaju wytwarzanego w latach 1973-1979 przez zakłady Konstal w Chorzowie. Wersja wąskotorowa tego tramwaju oznaczona została jako 805N. Wagony te w momencie powstania były konstrukcją nowoczesną, wyróżniającą się zarówno budową (kanciaste pudło) jak i znacznie lepszymi parametrami eksploatacyjnymi niż inne polskie wagony eksploatowane w tamtych latach. Obecnie większość z nich została skasowana albo przebudowana na wagony 105Na/805Na. Pojedyncze sztuki są jednak nadal w ruchu liniowym w niektórych miastach w Polsce (Poznań, Szczecin, Warszawa, Wrocław) lub uczestniczą w przejazdach okolicznościowych jako pojazdy zabytkowe (Gdańsk).Ulica Wroniecka - ulica w Poznaniu biegnąca od Starego Rynku w kierunku północnym. W średniowieczu nosiła nazwę Wroniecka, do 1919: Wronkerstrasse, 1919-1939: Wroniecka, 1939-1945: Schinkelstrasse, od 1945: Wroniecka. W ciągu ulicy zlokalizowana była brama stanowiąca element murów miejskich.
    Tatra RT6N1 na estakadzie ponad Bogdanką, linia PST (2005)
    Wjazd do tunelu os. Lecha – Franowo od strony osiedla Lecha (2012)

    14 sierpnia 2007 otwarto drugi odcinek (jeśli przyjąć, że pierwszym jest odcinek od ul. Jana Pawła II do pętli na os. Lecha) trasy na Franowo łączący plac Wiosny Ludów przez ul. Podgórną, Dowbora Muśnickiego, Mostową, Most św. Rocha i Kórnicką z ul. Jana Pawła II.

    Kriegsstraßenbahnwagen (KSW) – oznaczenie niemieckiego tramwaju o uproszczonej konstrukcji, opracowanego podczas II wojny światowej w zakładach Düsseldorfer Waggonfabrik w Düsseldorfie.N – tramwaj wytwarzany w latach 1948-1956 przez zakłady Konstal w Chorzowie, Stocznię Gdańską nr 3 i Sanocką Fabrykę Wagonów "Sanowag". Wersja wąskotorowa 2N produkowana była w latach 1950-1956. Wersje doczepne (wagony bez silnika) oznaczane są ND lub 2ND. N to pierwszy tramwaj wyprodukowany w Polsce po II wojnie światowej.

    W 2011 roku MPK podjęło decyzję o sprzedaży 40 tramwajów 105N (zmodernizowanych do standardu Konstal 105Na) z powodu braku miejsc w zajezdniach na ten typ tramwajów. Ponadto zostało zakupionych 45 Solarisów Tramino i 7 Moderusów Beta.

    11 sierpnia 2012 otwarto ostatni odcinek trasy na Franowo, łączący rejon dawnej pętli na os. Lecha z nową pętlą na Franowie. Część trasy na Franowo biegnie w tunelu.

    1 września 2013 otwarto odcinek przedłużający trasę PST przez Dworzec Zachodni do ul. Głogowskiej. Oddano do użytku także pętlę przy dawnym peronie 7 Dworca Zachodniego.

    Górczyn – część miasta Poznania i osiedle administracyjne, w jego zachodniej części. Częściami Górczyna są także Górczynek i Osiedle ks. Ignacego Skorupki.Ulica Hetmańska – ulica w południowej części Poznania biegnąca z zachodu w kierunku wschodnim. Stanowi fragment II ramy komunikacyjnej miasta oraz drogi krajowej nr 11. Do momentu otwarcia Wschodniej Obwodnicy Poznania ulica Hetmańska stanowiła część drogi krajowej nr 5 i trasy europejskiej E261.

    15 listopada 2018 podpisano umowę z konsorcjum firm Gulermak i Mosty Łódź na budowę nowej trasy tramwajowej do Naramowic.

    11 lipca 2019 podpisano umowę z konsorcjum firm Tor-Mel Sp. z o.o. oraz Terlan Sp. z o.o. na budowę trasy tramwajowej na ul. Unii Lubelskiej wraz z pętlą przy ulicy Falistej. Nowy odcinek, łączący Rondo Żegrze z osiedlem przy ulicy Unii Lubelskiej oddano do użytku 1 września 2020 roku.

    Bilety[ | edytuj kod]

    Kasownik biletowy w tramwaju typu Tatra RT6N1 (luty 2007)

    Bilety są organizowane przez Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu.

    Klub Miłośników Pojazdów Szynowych w Poznaniu – stowarzyszenie zrzeszające miłośników komunikacji miejskiej w Poznaniu. Założycielem Klubu w 1996 roku był Krzysztof Chrzan, a formalna rejestracja stowarzyszenia odbyła się 27 grudnia 2001 roku. Jego obecnym prezesem jest Krzysztof Dostatni.Tramwaj (z ang. tramway – linia tramwajowa, tram – tramwaj) – pasażerski lub towarowy pojazd szynowy zaprojektowany do eksploatacji na linii tramwajowej.

    Ceny biletów normalnych:

  • od 1 lipca 2020 roku:
  • do 15 minut – 4,00 zł,
  • do 45 minut – 6,00 zł,
  • do 90 minut – 8,00 zł,
  • 24-godzinny na strefę A – 15,00 zł,
  • 24-godzinny na wszystkie strefy – 20,00 zł,
  • 7-dobowy na strefę A – 50,00 zł,
  • 7-dobowy na wszystkie strefy – 80,00 zł.
  • Cena biletu ulgowego stanowi 50% ceny biletu normalnego.

    {{Czasopismo infobox}} Nieznane pola: "odpowiednik". Kronika Miasta Poznania – kwartalnik historyczno-miejski, wydawany w Poznaniu od 1923 r. Pętla (pętlica) – element infrastruktury służący do zmiany kierunku ruchu pojazdu, w postaci odcinka trasy (toru, jezdni), zakrzywionego w planie o 180°.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]




    Warto wiedzieć że... beta

    Bitwa o Poznań – walki o Poznań, które toczyły się w styczniu i lutym 1945 pomiędzy nacierającą podczas operacji wiślano-odrzańskiej Armią Czerwoną wspomaganą oddziałami polskimi a Niemcami.
    Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu (ZTM) – organ samorządu Poznania zajmujący się organizacją i zarządzaniem pasażerskim zbiorowym transportem miejskim. Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu jest jednostką organizacyjną Urzędu Miasta Poznania. Został powołany decyzją Rady Miasta Poznania w dniu 24 czerwca 2008 r. Funkcjonuje od 1 października 2008. Do zadań jednostki należy organizacja przewozów komunikacji miejskiej w Poznaniu oraz na mocy porozumień – w gminach sąsiednich (Dopiewo, Luboń, Mosina, Puszczykowo, Suchy Las oraz częściowo: Czerwonak, Komorniki, Kórnik i Swarzędz). Każdy przewoźnik działający w ramach ZTM-u zobowiązany jest do umieszczenia na swoich pojazdach loga ZTM (*ztm) w pasie nadokiennym od strony drzwi z przodu pojazdu.
    Garbary – część Starego Miasta w Poznaniu (w ścisłym rozumieniu), przebiegająca zasadniczo na osi północ-południe, wzdłuż ulicy Garbary.
    Poznań Starołęka – stacja kolejowa na Starołęce, w Poznaniu, leżąca na szlaku kolejowym Kluczbork – Poznań Główny.
    Władysław Stanisław Reymont, właśc. Stanisław Władysław Rejment (ur. 25 kwietnia/7 maja 1867 w Kobielach Wielkich, zm. 5 grudnia 1925 w Warszawie) – polski pisarz, prozaik i nowelista, jeden z głównych przedstawicieli realizmu z elementami naturalizmu w prozie Młodej Polski. Niewielką część jego spuścizny stanowią wiersze. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za czterotomową „epopeję chłopską” Chłopi.
    Zajezdnia tramwajowa przy ul. Fortecznej – (potocznie Forteca) zajezdnia tramwajowa w Poznaniu obsługująca tramwaje MPK Poznań, zajmująca powierzchnię 2,9 hektara mieszcząca się w dzielnicy Starołęka. Zajezdnia jest oznaczona jako wydział S3.
    Miłostowo – część Poznania, w obrębie osiedla samorządowego Warszawskie-Pomet-Maltańskie, zajęta przede wszystkim przez tereny zielone.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.458 sek.