• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Trường Nguyên

    Przeczytaj także...
    Vô Ngôn Thông (chiń.: 無言通; pinyin: Wúyán Tōng; ur. 759?, zm. 826) – chiński, a następnie wietnamski mistrz chan (thiền), założyciel linii przekazu (szkoły) "vô ngôn thông."Dharma (skt. धर्म; pali Dhamma धम्म; chiń. 法, pinyin fǎ; kor. pǒp 법, talma; jap. ホウ hō lub タツマ datsuma; wiet. pháp, đạt-ma; tyb. ལྷ་ཆོས།, Wylie lha chos) – wieloznaczny termin występujący w religiach dharmicznych, np. w buddyzmie i hinduizmie.
    Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.

    Trường Nguyên (ur. 1110, zm. 1165) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn thông.

    Biografia[]

    Urodził się w dystrykcie Trường Nguyên w prefekturze Tiên Du. Jego rodzinne nazwisko to Phan. Pochodził z mniejszości narodowej z południowych Chin.

    Opuścił dom, aby zostać mnichem i został uczniem mistrza Đạo Huệ w klasztorze Quang Minh. Po potrzymaniu przekazu Dharmy udał się górę Từ Sơn, aby żyć w odosobnieniu. Nosił słomiane ubranie i żywił się tylko kasztanami. Praktykował nad ciałem i umysłem tworząc z nich jedną całość. Poświecił się także śpiewaniu sutr. Przez okres pięciu czy sześciu lat nikt go nie widział.

    Khuông Việt (ur. 933, zm. 1011) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn Thông. Znany wcześniej jako Chân Lưu.Hongzhou zong (chiń. 洪州宗, pinyin hóngzhōuzōng) – szkoła hongzhou - szkoła (linia przekazu Dharmy) chan, która prowadzona przez mistrza chan Mazu Daoyi (709-188) i jego uczniów, zastąpiła różnorodne tradycje wczesnego chanu i zdominowała ruch chan w okresie 100 lat, od okresu po rebelii Ana Lushana (755-763) do okresu po prześladowaniu buddyzmu przez cesarza Huichanga (會昌, pan. 841-846). Mistrz Mazu i jego uczniowie do dziś zajmują główne pozycje w panteonie chan, a szkoła wyznaczyła nową ortodoksję chanu. Jej spadkobierczynią była dominująca później szkoła linji, której założyciel mistrz chan Linji Yixuan (zm. 866) był w trzecim pokoleniu spadkobiercą Mazu. Szkoła hongzhou wpłynęła w decydujący sposób na późniejszy rozwój chanu, sŏnu i zenu.

    Cesarz, który usłyszał o nim postanowił go zaprosić do stolicy, jednak Trường Nguyên odmówił. Cesarz nakazał staremu przyjacielowi Trườnga Nguyêna, urzędnikowi dworskiemu Lê Hối, przekonać go do przybycia na dwór imperialny. Trường Nguyên uległ prośbom przyjaciela, jednak po nocy spędzonej w świątyni Hương Sát, powrócił na swoją górę.

    Nanyue Huairang (南嶽懐譲) (ur. 677, zm. 744) (kor. Namak Hweyang (남악 회양); jap. Nangaku Ejō ( ); wiet. Nam Nhạc Hoài Nhượng) – chiński mistrz chan.Dajian Huineng (曹渓慧能; ur. 638; zm. 713) – chiński mistrz chan, założyciel małej szkoły chan, zwanej szkołą południową lub nagłego oświecenia. Po działaniach jego ucznia Hezego Shenhuia uznany za Szóstego Patriarchę. Stworzył ideologiczne i praktyczne podstawy w pełni rozwiniętego chanu.

    Po jakimś czasie zaczął mieć uczniów i rezydował w świątyni Sóc Thiên Vương na górze Vệ Linh w okolicy miasta Bình Lỗ.

    Siódmego dnia szóstego miesiąca w trzecim roku okresu Chính Long Bảo Ứng, czyli w roku 1165, Trường Nguyên poczuł się chory i wypowiedział wiersz:

    Po wypowiedzeniu tych słów, zmarł.

    Thiền - wietnamska wersja chińskiej szkoły chan. W przeciwieństwie do Korei i Japonii buddyzm wietnamski nie zdefiniował jasno poszczególnych szkół buddyjskich, dlatego wyodrębniona tradycja thiền zasadniczo nigdy nie istniała, chociaż pewne elementy jej nauk przejawiły się w literaturze, filozofii, sentymentach artystycznych i etyce.Baizhang Huaihai (百丈懷海; ur. 749, zm. 10 lutego 814) (kor. Paekchang Hwehae 백장회해; (jap. Haykujō Ekai ヒャクジョウエカイ; wiet. Bách Trượng Hoài Hải) – chiński mistrz chan (jap. zen), uczeń Mazu Daoyi.

    Linia przekazu Dharmy[]

    Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

    Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

    Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju.

  • 33/6. Huineng (638-713)
  • 34/7. Nanyue Huairang (677-744) szkoła hongzhou
  • 35/8. Mazu Daoyi (707-788)
  • 36/9. Baizhang Huaihai (720-814)
  • 37/10/1. Vô Ngôn Thông (759-826) Wietnam - szkoła vô ngôn thông
  • 38/11/2. Cảm Thành (zm. 860)
  • 39/12/3. Thiện Hội (zm. 900)
  • 40/13/4. Vân Phong (zm. 956)
  • 41/14/5. Khuông Việt (933-1011)
  • 42/15/6. Đa Bảo (zm. po 1028)
  • 43/16/7. Định Hương (zm. 1051)
  • 44/17/8. Viên Chiếu (999-1090)
  • 45/18/9. Thông Biện (zm. 1134)
  • 46/19/10. Biện Tâi (bd)
  • 46/19/10. Đạo Huệ (zm. 1173)
  • 47/20/11. Tịnh Lực (1112-1175)
  • 47/20/11. Trí Bảo (zm. 1190)
  • 47/20/11. Trường Nguyên (1110-1165)
  • 47/20/11. Minh Trí (zm. 1196)
  • 48/21/12. Quảng Nghiêm (1122-1190
  • 49/22/13. Thường Chiếu (zm. 1203)
  • 50/23/14. Thông Thiền (zm. 1228) laik
  • 51/24/15. Tức Lự (bd)
  • 52/25/16. Ứng Vương (bd) laik
  • 50/23/14. Thần Nghi (zm. 1216)
  • 51/24/15.. Ẩn Không (bd)
  • 47/20/11. Tín Học (zm. 1190)
  • 47/20/11. Tịnh Không (1091-1170)
  • 47/20/11. Dại Xả (1120-1180)
  • 44/17/8. Cứu Chỉ
  • 44/17/8. Bảo Tính (zm. 1034)
  • 44/17/8. Minh Tâm (zm. 1034)
  • 43/16/7. Thiền Lão
  • 44/17/8. Quảng Trí
  • 45/18/9. Mãn Giác (1052-1096)
  • 46/19/10. Bổn Tịnh (1100-1176)
  • 45/18/9. Ngộ Ấn (1020-1088)
  • Bibliografia[]

  • Cuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền uyển tập anh'. University of Hawai'i Press, Honolulu. 1997. Str. 481. ISBN 0-8248-1948-9
  • Przypisy

    1. Cuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền uyển tập anh'. Ss. 148, 149
    Sutra (sans. सूत्र, sūtra; pali sutta, co znaczy księga lub pismo; chiń. jing 經; kor. kyǒng 경; jap. kyō; wiet. kinh; tyb. མདོ, Wylie mdo) – to nazwa religijnych ksiąg buddyjskich lub hinduskich. W buddyzmie sutry zawierają nauki Buddy: jego wykłady, dyskusje z uczniami i słuchaczami. W hinduizmie termin sutra oznacza mniej więcej aforyzm i odnosi się do mądrości wyrażonej w zwięzły sposób.Mazu Daoyi (właściwie Jiangxi Daoyi; ur. 709, zm. 13 marca 788) (chiń. 馬祖道一); (kor. Majo Toil (마조 도일) | jap. Baso Dōitsu ( ) | wiet. Mã Tổ Đạo Nhất) – chiński mistrz chan, założyciel szkoły hongzhou, jeden z najbardziej wpływowych i poważanych mistrzów w historii zenu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.