• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tosefta

    Przeczytaj także...
    Mariusz Rosik (ur. 5 maja 1968 we Wrocławiu) — polski duchowny katolicki, biblista, profesor zwyczajny teologii, wykładowca na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, stypendysta m.in. Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie i École biblique et archéologique française de Jérusalem.Icchak Chaim Rapoport (he. יצחק חיים רפפורט; ur. 1977 w Szwecji) – szwedzki rabin, w latach 2006-2011 naczelny rabin Wrocławia i Śląska.
    Halacha (hebr. הלכה, droga, zachowanie) – w judaizmie autentyczna i autorytatywna wykładnia Prawa Mojżeszowego (Tory), ukazująca jak stosować Prawo do konkretnych sytuacji życiowych. Tą nazwą określa się bądź cały zbiór przykazań religijnych stanowiący jedną z trzech głównych gałęzi żydowskiej ustnej tradycji – dawniej używano do niego liczby mnogiej halachot – bądź poszczególną wybraną interpretację lub opinię któregoś z rabinów, uznaną za obowiązującą dla danej praktyki. W Talmudzie można spotkać wyrażenie, że halachą jest opinia rabina N., co znaczy, że opinia tego rabina na dany temat jest rozstrzygająca. Halacha jest formą midraszu. Podstawowym zbiorem halachicznych rozstrzygnięć prawnych jest Miszna, istniejąca w formie pisanej od II w. po Chr. Znajdujemy je także w Tosefcie, w części zawierającej midrasze halachiczne, oraz w Talmudzie.

    Tosefta (aram. תוספתא uzupełnienie) – rozszerzenie i uzupełnienie Miszny. Ma charakter halachiczny. Jako że ostateczna wersja tekstu Tosefty nie była konsultowana z Sanhedrynem, Tosefta ma niższy status niż Miszna. W skład Tosefty weszły rozstrzygnięcia i komentarze prawne, które nie zostały umieszczone w zasadniczym tekście, ale posiadały taki autorytet, że zostały uznane za kanoniczne i niezbędne do zapisania. Zostały zredagowane po powstaniu Miszny, w III w. n.e., prawdopodobnie w Palestynie. Wśród autorów wymienia się rabinów Chiję i Hoszajahu, choć nie jest to powszechna opinia. Podobnie jak Miszna dzieli się na sześć porządków, a w ich ramach posiada te same traktaty (brakuje czterech) i rozdziały. Objętością przekracza Misznę czterokrotnie.

    Język aramejski (aram. ܐܪܡܝܐ – Ārāmāyâ, hebr. ארמית – Arāmît) – język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych.Miszna (hebr. משנה miszna „powtarzanie”, „badanie”, od hebr. שנה szana „powtarzać”, „badać”) – jeden z podstawowych tekstów rabinicznych, zawierający głównie rozstrzygnięcia halachiczne, czyli prawne normy postępowania oparte na Torze i z niej wyinterpretowane. Były one systematycznie zbierane przez uczonych żydowskich, zwanych soferim. Ostateczną postać pisaną nadał jej po powstaniu Bar Kochby około roku 220 Juda ha-Nasi. Uważana jest za pierwsze dzieło judaizmu rabinicznego.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Tosefta. W: Rosik, Mariusz ks., Rapoport, Icchak rabin: Wprowadzenie do literatury i egzegezy żydowskiej okresu biblijnego i rabinicznego. Wrocław: Tum Wydawnictwo Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej, 2009, s. 127–129, seria: Bibliotheca Biblica.




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.8 sek.