• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  •                  Informacje o badaniu         Biorę udział       Nie obchodzi mnie to 

    Toczenie

    Przeczytaj także...
    Prędkość obrotowa ciała – liczba obrotów tego ciała wykonywana w jednostce czasu (np.: sekunda, minuta, godzina, dzień, rok). Powszechnie stosowana jako parametr określający własności wszelkiego rodzaju maszyn energetycznych (silników i maszyn roboczych) oraz brył fizycznych (np. planet). Oznaczana jest zazwyczaj literą n.Bryła obrotowa – bryła geometryczna ograniczona powierzchnią powstałą z obrotu figury płaskiej dookoła prostej (osi obrotu). Do brył obrotowych zaliczane są m.in.:
    Wydawnictwo Politechniki Śląskiej – wydawnictwo działające przy Politechnice Śląskiej. Zajmuje się wydawaniem książek, podręczników, monografii, zeszytów naukowych oraz periodyków.
    Tokarz przy pracy

    Toczenie – rodzaj obróbki wiórowej stosowany najczęściej do obrabiania powierzchni zewnętrznych i wewnętrznych przedmiotów w kształcie brył obrotowych. Istnieje możliwość uzyskiwania metodą toczenia również innych kształtów niż obrotowe. Toczenie polega na oddzielaniu nożem tokarskim warstwy materiału z przedmiotu, w celu uzyskania pożądanego kształtu i wymiarów. Tokarka jest obrabiarką przeznaczoną do obróbki powierzchni zewnętrznych (toczenie) i wewnętrznych (wytaczanie). Podstawowymi ruchami są: ruch główny obrotowy przedmiotu obrabianego oraz prostoliniowy ruch posuwowy narzędzia.

    Nóż tokarski – narzędzie skrawające jednoostrzowe stosowane do obróbki toczeniem. Używane są na wszelkiego rodzaju tokarkach. W zależności od przystosowania do określonej metody obróbki rozróżnia się noże tokarskie:Wydawnictwa Naukowo-Techniczne (WNT) – polskie wydawnictwo założone w 1949 z siedzibą w Warszawie, do 1961 działało pod firmą Państwowe Wydawnictwa Techniczne.

    Podstawowe zależności w procesie toczenia[]

    Oznaczenie toczenie.png
  • Prędkość skrawania:
  • v_c={\pi n D \over 1000}\;\;\; [m/min]
  • Wydatek objętościowy skrawania:
  • Q={v_c a_p f_0} \;\;\; [cm^3/min]
  • Czas maszynowy przy toczeniu:
  • t_m={L_s+L_d+L_w \over f_0*n} i \;\;\; [min]
  • Trwałość ostrza:
  • T={C_t \over v^s_t}\;\;\; [min]
  • Pole przekroju poprzecznego warstwy skrawanej:
  • A_D=a_p f_0 X  \;\;[mm^2]\,
  • Siła skrawania:
  • F_c=A_D k_c  \;\;[N]\,
  • Moc skrawania:
  •  P_e={F_c v_c \over 60000 \eta}  \;\;[W]\,

    Gdzie:

    Obróbka wiórowa – rodzaj obróbki skrawaniem polegający na usuwaniu nadmiaru materiału narzędziami skrawającymi, których ostrza mają zdefiniowaną geometrię, a ich liczba jest ustalona. Oddzielony w czasie obróbki naddatek materiału zamieniony zostaje na wióry, a wykonywany proces przeprowadza się na obrabiarkach.Średnica okręgu lub sfery – dowolny odcinek o końcach należących do tej figury i przechodzący przez jej środek symetrii.
  • D-średnica toczonego przedmiotu [mm]
  • n-prędkość obrotowa wrzeciona [obr/min]
  • ap-głębokość skrawania [mm]
  • f0-posuw narzędzia [mm/obr]
  • LS-długość drogi skrawania [mm]
  • LD-długość drogi dobiegu ostrza [mm]
  • LW-długość drogi wybiegu ostrza [mm]
  • i-liczba przejść
  • CT-stała wielkość uwzględniająca wpływ czynników nie wyodrębnionych we wzorze
  • s-wykładnik zależny od par materiałów
  • kc-opór właściwy skrawania [MPa]
  • η-sprawność tokarki
  • Klasyfikacja metod toczenia[]

    Ze względu na parametry skrawania
  • Toczenie aluminium

    Tokarka – obrabiarka przeznaczona do obróbki skrawaniem przedmiotów najczęściej o powierzchni brył obrotowych (wałki, stożki, kule, gwinty wewnętrzne i zewnętrzne). Narzędziem obróbczym są najczęściej nóż tokarski, wiertło lub narzędzia do gwintów. Obróbkę na tokarce nazywa się toczeniem. Toczenie wykonuje się poprzez wprawienie obrabianego przedmiotu w ruch obrotowy, a następnie skrawanie jego powierzchni narzędziem obróbczym. Obrabiany przedmiot mocuje się w tym celu w uchwycie bądź w kłach.
  • Przykład toczonych brył obrotowych

  • Przykład toczonych brył obrotowych

  • Przykład toczonych brył nieobrotowych wykonanych na tokarce uniwersalnej

  • Przypisy

    1. pod red. Jana Kosmola: Techniki Wytwarzania. Obróbka Wiórowa i Ścierna. Gliwice: Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, 2002.
    2. Edmund Tasak: Obróbka ubytkowa i spajanie. Kraków: Akademia Górniczo-Hutnicza, 2001. ISBN 9788388408960.

    Uwagi

    1. Na tokarkach karuzelowych

    Bibliografia[]

    1. J. Kaczmarek, "Podstawy obróbki wiórowej, ściernej i erozyjnej", WNT, Warszawa 1970





    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama