• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tlenek kobaltu - II

    Przeczytaj także...
    Międzynarodowa karta bezpieczeństwa chemicznego (ang. International Chemical Safety Card, ICSC) – dokument będący krótkim podsumowaniem danych dotyczących bezpiecznego użycia substancji chemicznej oraz zagrożeń i ryzyka stwarzanych przez tę substancję. Karty przygotowywane są w ramach Międzynarodowego Programu Bezpieczeństwa Chemicznego we współpracy z Komisją Europejską i innymi instytucjami.Stopień utlenienia (liczba utlenienia) – formalna wartość ładunku atomu w związku chemicznym przy założeniu, że wszystkie wiązania chemiczne w danej cząsteczce mają charakter wiązań jonowych. Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w cząsteczce obojętnej oraz dla wolnych pierwiastków wynosi 0, a w jonach ma wartość ładunku jonu.
    Elektroliza — w chemii i fizyce - ogólna nazwa na wszelkie zmiany struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego. W węższym zakresie pojęcie to obejmuje tylko procesy rozkładu. Elektrolizie towarzyszyć może (choć nie musi) szereg dodatkowych zjawisk, takich jak dysocjacja elektrolityczna, transport jonów do elektrod, wtórne przemiany jonów na elektrodach i inne. W sensie technologicznym przez elektrolizę rozumie się wszystkie te procesy łącznie.

    Tlenek kobaltu(II), CoO – nieorganiczny z grupy tlenków, w którym kobalt występuje na II stopniu utlenienia. Stosowany jest przy barwieniu i odbarwianiu szkła oraz przy produkcji półprzewodników. Jest też często wykorzystywany jako katalizator przy różnego rodzaju reakcjach chemicznych.

    Wodorotlenek kobaltu(II), Co(OH)2 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy wodorotlenków zawierający kation kobaltu na II stopniu utlenienia. Występuje w dwóch formach, niebieskiej i trwalszej różowej (forma niebieska bywa też opisywana jako hydroksochlorek kobaltu(II), Co(OH)Cl, wytrącający się jako pierwotny produkt reakcji CoCl2 z wodorotlenkiem, który następnie, w obecności nadmiaru zasady, przechodzi w różowy Co(OH)2).University of Akron – amerykańska uczelnia wyższa o statusie uniwersytetu publicznego, z siedzibą w Akron w stanie Ohio, założona w 1870 roku jako niewielkie kolegium związane z Amerykańskim Kościołem Uniwersalistycznym (Universalist Church of America). W 1913 roku uczelnia stała się własnością miasta Akron, a od 1967 roku należy do stanu Ohio. University of Akron kształci ponad 29 tys. studentów i zatrudnia ok. 1900 pracowników naukowych.

    Najczęściej stosowaną metodą otrzymywania CoO jest termiczny rozkład tlenku kobaltu(II) kobaltu(III) w temperaturze 950 °C: 2Co3O4 → 6CoO + O2

    Rozkład termiczny pozwala otrzymać ten związek także wtedy, kiedy substratem jest wodorotlenek kobaltu(II): Co(OH)2 → CoO + H2O

    Trzecim sposobem, stosowanym w laboratoriach, jest elektroliza chlorku kobaltu(II):

    Półprzewodniki − najczęściej substancje krystaliczne, których konduktywność (przewodnictwo właściwe) może być zmieniana w szerokim zakresie (np. 10 do 10 S/cm) poprzez domieszkowanie, ogrzewanie, oświetlenie bądź inne czynniki. Przewodnictwo typowego półprzewodnika plasuje się między przewodnictwem metali i dielektryków.United States National Library of Medicine (NLM) to największa na świecie biblioteka medyczna prowadzona przez rząd federalny Stanów Zjednoczonych. Zbiór biblioteki obejmuje ponad siedem milionów książek, czasopism, raportów, rękopisów, mikrofilmów, fotografii i grafik związanych z medycyną i pokrewnymi naukami, w tym także niektóre najstarsze i najrzadsze prace.
    CoCl2 + H2O → CoO + H2 + Cl2

    Tlenek kobaltu(II) stosowany jest do uzyskiwania niektórych soli, według wzoru (R oznacza tutaj resztę kwasową): CoO + 2HR → CoR2 + H2O

    Przypisy[]

    1. Tlenek kobaltu(II) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
    2. Tlenek kobaltu(II) (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2013-04-24].
    3. Tlenek kobaltu(II) (ICSC: 1551) (ang.) Międzynarodowa karta bezpieczeństwa chemicznego. Międzynarodowy Program Bezpieczeństwa Chemicznego. [dostęp 2013-04-24].
    4. Tlenek kobaltu(II) (ang.) w bazie Hazardous Substances Data Bank. Toxicology Data Network. United States National Library of Medicine. [dostęp 2013-04-24].
    5. Tlenek kobaltu(II). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2013-04-24].
    6. Tlenek kobaltu(II) (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2013-04-24].
    Międzynarodowy Program Bezpieczeństwa Chemicznego (ang. International Programme on Chemical Safety, IPCS) – program powstały w 1980 roku będący wspólnym przedsięwzięciem Światowej Organizacji Zdrowia, Międzynarodowej Organizacji Pracy i Programu Środowiskowego Organizacji Narodów Zjednoczonych stworzonym na podstawie rekomendacji przyjętych na Konferencji sztokholmskiej w 1972 roku. Celem programu jest stworzenie naukowych podstaw bezpiecznego użycia substancji chemicznych oraz wspieranie narodowych programów dotyczących bezpieczeństwa chemicznego, który realizowany jest poprzez m.in.Tlenki – nieorganiczne związki chemiczne, zbudowane z tlenu i innego pierwiastka chemicznego. Powstają w wyniku reakcji pierwiastków z tlenem (utlenianie, spalanie) oraz rozkładu związków zawierających tlen. Najbardziej rozpowszechnionymi tlenkami są: woda (H2O), krzemionka, czyli główny składnik piasku kwarcowego (SiO2), dwutlenek węgla (CO2).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    PubChem – baza danych związków chemicznych zarządzana przez National Center for Biotechnology Information (NCBI), który jest częścią National Library of Medicine, który z kolei jest instytucją podległą United States National Institutes of Health (NIH). Baza powstała w 2004 r., a jej głównym celem jest przyspieszenie badań nad lekami poprzez obniżenie kosztów dostępu do informacji.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.