• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tlenek chromu - III

    Przeczytaj także...
    Ceramika – w rozumieniu tradycyjnym, tworzywa i wyroby otrzymywane w wyniku wypalenia odpowiednio uformowanej gliny. Nazwa tych wyrobów wywodzi się z greckiego określenia κεραμικός (keramikos), które pochodzi z kolei od słowa κέραμος (keramos – ziemia, glina).Stopień utlenienia (liczba utlenienia) – formalna wartość ładunku atomu w związku chemicznym przy założeniu, że wszystkie wiązania chemiczne w danej cząsteczce mają charakter wiązań jonowych. Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w cząsteczce obojętnej oraz dla wolnych pierwiastków wynosi 0, a w jonach ma wartość ładunku jonu.
    Amfoteryczność – zdolność związku chemicznego do reakcji z kwasami i zarazem zasadami. Inaczej, jest to zdolność związków chemicznych do bycia w jednych reakcjach kwasami a w innych zasadami. Związki wykazujące amfoteryczność nazywa się czasami amfolitami.

    Tlenek chromu(III), Cr2O3 (inaczej: tlenek chromowy, zieleń chromowa) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków chromu, w którym chrom znajduje się na III stopniu utlenienia.

    Właściwości[ | edytuj kod]

    W temperaturze pokojowej jest to szarozielone, drobnokrystaliczne ciało. Temperatura topnienia ok. 2000 °C. Ma właściwości amfoteryczne – reaguje po podgrzaniu ze stężonymi mocnymi kwasami, a stapiany z niektórymi wodorotlenkami przechodzi w chromiany(III). Nie jest rozpuszczalny w wodzie. Ma właściwości katalityczne, umożliwia m.in. utlenianie związków organicznych oraz amoniaku.

    Wodorotlenki – związki chemiczne zawierające stabilny kation oraz anion wodorotlenowy OH. Wodorotlenki mogą tworzyć zarówno kationy metali („M”) o różnej wartościowości (od I do IV), kation amonowy NH+4, jak również kationy organiczne, najczęściej czwartorzędowe związki amoniowe, np. wodorotlenek tetrametyloamoniowy (CH3)4NOH. Wzór ogólny wodorotlenków ma postać M(OH)x (gdzie x to liczba anionów wodorotlenkowych = wartościowości kationu). Wodorotlenki są związkami jonowymi tzn. pomiędzy kationem i anionem występuje oddziaływanie typu jon–jon.Dichromian amonu, (NH4)2Cr2O7 (nazwa Stocka: dichromian(VI) amonu)– nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu dichromowego i amoniaku.

    Otrzymywanie[ | edytuj kod]

    Do celów laboratoryjnych można go otrzymać poprzez termiczny rozkład dichromianu amonu według równania: (NH4)2Cr2O7 → Cr2O3 + N2↑ + 4H2O↑

    W technice tlenek chromu(III) otrzymuje się najczęściej przez redukcję chromianów węglem.

    Zastosowanie[ | edytuj kod]

    Używa się go do produkcji farb i lakierów, barwienia betonu, szkła, ceramiki etc.

    Merck KGaA (Niemiecki Merck, Merck Darmstadt) założona w Niemczech firma farmaceutyczna i chemiczna z główną siedzibą zlokalizowaną w Darmstadt, uważana za najstarszą działającą firmę z tej branży.Szkło − według amerykańskiej normy ASTM-162 (1983) szkło zdefiniowane jest jako nieorganiczny materiał, który został schłodzony do stanu stałego bez krystalizacji.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Chromium(III) oxide (ZVG: 2130) (ang. • niem.) w bazie GESTIS, Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2010-05-08].
    2. Merck: Sicherheitsdatenblatt – Chrom(III)-oxid. [dostęp 2010-05-08]. (niem.)
    3. Tomasz Pluciński, Doświadczenia chemiczne, Warszawa: Adamantan, 1997.
    4. Marek Ples, Ciepłe światło – spalanie bez płomienia i świetliki in vitro, „Chemia w Szkole”, 4, Warszawa: Agencja AS Józef Szewczyk, 2016, str. 6-9.
    Lakier – jest to roztwór (lub zawiesina) środków powłokotwórczych (np. olejów schnących, żywic naturalnych lub syntetycznych). Podstawową różnicą między lakierami a farbami jest znikome stężenie lub całkowity brak pigmentów i wypełniaczy oraz często mniejsza lepkość.Beton – kompozyt powstały ze zmieszania spoiwa (cementu) i wypełniacza (kruszywo) oraz ewentualnych domieszek nadających pożądane cechy. Jest jednym z najbardziej powszechnych materiałów budowlanych we współczesnym budownictwie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Chrom (Cr, łac. chromium) – pierwiastek chemiczny, metal przejściowy z bloku d układu okresowego. Ma 13 izotopów, od Cr do Cr, z czego trwałe są izotopy 50, 52, 53 i 54. Został odkryty w roku 1797 przez Louisa Nicolasa Vauqellina.
    Kwasy – związki chemiczne wykazujące charakter kwasowy, co w zależności od definicji może oznaczać zdolność do:
    Węgiel (C, łac. carboneum) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 6, niemetal z bloku p układu okresowego. Należy do grupy 14. Posiada cztery elektrony walencyjne. Istnieją trzy naturalnie występujące izotopy węgla, C oraz C są stabilne, natomiast izotop C jest promieniotwórczy o czasie połowicznego rozpadu równym około 5700 lat. Węgiel jest jednym z niewielu pierwiastków znanych w starożytności. Jako pierwszy polską nazwę – węgiel – zaproponował Filip Walter.
    Farba – substancja powłokotwórcza służąca do ochronnego lub dekoracyjnego pokrywania powierzchni dowolnych przedmiotów. Może zalegać na ich powierzchni, lub nieznacznie wnikać w głąb. Składa się z substancji barwiących – najczęściej w postaci pigmentów oraz substancji dodatkowych: spoiw, wypełniaczy, rozcieńczalników, rozpuszczalników, a także substancji błonotwórczych, dyspergujących, konserwujących, opóźniających wysychanie, reagujących z podłożem itp.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.86 sek.