• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Titan 3C

    Przeczytaj także...
    Applications Technology Satellite (ATS) – seria próbnych satelitów badawczych NASA umożliwiających testy aparatury satelitów meteorologicznych, telekomunikacyjnych, nawigacyjnych oraz testy systemów stabilizacji. Satelity te były wynoszone za pomocą rakiet typu Atlas i Titan 3C (ostatnia misja ATS-6). Łącznie umieszczono na orbicie 6 satelitów ATS:NASA (National Aeronautics and Space Administration) (pl. Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej) – agencja rządu Stanów Zjednoczonych odpowiedzialna za narodowy program lotów kosmicznych, ustanowiona 29 lipca 1958 r. na mocy National Aeronautics and Space Act, zastępując poprzednika – National Advisory Committee for Aeronautics. Jest wydziałem Departamentu Obrony USA i jest mu bezpośrednio podległa.
    Orbita geostacjonarna to orbita okołoziemska, która zapewnia krążącemu po niej satelicie zachowanie stałej pozycji nad wybranym punktem równika Ziemi. Orbita geostacjonarna jest orbitą kołową zawartą w płaszczyźnie równika. Przebiega na wysokości 35 786 km nad równikiem (42 160 km od środka Ziemi). Prędkość ciała na orbicie geostacjonarnej wynosi około 3,08 km/s, a czas okrążenia przez niego Ziemi jest równy 23 godziny 56 minut i 4 sekundy, czyli dokładnie tyle, ile trwa doba gwiazdowa.

    Titan 3C – wykorzystywana przez USAF rakieta nośna serii Titan, największa amerykańska wojskowa rakieta nośna w latach 1965-1982 (do czasu wyprodukowania pierwszej rakiety Titan IV). Planowana była jako rakieta dla samolotu Boeing X-20 Dyna-Soar i pojazdów MOL. Jej konstrukcja oparta jest na rakiecie Titan 3A, zaś dołączone są również dopalacze na paliwo stałe, za pomocą których rakieta wynoszona była w przestworza, po ich odłączeniu załączany był silnik 1. stopnia.

    Titan 3E: amerykańska rakieta nośna budowana przez spółkę Martin Marietta (obecnie Lockheed Martin), a także pierwsza rakieta Titan wyposażona w stopień Centaur, dotychczas używany w rakietach Atlas. Używana była do wysyłania sond międzyplanetarnych.Titan 3D - amerykańska rakieta nośna serii Titan. Jest on dwustopniową modyfikacją rakiety Titan 3C (nie posiada stopnia Transtage). Używana była w latach 1971-1982 do wynoszenia satelitów szpiegowskich KH-9 Hexagon i KH-11 Kennan. Wycofana na rzecz rakiet Titan 34D.

    Rakieta ta stała się bazą dla rakiet Titan 3D (odmiana bez stopnia Transtage) oraz Titan 3E (wersja 3C z stopniem Centaur zamiast Transtage).

    Koniec eksploatacji[ | edytuj kod]

    6 marca 1982 roku po raz ostatni wystartowała, wynosząc na orbitę wojskowego satelitę, będącego elementem systemu wczesnego ostrzegania o startach rakiet balistycznych.

    Boeing X-20 – pierwszy projektowany samolot kosmiczny, przeznaczony do celów militarnych. Projekt odbywał się w latach 1957-1963 i został zakończony krótko po rozpoczęciu budowy pojazdu.Titan 3A (Titan IIIA, Titan SLV-5A) – amerykańska trójstopniowa rakieta nośna w całości napędzana mieszaniną tetratlenku diazotu i Aerozyny 50. Służyła testom górnego stopnia Transtage, użytego w rakietach Titan 3C, którego podstawę stanowiła.

    Podsumowanie[ | edytuj kod]

    Od roku 1965 za pomocą rakiety Titan 3C wysłano 82 ładunki dostarczane przez Departament Obrony USA (głównie) oraz NASA, o łącznej masie 50 ton. Tytan to pierwsza standardowa rakieta służąca do umieszczania SSZ (sztucznych satelitów Ziemi) na niskich orbitach (160-400 km), silnie spłaszczonych eliptycznych (7500-96 000 km) oraz na orbicie geostacjonarnej.

    Departament Obrony Stanów Zjednoczonych (ang. United States Department of Defense, w skrócie: DoD) - urząd federalny Stanów Zjednoczonych, na którym spoczywa obowiązek koordynowania i nadzorowania agencji i funkcji rządu wiążących się z bezpieczeństwem narodowym i siłami zbrojnymi. Sekretarz obrony jest członkiem rządu (cabinet).United States Air Force (USAF) – Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych, jeden z rodzajów Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych, odpowiedzialny za pewną część działań w powietrzu (duża liczba samolotów i śmigłowców bojowych podlega także marynarce wojennej, wojskom lądowym i korpusowi piechoty morskiej). Utworzone zostały jako odrębny rodzaj sił zbrojnych na bazie lotnictwa armii amerykańskiej, 18 września 1947, poprzednikiem USAF były:

    Ważniejsze misje[ | edytuj kod]

    Lot prototypu załogowej stacji orbitalnej MOL – Manned Orbital Laboratory (projekt MOL później zarzucony), wyniesienie na orbity wojskowych SSZ łączności taktycznej i strategicznej TDS i DSCS, SSZ służących do wykrywania eksplozji jądrowych Vela, technologicznego satelity ATS-6. Największym osiągnięciem był grupowy start 24 satelitów łącznościowych, wyniesionych grupami po 8 sztuk za pomocą jednej rakiety, oraz start 42 innych SSZ, które umieszczano grupami po 2 do 6 na jednej rakiecie.

    Titan IV (włączając IVA i IVB) – model rakiety nośnej, która była używana przez US Air Force. Pierwszy start tej rakiety nastąpił 14 czerwca 1989 r., ostatni start odbył się 19 października 2005 r.Transtage – amerykański człon rakietowy używany w rakietach podrodziny Titan III, produkowany przez firmę Martin Marietta. Użyty 40 razy, w tym 3 razy niepomyślnie, w latach 1964-1989.

    Chronologia startów[ | edytuj kod]

    Uwagi[ | edytuj kod]

    1. Osłona aerodynamiczna ładunku rozpadła się w 78. sekundzie lotu.
    2. Usterka 3. członu.
    3. Utrata zasilania żyroskopów członu Transtage; utrata położenia, i w efekcie uzyskanie zbyt niskiej orbity.
    4. Usterka pompy hydraulicznej 2. członu.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Mark Wade: Titan 3C (ang.). Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2017-06-19].
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Titan (ang.). W: Military Space Programs [on-line]. Federation of American Scientists. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-22)].
  • Manned Orbiting Laboratory (MOL) (ang. Załogowe Laboratorium Orbitujące) – pierwotnie określane jako Manned Orbital Laboratory – niezrealizowany projekt amerykańskiej wojskowej stacji kosmicznej, część programu załogowych lotów kosmicznych USAF, sukcesor niezrealizowanego wojskowego samolotu zwiadowczego Boeing X-20 Dyna-Soar.Centaur – człon rakietowy przeznaczony specjalnie dla rakiet nośnych wykorzystywanych przez USA, pierwszy człon górny zaprojektowany w USA wykorzystujący paliwo kriogeniczne (mieszaninę ciekłego wodoru i ciekłego tlenu). Człon jest stosowany w celu wynoszenia ładunku na orbitę geostacjonarną lub trajektorię międzyplanetarną.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.762 sek.