• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Thor Delta

    Przeczytaj także...
    Echo 1A - Echo 1 – amerykański pasywny satelita łącznościowy. Drugi, po Echo 1, ale tym razem udany, eksperyment NASA z dziedziny telekomunikacji satelitarnej. Metalizowany balon o średnicy 30 m, odbijający sygnały radiowe w celu badania atmosfery (wyznaczenie gęstości powietrza na znacznych wysokościach) i eksperymentów z zakresu nawigacji. Po raz pierwszy systematycznie wyznaczono gęstość powietrza na wysokości 650 do 1500 km. Na wysokości 1500 km okazało się, że wynosi ono 1,1.10-18 g/cm3. Echo 1A był widzialny z Ziemi nieuzbrojonym okiem (0,4 do 1 wielkości gwiazdowej).Echo 1 - A-10 Echo, Echo X - pierwszy eksperyment NASA z dziedziny telekomunikacji satelitarnej. Amerykański pasywny satelita łącznościowy. Metalizowany balon o średnicy 30 m, który miał odbijać sygnały radiowe. Wystrzelony 13 maja 1960 (09:16:05 GMT) rakietą Thor Delta z bazy Cape Canaveral. Echo 1 nie osiągnął orbity z powodu awarii 2. członu rakiety. Zaplanowaną dla niego misję wykonał podobny balon Echo 1A.
    Orbiting Solar Observatory 1 (OSO 1) – pierwszy z serii ośmiu amerykańskich orbitalnych obserwatoriów Słońca w promieniach rentgenowskich, UV i gamma. Celem drugorzędnym były badania pyłu kosmicznego.

    Thor Delta – jako rakieta cywilna nazywana Deltaamerykańska trójstopniowa rakieta nośna. Udana konstrukcja składająca się ze stopnia głównego Thor, drugiego Delta i ostatniego Altair. Była to pierwsza rakieta, w której zastosowano człon Delta, protoplastę współczesnych rakiet Delta.

    Delta - rodzina amerykańskich rakiet nośnych. Zapoczątkowana przez rakietę Thor Delta, w latach 60. XX wieku. Obecnie rakiety typu Delta są jednymi z podstawowych rakiet przemysłu astronautycznego w USA. Historia tych rakiet to ponad 300 startów z czego 95% zakończyło się sukcesem. Aktualnie używane są rakiety Delta II i Delta IV, planuje się również wykorzystanie ich w przyszłości. Produkcją i wynoszeniem rakiet w kosmos zajmuje się obecnie United Launch Alliance. Zużyte dopalacze orbitalne mają swój wkład w liczebność kosmicznego śmietniska.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    Chronologia[]

    1. 13 maja 1960, 09:16:05 GMT; s/n 160-1; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC17A), USA
      Ładunek: Echo 1; Uwagi: start nieudany – błąd systemu kierowania 2. członu
    2. 12 sierpnia 1960, 09:39:43 GMT; s/n 270-2; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC17A), USA
      Ładunek: Echo 1A; Uwagi: start udany
    3. 23 listopada 1960, 11:13:03 GMT; s/n 245-3; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC17A), USA
      Ładunek: TIROS 2; Uwagi: start udany
    4. 25 marca 1961, 15:17:04 GMT; s/n 295-4; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC17A), USA
      Ładunek: Explorer 10; Uwagi: start udany
    5. 12 sierpnia 1961, 10:25:06 GMT; s/n 286-5; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC17A), USA
      Ładunek: TIROS 3; Uwagi: start udany
    6. 16 sierpnia 1961, 03:21:05 GMT; s/n 312-6; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC17A), USA
      Ładunek: Explorer 12; Uwagi: start udany
    7. 8 lutego 1962, 12:43:45 GMT; s/n 317-7; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC17A), USA
      Ładunek: TIROS 4; Uwagi: start udany
    8. 7 marca 1962, 16:06:18 GMT; s/n 301-8; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC17A), USA
      Ładunek: OSO 1; Uwagi: start udany
    9. 26 kwietnia 1962, 18:00:16 GMT; s/n 320-9; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC17A), USA
      Ładunek: Ariel 1; Uwagi: start udany
    10. 19 czerwca 1962, 12:19:01 GMT; s/n 321-10; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC17A), USA
      Ładunek: TIROS 5; Uwagi: start udany
    11. 10 lipca 1962, 08:35:05 GMT; s/n 316-11; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC17A), USA
      Ładunek: Telstar 1; Uwagi: start udany
    12. 18 września 1962, 08:53:08 GMT; s/n 318-12; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC17A), USA
      Ładunek: TIROS 6; Uwagi: start udany

    Bibliografia[]

  • Mark Wade: Thor Delta (ang.). Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2013-12-18].
  • TIROS 6 (ang. Television Infrared Observational Satellite; Satelita obserwacji telewizyjnych i podczerwonych) – amerykański satelita meteorologiczny. Przesłał 66 674 zdjęcia pokrywy chmur, z czego 59 830 było użytecznych dla meteorologów. Do tamtej chwili był to najdłużej pracujący statek z serii TIROS (389 dni). Wspomagał on prognozy pogody na potrzeby załogowej misji Mercury-Atlas 8. Prowadzono też nim eksperymentalną detekcję pokrywy śnieżnej.Altair 1 - amerykański człon rakiet nośnych. Stanowił zwykle ostatni człon rakiet. Używany od 1959 przez całą dekadę. Napędzany silnikiem rakietowym X-248 na paliwo stałe. Doczekał się ulepszenia w postaci silnika X-248A - modyfikację oznaczono Altair 1A.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    TIROS 4 (ang. Television Infrared Observational Satellite; satelita obserwacji telewizyjnych i podczerwonych) – amerykański satelita meteorologiczny. Mimo dość krótkiego czasu działania, satelita przesłał na Ziemię w ciągu 120 dni użytecznego działania prawie 32 000 obrazów w tym ponad 23 000 użytecznych zdjęć.
    Ariel 1 – pierwszy satelita serii Ariel, wysłany w ramach naukowego programu amerykańsko-brytyjskiego i tym samym pierwszy w historii satelita, który powstał przy współpracy międzynarodowej. Jego zadaniem było badanie ziemskiej jonosfery i związków Słońca z jonosferą. Między 25 sierpnia a 9 listopada 1964 satelita zbierał dane równolegle z Explorerem 20.
    Czas uniwersalny (ang. universal time, UT; Greenwich Mean Time, GMT) – astronomiczny czas słoneczny średni na południku zerowym, za który przyjęto południk przechodzący przez obserwatorium astronomiczne w miejscowości Greenwich, (obecnie jest to dzielnica Londynu w Wielkiej Brytanii). Jest czasem strefowym pierwszej strefy czasowej, od którego liczy się czas pozostałych stref.
    Explorer 10 – amerykański satelita naukowy. Umieszczony na silnie wydłużonej orbicie, zbierał dane o polu magnetycznym i plazmie w sąsiedztwie Ziemi i Księżyca. Z powodu ograniczonej żywotności baterii zasilających, użyteczne dane napływały ze statku jedynie przez pierwsze 52 godziny misji. Ostatnie bity użytecznych danych napłynęły, gdy statek znajdował się w odległości 42,3 promienia Ziemi – było to o godzinie 22 czasu lokalnego. Kilka godzin później łączność ze statkiem całkowicie ustała.
    TIROS 3 (ang. Television Infrared Observational Satellite; Satelita obserwacji telewizyjnych i podczerwonych) – amerykański satelita meteorologiczny. Jako pierwszy satelita w historii wykrył huragan z kosmosu i tym samym zapoczątkował służbę sztucznych satelitów w ostrzeganiu ludności przed naciągającymi burzami tropikalnymi. Satelita wykrył huragan na dwa dni przed specjalistycznymi samolotami wykrywającymi wiatry tego typu. Pracował 230 dni w czasie których przesłał na Ziemię 35 033 zdjęcia (ponad 24 000 użytecznych), w tym fotografie wszystkich największych huraganów powstałych w 1961 roku („Anna”, „Betsy”, „Carla”, „Debbie”, „Esther”, nr 6) i dwóch tajfunów („Nancy”, „Pamela”).
    TIROS 5 (ang. Television Infrared Observational Satellite; Satelita obserwacji telewizyjnych i podczerwonych) – amerykański satelita meteorologiczny. Przesłał 58 226 zdjęć pokrywy chmur, z czego 49 236 było użytecznych dla meteorologów. Wówczas były to najlepsze zdjęcia otrzymane przez serię satelitów TIROS. Zdjęcia te pozwoliły rozesłać 396 ostrzeżeń o silnych zaburzeniach atmosferycznych do licznych krajów (między innymi informacje o dwóch huraganach i czterech tajfunach). Po raz pierwszy w historii meteorolodzy zaobserwowali formowanie się chmur o kształtach przypominających płatki śniegu, tzw. radialnych.
    Thor DM-19 – amerykański człon rakiet nośnych będący odpowiednio zaadaptowanym międzykontynentalnym pociskiem PGM-17 Thor. Stanowił podstawowy człon wielu rakiet nośnych. Z racji tego pierwsza część ich nazw zaczyna się od Thor: Thor Delta, Thor Able, Thor Able I, Thor Able II, Thor Able IIM1, Thor Able III, Thor Able IV, Thor Agena A, Thor Agena B, Thor Agena D, Thor Burner, Thor MG-18. Używany był również samodzielnie, np. jako rakieta nośna Thor DM-18A.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.037 sek.