• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Thietmar z Pragi

    Przeczytaj także...
    Bolesław II Pobożny (ur. przed 935, zm. 7 lutego 999) – książę czeski od 972 (ewentualnie od 967) z dynastii Przemyślidów.Saksonia, Wolny Kraj Saksonia (łac. Saxonia; niem. Freistaat Sachsen; górnołuż. Swobodny stat Sakska; dolnołuż. Zwězkowy kraj Sakska) – kraj związkowy w Niemczech graniczący z Polską, Czechami i z następującymi krajami związkowymi: Bawaria, Turyngia, Saksonia-Anhalt i Brandenburgia. Stolicą jest Drezno. Obecnie niewielki skrawek historycznej Saksonii znajduje się w Polsce, w województwie dolnośląskim (okolice Bogatyni). Republika Saksonii jest spółką prawa publicznego. Reprezentuje ją premier Stanislaw Tillich.
    Praga (czes. i słow. Praha, niem. Prag) – stolica i największe miasto Czech, położone w środkowej części kraju, nad Wełtawą. Jest miastem wydzielonym na prawach kraju, będąc jednocześnie stolicą kraju środkowoczeskiego.

    Thietmar z Pragi, OSB (zm. 2 stycznia 982 r. w Pradze), znany także jako: Dietmar; czeski: Dětmar – niemiecki mnich, pierwszy biskup praski od 973 r.

    Biografia[]

    W 973 r. księciu czeskiemu Bolesławowi II Pobożnemu udało się stworzyć organizację kościelną w swoim państwie poprzez utworzenie diecezji praskiej. Pierwszym jej ordynariuszem został niemiecki mnich Thietmar.

    Pochodził on z Saksonii i wstąpił do zakonu benedyktynów, przebywając prawdopodobnie w klasztorze w Corvey. W styczniu 976 r. został konsekrowany przez arcybiskupa mogunckiego Willigisa w Brumath (Alzacja). Jego wybór został zaakceptowany przez czeskiego władcę. W czasie swoich rządów sprowadził do Czech nowych duchownych, dbając o opanowanie przez nich języka czeskiego. Z ogólnych informacji na jego temat pozostawionych nam przez Kosmasa, wiemy, że wzniósł wiele nowych kościołów oraz położył podwaliny pod istnienie nowego biskupstwa oraz utworzył klasztor benedyktynów pw. św. Jerzego na Hradczanach. Zmarł 2 stycznia 982 r.

    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.Arcybiskup (gr. αρχή, arché - pierwszeństwo, gr. επίσκοπος, epískopos - nadzorca, biskup) – tytuł honorowy lub urząd nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezja), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa ("ad personam").

    Przypisy

    1. Słownik władców Europy średniowiecznej, pod red. J. Dobosza i M. Serwańskiego, Poznań 1998, s. 55.

    Bibliografia[]

  • J. Kadlec, Založení pražského biskupství, Roztoky 1971.
  • J. Kadlec, Přehled českých církevních dějin 1, Rom 1987.
  • J. Sláma, Výkladový heslář vybraných historických osob, míst a reálií, [w:] R. Nový, J. Sláma, J. Zachová, Slavníkovci ve středověkém písemnictví, Prag 1987.
  • Archidiecezja praska (łac. Archidioecesis Pragensis, cze. Arcidiecéze pražská) - rzymskokatolicka archidiecezja czeska, obejmującą swoim zasięgiem środkową część Czech. Siedziba arcybiskupa znajduje się w katedrze św. Wita w Pradze. Jest on równocześnie metropolitą metropolii czeskiej.Hradczany (dawniej Hradczyn, czes. Hradčany, niem. Hradschin, także Burgstadt) - powstała w XIV w. "królewska" dzielnica na zachodnim, wysokim brzegu Wełtawy w Pradze. W jej skład wchodzi kompleks zamku królewskiego (założonego w IX wieku), bazylika św. Jerzego, słynna Złota Uliczka, ogrody królewskie z Belwederem oraz, budowana przez 6 stuleci, katedra św. Wita. Jej elementami są także: całe b. miasto Hradczany włącznie z obszarem zajmowanym przez Loretę oraz dzielnicę Nowy Świat (Nový Svět).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Zakon mniszy, zakon kontemplacyjny (z gr. μοναχός monachos – samotnik, z łac. contemplare – wpatrywać się) – katolicka i prawosławna forma życia zakonnego, polegająca w pierwotnej wersji na całkowitym odcięciu się od świata zewnętrznego i życie w całkowitym odosobnieniu lub w nielicznej zamkniętej wspólnocie, poświęcone prawie wyłącznie modlitwie i kontemplacji Boga.
    Sakra − święcenia duchowne w kościołach chrześcijańskich, najczęściej dotyczy święceń biskupich. Niegdyś sakrę nadawano nowo wybranym królom, w formie namaszczenia na stanowisko.
    Alzacja (fr. Alsace, niem. Elsass, al. Elsàss) – kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem. Składa się z dwóch departamentów: Dolny Ren na północy oraz Górny Ren na południu. Historyczna Alzacja obejmowała jeszcze niewielki obszar wokół miasta Belfort, który obecnie tworzy departament Territoire-de-Belfort.
    Cesarskie Opactwo Corvey (niem. Fürstabtei Corvey) - dawne benedyktyńskie opactwo nad rzeką Wezerą, 2 km na północny-wschód od Höxter, w Nadrenii Północej-Westfalii.
    Willigis (zm. 23 lutego 1011 w Moguncji) – arcybiskup Moguncji od 975 roku. Koronował króla niemieckiego Henryka II w 1002 roku, święty Kościoła katolickiego.
    Ordynariusz – w Kościele katolickim są to wszyscy wyżsi przełożeni - oprócz biskupa rzymskiego, także biskupi diecezjalni oraz inni, którzy - choćby tylko czasowo - są przełożonymi Kościoła partykularnego lub wspólnoty do niego przyrównanej, jak również ci, którzy w nich posiadają ogólną wykonawczą władzę zwyczajną, mianowicie wikariusze generalni i wikariusz biskupi, a także - dla własnych członków - wyżsi przełożeni kleryckich instytutów zakonnych na prawie papieskim i kleryckich stowarzyszeń życia apostolskiego na prawie papieskim, którzy posiadają przynajmniej zwyczajną władzę wykonawczą.
    Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) – w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach. Urząd kościelny w Kościele katolickim i w kościołach prawosławnych uznawany za najwyższy stopień sakramentu kapłaństwa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.