• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • The Drifters

    Przeczytaj także...
    Baryton jest to rodzaj głosu ludzkiego. Głos męski mieszczący się w środkowym zakresie skali głosu (niższy od tenoru, wyższy od basu). Jest to najczęstszy głos występujący u mężczyzn. Barytonowy zakres skali głosu sięga od A do f w muzyce chóralnej i od G do g w muzyce poważnej, ale może być poszerzony zarówno w górę jak i w dół. Głos barytonowy można sklasyfikować na baryton dramatyczny (jest to głos o ciemnej barwie posiadający bardzo bogate i pełne brzmienie oraz niską tessiturę głosu, zakres od G do f ) oraz baryton liryczny (głos ten posiada jasną barwę o lekkim i ciepłym brzmieniu oraz wyższej tessiturze głosu niż baryton dramatyczny, zakres od A do g ).Bas – najniższy solowy i chóralny głos męski, sięgający od E wielkiego do f razkreślnego (różne źródła podają różne skale). Basem określa się też osobę śpiewającą basem (w przypadku głosu w chórze używamy liczby mnogiej basy).
    Ben E. King, właśc. Benjamin Earl Nelson (ur. 28 września 1938 w Henderson (Północna Karolina) – amerykański piosenkarz i kompozytor. W wieku dziewięciu lat przeniósł się do Harlemu w Nowym Jorku.

    The Drifters – amerykańska grupa wokalna założona w 1953 roku, należąca do tych, które zdefiniowały gatunek rhythm and blues, a w szczególności jego odmianę – doo wop. Jej wyjątkowość polega na tym, że udało się jej zachować popularność przez całe następne dziesięciolecia. Grupa stała się odskocznią do kariery wielu solistów, m.in. Bena E. Kinga i Clyde'a McPhattera.

    Clyde McPhatter (urodzony 15 listopada 1932 Durham w Karolinie Północnej - zmarł 13 czerwca 1972 Teaneck w stanie New Jersey) - afro-amerykański piosenkarz związany z gatunkiem rhythm and blues. Jeden z pionierów czarnego popu.Puzon – instrument dęty blaszany z grupy aerofonów ustnikowych lub językowy głos organowy (najczęściej szesnastostopowy) umieszczany w sekcji puzonu, o silnie korzennej barwie. Do grupy aerofonów ustnikowych należą także: róg (waltornia), trąbka, tuba i wiele innych.

    W 1988 grupa The Drifters została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame.

    Artyści występujący w grupie The Drifters[edytuj kod]

  • Ben E. King – śpiew
  • Clyde McPhatter – śpiew
  • Bill Fredericks – śpiew
  • Dave Baldwin – śpiew
  • Tom Evans – śpiew (bas)
  • James Johnson – śpiew (bas)
  • Eugene Pearson – śpiew (bas)
  • Johnny Moore – śpiew (tenor)
  • Elsbeary Hobbs – śpiew (bas)
  • Clyde Brown – puzon
  • Bill Pinkney – śpiew (bas)
  • Johnny Terry – śpiew (bas)
  • Andrew Thrasher – śpiew (baryton)
  • Gerhart Thrasher – śpiew (tenor)
  • Johnny Williams – śpiew (tenor)
  • David Baughn – śpiew (tenor)
  • Willie Ferbee – śpiew (bas)
  • Doc Green – śpiew (bas)
  • Bobby Hendricks – śpiew
  • Charlie Hughes – śpiew (baryton
  • Rudy Lewis – śpiew (tenor)
  • Charlie Thomas – śpiew (tenor)
  • Butch Leak – śpiew (tenor)
  • Butch Mann – śpiew
  • Jimmy Millender – śpiew
  • Gant Kitchings – śpiew
  • Dyskografia[edytuj kod]

    Albumy[edytuj kod]

  • 1956 Clyde McPhatter & the Drifters
  • 1958 Rockin' & Driftin'
  • 1962 Save the Last Dance for Me
  • 1964 Under the Boardwalk
  • 1965
  • The Good Life with the Drifters
  • I'll Take You Where the Music's Playing
  • 1966 Where the Music's Playing
  • 1973 The Drifters Now
  • 1975
  • Love Games
  • There Goes My First Love
  • 1976 Every Night Is Saturday Night
  • 1982 Juke Box Giants
  • 1984 This Magic Moment
  • 1986 Live at Harvard University
  • 1989 There Goes My Baby
  • 1991 Have a Soulful Christmas
  • 1994
  • Remember
  • White Christmas with the Drifters
  • 1996
  • Christmas Album
  • Greatest Hits
  • 1998
  • Drifters Christmas
  • Back 2 Back – The Drifters and the Platters
  • 2000 High Profile
  • 2001 Christmas Legends
  • Single[edytuj kod]

  • 1953 Money Honey
  • 1954
  • Lucille
  • Honey Love
  • Someday You'l Want Me to Want You
  • White Christmas
  • 1955
  • Whatcha Gonna Do
  • Everyone's Laughing
  • Adorable
  • 1956
  • Steamboat
  • Ruby Baby
  • I Gotta Get Myself a Woman
  • 1957
  • Fools Fall in Love
  • Hypnotized
  • I Know
  • 1958
  • Drip Drop
  • Moonlight Bay
  • 1959
  • There Goes My Baby (song)|There Goes My Baby
  • (If You Cry) True Love, True Love
  • Dance With Me
  • 1960
  • This Magic Moment
  • Lonely Winds
  • Save The Last Dance For Me
  • I Count the Tears
  • 1961
  • Some Kind of Wonderful
  • Please Stay
  • Sweets for My Sweet
  • Room Full of Tears
  • 1962
  • When My Little Girl Is Smiling
  • Stranger on the Shore
  • Sometimes I Wonder
  • Up on the Roof
  • 1963
  • On Broadway
  • If You Don't Come Back
  • Rat Race
  • I'll Take You Home
  • 1964
  • Vaya Con Dios
  • One-Way Love
  • Under the Boardwalk
  • I've Got Sand in My Shoes
  • Saturday Night at the Movies
  • I Remember Christmas
  • 1965
  • At the Club
  • Come On Over to My Place
  • Follow Me
  • I'll Take You Where the Music's Playing
  • Nylon Stockings
  • 1966
  • Memories Are Made of This
  • Up in the Streets of Harlem
  • Baby What I Mean
  • 1967 Ain't It the Truth
  • 1968 Still Burning in My Heart
  • 1969 Steal Away
  • 1970 You Got to Pay Your Dues
  • 1971 A Rose By Any Other Name
  • 1972 Something Tells Me
  • 1973
  • You've Got Your Troubles
  • Like Sister and Brother
  • 1974
  • Kissin' in the Back Row of the Movies
  • I'm Free (for the Rest of My Life)
  • Down on the Beach Tonight
  • 1975
  • Love Games
  • There Goes My First Love
  • Can I Take You Home Little Girl
  • 1976
  • Hello Happiness
  • Every Night's a Saturday Night With You
  • You're More than a Number in My Little Red Book
  • Przypisy

    1. The Drifters: inducted in 1988 (ang.). The Rock and Roll Hall of Fame and Museum, Inc.. [dostęp 2016-07-01].

    Linki zewnętrzne[edytuj kod]

  • Oficjalna strona The Drifters (ang.)
  • W środku artykuł o wczesnych The Drifters (ang.)
  • W środku artykuł o późnych The Drifters (ang.)
  • Doo wop - styl w muzyce rhythm and blues, który rozwinął się w latach 50. XX wieku na terenie Stanów Zjednoczonych. Był najbliższym ówczesnej muzyce pop odłamem ówczesnej muzyki czarnych mieszkańców USA. Utwory doo wop, oparte ściśle o partie wokalne, wykonywane były a cappella przez wieloosobowe, najczęściej męskie zespoły. Śpiew, często połączony z komiczną choreografią, miał prostą zasadę - podczas gdy jeden z wokalistów występował do przodu i śpiewał solo swoją zwrotkę, reszta wokalistów pozostawała w tle, wyśpiewując nic nieznaczące słowa, często naśladujące dźwięki perkusyjne lub podobne - a w czasie refrenu włączali się do wspólnego śpiewu w wielogłosowej harmonii. Do znanych wykonawców tego stylu należeli m. in. The Belmonts, The Cadillacs, The Drifters, The Platters, Frank Zappa And The Mothers Of Invention.Rock and Roll Hall of Fame – muzeum rock and rolla i rocka oraz hall of fame honorująca artystów rockowych i inne osoby, które wniosły zasadniczy wkład w rozwój tych gatunków muzyki.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Tenor jeden z czterech głównych rodzajów, klas głosu ludzkiego. Mianem tym określa się również osoby śpiewające tym głosem.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.