• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • The Doors



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    William Blake (ur. 28 listopada 1757 w Londynie, zm. 12 sierpnia 1827 w Londynie) – XVIII-wieczny angielski poeta, pisarz, rytownik, malarz, drukarz i mistyk, prekursor romantyzmu. Przez współczesnych nazywany często mad Blake (szalony Blake), zaliczany czasem do grona tzw. poetów wyklętych w literaturze angielskiej.Paul A. Rothchild (ur. 18 kwietnia 1935, zm. 30 marca 1995) - znany amerykański producent muzyczny, działający w latach 60. i 70. Swoją karierę rozpoczął na folkowej scenie w Bostonie, wydając nagrania lokalnych artystów. W 1963 został producentem w Elektra Records.
    Logotyp zespołu

    The Doors – amerykańska grupa rockowa powstała w lipcu 1965, rozwiązana w 1972 roku.

    Zespół The Doors występujący dla duńskiej telewizji w 1968

    Historia zespołu[ | edytuj kod]

    Początki grupy: 1965-1966[ | edytuj kod]

    Bar Whisky i Go-Go, w którym The Doors wielokrotnie występowało.

    Grupa wzięła swój początek od przypadkowego spotkania dwóch studentów szkoły filmowej Uniwersytetu Kalifornijskiego, Jima Morrisona i Raya Manzarka, na plaży w Venice, części Los Angeles. Znali się wcześniej ze szkoły, a Manzarek, który grał wtedy we własnym zespole, dostrzegał potencjał estradowy i muzyczny w Jimie. Często próbował wciągać go na scenę, gdy grał z zespołem, lecz Jim zbytnio się wstydził, aby wyjść na scenę i pokazać, co potrafi „Król Jaszczur”. Na pytanie Manzarka, co ma zamiar robić po skończeniu szkoły, Morrison odpowiedział, że pisać piosenki. Gdy ten klęcząc obok Manzarka zaśpiewał Moonlight Drive Manzarek, pianista o klasycznym profilu muzycznego wykształcenia, postanowił założyć zespół. Zaprosił do współpracy swoich dwóch przyjaciół-muzyków: jazzowego gitarzystę, specjalizującego się we flamenco, Robby’ego Kriegera i także jazzowego perkusistę, Johna Densmore’a. W ten sposób powstał zespół The Doors.

    The Who – angielski zespół rockowy powstały w 1964, związany z subkulturą modsów, uważany za jedną z najbardziej wpływowych grup rockowych wszech czasów.Joni Mitchell, właśc. Roberta Joan Anderson (ur. 7 listopada 1943 w Fort Macleod) – kanadyjska piosenkarka folk rockowa, popowa i jazz rockowa oraz wokalistka jazzowa. Zaczynała swoją karierę muzyczną w małych klubach nocnych w Zachodniej Kanadzie, później grając na ulicach Toronto. W 1965 Mitchell przeprowadziła się do Kalifornii, gdzie nagrała swój pierwszy album w 1968. Przeboje takie jak "Big Yellow Taxi" i "Woodstock" z jej następnego albumu, Ladies of Canyon, uznane były za definiujące dla całego pokolenia. Jej najbardziej osobisty album Blue wydany w 1971 nazwany był jednym z najlepszych albumów w historii. Zawsze poszukująca nowych inspiracji, Mitchell eksperymentowała z różnymi gatunkami – wczęśniejsze albumy wpisywały się w stylistykę folk rock, późniejsze albumy były inspirowane jazzem i muzyką elektroniczną, jej największy komercyjny sukces Court and Spark z 1974 ma popowe brzmienie.

    Sama nazwa zaczerpnięta była z tytułu książki Aldousa Huxleya The Doors of perception – „Drzwi percepcji”, zainspirowanego z kolei słowami Williama Blake’a: „Gdyby bramy percepcji zostały otwarte, wszystko ujawniłoby się człowiekowi takim, jakim jest – nieskończonym”. Nazwa „The Doors” była jedynym wymogiem Jima gdy Ray namówił go na sformowanie zespołu.

    Miami – miasto na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, w południowo-wschodniej Florydzie, w Stanach Zjednoczonych. Siedziba hrabstwa Miami-Dade, najludniejszego hrabstwa Florydy, a zarazem ósmego najbardziej zaludnionego hrabstwa Stanów Zjednoczonych za sprawą populacji liczącej 2 500 625 mieszkańców. Samo miasto zamieszkiwane jest przez 399 457 osób, co czyni je 42. największym amerykańskim miastem; Miami stanowi centralne i najludniejsze miasto obszaru metropolitalnego South Florida. Według danych US Census Bureau, obszar metropolitalny Miami liczy ok. 5,5 milionów mieszkańców, dzięki czemu jest 7. najludniejszym i 5. największym obszarem miejskim Stanów Zjednoczonych.Baryton jest to rodzaj głosu ludzkiego. Głos męski mieszczący się w środkowym zakresie skali głosu (niższy od tenoru, wyższy od basu). Jest to najczęstszy głos występujący u mężczyzn. Barytonowy zakres skali głosu sięga od A do f w muzyce chóralnej i od G do g w muzyce poważnej, ale może być poszerzony zarówno w górę jak i w dół. Głos barytonowy można sklasyfikować na baryton dramatyczny (jest to głos o ciemnej barwie posiadający bardzo bogate i pełne brzmienie oraz niską tessiturę głosu, zakres od G do f ) oraz baryton liryczny (głos ten posiada jasną barwę o lekkim i ciepłym brzmieniu oraz wyższej tessiturze głosu niż baryton dramatyczny, zakres od A do g ).

    Niezwykle równa, oszczędna i precyzyjna gra zespołu, pełna długich instrumentalnych pasaży, stała się tłem dla charyzmatycznego Morrisona. Jego silny i dramatyczny baryton, w połączeniu z poetyckimi tekstami i sceniczną osobowością, uczynił grupę sławną z dnia na dzień. Zespołowi udało się przełamać wszelkie bariery. Psychodeliczne brzmienie odpowiadało popularnym trendom swego czasu. Bliskie jazzowej precyzji wykonanie zadowalało największych koneserów, głębokie, tajemnicze i bardzo osobiste teksty Morrisona z równą łatwością trafiały do młodzieży, jak i miłośników wyrafinowanej poezji.

    Śpiew – czynność polegająca na wytwarzaniu dźwięków o charakterze muzycznym za pomocą głosu. Każda osoba potrafiąca mówić potrafi też śpiewać, ponieważ śpiew pod wieloma względami jest jedynie formą przedłużonej mowy.Alive She Cried – koncertowy album muzyczny amerykańskiej grupy The Doors. Tytuł płyty został zaczerpnięty z utworu „When the Music’s Over”. Na krążku znalazło się siedem utworów zarejestrowanych podczas koncertów The Doors w latach 1968-1970.

    1967-1971[ | edytuj kod]

    1967: | edytuj kod]

    We sierpniu 1966 roku zespół wszedł po raz pierwszy do studia by nagrać debiutancki longplay nazwany The Doors. Pierwszy singel Break on Through (To the Other Side) został niemalże niezauważony, drugi natomiast Light My Fire stał się z dnia na dzień wielkim przebojem sprzedając się w liczbie ponad miliona egzemplarzy. Członkowie przy produkcji utworów musieli niejednokrotnie iść na kompromis. Break On Through zostało tak zremiksowane, by nie było słychać fragmentu tekstu „she gets high”. Natomiast singel Light My Fire został skrócony o część instrumentalnego solo. Z płyty pochodzi też wiele utworów nie będących singlami m.in. cover Alabama Song oraz Back Door Man. Płyta zawiera również utwór The End z kontrowersyjnym motywem kompleksu Edypa, który odnosi się do przeszłości Jima. Album The Doors do roku 2006 rozszedł się w nakładzie 3,5 miliona kopii.

    L.A. Woman – szósty album studyjny amerykańskiego zespołu The Doors, wydany 19 kwietnia 1971 roku przez wytwórnię Elektra. Jest to ostatni album grupy nagrany z wokalistą i frontmanem Jimem Morrisonem, który zmarł w lipcu tego samego roku.Robert Alan Krieger (ur. 8 stycznia 1946 w Los Angeles) – amerykański gitarzysta, członek grupy The Doors. Autor takich piosenek grupy jak "Light My Fire", "Love Me Two Times", "Touch Me" i "Love Her Madly".

    1967: | edytuj kod]

    Druga z kolei płyta studyjna zespołu była spokojniejsza i mniej spontaniczna, co nie zmieniało faktu, że utrzymana była w takim samym klimacie. Ostatnia ścieżka, długi i dramatyczny utwór When the Music’s Over była jak The End. Morrison uznany został za dzikiego szamana rocka. Album był później bardzo dobrze sprzedawany również dzięki bardzo znanym utworom Love Me Two Times, Moonlight Drive czy People Are Strange.

    Live in Hollywood – koncertowy album amerykańskiej grupy The Doors. Nagrany podczas koncertu w Aquarius Theatre w Hollywood 21 lipca 1969 roku. Wydany w maju 2002. Isle of Wight Festival (ang. Festiwal na Wyspie Wight) odbywał się w latach 1968–1970 pod koniec sierpnia na wyspie Wight w Anglii. Ewoluował z początkowo imprezy jednodniowej (31.08.1968) ok. 10 tys. widzów, przez dwudniową (30–31.08.1969) ok. 150 tys. widzów, do pięciodniowej (26–30.08.1970). Każdy ze wspomnianych koncertów był organizowany w innym miejscu. Najbardziej znaną edycją festiwalu jest ta z 1970 roku która zgromadziła 600 tys. widzów, którzy podziwiali takie gwiazdy jak: Jimi Hendrix (to jeden z jego ostatnich koncertów, umarł 18 września), Miles Davis, The Who, The Doors, Procol Harum, The Moody Blues, Joan Baez.

    Zespół stawał się coraz bardziej idolem amerykańskiej młodzieży.

    1968: | edytuj kod]

    Trzeci longplay płyty nie powstawał bez problemów. Morrison miał coraz większe problemy z alkoholem, przez co praca w studiu stawała się bardzo trudna dla pozostałych członków zespołu. Nie przeszkodziło to jednak w nagraniu płyty. Znalazły się na niej takie utwory jak Hello, I Love You, Love Street, The Unknown Soldier. Płyta jako jedyny longplay zespołu stała się jednocześnie numerem jeden w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.

    Amsterdam – największe miasto Holandii i jej stolica konstytucyjna. Wszystkie instytucje rządowe oraz przedstawicielstwa obcych państw znajdują się w Hadze.Live at the Hollywood Bowl – koncertowy album amerykańskiej grupy muzycznej The Doors wydany w 1987 roku. Nagrania pochodzą z lipca 1968. Płyta została wycofana ze sprzedaży po premierze albumu In Concert w 1991. W sprzedaży znajduje się jednak wersja DVD z zapisem koncertu.

    W tym czasie, dzięki rosnącej popularności, grupa grała wiele koncertów, na których niejednokrotnie dochodziło do różnych incydentów. We wrześniu podczas jednego z koncertów tournee po Europie, w Amsterdamie, występ musiał zostać odwołany z powodu zapaści lidera zespołu spowodowanej zażyciem haszyszu popitego alkoholem.

    Rock (ang. skała, kołysać się) – ogólna nazwa całego szeregu stylów muzycznych, wywodzących się z rock and rolla oraz rhythm and bluesa i bluesa. Sama nazwa "rock" jest właściwie skrótem od "rock and roll", choć można uznawać owe dwa pojęcia za odmienne od siebie gatunki muzyczne. Wszystkie style rockowe charakteryzują się brzmieniem opartym na różnego rodzaju gitarach (zwykle elektrycznych, elektrycznych basowych) i perkusji, z wyraźnie zarysowanym rytmem i śpiewem, wywodzącym się z bluesa, oraz sposobem wolnej improwizacji w trakcie grania utworów, wywodzącym się z jazzu. Ważną cechą muzyki rockowej, nieobecną w muzyce poważnej, jest zespołowość w procesie tworzenia; muzyka jest bowiem tworzona zespołowo i trudna do odtworzenia, gdy nie jest grana przez oryginalny zespół (zob. tribute band), często jest też zespołowo komponowana. Niekiedy w sposób dynamiczny, kiedy to zainicjowany motyw muzyczny w serii jamów przetwarzany jest w utwór, który w swej końcowej fazie rzadko przypomina swą wyjściową formę. W muzyce rockowej, podobnie jak w jazzie, kompozytor i wykonawca to najczęściej ta sama osoba lub grupa osób, a komponowanie i wykonywanie muzyki są często jednym procesem.Miles Dewey Davis III (ur. 26 maja 1926 w Alton, zm. 28 września 1991 w Santa Monica) – amerykański trębacz, lider grup jazzowych i kompozytor, uznawany za jednego z najbardziej znaczących i innowacyjnych muzyków XX wieku. Słynął z ospałego, melodycznego stylu i lakonicznej, czasem konfrontacyjnej osobowości. Był symbolem potencjału komercyjnego muzyki jazzowej.

    1969: | edytuj kod]

    W 1969 roku grupa podjęła próby wzbogacenia swej muzyki poprzez aranżacje orkiestrowe i wprowadzenie sekcji instrumentów dętych na płycie The Soft Parade. Szybko jednak od tego odstąpiono powracając do elektrycznego brzmienia.

    Podczas tournée grupy doszło do incydentu z Jimem Morrisonem w roli głównej. W czasie koncertu 1 marca 1969 w Miami Morrison według sądu miał sprośnie i lubieżnie zachowywać się w miejscu publicznym poprzez obnażanie się, symulowanie masturbacji i oralnego seksu. Naraził się w ten sposób wielu organizatorom koncertów. Planowanie koncertów również stawało się niemożliwe z powodu konieczności stawiania się na rozprawach. W kwietniu tego samego roku został aresztowany przez FBI pod zarzutem próby umknięcia sądowi w Miami. Sprawę jednak umorzono z powodu braku dowodów.

    Kompleks Edypa jest pojęciem wprowadzonym do psychoanalizy przez Zygmunta Freuda. Mitycznym prawzorem jest Edyp, grecki król Teb, który, nie znając swoich biologicznych rodziców, zabił ojca, a potem ożenił się z matką i miał z nią dzieci.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    1970: | edytuj kod]

    Dobrym powrotem był wydany w 1970 roku album Morrison Hotel. Płyta zawiera kolejny hit Waiting for the Sun. Cały longplay jest inny niż pozostałe. Bardziej pogodny i optymistyczny zawiera miłosne ballady.

    Lato 1970 roku było dla całego zespołu bardzo pracowite z powodu licznych koncertów, których finałem był występ 29 sierpnia na Isle of Wight Festival. Wystąpili tam też m.in. Jimi Hendrix, The Who, Joni Mitchell, Miles Davis i Sly and the Family Stone.

    1971: | edytuj kod]

    W 1970 roku Paul A. Rothchild zrezygnował z bycia producentem – jak się okazało – ostatniej płyty Doorsów z Morrisonem. Przyczyną jego odejścia były narastające problemy Jima z alkoholem oraz zmiana kierunku w jakim podążała muzyka The Doors. Płytę L.A. Woman muzycy The Doors wyprodukowali samodzielnie przy współpracy dźwiękowca Bruce’a Botnicka. Jim Morrison jeszcze przed premierą wyjechał do Paryża, definitywnie kończąc swoją współpracę z The Doors. Jego ostatnim kontaktem z The Doors była rozmowa telefoniczna z Johnem Densmore’em (z którym wśród członków zespołu miał najgorszy kontakt), w której to pytał o powodzenie ostatniego albumu, cieszącego się sporym zainteresowaniem. Jim był bardzo zadowolony z wieści jakie przekazał mu Densmore. Również podczas tej rozmowy wyjawił, iż napisał trochę nowego materiału, który, jak twierdził, mógłby przynieść im spory sukces (w tym czasie Densmore, jak pisał w swojej autobiografii „Riders on the Storm”, do ewentualnej ponownej współpracy z Jimem podchodził już raczej niechętnie, gdyż miał dość jego pijackich wybryków). Jim nie zdołał dotrzymać danego słowa o powrocie z powodu swojej nagłej śmierci. Ostatnią piosenką nagraną przed śmiercią Jima był utwór Riders on the Storm.

    Album – wydawnictwo muzyczne zawierające nagrania muzyczne na płycie długogrającej longplay (LP) lub dysku kompaktowym (CD).Val Edward Kilmer, lepiej znany jako Val Kilmer (ur. 31 grudnia 1959 w Los Angeles w Kalifornii) – amerykański aktor i producent filmowy, tetralny i telewizyjny.

    1971-1989[ | edytuj kod]

    Karierę grupy przerwała przedwczesna śmierć jej frontmana, Jima Morrisona w lipcu 1971. Co prawda po jego śmierci, jako trio nagrała jeszcze dwa albumy (Other Voices i Full Circle), lecz bez charyzmatycznego wokalisty (śpiewali Manzarek i Krieger) nie była już w stanie odzyskać poprzedniej popularności.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. The Doors – debiutancki album amerykańskiego zespołu The Doors, wydany w 4 stycznia 1967 roku. Sprzedał się w ilości około 12.5 miliona egzemplarzy i został sklasyfikowany na 42. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone.

    Wyjątkowym albumem w historii grupy jest American Prayer, wydany w 1978 roku. Jest on wyprodukowany na podstawie archiwalnych taśm z nagraniami Morrisona recytującego swe poezje z dograną w tle muzyką trio instrumentalnego.

    od 1990 do dziś[ | edytuj kod]

    Dzisiaj muzyka The Doors jest nadal popularna, a wydawnictwo Bright Midnight wciąż wydaje nowe płyty koncertowe z archiwalnymi nagraniami.

    W 2013 roku, żyjący członkowie grupy gościnnie udzielili się na płycie Tech N9ne’a zatytułowanej „Something else” w utworze „Strange 2013”. Wykorzystano tam również wokale nieżyjącego Jima Morrisona jako refren utworu.

    13 – pierwszy kompilacyjny album amerykańskiej grupy rockowej The Doors wydany w listopadzie 1970 roku. Zawierał utwory opublikowane w latach w latach 1966-1970.Other Voices – siódmy album studyjny amerykańskiego zespołu The Doors, wydany 18 października 1971 roku przez wytwórnię Elektra. Jest to pierwszy album grupy wydany po śmierci wokalisty i frontmana Jima Morrisona, który zmarł w lipcu tego samego roku.

    Film The Doors[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: The Doors (film).

    W 1991 roku na ekrany kin wszedł film Olivera Stone’a pt. The Doors, w którym w główną rolę samego Morrisona wcielił się Val Kilmer. Film nie zachwycił żyjących członków zespołu: Ray Manzarek: „Film jest okropny! To wcale nie jest Jim Morrison! Film The Doors jest bardzo dobry, ale zupełnie nie przedstawia Jima, który został sportretowany jako ktoś nieustannie pijany. A tymczasem Jim Morrison był artystą, był poetą. Oczywiście, że pił, ale nie robił tego na okrągło i wcale się z tym tak ostentacyjnie nie obnosił. To był inteligentny, bardzo oczytany człowiek! A przy tym bardzo zabawny, a tymczasem w filmie The Doors nikt się ani razu nie śmieje. To bez sensu – myśmy się naprawdę świetnie bawili. Dlatego nie mogę się zgodzić z takim obrazem. Jest nieprawdziwy.”.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.People Are Strange - singel amerykańskiej grupy The Doors z płyty Strange Days wydany w 1967 roku. Piosenka powstała na skutek depresji Jima Morrisona, wokalisty zespołu, który opisał w niej uczucie własnej alienacji. Muzykę do tekstu Morrisona napisał gitarzysta Robbie Krieger.

    The Doors of the 21st Century / Manzarek–Krieger[ | edytuj kod]

    W 2002 roku Manzarek z Kriegerem postanowili wznowić działalność grupy jako The Doors of the 21st Century. Planowali też zaprosić Densmore’a, ten jednak z powodu choroby nie zgodził się na dalszą grę. Sprzeciwił się nawet używaniu nazwy The Doors, wobec czego zespół grał czasami jako Riders on the Storm lub Ray Manzarek and Robby Krieger of the Doors. Do muzyków dołączyli Ian Astbury (wokal), Angelo Barbera (bas) oraz były członek The Police, Stewart Copeland. W 2005 roku Barberę zastąpił Phil Chen, a w 2007 roku w zamian za Astbury’ego i Copelanda wstąpili Brett Scallions i Ty Dennis.

    Riders on the Storm – singel amerykańskiego zespołu The Doors z płyty L.A. Woman. Ostatni utwór nagrany przed śmiercią wokalisty Jima Morrisona i wydany tuż przed jego śmiercią w 1971 roku. Nad całością nagrania czuwał inżynier dźwięku Bruce Botnick. Dotychczasowy producent Doorsów, Paul A. Rothchild, zrezygnował ze współpracy nazywając nowe dzieło grupy "piosenką koktajlową". Do dziś bardzo często emitowana przez realizatorów radiowych zwłaszcza podczas deszczowej pogody.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Występy w Polsce[ | edytuj kod]

    W 2012 Ray Manzarek zagrał w poznańskim klubie Eskulap z Royem Rodgersem w ramach promocji ich wspólnego albumu Translution Band. Zespół Ray Manzarek & Robbie Krieger zagrał też w 2012 na podsłupskim Festiwalu Legend Rocka.

    Śmierć Manzarka[ | edytuj kod]

    Ray Manzarek zmarł w niemieckim mieście Rosenheim 20 maja 2013 roku, mając 74 lata. Chorował na nowotwór przewodów żółciowych. Po śmierci muzyka zakończono działalność zespołu Manzarek–Krieger.

    The Soft Parade – czwarty album studyjny amerykańskiego zespołu The Doors, wydany 18 lipca 1969 roku przez wytwórnie płytową Elektra. Z powodu różnic pomiędzy tym albumem a poprzednimi wydawnictwami zespołu, The Soft Parade wywołał kontrowersje wśród fanów i krytyków. W trakcie komponowania muzyki grupa zmagała się z alkoholizmem wokalisty i frontmana Jima Morrisona, co spowodowało problemy podczas sesji nagraniowych. W piosence „Runnin’ Blue” gitarzysta Robby Krieger dzieli z Morrisonem główny wokal. Break on Through (To the Other Side) - utwór amerykańskiej grupy The Doors wydany na ich debiutanckiej płycie The Doors w 1967 roku. Piosenka ta znalazła się na 104 miejscu amerykańskich list przebojów. Utwór znajdował się również na płycie demo grupy z 1965 roku.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    When the Music’s Over” – utwór amerykańskiego zespołu The Doors wydany po raz pierwszy na płycie Strange Days w 1967 roku, przez wytwórnię Elektra Records. Jest to utwór kończący album.
    Los Angeles – najludniejsze miasto amerykańskiego stanu Kalifornia, a zarazem drugie pod względem liczby mieszkańców miasto w Stanach Zjednoczonych (za Nowym Jorkiem), za sprawą populacji liczącej 3 792 621 mieszkańców (2010). Los Angeles zajmuje powierzchnię 1302 km² i położone jest w regionie Kalifornii Południowej. Miasto stanowi centrum aglomeracji Los Angeles-Long Beach-Santa Ana, którą w 2010 roku zamieszkiwało 12 828 837 osób, czyniąc z tego regionu 2. pod względem populacji obszar metropolitalny Stanów Zjednoczonych i jednocześnie jedną z najludniejszych metropolii świata. Los Angeles jest siedzibą hrabstwa Los Angeles, czyli najbardziej zaludnionego i jednego z najbardziej zróżnicowanych etnicznie hrabstw w Stanach Zjednoczonych. Z kolei obszar samego Los Angeles uznany został za najbardziej zróżnicowane etnicznie amerykańskie miasto. Mieszkańcy Los Angeles często określani są mianem „Angelenos”.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Jazz – gatunek muzyczny, który powstał w początkach XX wieku (zapoczątkowany około 1900 roku), na południu Stanów Zjednoczonych w dzielnicy prostytutek Storyville w Nowym Orleanie; tradycyjnie początki jazzu łączą się z Congo Square jako połączenie muzyki zachodnioafrykańskiej i europejsko-amerykańskiej (bluesa, ragtime’u i muzyki europejskiej). Stanowi on połączenie muzyki ludowej, artystycznej i rozrywkowej.
    The Police to zespół rockowy składający się z basisty i wokalisty Stinga, gitarzysty Andy’ego Summersa oraz perkusisty Stewarta Copelanda. Grupa stała się znana na całym świecie we wczesnych latach 80. grając muzykę rockową z elementami jazzu, reggae oraz punk rocka. Ich piąty i obecnie ostatni album Synchronicity, wydany w 1983 roku, dotarł do pierwszego miejsca list w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych sprzedając się tam w ponad ośmiomilionowym nakładzie.
    The Unknown Soldier – singel amerykańskiej grupy The Doors. Piosenka powstała podczas trasy koncertowej grupy w 1967 roku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.08 sek.