• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tetrarchia



    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Sirmium – starożytne miasto greckie, rzymskie i bizantyjskie nad rzeką Sawą, ważna twierdza broniąca północnej granicy Cesarstwa Rzymskiego, obecnie Sremska Mitrovica na terenie Serbii.Anatolia (tureckie Anadolu) – kraina, należąca do Turcji, na półwyspie Azja Mniejsza (którego jest synonimem), leżąca między Morzem Czarnym a Zatoką Aleksandretty.
    Kryzys tetrarchii[ | edytuj kod]

    Przy wyborze nowych cezarów pominięto synów Maksymiana i Konstancjusza: odpowiednio Maksencjusza oraz Konstantyna. Po śmierci Konstancjusza Chlorusa (306) jego legiony obrały augustem Konstantyna i prawowity (według reguł systemu) następca – Sewer, zmuszony był uznać jego współrządy. Wkrótce po władzę sięgnął także Maksencjusz w Italii, wspomagany przez ojca – Maksymiana Herkuliusza, który niechętnie rozstał się z tytułem cesarskim w 305 roku. Tak więc system tetrarchii – nie uwzględniający prawa dziedziczenia władzy w rodzinie, jak również wymuszający nienaturalną sytuację dobrowolnego zrzekania się władzy – w praktyce okazał się utopijny.

    Germania – nazwa nadana przez starożytnych Rzymian ziemiom na wschód od Renu i na północ od górnego i środkowego Dunaju. Obszary te były zamieszkane przez Germanów, a także inne niegermańskie ludy.Bazylika św. Marka (wł. San Marco) zbudowana została w Wenecji przy placu św. Marka dla pochowania relikwii św. Marka. W 828 kupcy weneccy wykradli jego szczątki z Aleksandrii i przywieźli na lagunę. Pomysł pochowania ciała ewangelisty związany jest z legendą, zgodnie z którą Marek podczas podróży morskiej do Rzymu zatrzymał się na lagunie. Tu ujrzał anioła, który słowami: Pax tibi, Marce evangelista meus, ujawnił jemu miejsce pochowania. Św. Marek został obwołany patronem niezależnej Wenecji (pod zwierzchnictwem Bizancjum był nim św. Teodoryk). Skrzydlaty lew, symbol św. Marka, przytrzymujący otwartą księgę z wyrytymi słowami anioła stał się herbem republiki.

    Jak zauważono w krytycznej ocenie tego systemu, tetrarchia doprowadziła do anarchii, gdyż w niedługim czasie zamiast czterech było sześciu cesarzy i zaledwie w cztery lata po usunięciu się Dioklecjana cesarstwu groził rozpad. Swą tysiącletnią stołeczną rolę utraciło Wieczne Miasto – Rzym, gdyż o wyborze nowych stolic decydowała już nie tradycja historyczna, lecz aspekt głównie militarny. Ściśle łączyło się to kryzysem tożsamości imperium jako państwa, gdyż jego ludność straciła dotychczasowy centralny punkt odniesienia względem ośrodka władzy. W dążeniu do przywrócenia poprzedniego układu rozgorzały wojny domowe o władzę, które doprowadziły do sytuacji, iż było nie tylko czterech cesarzy, ale cztery cesarstwa.

    Galacja (gr. Galatike, łac. Gallograecia) – w starożytności kraina w centralnej Azji Mniejszej, położona wokół dzisiejszej Ankary, nazwana tak przez Rzymian od nazwy Galatów, przybyłego w ten rejon w III w. p.n.e. odłamu celtyckiej armii Brennusa, która splądrowała w roku 279 roku p.n.e. Macedonię, Tesalię i Epir. Po klęsce zadanej Celtom przez Antygona Gonatasa w bitwie pod Lizymachią część wojowników z rodzinami (ok. 20 tys. ludzi) przeprawiła się do Azji Mniejszej. W 275 roku p.n.e. Antioch I Soter, w wyniku zwycięskiej bitwy, zepchnął Galatów na tereny, na których powstała później Galacja.Awers i rewers (łac.) to dwie strony jakiegoś zdobionego przedmiotu płaskiego, pokrytego jedno- lub dwustronnie malowidłem, grafiką lub drukiem, zawierającego płaskorzeźbę, wizerunek wykonany metodą rycia, kucia lub zdobionego w jeszcze inny sposób. Oba pojęcia funkcjonują wyłącznie razem, gdy w danym przedmiocie występuje swobodny dostęp do obu jego powierzchni, przy czym jedna z nich jest wyłączną lub główną stroną zawierającą przedstawiane treści.

    Ostatecznie w wyniku tych konfliktów (a także w rezultacie śmierci niektórych pretendentów do władzy) w 313 roku cesarstwo miało już tylko dwóch władców: Konstantyna na Zachodzie i Licyniusza na Wschodzie. W 324 Konstantyn ostatecznie pokonał rywala i został jedynowładcą imperium, faktycznie kładąc kres idei i systemowi tetrarchii. Po jego śmierci w 337 roku władzę odziedziczyli synowie.

    Nowy Testament (gr. Ἡ Καινὴ Διαθήκη, on Kainē Diathēkē) – druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki.Perea - region w Jordanii usytuowany między rzekami Jabbok i Arnon. Termin ten czasami używa się w odniesieniu do całego obszaru położonego na wschód od Jordanu.

    Chronologia władzy[ | edytuj kod]

    Stworzony przez Dioklecjana system władzy przetrwał zaledwie 20 lat. Dla dodania sprawowanym funkcjom prestiżu i dla większej przejrzystości układu rotacji, nieoficjalnie istniał symboliczny podział na dwie „dynastie” współrządców: jowiańską (w poniższym wykazie J) – pod patronatem Jowisza, oraz herkuliańską (H), której patronował Herkules. Pochodziły one od religijnych przydomków, jakie Dioklecjan przyjął ze swym współregentem Maksymianem: Jowiusz (tj. powołany przez Jowisza) i Herkuliusz.

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Maksencjusz, właściwie Marcus Aurelius Valerius Maxentius (ur. ok. 280, zm. 28 października 312) – cesarz rzymski od 306 do 312 roku. Syn Maksymiana i jego drugiej żony - Eutropii, brat dwóch cesarzowych: Teodory i Fausty.
    Władca składający ofiarę (płaskorzeźba z Łuku Galeriusza w Tesalonice [Salonikach])
    Przykładowe wyobrażenie tetrarchy w sztuce okresu (portret Maksymina Daji z czerwonego porfiru, kopia moskiewska rzeźby z egipskiego Athribis)

    I tetrarchia (293 – 1 V 305 r. n.e.)

  • (J) pierwszy august: Dioklecjan
  • (J) cezar: Galeriusz
  • (H) august: Maksymian (Herkuliusz)
  • (H) pierwszy cezar: Konstancjusz (Chlorus)
  • II tetrarchia (1 V 305 – 25 VII 306 r. n.e.)

    Nikomedia (stgr. Νικομήδεια) – starożytne miasto hellenistyczne założone w Azji Mniejszej przez Nikomedesa I Bityńskiego w 264 p.n.e. jako stolica Bitynii. Miasto położone jest nad Zatoką Ascytyjską będącą częścią Propontydy. Współczesny Izmit. W czasach rzymskich była to stolica prowincji Bitynia, przez pewien okres swoją rezydencję mieli tu także cesarze rzymscy. W okresie Cesarstwa Bizantyńskiego miasto zostało stolicą temu Optimaton.Jowisz – piąta w kolejności oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego. Jego masa jest nieco mniejsza niż jedna tysięczna masy Słońca, a zarazem dwa i pół raza większa niż łączna masa wszystkich innych planet w Układzie Słonecznym. Wraz z Saturnem, Uranem i Neptunem tworzy grupę gazowych olbrzymów, nazywaną czasem również planetami jowiszowymi.
  • (J) august: Galeriusz
  • (J) cezar: Maksymin (Daja)
  • (H) pierwszy august: Konstancjusz Chlorus
  • (H) pierwszy cezar: Sewer II
  • III tetrarchia (25 VII 306 – 11 XI 308 r. n.e.)

  • (J) pierwszy august: Galeriusz
  • (J) pierwszy cezar: Maksymin Daja
  • (H) august: Sewer II
  • (H) cezar: Konstantyn
  • Okres walk o władzę (III/IV 307 – XI 308 r. n.e.)

  • (J) pierwszy august: Galeriusz
  • (J) cezar: Maksymin Daja
  • (H) august: Maksencjusz
  • (H) august: Maksymian Herkuliusz
  • (H) cezar: Konstantyn [na Zachodzie – august]
  • IV (odnowiona) tetrarchia (XI 307 – V 310 r. n.e.)

    W mitologii rzymskiej Trójca Kapitolińska, składała się z trzech bóstw: Jowisza (utożsamianego z Zeusem), jego żony Junony (utożsamianej z Herą) oraz Minerwy (utożsamianej z Ateną).Enrico (Henryk) Dandolo (ur. ok. 1107, zm. 1205) − doża Wenecji od 21 czerwca 1192 do 1 czerwca 1205 (czasami daty panowania to 1193 - 1205).
  • (J) pierwszy august: Galeriusz
  • (J) august: Licyniusz
  • (J) cezar; Maksymin Daja (jako filius augustorum)
  • (H) august [na Zachodzie]: Konstantyn
  • V (zrewidowana) tetrarchia (V 310 – V 313 r. n.e.)

  • (J) pierwszy august: Galeriusz [do śmierci w V 311 r.]
  • (J) august: Licyniusz
  • (J) august: Maksymin Daja
  • (H) pierwszy august [od 312 r.]: Konstantyn


  • Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Licyniusz (właśc. Flavius Galerius Valerius Licinianus Licinius, ok. 260-325 r.) - cesarz rzymski od 11 listopada 308 do 18 września 324.
    Filip Tetrarcha, albo Herod Filip II (ur. ok. 24 p.n.e., zm. 34 w Betsaidzie) – tetrarcha Batanei, Gaulanitydy, Trachonu i Paneas od 4 p.n.e. Syn Heroda Wielkiego i Kleopatry z Jerozolimy. Mąż Salome III. Wychowywał się w Rzymie.
    Argenteus – niewielka (średn. ok. 19 mm) srebrna moneta rzymska wprowadzona reformą Dioklecjana z r. 294 n.e. i pozostająca w obiegu do ok. 310 r. Z początku przypuszczalnie jako 1/25 monety złotej (aureusa), zarazem stanowiąc równowartość 8 follisów ; później (301 r.) o wartości jedynie 1/10 aureusa.
    Grupa tetrarchów – rzeźba porfirowa (wysokość 1,30 m) z początku IV w. n.e., przywieziona w XIII w. z pałacu cesarskiego w Konstantynopolu i wmurowana w narożnik fasady Bazyliki św. Marka w Wenecji. Przedstawia dwie pary władców rzymskich (Dioklecjan, Maksymian, Konstancjusz I Chlorus i Galeriusz) splecionych w uścisku, wspólnie zarządzających imperium.
    Maksymian, Marcus Aurelius Valerius Maximianus, Maximianus Herculius, (ur. ok. 250 w Sirmium w Panonii, zm. 310) – cesarz rzymski.
    Konstantyn I Wielki łac. Gaius Flavius Valerius Constantinus (ur. 27 lutego ok. 272 w Niszu w dzisiejszej Serbii, zm. 22 maja 337) – cesarz rzymski od 306 roku, święty Kościoła prawosławnego.
    Dynastia (gr. dynasteia – władza) – szereg władców z jednego rodu (książąt, królów lub cesarzy), przynajmniej dwie osoby pochodzące z tej samej rodziny panujące bezpośrednio po sobie lub z niewielkimi przerwami. Zdarzały się też dynastie niespokrewnionych władców (np. dynastia Antoninów lub egipskich mameluków).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.