• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tetraphyllidea

    Przeczytaj także...
    Doskonałokostne, doskonałokostnoszkieletowe, cienkołuskie, ościste (Teleostei) – infragromada ryb promieniopłetwych (Actinopterygii) obejmująca większość współcześnie żyjących gatunków ryb. W literaturze często nazywane są rybami kostnoszkieletowymi lub kościstymi.Trigon, jazz-rockowy zespół muzyczny, wywodzący się z Karlsruhe w Niemczech. Ich historię charakteryzują liczne zmiany składu, które wpłynęły na twórczy potencjał grupy. Ze względu na nacisk, jaki Trigon kładzie na jamowanie, ostateczny klimat tworzonej przez nich muzyki jest wypadkową inspiracji każdego z członków zespołu. Trigon jest często zapraszany i ciepło przyjmowany na festiwalach muzycznych w Niemczech (np. Art.-Rock Festival, ProgParade, Burg Herzberg Festival czy Zappanale) jak i na całym świecie (BajaProg Festival w Meksyku, Festival Crescendo we Francji). W 2005 roku supportowali znaną progrockową grupę Nektar w trakcie ich tournée po Europie.
    Ryby chrzęstnoszkieletowe, ryby chrzęstne, chrzęstniki (Chondrichthyes) – gromada kręgowców wodnych – tradycyjnie zaliczanych do ryb właściwych (Pisces) – obejmująca chimery, płaszczki i rekiny, łącznie ponad 1000 gatunków. Żywią się pokarmem zwierzęcym. Większość gatunków ryb chrzęstnych żyje w wodach morskich. Rekiny znane są z zapisów kopalnych datowanych na ponad 400 mln lat, płaszczki pojawiły się prawdopodobnie 200 mln lat temu.

    Tetraphyllidea jest to rząd wieloczłonowych tasiemców, których skoleks zaopatrzony jest w cztery ruchliwe, podzielone niekiedy poprzecznymi przegrodami, nierzadko osadzone na szypułkach. Haki występują tylko na przedniej krawędzi bruzd. Stadium cysicerkoidu prawdopodobnie występuje u morskich skorupiaków, stadium plerocerkoidu obecne jest w jelicie morskich Teleostei oraz Cephalopoda. Dojrzałe tasiemce bytują na zastawce spiralnej ryb chrzęstnoszkieletowych. Przedstawicielem tego rzędu są:

    Żarłacz tygrysi, rekin tygrysi (Galeocerdo cuvier) – gatunek rekina, największy przedstawiciel rodziny żarłaczowatych i jedyny przedstawiciel rodzaju Galeocerdo. Jest stosunkowo dużym rekinem, którego długość może dochodzić do 5 m. Występuje w wodach tropikalnych i umiarkowanych, a szczególnie często spotykany wokół wysp centralnego Pacyfiku. Jego nazwa gatunkowa pochodzi od ciemnych plam lub pasów ułożonych w poprzek ciała, które kształtem przypominają wzór na sierści tygrysa. Wzór ten u starszych osobników staje się mniej wyraźny.Skorupiaki (Crustacea) – podtyp stawonogów, w większości wodnych. Wiele gatunków wchodzi w skład planktonu. Znanych jest ponad 50 tysięcy gatunków. Badaniem skorupiaków zajmuje się karcynologia
  • Echeneobothrium fallax bytujący w jelicie płaszczki.
  • Anthobothrium cornuscopia jego wielkość wynosi około 150-200 mm, bytuje on w jelicie różnych gatunków rekinów z rodzaju Mustelus, Carcharias, Trigon.
  • Phyllobothrium lactuca ten tasiemiec także obecny jest u rekinów, ale należących do takich rodzajów: Mustelus, Galeus i Galeocerdo.
  • Do rzędu należą następujące rodziny:

    Rekiny (fr. requin) – ogólna nazwa grupy gatunków, rodzajów, a nawet rodzin drapieżnych ryb chrzęstnoszkieletowych z podgromady spodoustych, charakteryzujących się opływowym, wrzecionowatym tułowiem, heterocerkalną płetwą ogonową, 5–7 otworami skrzelowymi umiejscowionymi tuż za głową oraz bardzo ostrymi zębami. W zapisie kopalnym szczątki rekinów znane są z warstw dewonu. Wiele gatunków jest poławianych dla mięsa, skór i tranu. Niektóre są niebezpieczne dla ludzi ze względu na możliwość pogryzienia – nawet śmiertelnego.Głowonogi (Cephalopoda, z gr. kephalē – głowa + pous – noga) – gromada dwubocznie symetrycznych, morskich mięczaków o prostym rozwoju, nodze przekształconej w lejek, ramionach otaczających otwór gębowy, chitynowym dziobie i całkowicie zrośniętym płaszczu otaczającym organy wewnętrzne. Mają od 1 cm do ponad 20 m długości. Głowonogi są ewolucyjnie bardzo starą grupą – pojawiły się prawdopodobnie około 570 mln lat temu. Jest to najwyżej uorganizowana grupa mięczaków.
  • Cathetocephalidae
  • Disculicipitidae
  • Prosobothriidae
  • Dioecotaeniidae
  • Onchobothriidae
  • Phyllobothriidae
  • Chimaerocestidae
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Zoologia bezkręgowce, W. A. Dogiel.
  • Skoleks (z łac. scolex poprzez gr. skōlēks – robak, czerw, inaczej: czerwioch), główka – przednia część ciała tasiemców właściwych (Eucestoda) uzbrojona w narządy czepne charakterystyczne dla poszczególnych rzędów – różnego rodzaju bruzdy (botria i botrydia), przyssawki, kolce i haki, wspomagające przywarcie do ściany jelita żywiciela. Służy do utrzymywania pasożyta w ciele żywiciela.Tasiemce (Cestoda) – pasożytujące wewnętrznie płazińce. Tasiemce przechodzą złożony cykl rozwojowy ze zmianą żywicieli. Żywicielami pośrednimi są bezkręgowce lub kręgowce, natomiast ostatecznymi z reguły kręgowce, u których żyją głównie w przewodzie pokarmowym. Pierwszym stadium larwalnym jest onkosfera zaopatrzona w 6 haczyków embrionalnych lub orzęsiona larwa koracidium (u Pseudophyllidea); drugie stadium larwalne może mieć rozmaitą postać. Tasiemce pasożytują na kręgowcach od co najmniej 270 milionów lat. Zaatakowany człowiek może usunąć pasożyta za pomocą leków, dzięki którym tasiemiec zostaje osłabiony i wydalony wraz z kałem.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Plerocerkoid (plerocercoidus, z gr. πλερες = pełny, kompletny + κερκος = ogon) – trzecie stadium larwalne tasiemców z rzędu Pseudophyllidea (np. bruzdogłowca szerokiego). Charakteryzuje się robakowatym kształtem ciała i dwoma bruzdami przyssawkowatymi. Pasożytuje głównie w rybach, drugim żywicielu pośrednim larw tego typu, ale spotykany jest również u płazów, gadów i ssaków.
    Mustelus – rodzaj drapieżnych ryb chrzęstnoszkieletowych z rodziny mustelowatych (Triakidae). W języku polskim określane są nazwą mustele.
    Płaszczki, płaszczkokształtne – ogólna nazwa chrzęstnoszkieletowych ryb morskich (z wyjątkiem słodkowodnej rodziny Potamotrygonidae) o płaskim, dyskowatym kształcie ciała. Do płaszczek zaliczane są drętwy, ogończe, raje, manty i orlenie. Dawniej płaszczki klasyfikowane były w randze podrzędu Batoidei lub jako spodoszpare (Hypotremata) (ich szpary skrzelowe znajdują się na brzusznej stronie ciała). Współcześnie klasyfikowane są w obrębie infragromady Euselachii. Proponowane są dla nich nazwy Batoidea, Rajomorphii lub Batomorphii.
    Cysticerkoid (cysticercoidus) – jedna z form drugiego stadium larwalnego niektórych tasiemców z rzędu Cyclophyllidea. Powstaje z onkosfery. Budowa jest różna u poszczególnych gatunków. Zwykle ma postać kulistego lub w różnym stopniu wydłużonego pęcherzyka, w którym położona jest główka z szyjką. U większości gatunków występuje przydatek ogonowy – wyrostek utworzony z uwypuklenia zewnętrznej ściany pęcherzyka, u niektórych gatunków zaopatrzony w 6 haków. Taka odmiana cysticerkoida nazywana jest cerkocystusem.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.