• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tetrakameralizm

    Przeczytaj także...
    Bikameralizm – element ustroju politycznego, polegający na istnieniu w parlamencie danego państwa dwóch izb: niższej i wyższej, które zazwyczaj różnią się między sobą sposobem wyboru członków, ich liczbą i kompetencjami.Szlachta (ze starodolnoniemieckiego Slahta; współcz. niem. Geschlecht) – wyższa warstwa społeczna, wywodząca się ze stanu rycerskiego w społeczeństwie feudalnym. Szlachta posiadała zespół przywilejów społecznych, z których najbardziej podstawowym był przywilej posiadania ziemi. Przynależność do szlachty łączyła się z obowiązkiem służby wojskowej.
    Parlament – w państwach o demokratycznych systemach władzy, najwyższy organ przedstawicielski, a jednocześnie zasadniczy organ władzy ustawodawczej.

    Tetrakameralizm (czteroizbowość) – element ustroju politycznego występujący w średniowiecznych monarchiach feudalnych. Chodziło o istnienie czterech izb w zalążkach parlamentów - Stanach Generalnych, gdzie zasiadali reprezentanci szlachty, kleru, mieszczaństwa i (rzadko) chłopstwa.

    Trikameralizm (trzyizbowość) – element ustroju politycznego, polegający na istnieniu aż trzech izb w parlamencie. Przed zniesieniem apartheidu występował w RPA, gdzie w każdej z trzech izb znajdowali się przedstawiciele innego koloru skóry.Chłopi, włościanie – warstwa społeczna zamieszkująca tereny wiejskie, dominująca w społeczeństwach przedprzemysłowych, zajmująca się produkcją rolną. Chłopów charakteryzuje odrębność warunków życia, obyczajów i tradycji, wynikająca z powiązania miejsca pracy z gospodarstwem domowym oraz uzależnienie procesu produkcji od warunków naturalnych. W przedindustrialnym społeczeństwie chłopi dzielili się na gospodarzy, zagrodników i komorników.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Unikameralizm
  • Bikameralizm
  • Trikameralizm
  • Parlamenty świata
  • Ustrój polityczny − struktura organizacyjna, kompetencje i określone prawem wzajemne zależności organów państwa. W innym ujęciu określenie dla dowolnej formy sprawowania władzy publicznej; zespół zasad dotyczących tej władzy w państwie, a także metod jej wykonywania.Monarchia feudalna – ustrój, w którym panuje tzw. system feudalny. Całość władzy formalnie jest w rękach monarchy, którego władza jest dziedziczna, albo elekcyjna.




    Warto wiedzieć że... beta

    Lista zgromadzeń przedstawicielskich w państwach świata, na terytoriach zależnych oraz w organizacjach międzynarodowych.
    Mieszczaństwo – stan społeczny składający się z obywateli miast (łac. cives), czyli osób wolnych, podlegających prawu miejskiemu, uformowany w średniowieczu. Po upadku państwa stanowego klasa społeczna, nazywana częściej burżuazją (z fr. bourgeoisie - mieszkańcy miast); rzadziej mieszczaństwem nazywa się ogół mieszkańców miast. Ze względu na ideologiczne pejoratywne nacechowanie pojęć "mieszczaństwo" i "burżuazja" współczesna socjologia używa chętniej i częściej określenia klasa średnia.
    Duchowieństwo, także kler (łac. clerus z gr. kléros) – część społeczeństwa danego państwa będąca kapłanami określonego kościoła.
    Unikameralizm (jednoizbowość) – element ustroju politycznego, polegający na istnieniu tylko jednej izby w parlamencie danego państwa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.006 sek.