• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tetracyklina

    Przeczytaj także...
    DrugBank — ogólnodostępna i bezpłatna baza informacji o lekach, utworzona w 2006 roku przez zespół Craiga Knoxa i Davida Wisharta z Wydziału Informatyki i Nauk Biologicznych Uniwersytetu Alberty w Kanadzie. Łączy dane z dziedziny chemii, biochemii, genetyki, farmakologii i farmakokinetyki.Krętki (łac. Spirochaetes) – typ długich i cienkich bakterii Gram-ujemnych, przypominających korkociągi, o szerokości 0,1 – 0,3 µm. Poruszają się ruchami rotacyjnymi przy pomocy swoistych wewnętrznych rzęsek zwanych niciami osiowymi.
    Uniwersytet Alberty (ang. University of Alberta) to uniwersytet działający w kanadyjskim mieście Edmonton, w prowincji Alberta. Ma 3200 wykładowców i ponad 35 tys. studentów.

    Tetracyklinaantybiotyk tetracyklinowy, wytwarzany przez niektóre szczepy Streptomyces o szerokim spektrum przeciwbakteryjnym. Jest stosowany głównie w leczeniu trądziku.

    Spektrum działania[ | edytuj kod]

  • bakterie Gram-dodatnie – zwłaszcza Propionibacterium acnes
  • bakterie Gram-ujemne
  • Chlamydia spp.
  • Riketsja spp.
  • mikoplasmy
  • krętki
  • niektóre pierwotniaki
  • Mechanizm działania[ | edytuj kod]

    Działanie bakteriostatyczne. Hamuje biosyntezę białka poprzez wiązanie się z podjednostką 30 S rybosomu a także wpływa na procesy fosforylacyjne w komórkach bakteryjnych.

    Fototoksyczność, właściwości fotouczulające – cecha niektórych substancji chemicznych polegająca na powodowaniu zwiększonej wrażliwości komórek na promieniowanie świetlne. Reakcja toksyczna występuje, gdy skóra zostanie poddana ekspozycji na promieniowanie UV lub światło widzialne po uprzednim miejscowym lub ogólnoustrojowym podaniu substancji chemicznej o właściwościach fototoksycznych. Fototoksyczność może być efektem ubocznym działania niektórych leków. Niekiedy cecha ta jest wykorzystywana w celach leczniczych lub kosmetycznych.Hepatotoksyczność - cecha niektórych substancji chemicznych (w tym i leków) polegająca na zdolności do zaburzania funkcjonowania lub uszkadzania komórek wątroby lub całego tego narządu. Substancje wykazujące się hepatotoksycznością to hepatotoksyny.

    Unieczynnia bakteryjne lipazy, powodując zmniejszenie wolnych kwasów tłuszczowych w skórze.

    Działa przeciwzapalnie poprzez hamowanie aktywności granulocytów wielojądrzastych.

    Wskazania[ | edytuj kod]

  • trądzik pospolity
  • ropne zakażenia skóry
  • Przeciwwskazania[ | edytuj kod]

  • nadwrażliwość na lek
  • ciąża
  • laktacja
  • wiek poniżej 10. roku życia
  • niewydolność nerek
  • ciężka niewydolność wątroby
  • toczeń rumieniowaty układowy
  • Ostrożnie:

  • zaburzenia przewodu pokarmowego
  • myasthenia gravis
  • Działania niepożądane[ | edytuj kod]

  • zaburzenie żołądkowo-jelitowe
  • suchość błon śluzowych
  • nieodwracalne zmiany zębów - szkliwo plamkowe i hipoplazja szkliwa
  • zapalenie języka i jamy ustnej
  • owrzodzenie przełyku
  • skórne reakcje uczuleniowe
  • nadkażenia drożdżakami
  • rzekomobłoniaste zapalenie jelit
  • fototoksyczność
  • złuszczające zapalenie skóry
  • hepatotoksyczność (szczególnie w przypadku przeterminowania leku)
  • nefrotoksyczność
  • zmiany morfologii krwi obwodowej
  • Stosowanie w trakcie ciąży i karmienia[ | edytuj kod]

    Nie stosować w ciąży i w okresie karmienia piersią.

    Propionibacterium acnes – Gram dodatnia, nieprzetrwalnikująca, nieurzęsiona bakteria beztlenowa o kształcie pałeczki. Kolonie cechują się dużym polimorfizmem. Stanowi florę fizjologiczną skóry, układu pokarmowego, oddechowego oraz dróg moczowo-płciowych; u pacjentów z osłabioną odpornością może spowodować zapalenie wsierdzia oraz opon mózgowo-rdzeniowych.Miastenia (miastenia rzekomoporaźna, choroba Erba-Goldflama, łac. myasthenia gravis, ang. myasthenia gravis) – nabyta, przewlekła choroba, charakteryzująca się nużliwością (szybkim zmęczeniem i osłabieniem) mięśni szkieletowych. Przyczyną miastenii jest proces autoimmunologiczny, skierowany przeciwko receptorom acetylocholinowym.

    Dawkowanie[ | edytuj kod]

    Według zaleceń lekarza.

    Preparaty[ | edytuj kod]

  • Preparaty proste:
  • Tetracyclinum
  • Preparaty złożone:
  • Polcortolon TC – chlorowodorek tetracykliny + acetonid triamcynolonu
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Tetracycline, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00759 (ang.).
    2. Schmitt, M., Schneider, S.. Novel Insight into the Protonation–Deprotonation Equilibria of Tetracycline, Sancycline and 10-Propoxy-Sancycline in Aqueous Solution. I. Analysis of the pH-Dependent UV/vis Absorption Spectra by the SVD Technique. „Zeitschrift für Physikalische Chemie”. 220 (4), s. 441-475, 2006. DOI: 10.1524/zpch.2006.220.4.441. 
    3. Department of Chemistry, The University of Akron: Tetracycline (ang.). [dostęp 2012-01-16].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2006. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2006, s. 606. ISBN 83-7430-060-4.
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Pierwotniaki, protisty zwierzęce (Protozoa) – drobne (według tradycyjnych definicji – jednokomórkowe) organizmy eukariotyczne, zaliczane tradycyjnie (do XX w.) do królestwa zwierząt, w randze typu lub podkrólestwa. W nowszych systemach klasyfikacji włączane są do królestwa Protista jako sztuczny takson (dział). Według jednej z propozycji taksonomicznych, pierwotniaki są wydzielane jako odrębne królestwo Protozoa, obejmując również wielokomórkowe śluzowce, nie obejmując z kolei licznych grup jednokomórkowców zaliczanych do roślin, grzybów lub chromistów.Antybiotyki (z greki anti – przeciw, bios – życie) – naturalne wtórne produkty metabolizmu drobnoustrojów, które działając wybiórczo w niskich stężeniach wpływają na struktury komórkowe lub procesy metaboliczne innych drobnoustrojów hamując ich wzrost i podziały. Antybiotyki są przedmiotem badań auksanografii, stosuje się je jako leki w leczeniu wszelkiego rodzaju zakażeń bakteryjnych. Bywają także używane profilaktycznie w zapobieganiu zakażeniom bakteryjnym w przypadku osłabienia odporności, np. neutropenii, a także w profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rybosom – kompleks białek z kwasami nukleinowymi służący do produkcji białek w procesie translacji. Rybosomy zbudowane są z rRNA i białek. Katalityczna aktywność rybosomu związana jest właśnie z zawartym w nim rRNA, natomiast białka budują strukturę rybosomu i działają jako kofaktory zwiększające wydajność translacji.
    Zapalenie języka (łac. glossitis) – schorzenie języka przebiegające jako ostre lub przewlekłe, mogące być pierwotnym schorzeniem języka lub objawem chorób ogólnoustrojowych.
    Granulocyty (PMN lub PML – ang. polymorphonuclear leukocytes, polimorfojądrowe leukocyty) – rodzaj leukocytów, które w cytoplazmie zawierają liczne ziarnistości oraz posiadają podzielone na segmenty (segmentowane) jądro komórkowe.
    Niewydolność wątroby – niezdolność wątroby do spełniania prawidłowych funkcji metabolicznych oraz syntezy białek. Wyróżnia się dwie główne postacie niewydolności wątroby:
    Hipoplazja (łac. hypoplasia, z gr. υπó = pod (tu: mało) + πλάσσειν = kształtować, formować (por. plastyczny)) - typ niecałkowitej morfogenezy, polegający na zbyt słabym wykształceniu się narządu przebiegającym ze zmniejszeniem ilości komórek. Hipoplazji narządu często towarzyszy upośledzenie jego czynności. Hipoplazja narządów nierzadko wchodzi w skład obrazu klinicznego zespołów wad wrodzonych, może też stanowić wadę izolowaną. Termin wprowadzony przez Rudolfa Virchowa w 1870 roku.
    Toczeń rumieniowaty układowy (łac. lupus erythematosus systemicus, ang. systemic lupus erythematosus, SLE) lub Toczeń rumieniowaty trzewny – choroba autoimmunologiczna, należąca do grupy toczni rumieniowatych, rozwijająca się na tle złożonych i niejasnych zaburzeń układu odpornościowego, doprowadzająca do procesu zapalnego wielu tkanek i narządów.
    Trądzik młodzieńczy (łac. Acne vulgaris) – choroba skóry, której początek występuje w wieku pokwitania, kiedy pod wpływem zmian hormonalnych (nadmiernej stymulacji androgenowej) dochodzi do nadmiernego pobudzenia czynności gruczołów łojowych (łojotoku).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.