• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Testy statyczne

    Przeczytaj także...
    Błąd składniowy (błąd syntaktyczny, ang. syntax error) – w informatyce błąd w składni ciągu znaków lub słów, które powinny po sobie następować zgodnie ze składnią konkretnego języka programowania. Wykrywany jest na etapie analizy składniowej kodu źródłowego. Jeden błąd składniowy może powodować powstanie następnych, dlatego ich usuwanie powinno się zaczynać od początku programu.Tablica w informatyce to kontener danych dostępnych, w którym poszczególne komórki dostępne są za pomocą kluczy, które najczęściej przyjmują wartości numeryczne. Rozmiar tablicy jest albo ustalony z góry (tablice statyczne), albo może się zmieniać w trakcie wykonywania programu (tablice dynamiczne).
    Program komputerowy (ang. computer program) - sekwencja symboli opisująca obliczenia zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania. Program jest zazwyczaj wykonywany przez komputer (np. wyświetlenie strony internetowej), czasami bezpośrednio – jeśli wyrażony jest w języku zrozumiałym dla danej maszyny lub pośrednio – gdy jest interpretowany przez inny program (interpreter). Program może być ciągiem instrukcji opisujących modyfikacje stanu maszyny ale może również opisywać obliczenia w inny sposób (np. rachunek lambda).

    Testy statyczne – forma testowania oprogramowania bez uruchamiania programu podczas testów. Test polega na automatycznym i ręcznym sprawdzaniu kodu w celu znalezienia błędów. Najczęściej wykonywany jest przez twórców kodu jako pierwsze i podstawowe sprawdzenie każdego programu. Testowanie statyczne sprawdza podstawową poprawność kodu i pozwala ocenić, czy program jest gotowy na bardziej szczegółowe testowanie.

    Definicja intuicyjna: Kod źródłowy to zapis programu komputerowego w formie czytelnej dla człowieka umożliwiający jego modyfikację i rozwój.Testowanie oprogramowania – proces związany z wytwarzaniem oprogramowania. Jest to jeden z procesów zapewnienia jakości oprogramowania. Testowanie ma na celu weryfikację oraz walidację oprogramowania. Weryfikacja oprogramowania ma na celu sprawdzenie, czy wytwarzane oprogramowanie jest zgodne ze specyfikacją. Walidacja sprawdza, czy oprogramowanie jest zgodne z oczekiwaniami użytkownika. Testowanie oprogramowania może być wdrożone w dowolnym momencie wytwarzania oprogramowania (w zależności od wybranej metody). W podejściu klasycznym największy wysiłek zespołu testerskiego następuje po definicji wymagań oraz po zaimplementowaniu wszystkich zdefiniowanych funkcjonalności. Nowsze metody wytwarzania oprogramowania (np. Agile), skupiają się bardziej na jednostkowych testach wykonywanych przez członków zespołu programistycznego, zanim oprogramowanie trafi do właściwego zespołu testerów.

    W testowaniu statycznym można wyróżnić podstawową analizę kodu i precyzyjne wyszukiwanie typowych błędów.

    Analiza kodu[ | edytuj kod]

    Analiza kodu polega na badaniu kodu poprzez czytanie i wyszukiwanie w składni błędów takich jak niezakończone pętle, złe odwołania do pamięci czy też niezainicjowane zmienne. Współcześnie dla wielu języków programowania występują narzędzia programistyczne wyszukujące i zaznaczające tego typu błędy w trakcie pisania lub przed kompilacją kodu. Tego typu narzędzia mają czasem w swojej nazwie jako komponent wyraz Lint - na cześć programu wchodzącego w skład kompilatora C zamieszczonego w wersji 7 systemu UNIX wypuszczonej w 1979 roku.

    Testy dynamiczne polegają na testowaniu działania całości lub części programu poprzez uruchamianie i porównywanie danych wyjściowych z oczekiwanymi. Testy dynamiczne są najczęściej wykonywane po pozytywnym przejściu kodu przez testy statyczne.System V7 - wczesna wersja systemu operacyjnego Unix stworzona przez Bell Labs i wydana w 1979 roku. Znany także pod nazwami Version 7 Unix, Version 7 oraz V7. Został stworzony dla mikrokomputera PDP-11, w późniejszym okresie powstały wersje przeznaczone na inne platformy. Była to zarazem ostatnia, niekomercyjna wersja systemu Unix.

    Wyszukiwanie typowych błędów[ | edytuj kod]

    Wyszukiwanie typowych błędów jest najczęściej dokonywane przez programistów poprzez dokładne czytanie ze zrozumieniem całego kodu programu w celu wykrycia typowych błędów, które nie są wykrywane przez narzędzia programistyczne, natomiast mogą doprowadzić do błędnych wykonań w programie. Przykładowymi takimi błędami są odwołania do pozycji o wartości przekraczającej zakres tablicy. Wyszukiwanie typowych błędów, często mało doceniane jako metoda testowania, potrafi mieć znaczący wpływ na skuteczność procesu testowania poprzez wczesne wykrycie skomplikowanych błędów u źródła.

    W programowaniu pętla to jedna z trzech podstawowych konstrukcji programowania strukturalnego (obok instrukcji warunkowej i instrukcji wyboru). Umożliwia cykliczne wykonywanie ciągu instrukcji określoną liczbę razy, do momentu zajścia pewnych warunków, dla każdego elementu kolekcji lub w nieskończoność.Kompilator – program służący do automatycznego tłumaczenia kodu napisanego w jednym języku (języku źródłowym) na równoważny kod w innym języku (języku wynikowym) . Proces ten nazywany jest kompilacją. W informatyce kompilatorem nazywa się najczęściej program do tłumaczenia kodu źródłowego w języku programowania na język maszynowy. Niektóre z nich tłumaczą najpierw do języka asemblera, a ten na język maszynowy jest tłumaczony przez asembler.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Testy dynamiczne
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Dokument zawierający słownictwo z zakresu testowania oprogramowania. (BS 7925-1)




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.