• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Termy Agryppy

    Przeczytaj także...
    Panteon w Rzymie (łac. Pantheon, z greckiego Πάνθειον, pan – wszystko, theoi – bogowie, panteon – miejsce poświęcone wszystkim bogom), to okrągła świątynia na Polu Marsowym, ufundowana przez cesarza Hadriana w roku 125 na miejscu wcześniejszej z 27 r. p.n.e., zniszczonej w pożarze w 80 r. n.e.Publiusz Eliusz Hadrian (Publius Aelius Hadrianus; ur. 24 stycznia 76 w Itálice lub Rzymie, zm. 10 lipca 138 w Bajach) – w latach 117-138 cesarz rzymski. Po śmierci został zaliczony w poczet bogów.
    Aqua Virgo – akwedukt wzniesiony przez Agrypę w 19 p.n.e. Brał swój początek na terenie tzw. Agro Lucullano. Ponad 20 km długości, niski spadek – różnica między źródłem a końcem tylko 4 m wysokości. Do ogrodów Lucullusa na Pincio biegł pod ziemią, następnie na arkadach. Doprowadzał wodę do Term Agryppy. Nie mógł zasilać w wodę miejsc położonych wyżej niż Pole Marsowe. Wielokrotnie naprawiany, odrestaurowany w XV w. jako Aqua Vergine, zasila m.in. Fontannę di Trevi.
    Zachowany fragment rotundy term

    Termy Agryppy – nieistniejące obecnie termy na Polu Marsowym w Rzymie, w pobliżu Panteonu. Był to pierwszy kompleks łaźni publicznych, jaki zbudowano w mieście.

    Łaźnie zostały ufundowane przez Marka Agryppę. Ich budowę rozpoczęto ok. 25 roku p.n.e. i ukończono około 19 roku p.n.e., kiedy to oddany został do użytku doprowadzający do nich wodę akwedukt Aqua Virgo. Przed swoją śmiercią w 12 roku p.n.e. Agryppa zapisał w testamencie łaźnie ludowi rzymskiemu. Cały kompleks został bogato ozdobiony: ściany pokryto stiukami, sklepienia natomiast wykonanymi w technice enkaustycznej malowidłami, które umieszczono nawet w najbardziej gorących pomieszczeniach. Przed wejściem do łaźni nakazał Agryppa ustawić pomnik Apoksyomenosa dłuta Lizypa.

    Stiuk – materiał zdobniczy w postaci tynku szlachetnego, mieszanina gipsu, wapienia i drobnego piasku lub pyłu marmurowego, łatwa do formowania, szybko twardniejąca. Często barwiona na różne kolory, nakładana na podłoże (ściany i elementy architektoniczne), gładzona i polerowana po wyschnięciu. Używana najczęściej we wnętrzach budowli.Apoksyomenos (lub Apoksjomenos) - zaginiona rzeźba autorstwa Lizypa przedstawiająca atletę, czyszczącego swoje ciało za pomocą drewnianej skrobaczki (stryngilos). Oryginał nie zachował się. Rzeźba znana jest z marmurowej kopii znajdującej się w Muzeum Pio-Clementino w Watykanie.

    W roku 80 n.e. termy spłonęły w pożarze i niedługo potem zostały odbudowane. Kolejne prace naprawcze wykonano za czasów Hadriana oraz za Konstansa i Konstancjusza II w latach 344–345. Informacje o termach zamieszczono w Itinerarium z Einsiedeln z przełomu VIII i IX wieku, a ich pozostałości istniały jeszcze w XVI wieku. Do czasów współczesnych zachował się jedynie fragment wzniesionej z betonu okładanego cegłą rotundy w północnej części dawnych term, oryginalnie mierzącej 25 m w obwodzie.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Pole Marsowe (łac. Campus Martius) to miejsce w starożytnym Rzymie, pozostające poza tzw. murami serwiańskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu (nie pokrywa się z rione Campo Marzio). Obszar o powierzchni ok. 25 ha w czasach królewskich poświęcony był Marsowi.


    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. L. Richardson jr: A New Topographical Dictionary of Ancient Rome. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1992, s. 386-387. ISBN 0-8018-4300-6.




    Warto wiedzieć że... beta

    Termy – w starożytnym Rzymie łaźnie publiczne, kompleks obiektów ulokowanych na rozległym terenie, dostępnych dla wszystkich o określonych godzinach. Wejście do nich było bezpłatne.
    Konstans I, Flavius Iulius Constans (ur. 320, zm. 18 stycznia 350) – jeden z trzech synów Konstantyna I Wielkiego i Fausty.
    Marek Wipsaniusz Agrypa (Marcus Vipsanius Agrippa, 63-12 p.n.e.) – rzymski polityk i dowódca wojskowy. Był synem Lucjusza Wipsaniusza Agrypy oraz zięciem, ministrem i przyjacielem cesarza Augusta. Był także rówieśnikiem Oktawiana i studiował razem z nim w Apolonii. Za jego radą po zamachu na Gajusza Juliusza Cezara, Oktawian wyruszył natychmiast do Rzymu. Agrypa odegrał znaczącą rolę w wojnie przeciwko Lucjuszowi Antoniuszowi i Fulwii, bratu i żonie Marka Antoniusza zakończonej zdobyciem Peruzji.
    Lizyp z Sykionu – rzeźbiarz grecki. Artysta stylu późnoklasycznego, działający w latach około 370–320 p.n.e. Początkowo prawdopodobnie kowal. Nadworny rzeźbiarz Aleksandra Wielkiego.
    Rotunda (łac. rotundus - okrągły) – budowla w układzie centralnym, wzniesiona na planie koła. Składa się z jednego pomieszczenia przykrytego często kopułą, czasem z dobudowanymi apsydami. Rotunda może stanowić budynek zamknięty, czasem okolony kolumnadą (tolos). Budowle tego typu znane są od starożytności.
    Akwedukt (łac. aquae ductus, ciąg wodny) – kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego. Może być umieszczony na arkadach przeprowadzonych nad rzekami lub nierównościami terenu. Akweduktem nazywany jest również most kanału wodnego.
    Beton – kompozyt powstały ze zmieszania spoiwa (cementu) i wypełniacza (kruszywo) oraz ewentualnych domieszek nadających pożądane cechy. Jest jednym z najbardziej powszechnych materiałów budowlanych we współczesnym budownictwie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.