• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Teoria strun bozonowych

    Przeczytaj także...
    Czas – skalarna (w klasycznym ujęciu) wielkość fizyczna określająca kolejność zdarzeń oraz odstępy między zdarzeniami zachodzącymi w tym samym miejscu. Pojęcie to było również przedmiotem rozważań filozoficznych.Supersymetria (SUSY) – hipotetyczna symetria z zakresu fizyki cząstek elementarnych przekształcająca bozony w fermiony.
    Europejska Organizacja Badań Jądrowych CERN (fr. Organisation Européenne pour la Recherche Nucléaire) – ośrodek naukowo-badawczy położony na północno-zachodnich przedmieściach Genewy na granicy Szwajcarii i Francji, pomiędzy Jeziorem Genewskim, a górskim pasmem Jury. Obecnie do organizacji należy dwadzieścia państw. CERN zatrudnia 2600 stałych pracowników oraz około 8000 naukowców i inżynierów reprezentujących ponad 500 instytucji naukowych z całego świata. Najważniejszym narzędziem ich pracy jest największy na świecie akcelerator cząstek – Wielki Zderzacz Hadronów.

    Teoria strun bozonowych – pierwotna wersja teorii strun, sformułowana pod koniec lat 60. XX wieku.

    Mimo nierozwiązanych problemów teoria strun bozonowych pozostała użytecznym modelem do wyjaśniania mechanizmów perturbacyjnej teorii strun, dlatego podręczniki zwykle zaczynają się od opisu tej wersji. Przykładami tego jest pierwsze wydanie "String Theory" Josepha Polchinskiego i "A First Course in String Theory" Zwiebacha.

    Joseph Polchinski (ur. 16 maja 1954 w White Plains w stanie Nowy Jork) - amerykański fizyk teoretyczny pracujący nad teorią strun. W 2008 r. zdobył medal Diraca za swoje prace.Teoria superstrun – wersja teorii strun, która łączy ją z supersymetrią. Wersja teorii superstrun, M-teoria, jest jedną z proponowanych teorii wszystkiego. M-teoria przewiduje, że teoria superstrun opisuje tylko część rzeczywistości.

    Historia[]

    Historia tej teorii zaczęła się w 1968 r., gdy młodzi fizycy z CERN-u w Genewie, Gabriele Veneziano i Mahiko Suzuki, poszukując funkcji matematycznych, które mogłyby opisać zachowanie silnie oddziałujących cząstek, natknęli się niezależnie od siebie na funkcję beta, odkrytą w XVIII wieku przez Leonharda Eulera. Zaskoczyło ich, że funkcja ta ma prawie wszystkie własności niezbędne do opisania oddziaływania silnego cząstek elementarnych. W 1970 r. Yoichiro Nambu z Uniwersytetu w Chicago i Tetsuo Goto z Uniwersytetu w Nihon wykazali, że za niezwykłymi własnościami funkcji beta kryje się drgająca struna.

    Teoria strun (TS) – teoria przewidująca, że podstawowym budulcem materii nie są cząstki w postaci punktu, lecz struny wielkości 10 metra.Funkcja (łac. functio, -onis, „odbywanie, wykonywanie, czynność”) – dla danych dwóch zbiorów X i Y przyporządkowanie każdemu elementowi zbioru X dokładnie jednego elementu zbioru Y. Oznacza się ją na ogół f, g, h itd.

    Po kilku latach intensywnych prac nad modelem Veneziano-Suzukiego, w 1974 r. badania uległy gwałtownemu zahamowaniu. Mimo jego wielu atrakcyjnych cech postulował także istnienie tachionów, cząstek elementarnych o paradoksalnych własnościach, i nie obejmował fermionów. Wszystkie opisywane przezeń cząstki były bozonami (stąd nazwa). Okazało się, że teoria ta jest spójna tylko w dziesięciu oraz w dwudziestu sześciu wymiarach (25 przestrzennych i jeden czasowy), a prawie nikt nie wierzył, by teoria zdefiniowana w takiej hiperprzestrzeni miała coś wspólnego z rzeczywistością.

    Leonhard Euler (ur. 15 kwietnia 1707 w Bazylei, zm. 18 września 1783 w Petersburgu) – szwajcarski matematyk i fizyk; był pionierem w wielu obszarach obu tych nauk. Większą część życia spędził w Rosji i Prusach. Jest uważany za jednego z najbardziej produktywnych matematyków w historii.Tachion (z greckiego ταχύς tachýs – szybki, prędki) jest hipotetyczną cząstką elementarną, która porusza się z prędkością większą niż prędkość światła (zob. prędkość nadświetlna). Tachiony są często opisywane przez autorów fantastyki naukowej (występują między innymi w serii Star Trek). Nie ma jednak żadnego dowodu na istnienie tych cząstek.

    Na początku lat 70. zaczęto się interesować supersymetrią w kontekście teorii strun, co doprowadziło do powstania w 1984 r. teorii superstrun (supersymetrycznej teorii strun).

    Linki zewnętrzne[]

  • How many string theories are there?
  • PIRSA:C09001 – Introduction to the Bosonic String
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Oddziaływanie silne jest jednym z czterech oddziaływań uznanych za podstawowe. Spośród cząstek elementarnych Modelu Standardowego silnie oddziałują tylko kwarki, antykwarki i gluony. Oddziaływanie to wiąże kwarki w obrębie hadronów (a więc i np. w obrębie protonu i neutronu).W fizyce cząstek bozony (ang. boson od nazwiska fizyka Satyendra Bose), są cząstkami posiadającymi spin całkowity. Większość bozonów to cząstki złożone, jednakże 12 z nich (tak zwane bozony cechowania) są cząstkami elementarnymi, niezłożonymi z mniejszych cząstek (cząstki fundamentalne).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    W mechanice kwantowej, teoria perturbacji jest zbiorem schematów przybliżeń bezpośrednio związanych z matematyczną perturbacją dla opisania złożonego systemu kwantowego za pomocą prostszych systemów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.