• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Teoria fali pilotującej



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Mechanika klasyczna – dział mechaniki w fizyce opisujący ruch ciał (kinematyka), wpływ oddziaływań na ruch ciał (dynamika) oraz badaniem równowagi ciał materialnych (statyka). Mechanika klasyczna oparta jest na prawach ruchu (zasadach dynamiki) sformułowanych przez Isaaca Newtona, dlatego też jest ona nazywana „mechaniką Newtona” (Principia). Mechanika klasyczna wyjaśnia poprawnie zachowanie się większości ciał w naszym otoczeniu.Louis Victor Pierre Raymond de Broglie (ur. 15 sierpnia 1892 w Dieppe, zm. 19 marca 1987 w Louveciennes) – francuski fizyk, laureat Nagrody Nobla w 1929 za odkrycie falowej natury elektronów.
    Eksperymenty Coudera, "materializujące" model fali pilotującej.

    Teoria fali pilotującej – pierwsza znana teoria zmiennych ukrytych zaprezentowany przez Louisa de Broglie w 1927, później zapomniana, a następnie odkryta ponownie i ulepszona przez Davida Bohma, nazywana obecnie teorią de Broglie'a-Bohma. Teoria ta pozbawiona jest problemów, jakie istnieją w standardowej interpretacji mechaniki kwantowej, jak natychmiastowy kolaps funkcji falowej oraz problem pomiaru (znany jako paradoks kota Schrödingera).

    John von Neumann (ur. 28 grudnia 1903 w Budapeszcie, zm. 8 lutego 1957 w Waszyngtonie) – węgierski matematyk, inżynier chemik, fizyk i informatyk, pracujący głównie w Stanach Zjednoczonych. Wniósł znaczący wkład do wielu dziedzin matematyki – w szczególności był głównym twórcą teorii gier, teorii automatów komórkowych (w które pewien początkowy wkład miał także Stanisław Ulam) i stworzył formalizm matematyczny mechaniki kwantowej. Uczestniczył w projekcie Manhattan. Przyczynił się do rozwoju numerycznych prognoz pogody.Zasada nieoznaczoności (zasada nieoznaczoności Heisenberga lub zasada nieokreśloności) − reguła, która mówi, że istnieją takie pary wielkości, których nie da się jednocześnie zmierzyć z dowolną dokładnością. O wielkościach takich mówi się, że nie komutują. Akt pomiaru jednej wielkości wpływa na układ tak, że część informacji o drugiej wielkości jest tracona. Zasada nieoznaczoności nie wynika z niedoskonałości metod ani instrumentów pomiaru, lecz z samej natury rzeczywistości.

    Teoria ta jest teorią nielokalną, co oznacza, że na ruch danej cząstki ma natychmiastowy wpływ ruch innych cząstek układu. Nielokalność ta nie pozwala jednak na przesyłanie informacji z prędkością większą niż prędkość światła, dlatego nie jest sprzeczna z teorią względności.

    Teoria fali pilotującej jest jedną z szeregu interpretacji mechaniki kwantowej. Jak dotąd nie wykryto żadnych eksperymentalnych różnic między przewidywaniami teorii fali pilotującej, a przewidywaniami standardowej interpretacji mechaniki kwantowej.

    Cambridge University Press – angielska oficyna wydawnicza, działająca od 1534 na mocy edyktu króla Henryka VIII. Jest najstarszym nieprzerwanie działającym wydawnictwem na świecie. Zajmuje się wydawaniem pozycji naukowych i edukacyjnych, adresowanych do odbiorców na całym świecie, w tym wydawnictwami z zakresu nauczania języka angielskiego jako obcego. Siedzibą wydawnictwa jest Cambridge; jego biura działają w Europie, Ameryce Północnej, Południowej, na Bliskim Wschodzie, w Afryce, Azji i Oceanii.Physical Review (często używany skrót: Phys. Rev.) – czasopismo naukowe publikujące prace naukowe ze wszystkich gałęzi fizyki. Wydawane przez Amerykańskie Towarzystwo Fizyczne (American Physical Society, APS). Założony w roku 1893 Physical Review jest najstarszym wciąż wydawanym i jednym z najbardziej prestiżowych czasopism poświęconych fizyce.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Teoria fali pilotującej
  • 2.1 Zasady
  • 2.2 Konsekwencje
  • 3 Podstawy matematyczne
  • 3.1 Wyprowadzenie równania Schrödingera
  • 3.2 Formuły dla pojedynczej cząstki
  • 3.3 Sformułowanie dla wielu cząstek
  • 3.4 Pusta funkcja falowa
  • 4 Przypisy
  • 5 Zobacz też
  • Kot Schrödingera – w mechanice kwantowej słynny eksperyment myślowy (doświadczenie myślowe) z hipotetycznym kotem.Lagranżjan (L, inaczej funkcja Lagrange’a) – gęstość funkcjonału działania S charakteryzującego właściwości mechaniczne układu fizycznego.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Max Born (ur. 11 grudnia 1882 we Wrocławiu, zm. 5 stycznia 1970 w Getyndze) – pochodzący z zasymilowanej wielkomieszczańskiej rodziny niemiecko-żydowskiej matematyk i fizyk, laureat nagrody Nobla (1954).
    Twierdzenie Bella (zwane też nierównością Bella) - twierdzenie dotyczące mechaniki kwantowej i teorii pomiaru, pokazujące, w jaki sposób przewidywania mechaniki kwantowej różnią się od klasycznej intuicji. Jego autorem jest irlandzki fizyk John Stewart Bell. Można je sformułować następująco:
    John Stewart Bell (ur. 28 czerwca 1928 w Belfaście - zm. 1 października 1990 tamże) — północnoirlandzki fizyk teoretyk. Znany z wielu prac dotyczących mechaniki kwantowej.
    Interpretacja kopenhaska funkcji falowej jest interpretacją probabilistyczną. Mianowicie gęstość prawdopodobieństwa znalezienia cząstki w danym punkcie jest równa kwadratowi modułu funkcji falowej (funkcji falowej pomnożonej przez jej sprzężenie) w tym punkcie.
    Zagadki Wszechświata z Morganem Freemanem (tytuł oryg. Through the Wormhole) – program naukowy nadawany na kanale Discovery Science prowadzony przez amerykańskiego aktora Morgana Freemana.
    David Joseph Bohm (ur. 20 grudnia 1917 w Wilkes-Barre, zm. 27 października 1992 w Londynie) - amerykański naukowiec żydowskiego pochodzenia zajmujący się fizyką kwantową i filozofią fizyki.
    Teoria de Broglie-Bohma, znana też jako teoria fali pilotującej, Mechanika Bohma lub interpretacja Bohma oraz interpretacja przyczynowa, jest interpretacją mechaniki kwantowej. Teoria zakłada, że stan układu fizycznego zależy od funkcji falowej określonej w przestrzeni konfiguracyjnej układu, jak również sam układ znajduje się w każdej chwili w jednej z możliwych konfiguracji (którą stanowią pozycje wszystkich cząstek układu lub stany wszystkich pól fizycznych). To ostatnie założenie nie występuje w standadowej interpretacji mechaniki kwantowej, która zakłada, że do momentu pomiaru stan układu jest wyłącznie zadany funkcją falową, co prowadzi do paradoksu (paradoks kota Schrödingera). Ewolucja funkcji falowej w czasie dana jest równaniem Schrödingera, zaś ewolucja konfiguracji układu zależy od funkcji falowej za pośrednictwem tzw. równania fali pilotującej. Teoria została opracowana przez Louisie de Broglie (1892-1987), a później ponownie odkryta i dopracowana przez Davida Bohma (1917-1992).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.041 sek.