Teoria Y

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teoria Y – w teorii zarządzania pracownik typu Y jest przeciwieństwem pracownika według teorii X. Łatwo i chętnie akceptuje zmiany, sam proponuje nowe; jest przedsiębiorczy, aktywny, pracowity. Zależy mu nie tylko na wysokich zarobkach, bardzo ceni sobie także uznanie innych, awans jako oznakę prestiżu, dobre stosunki z kolegami i przełożonymi.

Motywacja – stan gotowości istoty rozumnej do podjęcia określonego działania, to wzbudzony potrzebą zespół procesów psychicznych i fizjologicznych określający podłoże zachowań i ich zmian. To wewnętrzny stan człowieka mający wymiar atrybutowy.Pracownik – jedna ze stron stosunku pracy (drugą jest pracodawca); taka osoba fizyczna, która wykonuje określonego rodzaju pracę na rzecz pracodawcy, pod jego kierownictwem, w wyznaczonym przez niego miejscu i czasie, za co przysługuje mu wynagrodzenie.

Według koncepcji Y rolą kierownika jest wyznaczać pracownikowi w ogólnym zarysie cele, jakie ma osiągnąć i motywować go do ich osiągania raczej za pomocą nagród, niż kar. Powinien pozostawić mu szeroki zakres swobody, gdyż pomysły pracownika mogą okazać się opłacalne i przydatne.

Wydawnictwo Naukowe PWN SA – wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Wydawnictwo Naukowe PWN SA stanowi jednostkę dominującą Grupy kapitałowej PWN, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Teoria X
  • Teoria X i teoria Y
  • Teoria Z
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • M. Kostera, St. Kownacki, A. Szumski, Zachowania organizacyjne: motywacja, przywództwo, kultura organizacyjna (rozdział VIII) [w:] Zarządzanie. Teoria i praktyka, red. A.K. Koźmiński, Wł. Piotrowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002, s.329-320 (ISBN 83-01-13307-4)




  • Reklama