• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Teologia



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6] [7]
    Przeczytaj także...
    Sampradaja ( ang. Sampradaya ) (inaczej parampara) - w hinduizmie linia religijnego przekazu oraz sukcesja ("łańcuch") nauczycieli i uczniów ustanowiona w celu przekazywania tradycji sanatanadharmy. Uczeń staje się członkiem samprai poprzez przyjęcie od guru święceń inicjacyjnych diksza.Teologia dialektyczna (nazywana także teologią kryzysu i teologią słowa Bożego) – nurt teologii protestanckiej powstały po I wojnie światowej w Niemczech i Szwajcarii, przeżywający największą popularność w latach 1920–1933.
    Teologia w Polsce[]

    Głównymi ośrodkami naukowymi uprawiania teologii w Polsce są wydziały teologiczne, posiadające uprawnienia do nadawania stopni naukowych. Istotną rolę w rozwoju teologii jako dziedziny nauki odgrywa Komitet Nauk Teologicznych PAN oraz teologiczne stowarzyszenia naukowe.

    Wydziały teologiczne w Polsce po 1989 roku[]

    Wydziały na uczelniach państwowych

    Chrześcijańskie wyznania wiary lub symbole wiary, to zazwyczaj krótkie i zwięzłe, układane przez wspólnotę uczniów Chrystusa zbiory podstawowych prawd wiary. Tradycja spisywania krótkich formuł wyznania wiary sięga czasów apostolskich, szereg z nich można odnaleźć już w pismach nowotestamentalnych.Panteizm – pogląd filozoficzny i teologiczny (niekiedy religijny) utożsamiający wszechświat (lub naturę) z Bogiem (lub absolutem). Neguje istnienie Boga jako istoty rozumnej, głosi zaś przenikanie absolutu we wszystkie substancje ziemskie. Panteizm często łączył się z ideami rozumnego rozwoju wszechświata, jedności, wieczności oraz żywości świata materialnego.
  • Wydział Teologiczny Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie
  • Wydział Teologiczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
  • Wydział Teologiczny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika
  • Wydział Teologiczny Uniwersytetu Opolskiego
  • Wydział Teologiczny Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II
  • Wydział Teologiczny Uniwersytetu Szczecińskiego
  • Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego
  • Wydział Teologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego
  • Wydziały uczelni prywatnych

    Sobór efeski – trzeci sobór powszechny, zwołany w Efezie przez cesarza Teodozjusza II w 431, w celu zakończenia sporu wywołanego przez Nestoriusza dotyczącego rozumienia osoby Jezusa i tytułu Marii z Nazaretu, Theotokos (Bogarodzica).Jadwiga Andegaweńska (ur. między 3 października 1373 a 18 lutego 1374 w Budzie, zm. 17 lipca 1399 w Krakowie) – najmłodsza córka Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki, król Polski od 1384, święta Kościoła katolickiego, patronka Polski.
  • Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie
  • Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu
  • Wydział Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II
  • Nieistniejące wydziały teologiczne polskich uniwersytetów[]

  • Wydział Teologiczny Uniwersytetu Jagiellońskiego
  • Wydział Teologiczny Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie
  • Wydział Teologiczny Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie
  • Wydział Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego
  • Wydział Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego
  • Przypisy

    1. Por. hasło Theology. W: Encyclopaedia Britannica. T. 22. Londyn-Chicago-Genewa-Sydney-Toronto: 1964, s. 61B. Cytat: Szczególnie chrześcijańska teologia, przez którą często rozumie się treść słowa „teologia” bada zawartość objawienia Chrystusa, i to co z tego objawienia wynika. Składa się na nią systematyczny wykład doktryny oraz przebiegu jej rozwoju (teologia dogmatyczna lub dogmatyka), historyczne, krytyczne i egzegetyczne studium Biblii i historii kościoła, jego instytucji itd. Stąd teologia jest nauką (lub grupą powiązanych nauk), która, z jednej strony, jest w kontakcie z filozofią ogólną - jak oznaczone jest to przez nazwę wydziału „filozofia religii” lub „teologia filozoficzna” - i, z drugiej strony, jest możliwe w większym lub mniejszym stopniu wydzielenie jej z tego powodu, że zajmuje się świadectwami (deliverances) czysto religijnego doświadczenia i jego najważniejszymi przejawami.
    2. Por. uchwała z dnia 24 października 2005 roku, Monitor Polski z dnia 12 grudnia 2005 roku.
    3. Theology. W: The Oxford Dictionary of the Christian Church. s. 1363.
    4. Alister E. McGrath: Dawkins' GOD: Genes, Memes, and the Meaning of Life, str. 53, cytat: The scientific method is incapable of delivering a decisive adjudication of the God question.
    5. Leszek Nowak. Metofologiczne kryterium demarkacji i problem statusu teologii. „Nauka”. 3. 2004. s. 121-136. 
    6. Tomasz Węcławski. Metodologia teologii. „Nauka”. 
    7. Benedykt XVI: Przemówienie na uniwersytecie w Ratyzbonie (Regensburg), 12.09.2006. [dostęp 2012-06-26].  Cytat: To daje początek dwom zasadom, które są kluczowe dla podniesionej przez nas kwestii. Po pierwsze, tylko typ pewności wynikający ze współgrania elementów matematycznych i empirycznych może być uważany za naukowy. Wszystko, co uważa się za naukę, musi być mierzone tym kryterium. Tak więc nauki humanistyczne, takie jak historia, psychologia, socjologia i filozofia, starają się dostosować do tego kanonu naukowości. Drugi punkt, który jest istotny dla naszych rozważań, to to, że z samej swojej natury metoda ta wyklucza kwestię Boga, sprawiając, że jawi się jako kwestia nienaukowa lub przed-naukowa. Skutkiem tego, stajemy przed redukcją zakresu nauki i rozumu, którą musimy zakwestionować.(...)W międzyczasie musimy zauważyć, że z tego punktu widzenia każda próba utrzymania twierdzenia, że teologia jest „naukowa” zakończy się zredukowaniem chrześcijaństwa do jakiejś części swej poprzedniej tożsamości. Musimy jednak powiedzieć więcej: to sam człowiek zostaje zredukowany, ponieważ specyficznie ludzkie pytania o nasze pochodzenie i przeznaczenie, pytania stawiane przez religię i etykę, nie mają już miejsca w zasięgu zbiorczego rozumu zdefiniowanego przez „naukę”
    8. Theology. W: Encyclopaedia Britannica. T. 22. Londyn: 1964, s. 61B.
    9. Por. encyklopedia społecznościowa, edytowana przez internautów: „theology”. Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online (ang.). Encyklopedia Britannica, 2011. [dostęp 2011-03-06].  Cytat: Theology, philosophically oriented discipline of religious speculation and apologetics that is traditionally restricted, because of its origins and format, to Christianity but that may also encompass, because of its themes, other religions, including especially Islam and Judaism. (...) Thus, theology, because of its peculiarly Christian profile, is not readily transferable in its narrow sense to any other religion. In its broader thematic concerns, however, theology as a subject matter is germane to other religions
    10. Latourelle R.: Fundamental Theologian. s. 323.
    11. J. Maritain: Łaska i człowieczeństwo Chrystusa. s. 15-16.
    12. Paul P. Gilbert: Logos. W: Tenże: Wprowadzenie do Teologii Średniowiecza. Kraków: 1997, s. 11-18.
    13. Jerzy Szymik. Teologia jako nauka wiary, czyli scientia sui generis. „Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne”. 32, s. 95-104, 1999. 
    14. Łukasz Remisiewicz. Teologia jako nauka formalna. „Analiza i Egzystencja”. 32, s. 113-142, 2015. DOI: 10.18276/aie.2015.32-05. ISSN 1734-9923. 
    15. K. Rahner SJ: Theology. s. 234.
    16. K. Rahner SJ: Theology. s. 235.
    17. M. Corbin: La Theologie comme science. s. 348-352.
    18. Protagoras, fr.4, z On the Gods, Michael J. O’Brien w The Older Sophists, red. Rosamund Kent Sprague (Columbia: University of South Carolina Press, 1972), 20, kursywa dodana. Por. Carol Poster, „Protagoras (fl. 5th C. BCE)” w The Internet Encyclopedia of Philosophy; dostęp: 15 sierpnia 2010. (ang.).
    19. Th. Paine: The Age of Reason. W: The Life and Major Writings of Thomas Paine. Ph. S. Foner (red.). Nowy Jork: The Citadel Press, 1945, s. 601. Cytat: The study of theology, as it stands in Christian churches, is the study of nothing; it is founded on nothing; it rests on no principles; it proceeds by no authorities; it has no data; it can demonstrate nothing; and it admits of no conclusion. Not anything can be studied as a science, without our being in possession of the principles upon which it is founded; and as this is the case with Christian theology, it is therefore the study of nothing..
    20. Ludwig Feuerbach, Principles of the Philosophy of the Future, przekład Manfred H. Vogel (Indianapolis, Hackett Publishing Company, 1986), s. 5. Cytat: „The task of the modern era was the realization and humanization of God – the transformation and dissolution of theology into anthropology”.
    21. Ludwig Feuerbach, The Essence of Christianity, przekład George Eliot (Amherst, New York, Prometheus Books, 1989) Preface, XVI.
    22. A.J. Ayer, Language, Truth and Logic (New York, Dover Publications, 1936), s. 114-115. Cytat oryginalny: „It is now generally admitted, at any rate by philosophers, that the existence of a being having the attributes which define the god of any non-animistic religion cannot be demonstratively proved... [A]ll utterances about the nature of God are nonsensical”.
    23. Walter Kaufmann, The Faith of a Heretic (Garden City, New York, Anchor Books, 1963), s. 114, 127-128, 130. Cytaty oryginalne: „Theology, of course, is not religion; and a great deal of religion is emphatically anti-theological... An attack on theology, therefore, should not be taken as necessarily involving an attack on religion. Religion can be, and often has been, untheological or even anti-theological”. „Christianity is inescapably a theological religion”.
    24. Por. Państwo, 379A.
    25. Por. Metafizyka, 1026a.
    26. Por. Atanazy Wielki, 1 Mowa przeciw Arianom, 18; PG 26,49.
    27. G.F. van Ackeren: Theology. W: New Catholic Encyclopedia. s. 39.
    28. Zob. Ad nationes 2,1; PL 1, 585-588; CCL 1.
    29. Philo and the beginning of the Christian Thought. W: H. Chadwick: History and Thought of the Early Church. s. IV-137-139.
    30. Tertullian and Judeo-Christianity. W: Jean Daniélou: The Origins of Latin Christianity. s. 139.
    31. K. Rahner SJ: Theology. s. 236-237.
    32. Napiórkowski S.C.: Jak uprawiać teologię, Wrocław 2002. s. 52.
    33. MacQuarrie J.: Principles of Christian Theology. s. 39-40.
    34. Uglorz M.: Od samoświadomości do świadectwa wiary. Warszawa: Chrześcijańska Akademia Teologiczna, 1995, s. 26–27. ISBN 83-901296-6-3.
    35. Theology. W: Encyclopaedia Judaica. T. 15. s. 1103-1104.
    36. Theology. W: Encyclopaedia Judaica. T. 15. s. 1105-06.
    37. Theology. W: Encyclopaedia Judaica. T. 15. s. 1106-07.
    38. Theology. W: Encyclopaedia Judaica. T. 15. s. 1108-1110.

    Bibliografia[]

  • Aeckeren van G.F.: Theology. W: New Catholic Encyclopedia. Wyd. 2 (dodruk wyd. z 1967 r.). T. 14. Washington, Columbia D.C.: 1981, s. 39-49.
  • Chadwick H.: Philo and the beginning of the Christian Thought. W: Tenże: History and Thought of the Early Church. Londyn: Variorum Reprints, 1982, s. IV, 137-157. ISBN 0-86078-112-7.
  • Corbin M.: La Theologie comme science. W: Tenże: Le chemin de la Théologie chez Thomas D’Aquin. Paryż: Beauchesne, 1974, s. 348-385, seria: Bibliothèque des Archives de Philosophie 16.
  • Daniélou J. SJ: Tertullian and Judeo-Christianity. W: Tenże: The Origins of Latin Christianity. Londyn: Darton, Longmann & Todd - The Westminster Press, 1977, s. 139-188. ISBN 0-232-48197-0.
  • Gilbert, Paul P.: Logos. W: Tenże: Wprowadzenie do Teologii Średniowiecza. Kraków: WAM, 1997, s. 11-25, seria: Myśl Teologiczna. ISBN 83-7097-332-9.
  • Latourelle R.: Fundamental Theologian. W: Dictionary of Fundamental Theology. Latourelle R., Fisichella R. (red.). Middlegreen - Slough, Wlk. Brytania: 1994, s. 320-323. ISBN 085439-395-1.
  • MacQuarrie J.: Principles of Christian Theology. Wyd. 6. Londyn: SCM Press, 1986, s. 544.
  • Maritain J.: Łaska i człowieczeństwo Chrystusa. A. Ziernicki (przekład). Warszawa-Ząbki: S.K. Fronda - Apostolicum, 2001, s. 132, seria: Biblioteka Frondy. ISBN 83-88747-00-2.
  • Paine Th.: The Age of Reason. W: The Life and Major Writings of Thomas Paine. Ph. S. Foner (red.). Nowy Jork: The Citadel Press, 1945.
  • Rahner K. SJ: Theology. W: Sacramentum Mundi. An Encyclopedia of Theology. K. Rahner SJ, C. Ernst, K. Smyth (red.), A. Darlap (red. tomu). T. 6. Londyn: Burns & Oats, 1970, s. 233-240. ISBN 0-223-97683-0.
  • Theology. W: Encyclopaedia Britannica. T. 22. Londyn-Chicago-Genewa-Sydney-Toronto: W. Benton, 1964, s. 61B-66.
  • Theology. W: Encyclopaedia Judaica. T. 15. Jerozolima-Nowy Jork: Encyclopaedia Judaica Jerusalem – The MacMillan Company, 1971, s. 1103-1110.
  • Theology. W: The Oxford Dictionary of the Christian Church. F.L. Cross, E.A. Livingstone (oprac.). Wyd. 2. Oxford University Press, 1974, s. 1363. ISBN 0-19-211545-6.
  • Uglorz M.: Od samoświadomości do świadectwa wiary. Warszawa: Chrześcijańska Akademia Teologiczna, 1995. ISBN 83-901296-6-3.
  • Święty Bonawentura OFM, włos. Giovanni Fidanza, pol. Jan Fidanza - Bonawentura z Bagnoregio (ur. ok. 1217 w Bagnoregio w okolicach Viterbo, zm. 15 lipca 1274 w Lyonie) – teolog, filozof scholastyk, doktor Kościoła, biskup, kardynał, siódmy generał franciszkanów. Nazywany Doktorem Serafickim (łac. Doctor Seraphicus).Teologia polityczna – jedna z teologii społecznych, rozpatruje rolę Kościoła katolickiego i chrześcijaństwa w strukturach i sytuacjach społeczno-politycznych.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6] [7]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Władysław II Jagiełło (ur. ok. 1362 lub ok. 1352, zm. 1 czerwca 1434 w Gródku) – wielki książę litewski w latach 1377–1381 i 1382–1401, król Polski 1386-1434 i najwyższy książę litewski 1401–1434. Syn Olgierda i jego drugiej żony Julianny, córki księcia twerskiego Aleksandra, wnuk Giedymina. Założyciel dynastii Jagiellonów.
    Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.
    Hunajn ibn Ishak (syr. Hunein Bit Ishak, arab. أبو زيد حنين بن إسحاق العبادي; w źródłach łacińskich wymieniany jako Johannitius ur. 809, zm. 873) – znany i wpływowy uczony średniowieczny w kręgu wschodniego chrześcijaństwa, lekarz, tłumacz dzieł z zakresu medycyny i naukl przyrodniczych z greki klasycznej na język arabski. Wprawdzie pewne źródła arabskie podają, że był Arabem, oraz że pochodził "z jednego z plemion arabskich z okolic Al-Hiry, i przyjął chrześcijaństwo"., podobnie jak niektóre współczesne opracowania naukowe inne źródła współczesne podają, że był Asyryjczykiem. W każdym razie władał biegle arabskim, syryjskim i greką.
    Stopnie naukowe są uregulowane w ustawie z 14 marca 2003 o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2003 r. Nr 65, poz. 595). Ustawa przewiduje następujące stopnie naukowe:
    Filozofia religii - dziedzina filozofii, której głównymi przedmiotami badań są: religia, Bóg oraz poruszająca zagadnienia związane z zakładanymi przez wierzenia religijne faktami, bytami czy spodziewanymi wydarzeniami.
    Jan Duns Szkot OFM właściwie Johannes Duns Scotus (ur. 1266 w Duns, zm. 8 listopada 1308 w Kolonii) − szkocki filozof i teolog, franciszkanin, błogosławiony Kościoła katolickiego, nazywany doctor subtilis (doktor subtelny).
    Klemens Aleksandryjski, właśc. Titus Flavius Clemens (ur. prawdopodobnie 150 w Aleksandrii, zm. ok. 212 w Azji Mniejszej) – piszący po grecku teolog wczesnochrześcijański, Ojciec Kościoła opiewany przez Leona VI, poeta; zaliczany w poczet świętych katolickich oraz prawosławnych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.066 sek.