• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Teodoryk Wielki



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Anastazjusz (Flavius Anastasius; ur. ok. 430, zm. 9 lipca 518), zwany Dikoros – jeden z pierwszych cesarzy bizantyńskich, panował w latach 491–518. Pochodził prawdopodobnie z okolic miasta Dyrrachium (obecnie Durrës w Albanii), leżącego w Epirze. Zanim został imperatorem, sprawował rozmaite godności w administracji pałacowej, m.in. był sekretarzem (silentarius). Tron objął 11 kwietnia 491 r. przy poparciu Ariadny, żony poprzedniego cesarza Zenona Izauryjskiego, którą poślubił 20 kwietnia.Magister militum (liczba mnoga magistri militum) pełna nazwa comes et magister utriusque militiae (utriusque, czyli "obu" - gdyż łączył w sobie dwa dawniejsze tytuły: magister equitum i magister peditum, stąd oboczna nazwa magister equitum et peditum - "mistrz konnicy i piechoty") – głównodowodzący rzymskiej armii polowej. Magistri militum praesentales dowodzili armią wewnętrzna, natomiast magistri militum per Gallias, per Thraciam, per Orientem oraz per Illyricum wojskami w tych prowincjach. W Cesarstwie Wschodniorzymskim funkcję tę oddawano terminem strategos.
    Śmierć Teodoryka Wielkiego[ | edytuj kod]

    Teodoryk umarł 30 sierpnia 526 roku i został pochowany w mauzoleum w Rawennie.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Józef Andrzej Gierowski: Historia Włoch. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1986, s. 28. ISBN 83-04-01943-4.
    2. W jednym z listów pisał: religionem imperare non possumus, quia nemo cogitur ut credat invitus (łac. religii nakazać nie możemy, ponieważ nikt nie jest zmuszony wierzyć wbrew swej woli) - Kasjodor, Variae 2,27 łac., eng.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Collins Roger, Europa wczesnośredniowieczna 300-1000. Przeł. Tadeusz Szafrański. Warszawa 1996, wyd. Państwowy Instytut Wydawniczy. ​ISBN 83-06-02537-7
  • Matthew Donald, Wielkie kultury świata. Europa średniowieczna. Przeł. Wacław Petryński. Warszawa 1996, wyd. Penta. ​ISBN 83-7129-337-2
  • Manteuffel Tadeusz, Zakrzewski Kazimierz, Bizancjum i wczesne średniowiecze. W: Wielka historia powszechna. Wydawnictwo zbiorowe ilustrowane. T.4: Wieki średnie. Pod red. Jana Dąbrowskiego. Warszawa 1938, wyd. Trzaska, Evert i Michalski.
  • Mączyńska Magdalena, Wędrówki ludów. Historia niespokojnej epoki IV i V wieku. Warszawa, Kraków 1996, wyd. PWN. ​ISBN 83-01-12120-3
  • Ożóg Monika, Inter duas potestates. Polityka religijna Teoderyka Wielkiego, Kraków 2012, wyd. WAM, ss. 313. ​ISBN 978-83-7767-817-6
  • Wolfram Herwig, Narody i Cywilizacje, Historia Gotów. Warszawa 2003, wyd. Marabut. ​ISBN 83-89261-65-0
  • Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Ostrogoci, Goci wschodni lub Greutungowie (dosł. "ludzie stepu") – jedno z plemion germańskich. W 378 r. n.e. Ostrogoci wspomogli Wizygotów w bitwie pod Adrianopolem, w wyniku której zginął cesarz rzymski Walens. Nowy cesarz zgodził się na zamieszkanie przez Ostrogotów Dacji i Mezji pod warunkiem, że nie będą nękać Konstantynopola.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Innsbruck – miasto w Austrii, stolica kraju związkowego Tyrol. Położone jest na wysokości 574 m n.p.m. w dolinie rzeki Inn. Liczy około 120 tys. mieszkańców. Około 30 km na południe od miasta znajduje się przełęcz Brenner (1370 metrów n.p.m.).
    Wizygoci, Goci zachodni lub Terwingowie (dosł. "leśni ludzie") – lud germański, odłam Gotów. W IV wieku przyjęli arianizm (dzięki Biblii przetłumaczonej przez Wulfilę na język gocki).
    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.
    Maksymilian I Habsburg, niem Maximilian I. von Habsburg (ur. 22 marca 1459 w Wiener Neustadt, zm. 12 stycznia 1519 w Wels) – od 1486 król Niemiec, a od 1508 wybrany cesarz rzymski. Syn cesarza Fryderyka III Habsburga i Eleonory Aviz. Ojciec Filipa I Pięknego, króla Kastylii. Jeden z głównych twórców potęgi rodowej Habsburgów.
    Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie.
    Kazimierz Zakrzewski, pseud. Bobrowski, Nostromo (ur. 4 listopada 1900 w Krakowie, zm. 11 marca 1941 w Palmirach) – polski historyk, czołowy polski bizantynista, związany z lewicą sanacyjną publicysta i działacz syndykalistyczny, główny – obok Jerzego Szuriga – teoretyk polskiego syndykalizmu, analityk systemów totalitarnych.
    Mezja (łac. Moesia) – prowincja rzymska istniejąca w latach 12-86 n.e., położona na południe od dolnego odcinka rzeki Dunaj, na terenie współczesnych państw Bułgarii i Serbii; północno-wschodni fragment Mezji (Delta Dunaju) znajduje się na terytorium Rumunii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.063 sek.