Teobald

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teobaldimię męskie pochodzenia germańskiego, zapisywane w Polsce od średniowiecza. Pierwszy człon to germ. þeudo, stsas. thioda, stwniem. diot – „lud”; drugi to bald – „odważny, śmiały”. Można je tłumaczyć jako „sławny wśród ludzi”. Pierwszy człon tego imienia notował liczne odmiany, w tym w dawnej Polsce zapisano wariant tego imienia Tybald (tę formę imienia przyjęto w tłumaczeniu dla jednej z postaciRomea i JuliiSzekspira), Dypołt, Dziepołt. Forma z początkowym Teo- < germ. Theudo- jest zhellenizowana z odniesieniem do gr. θεος (theos) – „bóg”; notowana w Polsce od 1265 roku (natomiast forma Dziepołt – Depoldus – od 1218 roku).

Tybalt (ital. Tebaldo) - krewny pani Kapulet ze sztuki pt. Romeo i Julia Williama Szekspira. Zabił Merkucja, przyjaciela Romea, w bitwie ulicznej. Zginął z rąk samego Romea, który zapragnął pomścić przyjaciela, oraz którego przez to wygnano za granicę królestwa - do Mantui. Jego imię nawiązuje do Powieści o lisie.Thibaut de Chepoy (Cepoy) – francuski rycerz i dyplomata na usługach Karola de Valois i papieża Klemensa V, formalny przywódca Kompanii Katalońskiej z ramienia Karola w latach 1307-1309.

Staropolskie zdrobnienie imienia: Tyba (też od Tyburczy); ponadto niektóre możliwe inne staropolskie zdrobnienia: Depa, Dyp, Tyc(z), Tyc(z)a, Tyc(z)an, Tyc(z)e, Tyc(z)ek, Tyc(z)ko, Tyc(z)o, Tyl, Tyla, Tylasz, Tyle, tylek, Tylik, Tyliszak, Tylko, Tylo, Tylusz, Tyluszek, Tyluszko.

Teobald, Tybald, Dypołt i w pozost. wariantach imieniny obchodzą:

Kompania Katalońska – armia zaciężna utworzona przez Rogera de Flor po zakończeniu wojny nieszporowej o Sycylię w 1302 r., od 1303 roku na służbie cesarza bizantyńskiego Andronika II Paleologa. Po zdradzieckim zamordowaniu wodza przez Alanów i Turkopulów na dworze młodszego basileusa Michała IX dokonała odwetowego spustoszenia Tracji, Macedonii i Tesalii (tzw. wendetta katalońska, 1305-1309). Wynajęta przez księcia Aten Waltera z Brienne, przejęła kontrolę nad księstwem w wyniku bitwy pod Almirem i położyła fundamenty pod katalońskie państewko w Grecji centralnej, obejmujące także Neopatrię z Tebami (1311–1388).Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
  • 21 maja, w dzień wspomnienia św. Teobalda z Vienne
  • 1 czerwca, w dzień wspomnienia św. Teobalda Roggeri
  • 30 czerwca, w dzień wspomnienia św. Teobalda z Provins
  • 8 lipca, w dzień wspomnienia św. Teobalda z Vaux-de-Cernay
  • 6 listopada, w dzień wspomnienia św. Teobalda z Dorat
  • Żeński odpowiednik: Teobalda

    Odpowiedniki w innych językach[ | edytuj kod]

  • łacina – Theobaldus
  • język angielski – Theobald
  • język francuski – Thibaud, Thibault
  • język niemiecki – Theobald
  • język portugalski – Theobaldo
  • język włoski – Tebaldo, Teobaldo
  • Tybald V z Szampanii (ur. 1238, zm. 4 grudnia 1270 w Trapani), był hrabią Szampanii oraz, jako Tybald II, królem Nawarry. Był najstarszym synem Tybalda I Pogrobowca i jego trzeciej żony Małgorzaty de Burbon. Odziedziczył tytuły ojca po jego śmierci w 1253 r. Jego matka rządziła jako regentka między 1253 a 1256 r., dopóki Tybald nie osiągnął pełnoletności.Dypold II (ur. 1154-1162 r., zm. 21 lub 22 listopada 1190 r. zapewne pod Akką) - książę dzielnicowy z dynastii Przemyślidów.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Tybald IV z Szampanii (ur. 30 maja 1201 w Troyes, zm. 8 lipca 1253 w Pampelunie) zwany Trubadurem i Pogrobowcem – hrabia Szampanii od 1201 r. oraz król Nawarry od 1234 r. Syn Tybalda III, hrabiego Szampanii, oraz Blanki z Nawarry, córki króla Sancha VI.
    Grzegorz X (łac. Gregorius Decimus, właśc. Teobaldo Visconti; ur. ok. 1210 w Piacenzy, zm. 10 stycznia 1276 w Arezzo) – papież w okresie od 1 września 1271 do 10 stycznia 1276, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.
    Imię literackie – imię, które z reguły po raz pierwszy pojawia się w dziele literackim i zostało wymyślone przez autora tego dzieła. Nazwa imię literackie może odnosić się także do imion występujących tylko w baśniach, bajkach, podaniach i legendach.
    Tyburcy lub Tyburcjusz – imię męskie pochodzące od łac. Tiburtius, legendarnego założyciela miasta Tibur (ob. Tivoli). W Kościele katolickim jego patronem jest święty Tyburcjusz (Tyburcy), żyjący w III wieku.
    Reims – miasto i gmina w północno-wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Szampania-Ardeny, w departamencie Marna. Położone w odległości ok. 160 km od Paryża nad rzeką Vesle.
    Saint-Thibault – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Szampania-Ardeny, w departamencie Aube. Nazwa miejscowości pochodzi od imienia św. Teobalda.
    Karol de Valois (ur. 12 marca 1270, zm. 16 grudnia 1325 w Nogent-le-Roi), hrabia Valois, Andegawenii, Maine, Alençon i Chartres, tytularny król Aragonii i cesarz Konstantynopola. Młodszy syn króla Francji Filipa III Śmiałego i jego pierwszej żony Izabeli, córki króla Aragonii Jakuba I Zdobywcy, brat Filipa IV Pięknego.

    Reklama