• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tendai



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Ennin (jap. 円仁, ur. 794, zm. 864) – japoński mnich, podróżnik, filozof ze szkoły tendai. Znany pod pośmiertnym imieniem Jikaku daishi (慈覚大師). Cesarz Saga (jap. 嵯峨天皇, Saga tennō, 786-842) — 52. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.

    Tendai (jap. 天台宗 Tendai-shū)japońska szkoła buddyjska założona przez Saichō w 805 roku. Szkoła wywodzi się z chińskiej szkoły buddyzmu mahajany - tiantai - zwanej też Szkołą Sutry Lotosu. W 822 roku nadano klasztorowi Tendai prawa niezależnej ordynacji na górze Hiei.

    Historia szkoły[ | edytuj kod]

    Tradycja ta została przeniesiona w 805 r. z Chin do Japonii przez mnicha japońskiego Saichō (767-822) (Dengyō Daishi). W Chinach studiował nauki szkoły tiantai u dwu uczniów Zhanrana - Daosuiego i Xingmana. Do Japonii powrócił z nowymi tekstami szkoły i wybudował w 788 r. klasztor Enryaku-ji (延暦寺) na górze Hiei (比叡山).

    Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.Toba Sōjō (jap. 鳥羽僧正, ur. 1053, zm. 1140), znany też pod zakonnym imieniem Kakuyū (jap. 覚猷) – japoński mnich buddyjski szkoły tendai i malarz.

    Przed Saichō wszystkie mnisie ordynacje odbywały się w klasztorze Tōdai w Narze. Posługiwano się wtedy starodawnym kodeksem Winai. Saichō zamierzał założyć ścisłą szkołę mahajany i przeprowadzać ordynacje mnisie wykorzystując wyłącznie wskazania bodhisattwy. Pomimo silnej opozycji ze strony tradycyjnych szkół z Nary, jego prośba została wysłuchana przez cesarza Sagę i od 822 r. szkoła zyskała własną platformę ordynacyjną. Saichō zmarł w kilka dni po tym olbrzymim sukcesie.

    Enchin (jap. 円珍 Enchin, Chishō-daishi, ur. 814, zm. 891) – znamienity duchowny buddyjski; 5. patriarcha sekty tendai i założyciel odłamu jimon; jeden z najwybitniejszych malarzy sakralnych epoki; propagator buddyzmu, autor licznych rozpraw. W latach 853-858 pobierał nauki w Chinach (m.in. w Xi’an, Luoyang). Pośmiertnie uzyskał imię Chishō i tytuł daishi - wielkiego mistrza. Dōgen Kigen (jap. 道元希玄, Dōgen Kigen ur. 19 stycznia 1200, zm. 22 września 1253) – mistrz zen, który sprowadził nauczanie szkoły buddyzmu zen sōtō do Japonii. Także Eihei Dōgen (jap. 永平道元, Eihei Dōgen). Pośmiertnie obdarzony tytułem Jōyō daishi (jap. 承陽大師, wielki mistrz Jōyō)

    Między szkołą tiantai a jej japońskim odpowiednikiem nie było zasadniczo różnic doktrynalnych, jednak ponieważ Saichō studiował w Chinach także chan, szkołę winai (chiń. lü) oraz szkołę ezoteryczną mijiao lub mizong, jego nauczanie reprezentowało silne nastawienie synkretyczne. Te tendencje zostały nawet jeszcze wzmocnione przez takich jego uczniów jak Ennin (794-864) i Enchin (814-891). Do X wieku, a więc w okresie, gdy szkołę prowadził Ryōgen ten synkretyzm wytworzył dwie różne podszkoły w ramach tendai. Były to sammon (山門) i jimon (寺門).

    Nobunaga Oda (jap. 織田信長, Oda Nobunaga, ur. 23 czerwca 1534 w Nagoi, zm. 21 czerwca 1582 w Kioto) - japoński przywódca, jedna z najważniejszych postaci okresu Azuchi Momoyama (inaczej: sengoku jidai - epoka kraju w stanie wojny), a także w całej historii kraju. W momencie śmierci kontrolował 33 z 66 historycznych prowincji Japonii.Klasztor buddyjski (chiń. si 寺; kor. sa 사; jap. 寺 ji lub tera; wiet. tự lub chùa) – budynek lub kompleks budynków, w którym przebywają i praktykują mnisi buddyjscy lub mniszki buddyjskie. Jest to centrum religijnego, duchowego i nieraz naukowego życia w buddyzmie.

    Podszkoła jimon prowadzona była przez Enchina i jej kwaterą główną był klasztor Mii-dera. Podszkoła sammon prowadzona była przez Ennina w klasztorze Enryaku .

    Powstanie tych dwóch podszkół nie było związane z różnicami w interpretacji i zrozumienia doktryny, a była to wyłącznie sprawa ambicjonalna związana z prowadzeniem całej szkoły. Klasztor Enryaku stał się największym ośrodkiem nauczania buddyzmu w całej Japonii.

    Gdy w 868 r. Enchin został wyznaczony głową szkoły tendai i otrzymał cesarską zgodę na uczynienie z Mii-dery oficjalnego miejsca przekazu nauk ezoterycznych, doszło do jawnego rozłamu. Śmierć Enchina w 891 r. bynajmniej nie rozwiązała konfliktu personalnego, a nawet go jeszcze zaogniła. Obie strony zaczęły tworzyć armie złożone z mnichów (tzw. sōhei). Armie te krwawo walczyły między sobą i nawzajem podpalano budynki klasztorne.

    Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.Cesarzowa Genshō (jap. 元正天皇, Genshō tennō, ur. 680, zm. 748) — 44. cesarzowa-władczyni Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.

    Sytuację zaogniło także polityczne opowiedzenie się po dwóch stronach konfliktu między klanami Taira, który wspierał Enryaku-ji, a Minamoto, który wspierał Mii-derę.

    W 966 r. pożar zniszczył większość budynków na górze Hiei. Głową tendai zostaje Ryōgen (912-985) i przystępuje do odbudowy kompleksu świątynnego. .

    W 993 r. w wyniku konfliktu pomiędzy sammon a jimon, zwolennicy jimon zostają zmuszeni do opuszczenia góry Hiei. 1000 mnichów opuszcza Enryaku-ji wraz z artefaktami, tekstami, wyobrażeniami i schodzi do klasztoru Onjō, znanego bardziej jako Mii-dera, który znajdował się u stóp góry Hiei.

    Synkretyzm – połączenie różnych, często rozbieżnych i sprzecznych poglądów; wyznawanie zasad lub wierzeń obejmujących odległe od siebie elementy pozornie lub rzeczywiście wzajemnie sprzecznych.Saichō (jap. 最澄, Saichō ur. 766, zm. 822) – założyciel szkoły tendai w Japonii. Pośmiertnie nadano mu imię Dengyō Daishi (jap. 伝教大師, Wielki Nauczyciel Buddyzmu Przekazujący Naukę).

    W 1035 r. wybuchła bitwa pomiędzy mnichami Enryaku-ji i Mii-dery. W 1042 r. mnisi Enryaku-ji spalili do szczętu Mii-derę.

    W 1113 r. mnisi z Enryaku-ji zniszczyli budynek w Kiyomizu-derze, która należała do klasztoru Kōfuku. Mnisi uważali, iż mają prawo wyboru głównego mnicha w tej świątyni.

    W XV w. powstała trzecia podszkoła nazwana shinsei, która podkreślała swoje oddanie buddzie Amidzie. Shinsei (także shinzei) została założona przez mnicha Shinzeia (1443-1495).

    Vinaya Pitaka (pāḷi: Vinaya Piṭaka; pol.: kosz dyscypliny) – jest tekstem buddyjskim, jednym z trzech "koszy" (pāḷi: piṭaka), które tworzą Tipitakę (pāḷi: Tipiṭaka; skr.: Tripiṭaka त्रिपिटक; pol.: trzy kosze). Jej głównym tematem są reguły monastyczne dla mnichów i mniszek.Eisai Myōan (jap. 明菴栄西, Myōan Eisai, ur. 27 maja 1141, zn. 1 sierpnia 1215) – mnich buddyjski, który przyniósł buddyzm rinzai zen oraz zieloną herbatę z Chin do Japonii. Znany też jako Eisai Zenji (栄西禅師), czyli "Mistrz zen Eisai". Jego imię pośmiertne Senkō Kokushi oznacza "Nauczyciel Narodu".

    W 1465 r. mnisi z Enryaku-ji spalili całkowicie świątynię szkoły Jōdō Shin Hongan-ji w Ōtani. W 1479 r. Rennyo odbudował świątynię.

    W 1524 r. kapłani z Enryaku-ji spalili całkowicie świątynie szkoły Nichiren w Kioto, a w 1536 r. spalili pozostałe.

    W 1571 r. Oda Nobunaga spalił klasztory na górze Hiei.

    W 1633 r. mnich tendai Tenkai (1536-1643) ukończył publikację buddyjskiego kanonu zwanego "edycją Tenkaia".

    Kiyomizu-dera (jap. 清水寺, Kiyomizu-dera) – buddyjski kompleks świątynny w Kioto w Japonii, usytuowany nad miastem, na zalesionych zboczach góry Otowa (jap. 音羽山, Otowa-san) w paśmie Higashiyama (jap. 東山, Higashiyama), odgrywał ważną rolę w historii Japonii przez ostatnie 1000 lat. Budowle zespołu były wielokrotnie niszczone i odbudowywane. Dziś są jednym z najważniejszych obiektów dziedzictwa kulturowego w Azji.Nara (jap. 奈良市, Nara-shi) - stolica prefektury Nara w regionie Kansai na wyspie Honsiu, niedaleko Kioto. Znajdują się tutaj zabytki wpisane na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO. Miasto to, pod nazwą Heijō-kyō (jap. 平城京, Heijō-kyō), było pierwszą stolicą Japonii i siedzibą dworu cesarskiego w latach 710-740 oraz 745-784. Po przeniesieniu stolicy do Heian-kyō miasto stało się ważnym ośrodkiem klasztornym. Utraciło natomiast znaczenie polityczne.

    W 1912 r. spis świątyń buddyjskich w Japonii wykazał, że szkoła tendai posiadała 4577 świątyń oraz 2819 opatów.

    Po II wojnie światowej tendai posiadała ok. 4000 świątyń i klasztorów oraz ok. 750 tys. wyznawców. Obecnie szacuje się liczbę wyznawców na 30% z całej liczby buddystów, którą szacuje się na 84% ludności Japonii.

    Obecnie Mii-dera jest kwaterą główną dla podszkoły jimon, a Saikyo-ji jest głównym klasztorem podszkoły shinsei, do której należy ponad 450 klasztorów i świątyń w Japonii. Głównym klasztorem szkoły tendai pozostaje (Hieizan) Enryaku, zarazem siedziba podszkoły sammon.

    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.Shingon (jap. 真言, Shingon pol.: "prawdziwe słowa") – japońska odmiana buddyzmu ezoterycznego tzn. wadżrajany (jap. mikkyō z j. chińskiego mijiao 密教 - tajemna nauka, nauki niejawne). Sektę Shingon-shū (jap. 真言宗, Shingon-shū), odpowiednik chińskiej szkoły zhenyan zong, założył w 806 roku Kūkai.

    Zasu - główni opaci szkoły tendai[ | edytuj kod]

  • 1. Saichō (767-822)
  • 2 (1). Gishin (żył w latach 781-833; zasu w latach 824-833)
  • 3 (2). Enchō (771-836; 834-836) linia Saichō-Ennin
  • 4 (3). Ennin (744-864; 854-864) linia Saichō-Ennin; pomiędzy Enchō a Enninem była 18-letnia przerwa. W tym okresie szkoła była prawdopodobnie prowadzona przez Kōjō (779-858). Termin "zasu" zostaje po raz pierwszy użyty przez Ennina
  • 5 (4). An’e (795-868; 864-868) linia Saichō-Ennin
  • 6 (5). Enchin (814-891; 868-891) linia Gishina
  • 7 (6).
  • 8 (7). Jiei zasu od 985
  • 9 (8).
  • 10 (9). Zōmyō (843-927; 906-922) linia Gishina
  • 11 (10).
  • 12 (11).
  • 13 (12).
  • 14 (13). Son’i (866-940)
  • 15.
  • 16.
  • 17 (16). Chinchō zasu przez 7 mies. 964
  • 18 (17). Kikyō zasu (965-966)
  • 19 (18). Ryōgen (812-985; 966-985) z linii Saichō-Ennin
  • 20 (19). Jinzen (943-990; 985-989)
  • 21 (20). Yokei (919-991; 989 - 3 mies.)
  • 22 (21). Jōshō (zasu w 990)
  • 23 (22) Senga (zasu 991-998)
  • 26 (25). Myōku (zasu 1019-1020)
  • 30 (29) Myōson zasu przez 3 dni w 1048 r.
  • 35 (34) Kakuen zasu przez 2 dni w 1077 r.
  • 48. Toba Sōjō (Kakuyū) (1053-1130)
  • 62. Jien (1155-1225)
  • 153. Gien (1394–1441)
  • 234. Ajari Koun (1807-1890)
  • 253. Etai Yamada (1895-1994)
  • 255. Ara (-2014)
  • 256. Kojun Handa (1929-2015)
  • Ji – według tybetańskiej tradycji bon jest odzwierciedlającym aspektem umysłu, w którym zdolności i właściwości zawarte w la pojawiają się w doświadczeniu.Nichiren (jap. 日蓮, Nichiren, ur. 16 lutego 1222, zm. 13 października 1282) – japoński mnich, reformator buddyzmu, myśliciel.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Shinran (jap. 親鸞, Shinran, ur. 21 maja 1173 w Hino – obecnie dzielnica Fushimi w Kioto, zm. 16 stycznia 1263 w Kioto) – japoński mnich buddyjski i myśliciel. Uczeń Hōnena.
    Hōnen (jap. 法然;, Hōnen zwany także Genkū; ur. 13 maja 1133 w prowincji Mimasaka, zm. 29 lutego 1212 w Kioto) – japoński mnich buddyjski i myśliciel, założyciel amidystycznej Szkoły Czystej Krainy, zreformował buddyzm i uprzystępnił go szerokim warstwom japońskiego społeczeństwa.
    Tōdai-ji (jap. 東大寺, Tōdai-ji) – buddyjski kompleks świątynny w japońskim mieście Nara. Wchodzący w jego skład Pawilon Wielkiego Buddy (jap. 大仏殿, Daibutsu-den) jest największą drewnianą budowlą na świecie. Znajduje się w nim wielki posąg Buddy Rushany (w sanskrycie Wajroczany) o wysokości 16,2 m. Świątynia jest również główną siedzibą buddyjskiej szkoły kegon. Została wpisana na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.
    Minamoto (jap. 源, Minamoto), Genji (jap. 源氏, Genji) – to nazwisko nadawane w okresie Heian przez cesarzy Japonii książętom krwi, dla których zabrakło urzędów przy dworze cesarskim.
    Mahajana (skt. mahāyāna "Wielki Wóz", chin.: 大乘, dàshèng; kor. 대승 taesŭng, jap.: 大乗, daijō, wiet. đại thừa) — kierunek buddyzmu, który wyodrębnił się w I wieku p.n.e..
    Longxing si (Klasztor Pomyślnego Rozwoju, chiń. upr.: 隆兴寺; chiń. trad.: 隆興寺; pinyin: Lóngxīngsì) – chiński klasztor, jeden z największych i najlepiej zachowanych klasztorów Chin.
    Kioto (jap. 京都市, Kyōto-shi, dosł. miasto stołeczne) – miasto w zachodniej części japońskiej wyspy Honsiu, stolica prefektury Kioto, dawna stolica Japonii i siedziba cesarza. Kioto jest częścią obszaru metropolitalnego Keihanshin (jap. 京阪神, Keihanshin) zamieszkiwanego przez ok. 18 mln osób.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.04 sek.