• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Telewizja cyfrowa

    Przeczytaj także...
    Sygnał to abstrakcyjny model dowolnej mierzalnej wielkości zmieniającej się w czasie, generowanej przez zjawiska fizyczne lub systemy. Tak jak wszystkie zjawiska może być opisany za pomocą aparatu matematycznego, np. poprzez podanie pewnej funkcji zależnej od czasu. Mówimy, że sygnał niesie informację lub też umożliwia przepływ strumienia informacji.Telewizja kablowa (pot. nazywana "kablówką") – nowoczesna sieć telekomunikacyjna, która pozwala na oferowanie abonentom pakietu programów radia i telewizji oraz szerokiego asortymentu interaktywnych usług multimedialnych (tj. Internet, telefon), realizowana za pomocą techniki hybrid fibre-coaxial (HFC). Telewizje kablowe wykorzystują do transmisji pasmo od ~50 do ~900 MHz. Każdy program zajmuje 8 MHz (w standardzie PAL D/K, D1), więc przez kabel koncentryczny można przesłać do 94 programów stacji telewizyjnych.
    Sygnał cyfrowy – sygnał, którego dziedzina i zbiór wartości są dyskretne. Jego odpowiednikiem o ciągłej dziedzinie i ciągłym zbiorze wartości jest sygnał analogowy. Znaczenie tego terminu może odnosić się do:

    Telewizja cyfrowa – metoda transmisji sygnału telewizyjnego w postaci sygnału cyfrowego do odbiorników indywidualnych, np. odbiorników satelitarnych. Dzięki cyfrowej kompresji obrazu i dźwięku (w systemie MPEG-2 oraz MPEG-4) umożliwia przesłanie od 4 do 16 razy więcej programów telewizyjnych, niż w przypadku telewizji analogowej przy wykorzystaniu podobnego pasma. Pierwszy telewizor cyfrowy na świecie zaprezentowano w 1981 roku w Niemczech.

    Transmisja – proces przesyłania dowolnej wiadomości lub ogólnie danych między nadawcą (nadajnikiem) a odbiorcą (odbiornikiem) zapisanej określonym, zrozumiałym dla obu stron kodem i po określonej drodze. Do transmisji mogą być wykorzystane media transmisyjne przewodowe lub bezprzewodowe.Elektroniczny Informator Programowy, Elektroniczny przewodnik po programach (ang. Electronic Program Guide – EPG) – przewodnik telewizyjny nadawany w formie tekstu, dostępny dla odbiorców sygnału telewizji cyfrowej (naziemnej, kablowej i satelitarnej).

    Usługi dodatkowe[]

    Transmisja cyfrowa umożliwiła łatwe dodanie szeregu usług dodatkowych, jak:

  • informacje o nadawanych programach (EPG – Elektroniczny Przewodnik po Programach);
  • automatyczne wyszukiwanie programów;
  • kilka wersji językowych, możliwych do wyboru na jednym kanale telewizyjnym;
  • wybór trybu audio (mono, stereo, AC-3, E-AC-3, itp.);
  • napisy ekranowe;
  • kodowanie kanałów w celu ograniczenia kręgu uprawnionych odbiorców (telewizja płatna);
  • telewizja interaktywna;
  • przeprowadzanie ankiet, telebanking itp. dzięki kanałowi zwrotnemu;
  • kontrola rodzicielska.
  • W zależności od wykorzystywanego medium transmisyjnego, telewizja cyfrowa może być nadawana jako telewizja satelitarna (DVB-S, DVB-S2), telewizja naziemna (DVB-T, DVB-T2), telewizja kablowa (DVB-C, DVB-C2), telewizja mobilna (DVB-H).

    Kompresja danych (ang. data compression) – polega na zmianie sposobu zapisu informacji tak, aby zmniejszyć redundancję i tym samym objętość zbioru. Innymi słowy chodzi o wyrażenie tego samego zestawu informacji, lecz za pomocą mniejszej liczby bitów.Telewizja satelitarna – telewizja wykorzystująca nadajniki (tzw. transpondery) umieszczone na sztucznych satelitach Ziemi. Cechą charakterystyczną tego sposobu emisji jest możliwość pokrycia sygnałem ogromnych obszarów przy użyciu tylko jednego nadajnika oraz możliwość dotarcia z sygnałem do obszarów, na których tworzenie sieci nadajników naziemnych jest niemożliwe lub nieopłacalne.

    Zobacz też[]

  • Dirac (kodek),
  • Digital Video Broadcasting – seria standardów telewizji cyfrowej.
  • multipleks telewizyjny
  • Linki zewnętrzne[]

  • Cyfrowy Doradca – Portal z poradnikami dotyczącymi odbioru cyfrowej telewizji.
  • Telewizja-Cyfrowa.com – Plany rozwoju telewizji cyfrowej DVB-T w Polsce, wykaz nadajników.
  • Telewizja cyfrowa – warunki do odbioru telewizji cyfrowej w Polsce.
  • Platformy cyfrowe – opisy satelitarnych platform cyfrowych w Polsce.
  • DVB-S (ang. Digital Video Broadcasting – Satellite) – jest standardem cyfrowej telewizji DVB, nadawanej przez satelity. Do kodowania sygnału używa się MCPC oraz SCPC. Do kompresji audio/wideo przyjęto standard MPEG-2, MPEG-4 część 2 oraz niedawno H.264/MPEG-4 AVC.Multipleks telewizyjny, multipleks telewizji cyfrowej, multipleks cyfrowy, multipleks naziemnej telewizji cyfrowej, multipleks DVB-T (w skrócie MUX lub MX z ang. multiplex) to pakiet kanałów telewizyjnych, radiowych i dodatkowych usług jednocześnie transmitowanych cyfrowo do odbiorcy w jednym kanale częstotliwości.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Telewizja interaktywna – połączenie zaawansowanych metod przekazu łączących telewizję i sieć Internet w celu zaangażowania odbiorcy w transmitowane treści.
    MPEG-2 – grupa standardów stratnej kompresji ruchomych obrazów i dźwięku zatwierdzona przez MPEG (ang. Moving Picture Experts Group) w 1994 roku. Od roku 1995 jest zatwierdzonym standardem ISO/IEC nr 13818.
    Set-top box (przystawka STB, dekoder STB) – elektroniczne urządzenie podłączane do telewizora. Umożliwia odtwarzanie video, dźwięku, przeglądanie stron internetowych, granie w gry komputerowe itp. Set-top box wykorzystuje w tym celu najczęściej antenę satelitarną, ale może wykorzystywać również łącze ethernetowe, łącze telewizji kablowej, linię telefoniczną (włączając w to DSL/ADSL) albo nawet zwykłą antenę UHF/VHF.
    Telewizja naziemna – telewizja wykorzystująca do emisji programów nadajniki znajdujące się na powierzchni Ziemi, umieszczone najczęściej na wzniesieniach lub wysokich budynkach dla zapewnienia pokrycia sygnałem możliwie dużego obszaru.
    DVB-C2 – (ang. Digital Video Broadcasting – Cable Second Generation) – jest standardem systemu cyfrowej telewizji kablowej w DVB. To ostatnia używana modulacja i technika kodowania by umożliwić wysoką efektywność sieci kablowych. W wielu przypadkach strumień pojemności transmisji jest ograniczony. DVB-C2 początkowo będzie używany do dostawy nowatorskich usług takich jak VOD (video-on-demand) i telewizji wysokich rozdzielczości HDTV, pomagając cyfrowym operatorom pozostać konkurencyjnym jak również, by sprostać wymaganiom retransmisji. W dłuższym okresie migracja aktualnych usług DVB-C do DVB-C2 też jest przewidywana przez operatorów gdyż postęp technologiczny się rozwija.
    DVB-T (ang. Digital Video Broadcasting – Terrestrial) – standard telewizji cyfrowej DVB nadawanej naziemnie, opublikowany po raz pierwszy w roku 1997. Cyfrowe wideo, dźwięk i dane dodatkowe są przesyłane w strumieniu transportowym MPEG przy użyciu modulacji COFDM. Do kompresji audio/wideo wykorzystano standard MPEG-2, zastąpiony ostatnio przez MPEG-4 (H.264). Następcą standardu DVB-T jest DVB-T2, który zostaje sukcesywnie wprowadzany w Wielkiej Brytanii (BBC).
    DVB-C (ang. Digital Video Broadcasting – Cable) – standard cyfrowej telewizji DVB kablowej. Jego następcą jest DVB-C2.

    Reklama