• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Telesfor Kostanecki

    Przeczytaj także...
    Bitwa pod Hohenlinden – starcie zbrojne, które miało miejsce 3 grudnia 1800 roku podczas wojny Francji z drugą koalicją.Nicolas Jean de Dieu Soult, książę Dalmacji (ur. 29 marca 1769 w Saint-Amans-Soult, Francja, zm. 26 listopada 1851 w Saint-Amans-Soult, Francja) – marszałek napoleoński, najwyższy marszałek Francji, polityk francuski.
    Legia Honorowa, Order Narodowy Legii Honorowej (fr. L’Ordre national de la Légion d’honneur) – najwyższe odznaczenie nadawane przez państwo francuskie. Legia nadawana jest zarówno cywilom, jak i wojskowym, kobietom i mężczyznom, także cudzoziemcom, za szczególne osiągnięcia w życiu wojskowym i cywilnym. Motto orderu to Honneur et Patrie (fr. Honor i Ojczyzna).

    Telesfor Kostanecki (ur. 5 stycznia 1772 w Goślinach, zm. 21 sierpnia 1813 niedaleko Bosdorf) – oficer wojen napoleońskich, porucznik Legii Naddunajskiej, kapitan adiutant-major regimentu Grabińskiego (1802), mianowany 12 lipca 1807 szefem szwadronu w pułku Lansjerów Nadwiślańskich, pierwszy dowódca 4 pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego.

    Hiszpania, Królestwo Hiszpanii (hiszp. Reino de España, gal. Reino de España, kat. Regne d’Espanya, arag. Reino d’España, bask. Espainiako Erresuma, okc. Regne d’Espanha, ast. Reinu d’España) – największe z trzech państw położonych na Półwyspie Iberyjskim.Wittenberga (niem. Lutherstadt Wittenberg) – miasto powiatowe w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, siedziba powiatu Wittenberga. Centrum reformacji, znane z działalności Marcina Lutra, stąd jego oficjalna nazwa Lutherstadt Wittenberg (pol. Miasto Lutra Wittenberga).

    Jak większość oficerów polskich średniego szczebla, służących u boku Napoleona, Telesfor Kostanecki pochodził z drobnej szlachty. Do wojska zaciągnął się prawdopodobnie w 1788 roku. Po upadku Insurekcji kościuszkowskiej wrócił do rodzinnej miejscowości. Do wojska ponownie zaciągnął się w 1799 na wieść o tworzeniu Legionów polskich we Włoszech. Wiosną 1800 roku wstąpił do nowo utworzonej Legii Naddunajskiej, z którą odbył kampanię w Niemczech. Za zasługi w wojnie z II koalicją, szczególnie w bitwie pod Hohenlinden (3 grudnia 1800) udekorowany został 29 maja 1808 przez Napoleona orderem Legii Honorowej. Z okresu wojen w Hiszpanii wspomina go w swoich pamiętnikach Kajetan Woyciechowski. Odznaczył się między innymi w bitwie pod Jovenes, 24 marca 1809, kiedy to lancą wyciął sobie drogę przez atakujących go 7 pułków kawalerii carabiñeros reales i w ten sposób ocalił swój szwadron od zagłady. Za bitwę pod Albuera, 16 maja 1811, w której "szczególnie się wyróżnił", marszałek Soult wystąpił do Napoleona o przyznanie mu tytułu oficera Legii Honorowej. Poległ w potyczce pod wsią Bosdorf niedaleko Wittenbergi w kampanii 1813 roku, śmiertelnie raniony kulą armatnią.

    Napoléon Bonaparte (pierwotnie wł. Napoleone Buonaparte), Napoleon I (ur. 15 sierpnia 1769 w Ajaccio na Korsyce, zm. 5 maja 1821, o 17:49, w Longwood na Wyspie Świętej Heleny) – pierwszy konsul Republiki Francuskiej 1799-1804, cesarz Francuzów w latach 1804-1814 oraz 1815, prezydent (1802-1805) i król Włoch w latach 1805-1814.Legia Naddunajska – to polska formacja wojskowa utworzona w dniu 8 września 1799 roku w Republice Batawskiej (obecna Holandia) z byłych żołnierzy armii austriackiej - (Polaków), którzy dostali się do niewoli francuskiej lub zbiegli z szeregów wojsk austriackich.

    Przypisy

    1. Woyciechowski, Pamiętniki op. cit.
    2. Archives militaires, 'L'etat des services, compagnes et blessures de Mr Kostanecki'
    3. Kosim, 'Portrety', op. cit.

    Bibliografia[]

    1. Archives militaires au Service Historique de la Defense, przede wszystkim kartony z serii dotyczącej wojny w Hiszpanii, a także te, które zawierają dossiers polskich oficerów z czasów wojen napoleońskich
    2. Kajetan Woyciechowski, Pamiętniki moje w Hiszpanii, Warszawa, PAX, 1978
    3. Andrzej Kosim, 'Portrety oficerów ułanów nadwiślańskich 1798-1947, Telesfor Kostanecki 1772-1813', Mars (1/93)
    Wojny napoleońskie – seria konfliktów zbrojnych pomiędzy Francją i państwami z nią sprzymierzonymi a zmieniającą się koalicją innych państw Europy, w czasach supremacji Napoleona Bonaparte. Były one kontynuacją wojen między I Republiką Francuską a państwami I i II koalicji, które wybuchły z powodu rewolucji francuskiej i trwały – z inicjatywy i dzięki finansowaniu przez Wielką Brytanię – przez cały okres Konsulatu i I Cesarstwa. Historycy nie są zgodni co do tego, kiedy dokładnie należy datować ich początek. Niektórzy uważają, że należy je liczyć od momentu, gdy w listopadzie 1799 roku Napoleon przejął władzę we Francji. Inni uznają, że konflikty okresu 1799-1802 należy zaliczać jeszcze do wojen okresu rewolucji francuskiej i za punkt początkowy „wojen napoleońskich” uważają zerwanie pokoju w Amiens i wypowiedzenie Francji wojny w 1803 r. przez Brytanię. Obecnie w historiografii zachodniej coraz częściej nazywa się je „wojnami Koalicji”, ponieważ faktycznie zostały one narzucone Napoleonowi przez kolejne koalicje. Wojny te – dzięki talentom dowódczym Napoleona początkowo zwycięskie, co zaowocowało pobiciem w polu armii większości dawnych mocarstw europejskich – zakończyły się przegraną Francji i najpierw abdykacją, a po ostatniej kampanii, znanej jako "100 dni Napoleona", zesłaniem cesarza na wyspę św. Heleny. Za ich końcową datę uznaje się 20 listopada 1815 r. – po ostatecznej klęsce Napoleona w bitwie pod Waterloo i podpisaniu drugiego traktatu paryskiego w 1815 r.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.033 sek.