• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Telekino

    Przeczytaj także...
    SECAMséquentiel couleur à mémoire (pl. kolejny kolor z pamięcią) – francuski system nadawania koloru w sygnale kolorowej telewizji analogowej. SECAM został opracowany przez zespół Henryka de France z zakładów Thomson. To pierwszy system telewizji kolorowej jaki został zastosowany w Europie.NTSC – amerykański system telewizji analogowej. Nazwa pochodzi od pierwszych liter nazwy organu, który zatwierdził system - National Television System Committee (pl. Krajowy Komitet ds. Systemu Telewizyjnego).
    Taśma filmowa lub błona filmowa – perforowany, światłoczuły nośnik filmu, negatyw lub kopia pokazowa pozytywowa – najczęściej o szerokości 35 mm ale także 16, 8 i 70 mm. Najpopularniejsze z firm produkujące materiały filmowe: Kodak, Fujifilm, Agfa i nie istniejąca już ORWO. Podłożem (mechanicznym nośnikiem) taśmy filmowej stosowanym w przeszłości był łatwopalny celuloid, obecnie stosowane są trudnopalne podłoża na bazie octanu celulozy bądź ostatnio poliesterów.

    Telekino (Telecine) – proces konwersji obrazu z taśmy filmowej na sygnał telewizyjny analogowy (PAL HDTV lub NTSC) bądź cyfrowy. Jest to także nazwa maszyny, służącej temu zadaniu.

    Mechanizm działania[ | edytuj kod]

    Każda klatka filmu (może to być negatyw) jest oświetlana jak w projektorze filmowym, jedynie obraz zamiast na ekran, trafia na specjalny czujnik (obecnie najczęściej CCDang. charge-coupled device). Sygnał z czujnika jest następnie zamieniany na odpowiedni sygnał video. Materiał filmowy w zależności od tego jakim dysponujemy sprzętem, można skanować w różnej rozdzielczości: NTSC, PAL, HDTV (1080, 720), 2k, a nawet 4K.

    Przeplot (ang. interlacing) – technika analizy, transmisji i wyświetlania obrazu, polegająca na naprzemiennym wyświetlaniu parzystych i nieparzystych linii obrazu, powszechnie stosowana w telewizji. Stosuje się ją w celu zmniejszenia pasma przenoszenia przesyłanego sygnału, bądź w celu zwiększenia pozornej rozdzielczości wyświetlanego obrazu. W telewizji stosowana głównie do zmniejszenia efektu migotania ekranu (dwukrotnie częstsze wyświetlenie połowy linii, zamiast rzadszego wyświetlania pełnej klatki).Telerecording (znany w USA pod nazwą kinescoping) jest metodą zapisu programów telewizyjnych na taśmie filmowej w celu ich zachowania, późniejszego wykorzystania bądź odsprzedaży. Pomimo swojej niedoskonałości była to, do czasu wprowadzenia do użytku magnetowidów w roku 1956, jedyna metoda rejestracji programów telewizyjnych.

    Konwersja[ | edytuj kod]

    Filmy na taśmie filmowej rejestrowane są z prędkością 24 klatek na sekundę (kl./s) (w filmach niemych także 16 kl./s), natomiast sygnał telewizji PAL operuje z prędkością 25 kl./s, dla standardu NTSC jest to 29,97 kl./s.

    Konwersja do systemu PAL (25 obrazów na sekundę) jest prosta – taśma filmowa jest po prostu przyspieszana o 4%, co jest w praktyce niezauważalne dla widza. Odczuwalnym skutkiem ubocznym jest zmiana tonu ścieżki dźwiękowej, co jest kompensowane poprzez zastosowanie odpowiedniego filtra.

    4K – wysokiej jakości standard rozdzielczości filmów cyfrowych oraz grafiki komputerowej. Nazwa pochodzi od 4 tysięcy pikseli umieszczonych w pozycji horyzontalnej. 4K jest jakościowo dwukrotnie lepsza od powszechnie używanej jakości Full High-Definition. Obecnie wyróżniamy kilka różnych rozdzielczości kwalifikowanych z 4K:HDTV (ang. High Definition TV) – telewizja wysokiej rozdzielczości. Jest ogólnym określeniem sygnału telewizyjnego o rozdzielczości większej niż standardowa (PAL lub NTSC).

    Konwersja do systemu NTSC (29,97 obrazów na sekundę) przebiega w dwóch etapach. Najpierw taśma filmowa jest spowalniana o 0,1% do prędkości 23,976, aby uzyskać następujące proporcje:

    Następnie stosuje się specjalny algorytm, wykorzystujący przeplot, aby cztery klatki taśmy filmowej zamienić w pięć klatek sygnału telewizyjnego.

    Film – utwór audiowizualny, składający się ze scen, które z kolei składają się z jednego lub więcej (do kilkudziesięciu) ujęć. Pierwotnie filmy wyświetlano w kinach, współcześnie również w telewizji i za pomocą innych urządzeń, takich jak magnetowidy, odtwarzacz DVD, Blu-ray i komputery.Klatki na sekundę (skr. kl./s, często fps od ang. frames per second; klatkaż), także szybkość klatek (ang. frame rate) – w animacji i filmie liczba klatek wyświetlanych w ciągu sekundy, czyli częstotliwość, z jaką statyczne obrazy pojawiają się na ekranie. Jest ona miarą płynności wyświetlania ruchomych obrazów.
    Three-two pulldown diagram (telecine).png

    Ze względu na to, że przeplot jest częścią standardu NTSC, proces konwersji nie powoduje znacznego pogorszenia jakości obrazu.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • systemy telewizyjne: PAL, NTSC, SECAM
  • taśma filmowa
  • telerecording




  • Warto wiedzieć że... beta

    PAL (ang. Phase Alternating Line) – standard nadawania koloru w sygnale telewizyjnym, używany w telewizji kolorowej. Został opracowany w Niemczech przez Waltera Brucha z zakładów Telefunken i po raz pierwszy zastosowany w 1967 roku.
    Matryca CCD (ang. Charge Coupled Device) – układ wielu elementów światłoczułych, z których każdy rejestruje, a następnie pozwala odczytać sygnał elektryczny proporcjonalny do ilości padającego na niego światła. W cyfrowych aparatach fotograficznych najczęściej stosowane są filtry barwne, dające możliwość rejestracji natężenia określonej szerokości spektrum światła w danym punkcie matrycy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.903 sek.