• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiu



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Reforma administracyjna Polski (1975) – reforma zmieniająca podział administracyjny Polski, wraz z którą porzucono trójstopniowy podział administracyjny kraju (województwo – powiat – gmina) i zastąpiono go nowym, dwustopniowym podziałem (województwo – gmina), obowiązującym od 1 czerwca 1975 do 31 grudnia 1998.Mieczysław Limanowski (ur. 6 stycznia 1876 we Lwowie, zm. 25 stycznia 1948 w Toruniu) – polski geolog, prof. uniw. w Wilnie i Toruniu, reżyser, kierownik literacki teatru.

    Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiuteatr dramatyczny z siedzibą w Radomiu, założony w 1976 roku. Instytucja kultury miasta Radomia.

    Historia[ | edytuj kod]

    XIX wiek[ | edytuj kod]

    Kościół Ewangelicko-Augusburski w Radomiu - siedziba pierwszej radomskiej sceny teatralnej.

    Historia teatru w Radomiu sięga XVIII wieku, kiedy to w gmachu kolegium Pijarów działał teatr amatorski. Pierwszy teatr zawodowy dawał przedstawienia w zajeździe usytuowanym przy Lubelskim Przedmieściu (obecnie ulica Żeromskiego 2). Pierwszym budynkiem teatralnym w Radomiu był zaadaptowany na ten cel w 1809 roku pobenedyktyński kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (obecnie kościół ewangelicko-augusburski).

    Ulica Jacka Malczewskiego – ulica Radomia, niegdyś trakt tranzytowy, występujący w starych dokumentach pod nazwą warszawskiego przedmieścia. U zbiegu traktu z placem przedbramnym (obecnie plac Kazimierza Wielkiego) w XVII wieku wzniesiono kościół św. Trójcy i klasztor Benedyktynek.Karol Adwentowicz (ur. 19 października 1871 w Wielogórze, zm. 19 lipca 1958 w Warszawie) – polski aktor i reżyser teatralny, dyrektor teatrów, m.in. Teatru Kameralnego w Warszawie. Reprezentant szkoły Tadeusza Pawlikowskiego przełomu XIX w XX wieku. Znany z charakterystycznej wibracji głosu. W filmie wystąpił zaledwie dwa razy.

    W 1818 roku budynek dawnego kościoła odkupiło od miasta Radomskie Towarzystwo Dobroczynności. W 1820 roku przebudowano gmach w stylu klasycystycznym, według projektu architekta Józefa Möllera. Wówczas budynek dawnego kościoła otrzymał profesjonalną scenę, trzypoziomową widownię, garderobę, szatnię oraz bufet. Front budynku ozdobiono czterokolumnowym portykiem wejściowym. Budynek dawnego kościoła był siedzibą radomskiego teatru do 1827 roku, kiedy z powodów finansowych Towarzystwo Dobroczynności sprzedało go parafii ewangelickiej z przeznaczeniem na świątynię (budynek pełni tę funkcję do dziś).

    Kolegium Pijarów w Radomiu – klasycystyczno-barokowy budynek usytuowany przy Rynku. Obiekt jest częścią szlaku turystycznego Zabytki Radomia.II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.

    Przez następne 25 lat przedstawienia trup teatralnych odbywały się w wielu miejscach, m.in. w mieszczącym resursę obywatelską domu Kociubskiego przy ul. Lubelskiej 2 oraz w Pałacu Sandomierskim. W XIX wieku życie teatralne Radomia było intensywne. Miasto leżało na trasie podróży wielu grup teatralnych, podróżujących po największych miastach Królestwa Polskiego. Przedstawienia dawały najbardziej renomowane zespoły wędrownych towarzystw teatralnych.

    Pałac Komisji Województwa Sandomierskiego w Radomiu – zabytkowy, klasycystyczny budynek usytuowany przy ulicy Żeromskiego 53.Radom – miasto na prawach powiatu w centralno-wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim, położone nad rzeką Mleczną.

    Około 1850 roku Henryk Marconi zaprojektował budynek teatru, niezrealizowany z powodu braku funduszy. W 1852 roku Rada Opiekuńcza Zakładów Dobroczynnych Powiatu Radomskiego wzniosła natomiast przy ulicy Warszawskiej nowy gmach Resursy Obywatelskiej, w którym przedstawienia objazdowych trup teatralnych odbywały się do I wojny światowej. Brak profesjonalnego budynku teatralnego był jedną z głównych przyczyn uniemożliwiających stworzenie w Radomiu stałej sceny teatralnej.

    Dom Esterki w Radomiu - wzniesiony w XVII wieku w stylu barokowym. Zniszczony podczas okupacji niemieckiej. W latach 1954-1956 na miejscu dawnej kamieniczki zbudowano nowy obiekt, stylistycznie dostosowany do sąsiedniego Domu Gąski ale niewiele mający wspólnego z rekonstrukcją.Majątek ziemski, dobra, rzadziej folwark – rolno lub rolno-przemysłowe przedsiębiorstwo o dużej powierzchni (z reguły powyżej 50 hektarów gruntów ornych) stanowiące całość. Głównie własność szlachecka, kościelna i królewska, od chwili uwolnienia obrotu ziemią także obiekt spekulacji.

    Lata 1918-1934[ | edytuj kod]

    W początku XX wieku ruch teatralny w Królestwie Polskim osłabł. W Radomiu ożywienie życia teatralnego nastąpiło po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. W 1922 otwarto Teatr Rozmaitości, gdzie występowały gościnnie zespoły m.in. Karola Adwentowicza, teatru „RedutaJuliusza Osterwy i Mieczysława Limanowskiego, Teatru Narodowego czy warszawskiego Teatru Wielkiego. Wielką popularnością cieszyły się teatry rewiowe oraz występy solowe znanych artystów, takich jak Eugeniusz Bodo, Stefan Jaracz i Ludwik Sempoliński. W dwudziestoleciu międzywojennym podjęto kolejne próby utworzenia w Radomiu stałej sceny zawodowej. W 1931 roku Bronisław Skąpski utworzył Teatr Województwa Kieleckiego – pierwszą stałą scenę teatralną w Radomiu i województwie kieleckim. Teatr działał krótko, jednak już w 1933 roku otwarto w Radomiu kolejną scenę wojewódzką – Teatr im. Stefana Żeromskiego, który istniał do 1934 roku. W 1945 roku teatr wznowił działalność w Kielcach, a w Radomiu otworzył swoją filię.

    Teatr Wielki — Opera Narodowa w Warszawie – budynek zlokalizowany przy placu Teatralnym w Warszawie, będący siedzibą Opery Narodowej. W Salach Redutowych mieści się Muzeum Teatralne oraz dwie spośród trzech scen Teatru Narodowego.Gubernia radomska (ros. Радомская губерния) – jednostka administracyjna w Królestwie Polskim istniejąca w latach 1844-1917. Powstała w 1844, w wyniku połączenia guberni sandomierskiej oraz guberni kieleckiej.

    Lata 1948-1976[ | edytuj kod]

    W 1948 roku otwarto w Radomiu scenę mieszczącego się w Kielcach Teatru im. Stefana Żeromskiego. Siedzibą teatru był wówczas wybudowany w latach trzydziestych Dom Kolejarza, usytuowany przy placu Jagiellońskim. Działalność radomskiej sceny zainaugurowało przedstawieniem Szklanka Wody E. Scribe’a. Jednym z najciekawszym okresów w historii radomskiej sceny Teatru im. Żeromskiego był okres dyrekcji Marii i Tadeusza Byrskich. W latach 1959-1961 otwarto Małą Scenę, której siedzibą był zabytkowy Dom Esterki, usytuowany przy radomskim Rynku. W 1965 roku z przyczyn technicznych zamknięto dotychczasowy budynek teatru. Radomski zespół wystawiał spektakle do 1972 roku.

    Witold Marian Gombrowicz (ur. 4 sierpnia 1904 w Małoszycach, zm. 25 lipca 1969 w Vence) – polski powieściopisarz, nowelista i dramaturg.Henryk Marconi (ur. 7 stycznia 1792 w Rzymie, zm. 21 lutego 1863 w Warszawie) – polski architekt pochodzenia włoskiego, przedstawiciel klasycyzmu, jeden z najwybitniejszych polskich architektów pierwszej połowy XIX wieku.

    Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego[ | edytuj kod]

    W związku z odzyskaniem przez Radom statusu ośrodka regionalnego pojawiła się możliwość utworzenia niezależnej sceny zawodowej. Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiu powołano 22 grudnia 1976r. Początkowo, z powodu remontu obiektu przy placu Jagiellońskim siedzibą teatru był gmach Urzędu Wojewódzkiego. W 1978 roku dyrektorem teatru został Zygmunt Wojdan, który kierował nim do 1991. 10 listopada 1978 działalność teatru zainaugurował spektakl Droga do Czarnolasu Aleksandra Maliszewskiego.

    Klasycyzm – w architekturze styl wzorujący się na formach architektonicznych starożytnego Rzymu i Grecji. Rozwinął się w połowie XVIII wieku jako reakcja na formalny przepych architektury baroku i rokoko.Pałac Sandomierski, pałac Komisji Województwa Sandomierskiego w Radomiu – zabytkowy, klasycystyczny budynek usytuowany przy ulicy Żeromskiego 53. Obiekt jest częścią szlaku turystycznego Zabytki Radomia.

    14 grudnia 1991 roku wystawiono Tango S. Mrożka – spektakl inaugurujący działalność w nowym gmachu Teatru usytuowanym przy placu Jagiellońskim. W latach 1991–1998 dyrektorem teatru był Wojciech Kępczyński. Wówczas w repertuarze teatru znalazło się wiele musicali. Rozbudowano także repertuar klasyczny. Dzięki współpracy z innymi krajowymi teatrami prezentowano również najciekawsze spektakle wystawione w Polsce i za granicą. Największym osiągnięciem teatru w tym okresie była inauguracja festiwali teatralnych, z których najsłynniejszym jest organizowany od 1993 roku Międzynarodowy Festiwal Gombrowiczowski. Adaptacje prozy Gombrowicza, który był z Radomiem związany rodzinnie, są specjalnością radomskiego teatru.

    Ferdydurke – metaforyczna powieść Witolda Gombrowicza opublikowana w 1937 (datowana 1938), przełożona na wiele języków, uznana za wybitny utwór już przed II wojną światową.Juliusz Osterwa, właśc. Julian Andrzej Maluszek (ur. 23 czerwca 1885 w Krakowie, zm. 10 maja 1947 w Warszawie) – polski aktor i reżyser teatralny, wolnomularz.

    W okresie dyrekcji Linasa Zaikauskasa (1998–2001) kontynuowano Międzynarodowy Festiwal Gombrowiczowski oraz wprowadzono różnorodny repertuar (klasyka polska i światowa, komedia muzyczna, dramat współczesny). W latach 2001–2008 teatrem kierował Adam Sroka. W tym czasie położono nacisk na współczesny dramat polski i obcy, czego efektem była inauguracja festiwalu Radom Odważny, prezentującego współczesny, polski dramat. Ciekawym przedsięwzięciem była współczesna interpretacja klasyki.

    Musical – forma teatralna, łącząca muzykę, piosenki, dialogi mówione i taniec. Ładunek emocjonalny dzieła – humor, patos, miłość, gniew – podobnie jak sama opowieść, jest wyrażany poprzez słowa, muzykę, ruch i aspekty techniczne przedstawienia, tworząc jedną, spójną całość. Od początków XX wieku produkcje teatru muzycznego są nazywane po prostu "musicalami". Wcześniejszą podobną do musicalu formą widowiska była extravaganza.Kościół ewangelicko-augsburski w Radomiu – ewangelicko-augsburski kościół parafialny w Radomiu. Należy do diecezji warszawskiej. Mieści się przy ulicy Mikołaja Reja, w dzielnicy Miasto Kazimierzowskie.

    W latach 2008–2019 dyrektorem Teatru Powszechnego był Zbigniew Rybka. Teatr wystawiał od 8 do 13 premier rocznie. Ważnym aspektem jego działalności była kontynuacja Międzynarodowego Festiwalu Gombrowiczowskiego, który stał się wizytówka Radomia. Poszerzono również ofertę teatru. W 2010 roku otworzono lalkową scenę Fraszka, a 2013 roku scenę Kotłownia poświęconą współczesnej dramaturgii i eksperymentom teatralnym. Ponadto w teatrze działają dwie galerie sztuki. W latach 2010–2012 gmach teatru gruntownie zmodernizowano.

    Województwo kieleckie – województwo II Rzeczypospolitej, utworzone 14 sierpnia 1919 na mocy ustawy tymczasowej o organizacji władz administracyjnych II instancji. Stolicą województwa były Kielce. W skład województwa weszły ziemie dawnej guberni kieleckiej i guberni radomskiej wraz z Zagłębiem Dąbrowskim i powiatem częstochowskim.I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Filia (łac. córka) – zakład przedsiębiorstwa (np. uczelni, urzędu, banku itp.), mający najczęściej swoją lokalizację poza miejscem funkcjonowania głównej, nadrzędnej jednostki.
    Parafia Ewangelicko-Augsburska Świętej Trójcy w Radomiu – luterańska parafia diecezji warszawskiej, Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP.
    Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach - Zabytkowa kamienica, w którym mieści się teatr, znajduje się na ulicy Sienkiewicza. Istnieje od 1945 r. Odbywa się tu kilka premier rocznie. Poza swoim repertuarem teatr prezentuje także spektakle zapraszanych zespołów. Każdy sezon kończy się plebiscytem o "Dziką Różę", podczas którego publiczność nagradza najlepszych aktorów i najpopularniejsze przedstawienia.
    Królestwo Polskie (ros. Царство Польское, Carstwo Polskoje), potocznie Królestwo Kongresowe, Kongresówka – kadłubowe państwo polskie istniejące w latach 1815-1832, a później do 1918 r. jako część składowa Imperium Rosyjskiego. Zostało utworzone decyzją kongresu wiedeńskiego. Wbrew obiegowym opiniom Królestwo Polskie było państwem suwerennym i niepodległym (do 1832 r.), posiadającym własną konstytucję, Sejm, wojsko, monetę i szkolnictwo z Uniwersytetem Warszawskim, a czynności urzędowe odbywały się w języku polskim. Polskę łączyły z Rosją - osoba Monarchy (każdorazowy Imperator Rosji był jednocześnie Królem Polski i pod takim tytułem występował w Królestwie) oraz polityka zagraniczna, należąca do prerogatyw królewskich. Koroną królestwa była Polska Korona Cesarska. 26 lutego 1832 roku król Mikołaj I Romanow zniósł konstytucję Królestwa zastępując ją Statutem Organicznym, który likwidował Sejm i samodzielną armię, znosił unię międzypaństwową i włączał Królestwo do cesarstwa na zasadzie autonomii administracyjnej, przywrócił urząd namiestnika sprawującego władzę cywilną i wojskową.
    Rynek w Radomiu – główny plac dzielnicy Miasto Kazimierzowskie, do XIX w. stanowiący centrum średniowiecznego miasta lokacyjnego. Z Rynku wybiegają ulice Wolność (w kierunku północnym), Krakowska (w kierunku południowym), Szpitalna i Żytnia (w kierunku zachodnim) oraz Grodzka, Rwańska i Szewska (w kierunku wschodnim).
    Plac Jagielloński w Radomiu - jeden z głównych placów Radomia, położony w dzielnicy Śródmieście. Usytuowany w pobliżu skrzyżowania ulic Kelles-Krauza i Struga. Przez ulicę Focha łączy się z placem Konstytucji 3 Maja.
    Sławomir Mrożek (ur. 29 czerwca 1930 w Borzęcinie, zm. 15 sierpnia 2013 w Nicei) – polski dramatopisarz, prozaik oraz rysownik. Autor wielu satyrycznych opowiadań i utworów dramatycznych o tematyce filozoficznej, politycznej, obyczajowej i psychologicznej. Jako dramaturg zaliczany do nurtu teatru absurdu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.