Teatr Polskiego Radia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nagranie słuchowiska według sztuki T.Różewicza Białe małżeństwo, Teatr Polskiego Radia, październik 2011, reż. W.Modestowicz
Wojciech Pszoniak w studiu Teatru Polskiego Radia, październik 2008. Nagranie słuchowiska "Dziady" wg A. Mickiewicza

Teatr Polskiego Radia – instytucja działająca w ramach Polskiego Radia, która zajmuje się produkcją i emisją słuchowisk według oryginalnych scenariuszy i adaptacji radiowych dramatów scenicznych, powieści, reportaży, poezji.

Bronisław Dardziński (ur. 30 grudnia 1901 w Petersburgu, zm. 13 maja 1971 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser radiowy, kierownik Teatru Polskiego Radia w Warszawie (1947–1948).{{Czasopismo infobox}} Nieznane pola: "odpowiednik". Dziennik Teatralny pierwszy polski wortal teatralny. Ukazał się 30 kwietnia 1998 roku. (ISSN 1898-1186)

Historia[ | edytuj kod]

29 listopada 1925 miała miejsce premiera pierwszego słuchowiska w historii Teatru Polskiego Radia Warszawianka Stanisława Wyspiańskiego, która była nadana na żywo . Reżyserem tej adaptacji był Mikołaj Alojzy Kaszyn – ówczesny kierownik programowy.

Festiwal Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” – festiwal teatralny odbywający się raz w roku w Sopocie od 2001 r., zwyczajowo w pierwszy weekend czerwca. Głównymi organizatorami festiwalu są: Polskie Radio S.A., Telewizja Polska S.A. i Miasto Sopot. Producentem festiwalu jest TVP Gdańsk. Dyrektorem pierwszej edycji festiwalu była Ewa Bąk-Woźniakiewicz. W latach 2002-2006 funkcję tę pełnił Jerzy Martyś. W latach 2007 - 2008 dyrektorem była Agnieszka Czarnecka. Natomiast od 2009 r. dyrektorem tego festiwalu jest Bogumił Osiński.Janusz Warnecki, właśc. Jan Kozłowski (ur. 2 lipca 1895 w Warszawie, zm. 4 lutego 1970 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser. Dyrektor teatrów Lwowa, Warszawy, Krakowa, od 1957 dyrektor Teatru Polskiego Radia. Profesor Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej.

Współcześnie słuchowiska teatralne emitowane są najczęściej w Programie 1 i Programie 2 (audycja „Wieczór ze słuchowiskiem”), rzadziej w Programie 3 Polskiego Radia .

W latach 1947–1948 kierownikiem Teatru Polskiego Radia w Warszawie był Bronisław Dardziński, który od roku 1945 do 1948, a następnie od 1949 do 1950 był głównym reżyserem w tej redakcji. Po 1956 roku powstała tzw. polska szkoła słuchowiska czy też dramaturgii radiowej, której rozwój stymulowali kierujacy redakcją w latach 1956-1961 Janusz Warnecki, a od 1969 do 1976 Zdzisław Nardelli. W latach 1977-1986 redakcją kierował Juliusz Owidzki. Od roku 1986 do 1991 dyrektorem Teatru Polskiego Radia był Henryk Rozen.

W 1956 roku na ten konkurs wysłano po raz pierwszy polski dokument radiowy. Był to reportaż Jerzego Janickiego i Stanisława Ziembickiego pt. Opowieść o mariackim hejnale.Słuchowisko – podstawowa artystyczna, literacka forma, której tworzywem jest wyłącznie materia foniczna: głos ludzki, efekty akustyczne i muzyka. Tradycyjnie teksty słuchowisk miały postać zbliżoną do dramatu teatralnego, obecnie, poprzez wprowadzenie narratora, pojawiają się również formy epickie.

Od 1988 roku Zespół Artystyczny Teatru Polskiego Radia przyznaje corocznie Wielki Splendor – nagrodę dla aktora/aktorki „za wybitne kreacje w słuchowiskach oraz twórczy wkład na rzecz rozwoju i umacniania rangi radia artystycznego w Polsce”. Okazjonalnie przyznawany jest też Honorowy Wielki Splendor za całokształt dorobku twórczego w dziedzinie reżyserii, pisarstwa radiowego lub kompozycji muzycznej.

Polskie Radio Program I (Jedynka, Radiowa Jedynka, Pierwszy Program Polskiego Radia, Program Pierwszy Polskiego Radia, oficjalny skrót PR1) – ogólnopolska, całodobowa, publiczna polska stacja radiowa, będąca częścią spółki akcyjnej Polskie Radio. Regularną emisję programu rozpoczęła 18 kwietnia 1926 roku.Mistrz Mowy Polskiej – program społeczny, którego celem jest popularyzacja języka polskiego i uhonorowanie nagrodami osób, które, według powszechnie uznanych kanonów, zasługują na miano Mistrzów Mowy Polskiej. Uroczystość jest obecna w mediach dzięki transmisjom Telewizji Polskiej i Polskiego Radia, które obejmując patronatem kolejne edycje, promują i relacjonują imprezę.

W 1992 kierownikiem artystycznym został Janusz Kukuła.

Od 2001 w Sopocie odbywa się Festiwal Teatru Polskiego Radia i Telewizji Polskiej „Dwa Teatry”, podczas którego prezentowane są najlepsze słuchowiska oraz spektakle telewizyjne. Podczas festiwalu przyznawana jest Wielka Nagroda Festiwalu „Dwa Teatry” za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji.

Debiut (fr. début – pierwszy rzut) – pierwsze publiczne wystąpienie w jakiejś dziedzinie, zwykle oznaczające rozpoczęcie kariery zawodowej; w kulturze i sztuce pierwsze dzieło jakiejś osoby – debiutanta. Krzysztof Sielicki (ur. 25 lipca 1951 r. w Białymstoku) – polski dziennikarz, krytyk i juror teatralny, autor kilkuset tekstów o teatrze oraz autor teatralnych adaptacji radiowych, kierownik literacki Teatru Polskiego Radia.

W 2007 kierownikiem literackim został Krzysztof Sielicki i zajmował to stanowisko do 2020 r.

Od 2010 Teatr Polskiego Radia wraz z Programem I przyznaje nagrody Arete za debiut aktorski oraz Don Kichot za debiut reżyserski a od 2015 jest także przyznawana nagroda Amadeusz za debiut kompozytorski oraz nagroda Talanton za debiut dramaturgiczny.

Reżyser – artysta odpowiedzialny za całokształt dzieła scenicznego lub filmowego, autor spektaklu, filmu, widowiska muzycznego bądź estradowego. Tworzy koncepcję artystyczną sztuki, inspiruje współpracowników i kieruje nimi, a celem lepszego zademonstrowania swojej niepowtarzalnej indywidualności - adaptuje, przerabia tekst oryginalny. Funkcje reżysera określa rodzaj sztuki.Jan Warenycia (ur. 1950) – polski reżyser radiowy. W przeszłości – aktor teatralny. Zagrał w w dwóch sztukach reżysera Andrzeja Rozhina: w 1970 roku Obcego, w 1974 roku – Dworaka w sztuce Życie jawą. Jest autorem trzech książek: Amnezja, Benefis, Bąbel, czyli Powrót posła. Od 1981 roku pracował w Teatrze Polskiego Radia, reżyserował słuchowiska oraz dramaty. Od 1994 roku reżyseruje słuchowisko „W Jezioranach”.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Wojciech Zygmunt Pszoniak (ur. 2 maja 1942 we Lwowie) – polski aktor teatralny i filmowy. Przez Gustawa Holoubka i Zbigniewa Zapasiewicza został uznany za jednego z największych polskich aktorów dramatycznych po 1960 roku, obok Piotra Fronczewskiego i Andrzeja Seweryna.
Krzysztof Czeczot (ur. 25 lipca 1979 w Bytowie) – polski aktor, dramaturg, producent i reżyser teatralny, telewizyjny oraz radiowy.
Stanisław Mateusz Ignacy Wyspiański (ur. 15 stycznia 1869 w Krakowie, zm. 28 listopada 1907 tamże) – polski dramaturg, poeta, malarz, grafik, architekt, projektant mebli. Jako pisarz związany z dramatem symbolicznym. Tworzył w epoce Młodej Polski. Nieoficjalnie nazywany Czwartym Wieszczem Polskim.
Dziady – cykl dramatów romantycznych Adama Mickiewicza publikowany w latach 1822-1860. Składają się na niego cztery luźno powiązane części:
Polskie Radio SA (PR SA) – jednoosobowa spółka akcyjna Skarbu Państwa z siedzibą w Warszawie, której celem działalności jest wypełnianie zadań radiofonii publicznej w Polsce.
Waldemar Modestowicz (ur. 1954) – polski reżyser słuchowisk radiowych, przedstawień teatralnych oraz dubbingu. Od 1984 r. związany z Polskim Radiem. Od 1992 r. pracuje jako reżyser w Teatrze Polskiego Radia. We wrześniu 2009 roku przejął po Stanisławie Grotowskiej reżyserię powieści radiowej Matysiakowie.
Narodowy Instytut Audiowizualny (NInA) – instytucja kultury w Polsce. Zadaniem Instytutu jest rejestrowanie najbardziej wartościowych wydarzeń polskiej kultury, digitalizacja dziedzictwa kulturowego oraz realizacja programu zachowania, rozbudowy oraz udostępniania zgromadzonych zasobów.

Reklama