• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Marek Józef Bargiełowski (ur. 11 września 1942 w Starachowicach) – polski aktor, teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser, prezes Związku Zawodowego Aktorów Polskich.Tadeusz Słobodzianek (ur. 26 kwietnia 1955 w Jenisejsku) – polski dramaturg, reżyser, krytyk teatralny, dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka w Warszawie.

    Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy – teatr miejski w Warszawie.

    Mocą uchwały Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 8 listopada 2012 w wyniku połączenia dwóch instytucji kultury: Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka i Teatru Na Woli im. Tadeusza Łomnickiego z dniem 1 stycznia 2013 roku powstała nowa instytucja o nazwie Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy. Dwie główne sceny Teatru otrzymały odpowiednio nazwy: Scena im. Gustawa Holoubka (przy placu Defilad 1) i Scena Na Woli im. Tadeusza Łomnickiego (przy ul. Kasprzaka 22).

    Mokotów – lewobrzeżna dzielnica Warszawy na południu miasta, leżąca po obu stronach skarpy wiślanej (Górny i Dolny Mokotów).Małgorzata Niemirska, właściwie Małgorzata Wiśniewska-Niemirska (ur. 16 czerwca 1947 w Warszawie) – polska aktorka filmowa i teatralna.

    Od 2012 dyrektorem naczelnym i artystycznym jest Tadeusz Słobodzianek.

    Historia[ | edytuj kod]

    Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka[ | edytuj kod]

    Historia Teatru Dramatycznego rozpoczęła się w 1949, kiedy powstał zespół teatralny Domu Wojska Polskiego; w 1955 teatr otrzymał siedzibę w Pałacu Kultury i Nauki, a w 1957 przybrał nazwę „Teatr Dramatyczny”.

    Maria Janina Maja Komorowska-Tyszkiewicz (ur. 23 grudnia 1937 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa, w latach 1961–1968 związana z Teatrem 13 Rzędów i Teatrem Laboratorium, od 1972 z Teatrem Współczesnym w Warszawie; dwukrotnie zdobyła główne nagrody aktorskie na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych (1972, 1990), dwukrotnie otrzymała nagrodę za pierwszoplanową rolę kobiecą na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za role w filmach Bilans kwartalny (1975) i Cwał (1996); od 1991 jest profesorem Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.Śródmieście – dzielnica Warszawy o granicach ustalonych w 1960 roku (przed wojną obejmowała także wschodnie rejony MSI dzisiejszej Woli i Ochoty: zachodnia część Muranowa - rejon MSI Nowolipki, zachodnia część Śródmieścia Północnego - w tym część Mirowa, część Śródmieścia Południowego - dzisiejszy fragment rejonu MSI Filtry). Obejmuje najstarszą część miasta (Stare Miasto i Nowe Miasto), a także zabudowę powstałą po II wojnie światowej w miejscu zniszczonych dzielnic.

    W 1957 w TD odbyła się prapremiera dramatu Iwona, księżniczka Burgunda (1958) Witolda Gombrowicza w reżyserii Haliny Mikołajskiej.

    W latach 70. Gustaw Holoubek stworzył z TD główny ośrodek życia teatralnego stolicy, a nawet całego kraju. Jego ambicją było stworzenie teatru, który stałby się nieoficjalną sceną narodową. W związku z tym na afiszu pojawiało się wiele klasycznych dzieł światowych oraz polskich, w tym polscy klasycy XX w.: Witold Gombrowicz, Sławomir Mrożek, Jerzy Zawieyski. Wyróżnikiem teatru był bardzo mocny i wybitny skład aktorski, który Holoubek sam sobie dobrał. Do zespołu aktorskiego należeli m.in.: Ryszard Pietruski, Danuta Szaflarska, Mieczysław Voit, Zbigniew Zapasiewicz, Magdalena Zawadzka, Piotr Fronczewski, Jadwiga Jankowska-Cieślak. Ważnymi pozycjami repertuarowymi stały się m.in.: Wariacje według Antoniego Czechowa w inscenizacji Jerzego Grzegorzewskiego (1977), Noc listopadowa Wyspiańskiego (1978) i Operetka Gombrowicza (1980) w reżyserii Macieja Prusa. Ogromnym sukcesem warszawskiej sceny okazał się Kubuś Fatalista i jego pan według Denisa Diderota (1976) w reżyserii Witolda Zatorskiego. Wielka teatralna zabawa przez wiele miesięcy ściągająca do teatru komplety publiczności.

    Operetka − dramat Witolda Gombrowicza napisany na emigracji, opublikowany po raz pierwszy wraz z Dziennikiem (1961–1966) w 1966 roku w Paryżu, nakładem Instytutu Literackiego. Paryskie wydanie Operetki było jedynym, jakie ukazało się za życia autora w języku polskim.Gustaw Teofil Holoubek (ur. 21 kwietnia 1923 w Krakowie, zm. 6 marca 2008 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser i dyrektor teatrów, pedagog, prezes Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu, członek Polskiej Akademii Umiejętności, poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji, senator I kadencji.

    Po odwołaniu Gustawa Holoubka (1982) TD stracił na znaczeniu, a zespół powoli przeniósł się do innych stołecznych teatrów.

    W sezonie 1987/88 prezydent Warszawy powołał na stanowisko dyrektora naczelnego i artystycznego TD Zbigniewa Zapasiewicza. Pod jego kierownictwem Teatr Dramatyczny odbudowuje zespół artystyczny i znów staje się jedną z liczących się scen stolicy. W przygotowywanych m.in. przez Macieja Prusa, Tadeusza Łomnickiego czy Tadeusza Słobodzianka spektaklach poza największymi gwiazdami stołecznego teatru (Łomnicki, Hanin) obsadzani byli młodzi aktorzy. W propozycjach repertuarowych obok dzieł klasycznych znalazły się próby teatralne: m.in. adaptacja sceniczna piosenek Jacka Kaczmarskiego Zatruta Studnia w reżyserii Andrzeja Blumenfelda.

    Waldemar Barwiński (ur. 11 kwietnia 1973 w Zamościu) – polski lektor, aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, także dubbingowy.Ryszarda Hanin, także Ryszarda Hanin-Pasternak, właściwe nazwisko: Hahn (ur. 30 sierpnia 1919 we Lwowie, zm. 1 stycznia 1994 w Otwocku-Świdrze) – polska aktorka, pedagog.

    W 1990 – po konflikcie z częścią zespołu teatru skupioną wokół Mieczysława Marszyckiego – Zapasiewicz zrezygnował z kierowania Dramatycznym. Jego miejsce do 1993 roku zajął Maciej Prus. Od 1993 do 2007 dyrektorem artystycznym był Piotr Cieślak.

    Od 2002 TD jest organizatorem festiwalu „Spotkania”.

    Władysław Kowalski (ur. 24 lutego 1936 w Żurawcach k. Tomaszowa Lubelskiego) – polski aktor teatralny i filmowy, pedagog. Mąż aktorki Moniki Sołubianki.Marcin Bosak (ur. 9 września 1979 w Łodzi) – polski aktor filmowy, teatralny i teatru telewizji. Aktor Teatru Studio w Warszawie.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Witold Marian Gombrowicz (ur. 4 sierpnia 1904 w Małoszycach, zm. 25 lipca 1969 w Vence) – polski powieściopisarz, nowelista i dramaturg.
    Scena na Woli im. Tadeusza Łomnickiego, do 2013 Teatr na Woli – teatr założony w styczniu 1976 roku z siedzibą przy ul. Kasprzaka 22 w Warszawie, w 2013 włączony do Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy.
    Jan Łomnicki (ur. 30 czerwca 1929 w Podhajcach, koło Lwowa, zm. 18 grudnia 2002 w Warszawie) - polski reżyser i scenarzysta filmów dokumentalnych i fabularnych. Brat aktora Tadeusza Łomnickiego.
    Noc listopadowa – trzeci z kolei utwór Stanisława Wyspiańskiego, po „Warszawiance” i „Lelewelu”, poruszający tematykę powstania listopadowego.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.