• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Teatr Ósmego Dnia

    Przeczytaj także...
    Jan Andrzej Paweł "AP" Kaczmarek (ur. 29 kwietnia 1953 w Koninie) – polski kompozytor, autor muzyki do ponad pięćdziesięciu filmów długometrażowych i dokumentalnych, laureat Oskara za muzykę do filmu Marzyciel.Stan wojenny – jeden ze stanów nadzwyczajnych, polegający na przejęciu administracji przez wojsko. Stan wojenny może być wprowadzony przez rząd danego kraju w celu przywrócenia porządku publicznego w wypadku takich zdarzeń jak zamach stanu czy w celu zdławienia opozycji politycznej.
    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

    Teatr Ósmego Dnia (T8D) – teatr alternatywny działający w Poznaniu od 1964 roku.

    Historia[]

    Teatr Ósmego Dnia powstał w 1964 roku jako teatr studencki założony przez Lecha Raczaka oraz Tomasza Szymańskiego (pierwszego kierownika zespołu oraz późniejszego wieloletniego dyrektora Teatru im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie) pod nazwą Studencki Teatr Poezji Ósmego Dnia. Pierwotna nazwa zespołu nawiązywała do "Zielonej Gęsi" Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego ("siódmego dnia Pan Bóg odpoczywał, a ósmego stworzył teatr"). Od 1979 działa jako alternatywny teatr zawodowy. Realizowane spektakle były niezwykle ostrymi, ironicznymi komentarzami na temat PRL-u. Podczas stanu wojennego zespół występował na ulicach i w kościołach.

    Międzynarodowy Dzień Teatru – święto uchwalone w 1961 roku, na pamiątkę otwarcia Teatru Narodów w Paryżu, które miało miejsce 27 marca 1957 roku.Teatr alternatywny (zwany także: awangardowy, eksperymentalny, laboratoryjny, niezależny, obrzeży, offowy, otwarty, podziemny, studyjny) to teatr poszukujący nowych środków wyrazu w sztuce aktorskiej lub w materii scenicznej, kreujący nowe układy przestrzenne, nowe metody pracy i nowe relacje między aktorem a publicznością.

    Po sześciu latach działalności w 1985 został formalnie rozwiązany, a większość aktorów wyemigrowała do Włoch. W 1989 roku działalność teatru w Poznaniu została wznowiona. Z Teatrem współpracowali Stanisław Barańczak (kierownik literacki zespołu) i Jan A. P. Kaczmarek, który kierował w nim Orkiestrą Ósmego Dnia. W latach 2000-2014 dyrektorem naczelnym i artystycznym teatru była Ewa Wójciak.

    Lech Raczak (ur. 1946) – polski reżyser teatralny, teatrolog, dramatopisarz; współzałożyciel Teatru Ósmego Dnia. W latach 1995-1998 dyrektor artystyczny Teatru Polskiego w Poznaniu. Od 1993 do 2012 r. dyrektor artystyczny poznańskiego Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego "Malta". Od 2003 r. wykładowca Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Współpracuje jako reżyser z niezależnymi zespołami w Polsce (Sekta, Asocjacja 2006), a także we Włoszech (Basho w Modenie, Arca w Katanii, Aenigma w Urbino, Uqbar w Weronie). Realizuje przedstawienia dla Centrum Kultury "Zamek". Reżyseruje w teatrach dramatycznych (Teatr Polski w Poznaniu, Teatr im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie, Teatr Studio w Warszawie i Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy). Łącznie wyreżyserował ponad 50 przedstawień. Jest autorem scenariuszy większości z nich. Kilka z jego przedstawień zostało zarejestrowanych dla telewizji. Teksty teatrologiczne publikowane były w Polsce, USA, we Francji, Niemczech, Wielkiej Brytanii i we Włoszech.Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).

    Lech Raczak oraz aktorzy Teatru Ósmego Dnia – współtwórcy przedstawień tej sceny – są laureatami Nagrody im. Konrada Swinarskiego, przyznawanej przez redakcję miesięcznika „Teatr” za całokształt działalności artystycznej (nagroda za sezon 1993/1994). W 2008 roku teatr otrzymał Nagrodę im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, przyznaną przez Sekcję Krytyków Teatralnych Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Instytutu Teatralnego z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru, w uznaniu zasług w popularyzacji polskiego teatru na świecie.

    Teatr studencki (zwany też teatrem młodym lub teatrem młodej inteligencji) – rodzaj teatru związanego z osobnym ruchem społecznym, który pojawił się w Polsce w latach 50. XX wieku. Wyrastał z teatru amatorskiego, lecz wraz z rozwojem sceny studenckiej zbliżał się coraz bardziej formą do teatru alternatywnego. Po ogłoszeniu stanu wojennego działalność teatrów studenckich została znacznie ograniczona.Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL) – oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952–1989. Uprzednio, w latach 1945–1952 ten sam organizm państwowy funkcjonował jako podmiot prawa międzynarodowego pod nazwą Rzeczpospolita Polska. Państwo to w okresie 1945-1989 propagandowo i kolokwialnie określane było jako Polska Ludowa.

    Realizacje[]

  • „Wprowadzenie do...” 1970
  • „Jednym tchem” 1971
  • „Musimy poprzestać na tym co tu nazywano rajem na ziemi...?” 1975
  • „Przecena dla wszystkich” 1977
  • „Ach, jakże godnie żyliśmy” 1979
  • „Więcej niż jedno życie” 1981
  • „Raport z oblężonego miasta” 1983
  • „Cuda i mięso” 1984
  • „Piołun” 1985
  • „Jeśli pewnego dnia w mieście szczęśliwym” (projekt międzynarodowy) 1987
  • „Mięso” 1989
  • „Ziemia niczyja” 1991
  • „Requiem” 1992
  • „Sabat” 1993
  • „Tańcz póki możesz” 1994
  • „Arka” 2000
  • „Portiernia” 2004
  • „Czas matek” 2006
  • „Teczki” Projekt Otwarty 2006
  • „Teczki” 2007
  • „Paranoicy i pszczelarze” 2009
  • „Osadzeni. Młyńska 1" 2011
  • „Do władzy wielkiej i sprawiedliwej” 2012
  • „Ceglorz” 2013
  • Zespół w sezonie 2005/2006[]

    aktorzy:

    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.Teatr im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie – założony 1 maja 1946 z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Gniezna. Pierwsza wystawiona sztuka to Stary Kawaler w reżyserii Henryka Barwińskiego. Od 1955 jedyny profesjonalny teatr dramatyczny w kraju noszący imię Aleksandra Fredry. Posiadał scenę objazdową, wystawiał spektakle w całej Wielkopolsce i województwach sąsiednich w latach 1986-1990 z powodu przebudowy sceny. W repertuarze teatru dominują adaptacje dramatów Sofoklesa, W. Szekspira, Moliera, A. Fredry, A. Mickiewicza, J. Słowackiego, N. Gogola, S. Wyspiańskiego, W. Gombrowicza, S. Mrożka, T. Różewicza oraz baśni H. Ch. Andersena.
  • Ewa Wójciak
  • Adam Borowski
  • Tadeusz Janiszewski
  • Marcin Kęszycki
  • Tomasz Michniewicz
  • scenografia: Jacek Chmaj

    Linki zewnętrzne[]

  • Teatr Ósmego Dnia w bazie Teatralny.pl
  • Teatr Ósmego Dnia w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
  • Teatr Ósmego Dnia w bazie filmpolski.pl
  • Teatr Ósmego Dnia w bazie filmweb.pl
  • Teatr Ósmego Dnia na Stopklatka.pl
  • Teatr Ósmego Dnia w Culture.pl



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ewa Wójciak – (ur. 1951 w Poznaniu)- polska działaczka opozycyjna w okresie PRL, od 2000 roku dyrektor poznańskiego Teatru 8 Dnia.
    Poznań (niem. Posen, łac. Posnania, jidysz פּױזן Pojzn) – miasto na prawach powiatu w zachodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Wartą, u ujścia Cybiny. Historyczna stolica Wielkopolski, od 1999 r. siedziba władz województwa wielkopolskiego i powiatu poznańskiego. Miasto jest istotnym węzłem drogowym i kolejowym, funkcjonuje tu również międzynarodowy port lotniczy.
    Stanisław Barańczak (ur. 13 listopada 1946 w Poznaniu) – polski poeta, krytyk literacki, tłumacz poezji, jeden z najważniejszych twórców Nowej Fali, działacz Komitetu Obrony Robotników. Używał pseudonimów (m.in.) Barbara Stawiczak oraz Szczęsny Dzierżankiewicz i Feliks Trzymałko.
    Nagroda im. Konrada Swinarskiego – nagroda dla najlepszego reżysera sezonu teatralnego, przyznawana od 1976 roku przez redakcję miesięcznika Teatr.
    Międzynarodowy Instytut Teatralny (ang. International Theatre Institute - ITI, fr. Institut International du Théâtre) – założony w 1948 w Pradze przez osiem państw, w tym Polskę, obecnie skupiający ponad 60 ośrodków narodowych. Obecnie działa pod auspicjami UNESCO. Instytut rozwija kontakty wśród twórców, wymianę doświadczeń między twórcami, inicjuje i wspiera badania nad teatrem, organizuje konferencje i odczyty, udziela stypendiów, rozwija kontakty międzynarodowe, patronuje festiwalowi Teatru Narodów i obchodom corocznego Międzynarodowego Dnia Teatru. Główny sekretariat mieści się w Paryżu. Kongresy odbywają się co 2 lata. Obecnie istnieje ponad 100 ośrodków narodowych ITI.
    Nagroda im. Stanisława Ignacego Witkiewicza – nagroda ustanowiona w roku 1983 i przyznawana przez Zarząd Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Instytutu Teatralnego w Międzynarodowym Dniu Teatru - 27 marca.
    Konstanty Ildefons Gałczyński, pseud. Karakuliambro (ur. 23 stycznia 1905 w Warszawie, zm. 6 grudnia 1953 w Warszawie) – polski poeta.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.