• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tasak - narzędzie

    Przeczytaj także...
    Narzędzie – przedmiot lub urządzenie służące do bezpośredniego oddziaływania w procesie pracy na przedmiot pracy stanowiące wyposażenie człowieka lub maszyny. Większość prostych narzędzi jest maszynami prostymi. Narzędzie pozwala wykonać to, czego przeciętny człowiek nie byłby w stanie wykonać "gołymi rękami", lub ułatwia to, co może wykonać sam. Narzędziami posługują się też niektóre gatunki zwierząt.Maczeta – rodzaj długiego, bardzo szerokiego noża podobnego do tasaka, używanego w Ameryce Płd., Ameryce Środk. i w Afryce do wyrąbywania ścieżek w tropikalnej dżungli, a także na plantacjach do ścinania trzciny cukrowej.
    Kuchnia chińska to zbiorcza nazwa wszystkich zwyczajów kulinarnych ludów mieszkających w Chinach, a często również w innych krajach wschodniej i południowo-wschodniej Azji.
    Tasaki: chiński u góry, amerykański na dole

    Tasaknarzędzie o szerokiej, jednosiecznej głowni, przeznaczone do cięcia i rąbania. Ma kilka wariantów:

    Głownia, brzeszczot, (z niem.) klinga, (staropol.) żelazo – jedna z dwu podstawowych części każdej broni białej, drugą częścią jest rękojeść. Głownia jest zasadniczą (główną – stąd etymologia), roboczą częścią broni tego typu. Służy do zadawania i odparowywania ciosów. Stanowi przeważającą większość długości i masy całego narzędzia lub broni. Jest to wydłużona płaska część, prosta lub lekko zakrzywiona, najczęściej metalowa, której jedna lub obie krawędzie są ostre. Również koniec głowni jest ostry. Przy określaniu obszarów całego narzędzia mówi się, że głownia biegnie od rękojeści w dół. Głownia jest tylko częścią większego elementu, którego początek wnika w rękojeść, lub może stanowić jednocześnie także zasadniczą część rękojeści. Często między głownią a rękojeścią znajduje się jelec.Tasak – rodzaj broni siecznej o głowni rozszerzającej się najczęściej ku sztychowi i mieczowej oprawie. Broń ta pojawia się w Europie w XIII wieku, by apogeum popularności przeżyć w wieku XIV. W wieku XV powoli zanika. Wyjątkiem jest tu włoska storta, broń przybierająca formę masywnej szabli lub krótkiego tasaka z jelcem wyposażonym w kabłąk.
  • nóż kuchenny, do obróbki mięsa i warzyw. Podstawowy nóż kuchenny w kuchni chińskiej - chińskie tasaki są cienkie i stosunkowo lekkie, nie służą do rąbania grubych kości. Dzięki swej szerokości umożliwia przenoszenie pokrojonych produktów.
  • typowy europejski tasak kuchenny ma grubą i ciężką głownię, może służyć do dzielenia tusz i rąbania kości (jak topór). Tasakiem nazywa się też kuchenną siekierkę.
  • historycznie, długi i ciężki nóż myśliwski używany do oprawiania zwierzyny.
  • Zobacz też[]

  • maczeta
  • tasak (broń)
  • Linki zewnętrzne[]

  • Hasło w Słowniku PWN
  • Siekiera lub topór to najstarsze i nadal używane złożone narzędzie. Od ponad czternastu tysięcy lat jest on używany do kształtowania i podziału drewna, rąbania lasów, jako broń obuchowo-sieczna czy też jako symbol heraldyczny. Jest rozwinięciem pomysłu kija z obciążonym końcem, który dał początek takim wynalazkom jak: maczuga, młotek, motyka, topór ciesielski itp. Zmieniał się materiał i zastosowanie, ale zasada działania pozostała nie zmieniona. Początkowo wykonywany z kamienia i rogu, brązu a następnie stali. Siekiery z kamienia łupanego umieszczane były w rozczepionym stylisku, obwiązywanym dla wzmocnienia sznurami lub rzemieniami. Siekiery neolityczne posiadały już często wywiercony otwór dla mocowania trzonka. Pierwsze siekiery z brązu - tzw. siekiery tulejowe, posiadały szeroki, rurowaty otwór ze strony przeciwległej do ostrza, do niego prostopadły, i wymagały specjalnie ukształtowanego, wygiętego prawie pod kątem prostym styliska. Dla wzmocnienia osadzenia takiej siekierki, była ona zwykle przywiązywana do styliska, czemu służyły niewielkie pierścienie z boków nasady, formowane już w czasie odlewania narzędzia. W wielu kulturach epoki brązu siekierki stanowiły prawdopodobnie środek płatniczy.Nóż myśliwski – nóż, służący niegdyś do dobijania a w dzisiejszych czasach przeważnie do oprawiania upolowanej zwierzyny jak i jej patroszenia oraz do wykonywania drobnych prac obozowych (np. przygotowanie posiłku). Głownia tego typu noża powinna być niezbyt duża (ok. 10-12 cm), żeby wygodnie nim się wykonywało powyższe czynności. Wyważenie takiego noża powinno być neutralne albo z przewagą na rękojeść (lekka głownia).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Mięso – mięśnie szkieletowe uznane za zdatne do spożycia wraz z przylegającymi tkankami: łączną, kostną i tłuszczową oraz takie narządy wewnętrzne, jak: wątroba, nerki, żołądek, ozór, mózg, płuca itp. Określenie stosuje się głównie do ciał różnych gatunków zwierząt ssaków i ptaków, zabitych lub padłych przeznaczonych do konsumpcji. Zazwyczaj jest efektem chowu, lecz również może być efektem polowania w swoim naturalnym środowisku. Rzadko zjadane bezpośrednio po zabiciu i nieprzetworzone. Najczęściej przetworzone termicznie: gotowane, smażone itp.
    Warzywa – Warzywa to wspólne określenie dla jadalnych części roślin, takich jak liście, owoce, bulwy, łodygi i korzenie, spożywanych zazwyczaj po uprzednim procesie gotowania (określanym w dawnej polszczyźnie warzeniem).
    Nóż kuchenny – jeden z przyborów ręcznych wchodzących w skład sztućców przeznaczony najczęściej do przygotowywania jedzenia. Noże kuchenne przeznaczone są do określonych zadań. Mogą być wyprodukowane z kilku różnych materiałów. Oto parę charakterystycznych cech niektórych noży:

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.