• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tanais - miasto



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Rostów nad Donem (ros. Ростов-на-Дону, Rostow na Donu), miasto w południowej Rosji, nad rzeką Don, niedaleko jej ujścia do Morza Azowskiego.
    Tanais i inne miasta greckie północnego Nadczarnomorza
    Ruiny miasta Tanais

    Tanais (Τάναϊς Tánaïs, ros. Танаис) – starożytne miasto bosporańskie, którego ruiny usytuowane są na prawym brzegu Martwego Dońca w delcie Donu (w starożytności przez Greków zwanej rzeką Tanais), na terenie chutoru Niedwigowka, 35 km na południowy zachód od współczesnego miasta Rostowa nad Donem.

    Hodowla – zespół zabiegów i procesów w wytwarzanych sztucznie optymalnych warunkach dla rozwoju hodowanego zwierzęcia bądź rośliny, mający na celu otrzymanie w warunkach stworzonych przez człowieka organizmów żywych (np. doświadczalnych w nauce).Jelizawietowskoje (ros. Елизаветовское городище - trb. Jelizawietowskoje gorodiszcze), w języku polskim też jako grodzisko Jelizawietowskie - grodzisko scytyjskie, stanowiące pozostałości starożytnego miasta położonego w delcie Donu, 15 km na południowy zachód od Rostowa nad Donem. W starożytności miejsce, gdzie znajdowało się miasto, było wyspą o nazwie Alopecja. Swoją współczesną nazwę grodzisko zawdzięcza położonej w pobliżu stanicy.

    Spis treści

  • 1 Historia miasta
  • 1.1 Okres pierwszy
  • 1.2 Okres drugi
  • 1.3 Okres trzeci
  • 2 Znaczenie miasta
  • 3 Wykopaliska
  • 4 Rezerwat archeologiczny „Tanais”
  • 5 Przypisy
  • 6 Bibliografia
  • 7 Linki zewnętrzne
  • Historia miasta[]

    Tanais powstało w pierwszej ćwierćwieczu III wieku p.n.e. Założone zostało u ówczesnego ujścia rzeki Don (po grecku Tanais) przez Greków bosporańskich jako konkurencja dla pobliskiego wielkiego ośrodka handlu (grodzisko Jelizawietowskie). Niewielka początkowo faktoria przekształciła się stopniowo w wielki ośrodek handlu i rzemiosła.

    Ekonomia – nauka społeczna analizująca oraz opisująca produkcję, dystrybucję oraz konsumpcję dóbr. Słowo „ekonomia” wywodzi się z języka greckiego i tłumaczy się jako oikos, co znaczy dom i nomos, czyli prawo, reguła. Starożytni Grecy stosowali tę definicję do określania efektywnych zasad funkcjonowania gospodarstwa domowego.Synkretyzm – połączenie różnych, często rozbieżnych i sprzecznych poglądów; wyznawanie zasad lub wierzeń obejmujących odległe od siebie elementy pozornie lub rzeczywiście wzajemnie sprzecznych.

    W historii miasta można wyróżnić 3 odrębne okresy:

    1. III-I wiek p.n.e. – w tym czasie miasto jest, jak pisał Strabon, „największym targowiskiem barbarzyńców po Pantikapajonie”. W końcu I wieku p.n.e. duże zniszczenia w mieście poczyniły wojska bosporańskiego władcy Polemona.
    2. I-III wiek n.e. – czas stopniowego odzyskiwania znaczenia i ostatecznie na początku II wieku początek okresu największego rozwoju ekonomicznego Tanaisu. W połowie III wieku miasto zostało zniszczone w wielkim pożarze, związanym najprawdopodobniej z najazdem Gotów.
    3. IV-druga połowa V wieku – miasto podnosi się z ruin, jednak nie wraca już do dawnego znaczenia i w drugiej połowie V wieku zostaje opuszczone.

    Okres pierwszy[]

    W pierwszym okresie istnienia, do końca I wieku p.n.e. miasto składało się z trzech części: centralnej, obwiedzionej kamiennym murem obronnym i zamieszkanej przez Greków, przylegającego od zachodu drugiego rejonu miejskiego, zamieszkanego przez członków okolicznych plemion, i z rejonu nadrzecznego. Centralna część miasta zajmowała powierzchnię zbliżoną do kwadratu o rozmiarach w przybliżeniu 230 × 235 m i leżała na płaskowyżu, przy czym część południowa miała formę wzniesienia położonego na wysokości 20 m nad jego powierzchnią. Układ ulic i budynków był bardzo regularny, wykonany według jednego planu urbanistycznego. Miasto było ograniczone naturalną doliną od wschodu i sztucznie przekopanym rowem obronnym od zachodu. W końcu III-początku II wieku p.n.e. miasto otrzymało nowe mury obronne wzmocnione basztami, zachowując podział na część grecką (centralną) i plemienną (zachodnią). Tanais pełniło w tym czasie rolę ważnego centrum wymiany handlowej między greckimi Bosporańczykami a miejscowymi plemionami Meotów, Scytów i Sarmatów. W końcu I wieku p.n.e. Tanais zostało zniszczone.

    Lapidarium (łac. lapidarius – kamienny) – miejsce przechowywania i prezentowania zgromadzonych okazów kamieni naturalnych i kamiennych fragmentów elementów architektonicznych oraz rzeźb, nagrobków, pomników, pochodzących z zabytkowych budowli.Rzemiosło – zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną, posiadającą udokumentowane kwalifikacje do wykonywania danej działalności gospodarczej we własnym imieniu i na swój rachunek, przy zatrudnieniu niewielkiej liczby pracowników, których praca ma na celu wspieranie działalności rzemieślnika. O tym, czy dana działalność jest rzemiosłem decydują jej właściwości,charakter, niewielka skala i rozmiar oraz brak cechy uciążliwości środowiskowej oraz społecznej typowej dla działalności przemysłowej lub też produkcyjnej w znacznym rozmiarze. Jako przykład rzemiosła można podać artystyczny wyrób cegieł prowadzony w niewielkim rozmiarze, a jako działalność przemysłową- produkcję materiałów budowlanych w specjalnie przeznaczonych do tego urządzeniach prowadzona w znacznych rozmiarach w sposób zorganizowany i ciągły.

    Okres drugi[]

    Odzyskało znaczenie na początku II wieku n.e. Fortyfikacje odbudowano w części centralnej. Ochronę zapewniał rów i mury o grubości do 4,8 m, wzmocnione wieżami. W II wieku i w pierwszej połowie III wieku Tanais osiągnęło swój drugi okres świetności. Ludność zajmowała się hodowlą, rolnictwem i rybołówstwem, o czym świadczą liczne znaleziska narzędzi i odsłonięte pomieszczenia gospodarcze. Rozwijało się garncarstwo, produkcja szkła, kamieniarstwo, produkcja metalurgiczna. Znaleziono reliefy kamienne o przeznaczeniu sepulkralnym lub kultowym (relief Tryfona), o cechach synkretycznych, łączących tradycje sztuki miejscowej z wpływami greckimi i rzymskimi. Wraz z upływem czasu dominujące w sztuce stały się elementy sarmackie. Tanais dalej pełniło rolę centrum wymiany handlowej, stanowiąc też ochronę północno-wschodniej flanki cywilizacji antycznej.

    Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej nazywany też antykiem i obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do około V wieku n.e.Miasto (od prasłow. „местьце", „mě́sto"–„miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.

    Okres trzeci[]

    Zniszczone przez Gotów około 240 n.e., przez sto lat pozostało niezamieszkane. W końcu IV wieku ponownie je odbudowano, ale w początkach V wieku opuszczono na zawsze.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Atrapa (fr. attrape) – makieta, lub przedmiot służący do oszukania obserwatora, imitacja. Pojęcie odnoszone czasem do pojęć abstrakcyjnych (np. "Władza, która jest tylko atrapą").
    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.
    Wielki Step – ogólna nazwa obszaru geograficzno-historycznego na który składa się ciągły pas stepu zaczynający się od ujścia Dunaju, przechodzący przez Europę południowo-wschodnią i środkowe obszary Azji Środkowej, a kończący się na pograniczu Mongolii i Mandżurii.
    Garncarstwo to jedno z najstarszych rzemiosł (znane od neolitu). Jest to rękodzielniczy wyrób ceramicznych naczyń i przedmiotów codziennego użytku.
    Metalurgia – nauka o metalach, obejmująca m.in. obróbkę plastyczną, odlewnictwo, metaloznawstwo i metalurgię ekstrakcyjną. Przedmiotem badań metalurgii jest obróbka rud metali aż do produktu końcowego (np. kabel miedziany, drzwi samochodowe, profile aluminiowe). W języku potocznym utożsamiana jest często z hutnictwem, przy czym hutnictwo zajmuje się wyłącznie metalurgią ekstrakcyjną. Obecnie procesy ekstrakcji metali stanowią niewielki odsetek przedmiotów badań metalurgii, która skupia się głównie na przetwórstwie metali, czyli wytwarzaniu przedmiotów użytkowych.
    Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).
    Handel – proces gospodarczy polegający na sprzedaży czyli na wymianie dóbr i usług na pieniądze. Proces ten jest realizowany przez zawodowych pośredników w celu osiągnięcia zysku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.