• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tanais - miasto



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Emporium (łac. emporium) – w starożytności plac miejski, na którym składowano towary przywożone drogą morską. Najbardziej znane emporion Hellady znajdowało się w ateńskim porcie Pireus, gdzie obok przystani dla statków handlowych mieściły się magazyny oraz bazar. W Rzymie emporium, założone w 192 p.n.e., znajdowało się nad brzegiem Tybru u podnóży wzgórza Awentyńskiego.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
    Tanais i inne miasta greckie północnego Nadczarnomorza
    Pozostałości zabudowy miasta (stan z 2017)

    Tanais (stgr. Τάναϊς Tánaïs, ros. Танаис) – starożytne miasto bosporańskie, którego ruiny usytuowane są na prawym brzegu Martwego Dońca w delcie Donu), na terenie chutoru Niedwigowka, 35 km na południowy zachód od Rostowa nad Donem.

    Rostów nad Donem (ros. Ростов-на-Дону, Rostow na Donu), miasto w południowej Rosji, nad rzeką Don, niedaleko jej ujścia do Morza Azowskiego.Jelizawietowskoje (ros. Елизаветовское городище - trb. Jelizawietowskoje gorodiszcze), w języku polskim też jako grodzisko Jelizawietowskie - grodzisko scytyjskie, stanowiące pozostałości starożytnego miasta położonego w delcie Donu, 15 km na południowy zachód od Rostowa nad Donem. W starożytności miejsce, gdzie znajdowało się miasto, było wyspą o nazwie Alopecja. Swoją współczesną nazwę grodzisko zawdzięcza położonej w pobliżu stanicy.

    Historia[ | edytuj kod]

    Powstało w pierwszej ćwierćwieczu III wieku p.n.e., założone u ówczesnego ujścia Donu (stgr. Tanais) przez Greków z jońskiego Miletu jako konkurencja dla pobliskiego wielkiego ośrodka handlu (tzw. grodzisko Jelizawietowskie). Niewielka początkowo placówka handlowa przekształciła się stopniowo w znaczący ośrodek handlu i rzemiosła.

    Farnakes II (ur. 97 p.n.e., zm. 47 p.n.e.) – król Pontu z dynastii Mitrydatydów w latach 48-47 p.n.e., władca Państwa Bosporańskiego od 63 p.n.e. do 47 p.n.e.Ekonomia – nauka społeczna analizująca oraz opisująca produkcję, dystrybucję oraz konsumpcję dóbr. Słowo „ekonomia” wywodzi się z języka greckiego i tłumaczy się jako oikos, co znaczy dom i nomos, czyli prawo, reguła. Starożytni Grecy stosowali tę definicję do określania efektywnych zasad funkcjonowania gospodarstwa domowego.

    W dziejach miasta można wyróżnić 3 odrębne okresy:

    1. III – I wiek p.n.e. – kiedy jako emporium było według Strabona „największym targowiskiem barbarzyńców po Pantikapajonie”. W końcu I wieku p.n.e. poważnych zniszczeń dokonały w nim wojska bosporańskiego władcy Polemona.
    2. I – III wiek n.e. – odbudowa ze stopniowym odzyskiwaniem znaczenia i od początku II stulecia okres największego rozwoju ekonomicznego Tanaisu. W połowie III wieku ponowne zniszczenie w wielkim pożarze, związanym najprawdopodobniej z najazdem Gotów.
    3. IV – druga połowa V wieku – miasto podnosi się z upadku, nie odzyskuje jednak dawnego znaczenia i w drugiej połowie V stulecia ostatecznie zostaje opuszczone.

    Okres pierwszy[ | edytuj kod]

    W pierwszym okresie istnienia, do końca I wieku p.n.e. miasto składało się z trzech części: centralnej, obwiedzionej kamiennym murem obronnym i zamieszkanej przez Greków, przylegającego od zachodu drugiego rejonu miejskiego, zamieszkanego przez członków okolicznych plemion, oraz z rejonu nadrzecznego. Główna część miasta zajmowała powierzchnię zbliżoną do kwadratu o rozmiarach ok. 230 × 235 m i leżała na płaskowyżu, w części południowej wyższym o 20 metrów. Układ ulic i budynków był bardzo regularny, według jednego planu urbanistycznego. Od wschodu miasto ograniczała naturalna dolina, a od strony zachodniej – przekopany rów obronny. W końcu III-początku II wieku p.n.e. miasto zyskało nowe mury obronne wzmocnione basztami, zachowując podział na część grecką (centralną) i plemienną (zachodnią). Tanais pełniło w tym czasie rolę ważnego centrum wymiany handlowej pomiędzy greckimi Bosporańczykami a miejscowymi plemionami Meotów, Scytów i Sarmatów. Za panowania Farnakesa i Asandra miasto popadło w nieuciążliwą zależność od władców bosporańskich, dopiero zbuntowane przeciwko Polemonowi uległo zniszczeniu pod koniec I wieku p.n.e. Jednak potrzeba funkcjonowania miejsca handlowej wymiany w tym rejonie spowodowała odbudowę miasta nad północną odnogą ujścia Donu.

    Synkretyzm – połączenie różnych, często rozbieżnych i sprzecznych poglądów; wyznawanie zasad lub wierzeń obejmujących odległe od siebie elementy pozornie lub rzeczywiście wzajemnie sprzecznych.Lapidarium (łac. lapidarius – kamienny) – miejsce przechowywania i prezentowania zgromadzonych okazów kamieni naturalnych i kamiennych fragmentów elementów architektonicznych oraz rzeźb, nagrobków, pomników, pochodzących z zabytkowych budowli.

    Okres drugi[ | edytuj kod]

    Tanais odzyskało znaczenie na początku II wieku n.e. Odbudowano fortyfikacje w części centralnej, gdzie ochronę stanowił rów i wzmocnione wieżami mury o grubości do 4,8 m. W II wieku i w pierwszej połowie III stulecia miasto osiągnęło swój wtórny okres świetności. Do głównych zajęć ludności należała hodowla, rolnictwo i rybołówstwo, o czym świadczą liczne znaleziska narzędzi i odkryte pomieszczenia gospodarcze. Poza tym rozwijało się garncarstwo, produkcja szkła, kamieniarstwo, produkcja metalurgiczna. Odnalezione reliefy kamienne z przeznaczeniem sepulkralnym bądź kultowym (np. relief Tryfona), o cechach synkretycznych, świadczą o łączeniu tradycji sztuki miejscowej z wpływami greckimi i rzymskimi. Z biegiem czasu przewagę w sztuce zyskały jednak elementy sarmackie. Do czasu migracji Gotów i ich podbojów Tanais pełniło rolę ośrodka wymiany handlowej, stanowiąc też placówkę północno-wschodniego pogranicza cywilizacji antycznej.

    Rzemiosło – zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną, posiadającą udokumentowane kwalifikacje do wykonywania danej działalności gospodarczej we własnym imieniu i na swój rachunek, przy zatrudnieniu niewielkiej liczby pracowników, których praca ma na celu wspieranie działalności rzemieślnika. O tym, czy dana działalność jest rzemiosłem decydują jej właściwości,charakter, niewielka skala i rozmiar oraz brak cechy uciążliwości środowiskowej oraz społecznej typowej dla działalności przemysłowej lub też produkcyjnej w znacznym rozmiarze. Jako przykład rzemiosła można podać artystyczny wyrób cegieł prowadzony w niewielkim rozmiarze, a jako działalność przemysłową- produkcję materiałów budowlanych w specjalnie przeznaczonych do tego urządzeniach prowadzona w znacznych rozmiarach w sposób zorganizowany i ciągły.Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej nazywany też antykiem i obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do około V wieku n.e.

    Okres trzeci[ | edytuj kod]

    Położone na szlaku wędrówek ludów stepowych i zniszczone przez Gotów około 240 n.e., przez sto lat miejsce to pozostało niezamieszkane. Pod koniec IV wieku wprawdzie podjęto odbudowę miasta, ale w początkach następnego stulecia opuszczono je na zawsze.

    Miasto (od prasłow. „местьце", „mě́sto"–„miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.Atrapa (fr. attrape) – makieta, lub przedmiot służący do oszukania obserwatora, imitacja. Pojęcie odnoszone czasem do pojęć abstrakcyjnych (np. "Władza, która jest tylko atrapą").


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.
    Wielki Step – ogólna nazwa obszaru geograficzno-historycznego na który składa się ciągły pas stepu zaczynający się od ujścia Dunaju, przechodzący przez Europę południowo-wschodnią i środkowe obszary Azji Środkowej, a kończący się na pograniczu Mongolii i Mandżurii.
    Garncarstwo to jedno z najstarszych rzemiosł (znane od neolitu). Jest to rękodzielniczy wyrób ceramicznych naczyń i przedmiotów codziennego użytku.
    Metalurgia – nauka o metalach, obejmująca m.in. obróbkę plastyczną, odlewnictwo, metaloznawstwo i metalurgię ekstrakcyjną. Przedmiotem badań metalurgii jest obróbka rud metali aż do produktu końcowego (np. kabel miedziany, drzwi samochodowe, profile aluminiowe). W języku potocznym utożsamiana jest często z hutnictwem, przy czym hutnictwo zajmuje się wyłącznie metalurgią ekstrakcyjną. Obecnie procesy ekstrakcji metali stanowią niewielki odsetek przedmiotów badań metalurgii, która skupia się głównie na przetwórstwie metali, czyli wytwarzaniu przedmiotów użytkowych.
    Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).
    Handel – proces gospodarczy polegający na sprzedaży czyli na wymianie dóbr i usług na pieniądze. Proces ten jest realizowany przez zawodowych pośredników w celu osiągnięcia zysku.
    Meotowie (gr. Μαιῶται , trans. Maiotai; łac. Maeotae) – zbiorcza nazwa starożytnych plemion zamieszkujących południowe i południowo-wschodnie wybrzeże Morza Azowskiego oraz tereny nad środkowym biegiem Kubania w I tysiącleciu p.n.e.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.887 sek.