• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tamara Karsawina



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.

    Tamara Płatonowna Karsawina (ros. Тамара Платоновна Карсавина; ur. 9 marca 1885 w Sankt-Petersburgu, zm. 26 maja 1978 w Amersham k. Beaconsfield) – tancerka rosyjska, siostra Lwa Karsawina.

    Primabalerina Teatru Maryjskiego w Petersburgu i zespołu Les Ballets Russes; wykonawczyni głównej partii w baletach klasycznych (Giselle Adolfa Adama) i w baletach z choreografią Michaiła Fokina.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Córka Platona Karsawina i Anny Josifownej Chomiakowej. Razem z bratem Lwem dorastała w rodzinie artystycznej (ojciec był tancerzem, mimem i nauczycielem baletu) w mieszkaniu wychodzącym na rzekę Fontanka. Zainteresowanie tańcem wpoiła jej matka, która zauważyła podniecenie córki oglądającej Sylfidę, gdy unosiła się na krześle, by mieć lepszy widok. Ojciec, z początku niechętny poddawaniu córki wyczerpującemu tanecznemu treningowi, zmienił zdanie widząc jej naturalne uzdolnienia do baletu. Zaczął ją sam uczyć i 26 sierpnia 1894 została przyjęta do Teatru Maryjskiego.

    Chopiniana – neoromantyczny balet Michaiła Fokina w I akcie do muzyki zbioru utworów fortepianowych Fryderyka Chopina, znany również pod tytułem Sylfidy. Śpiąca królewna (ros. Спящая красавица) – balet-feeria w trzech aktach, pięciu obrazach z prologiem i apoteozą. Libretto autorstwa Iwana Wsiewołożskiego i Mariusa Petipy, według baśni Charlesa Perraulta, muzykę stworzył Piotr Czajkowski, choreografię - Marius Petipa, scenografię - Heinrich Levogt, Ivan Andriejew, Michaił Boczarow (dekoracje) i Iwan Wsiewołożski (kostiumy).

    Karsawina po ukończeniu nauki zadebiutowała oficjalnie 1 maja 1902 r. w The Fisherman and the Pearl, lecz pierwszą główną rolę zagrała pięć lat później w balecie Mariusa Petipa Le corsaire. W Teatrze Maryjskim zagrała też Odettę i Odylię w Jeziorze łabędzim (1908), tytułową rolę w Rajmondzie, Nikiyę w La Bayadère (1910), Aurorę w Śpiącej królewnie (1911), tytułową rolę w Paquita (1912) i Lise w Córka źle strzeżona (1915). Ogromny wpływ na karierę Karsawiny miał Michaił Fokin. Tancerze wspierali się wzajemnie podczas rewolucji rosyjskiej 1905 roku prowadząc kampanię na rzecz poprawy warunków bytowych. Tamara stała się muzą Fokina do układanych przez niego choreografii. Dzięki tańcowi u Fokina Karsawinę zaproszono do Les Ballets Russes Siergieja Diagilewa i z dnia na dzień stała się gwiazdą w Paryżu. Po występie pas de trois w premierze grupy teatralnej Le Pavillon d'Armide 18 maja 1909 została nazwana La Karsavina.

    Jezioro łabędzie (ros. Лебединое oзеро franc. Le Lac des Cygnes, ang. The Swan Lake, niem. Der Schwanensee, wł. Il lago dei cigni) – balet klasyczny w trzech aktach.Kęty (wil.: Łiwert) – miasto w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kęty.

    Jej wczesne małżeństwo z Vasily Mukhin’em zakończyło się rozwodem. W 1917 r. poślubiła brytyjskiego dyplomatę Henry’ego Jamesa Bruce’a (1880-1951). Ostatni raz wystąpiła w Rosji 15 maja 1918 r. w balecie La Bayadère. Potem z mężem i synem Nikitą wyjechała do Anglii.

    Karsawina kreowała role dla Wacława Niżyńskiego, Léonide Massine i Bronisławy Niżyńskiej, jednak nie zrezygnowała z tańczenia ról, które tworzył dla niej Michaił Fokin. Fokin zawsze chętnie omawiał z nią swoje plany i liczył się z jej zdaniem. U Fokina Karsawina grała eteryczną Sylfidę w Les sylphides (1909), potężnego ptaka w Ognistym ptaku (1910), dojrzewającą dziewczynę w Le Spectre de la Rose, bezmyślną lalkę w Pietruszce (1911), władczynię w Thamar (1912) i orientalną królową w Le Coq d’Or (1914). Grała też tytułową rolę w Giselle (1910). Prześladowana niekończącymi się telegramami Siergieja Diagilewa domagającego się jej udziału w ponownym formowaniu grupy teatralnej, zatańczyła w Coliseum Theatre w Londynie. W 1920 ruszyła w trasę do centralnej Europy (między innymi w dniach 22–23 września 1924 występowała w Łodzi), a w końcu 1924 r. wyjechała do Ameryki. Planując występy radziła się Edwina Evansa i Erica Wollheima (agenta Diagilewa).

    Amersham - miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w regionie South East England, w hrabstwie Buckinghamshire. W 2001 r. miasto zamieszkiwało 17 719 osób.Siergiej Pawłowicz Diagilew, ros. Сергей Павлович Дягилев (ur. 31 marca 1872 w Zieliszczewie, zm. 19 sierpnia 1929, w Wenecji) – rosyjski impresario baletowy, twórca zespołu Les Ballets Russes.

    Karsawina wspierała rozwój brytyjskiego baletu. Brała udział w pracach The Camargo Society i zespołu Marie Rambert – Rambert Dance Company. Tańczyła również w choreografiach Susan Salaman i Fredericka Ashtona. W latach 1930–1955 była wiceprzewodniczącą Royal Academy of Dancing w Londynie. W 1954 r. brała udział w ułożeniu kursu dla nauczycieli The Royal Academy of Dance, który zawierał najlepsze elementy baletu od przełomu wieku. Uczyła tancerzy do ról, które wcześniej kreowała. Pomagała także w The Royal Ballet przy produkcji Giselle. Karsawina dużo pisała. Jej autobiografia Theatre Street (1930) skupia się głównie na jej karierze w Teatrze Maryjskim, późniejsze treningi i występy opisała w serii artykułów dla Dancing Times (1964-65), w których relacjonuje swoje nauki u kolejnych wielkich nauczycieli, m.in. Pavela Gerdt’a (jej ojciec chrzestny) miał wpływ na rozwój jej stylu, gdyż Tamara była znana raczej z artyzmu niż poprawnej techniki tańca, Jewgienija Sokolova, który rozwinął u Karsawiny prędkość i precyzję ruchu, czy Catheriny Beretta, która wzmocniła jej technikę i wytrzymałość.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,Hampstead – dzielnica w północnym Londynie, wchodzi w skład London Borough of Camden i położona jest ok. 6,5 km na północny zachód od Charing Cross. W dzielnicy Hampstead znajduje się rozległy teren parkowy Hampstead Heath. Jest to luksusowa dzielnica, w której swoje posiadłości ma wielu brytyjskich, a także światowej sławy dygnitarzy.

    Po śmierci męża 1951 r. Karsawina mieszkała nadal w Hampstead do 1974 roku, kiedy stan zdrowia zmusił ją do zamieszkania w domu opieki w Amersham w pobliżu Beaconsfield, gdzie zmarła 26 maja 1978 r. Pochowana została na cmentarzu w Hampstead.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Pas de trois (z francuskiego "taniec trojga") - w balecie klasycznym taniec wykonywany przez trójkę tancerzy (najczęściej przez dwie tancerki i jednego tancerza, albo trzy tancerki). Pas de trois ma określony schemat:
    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.
    Dictionary of National Biography (DNB) – słownik biograficzny stanowiący standardowy punkt odniesienia w dziedzinie biografii znanych postaci brytyjskiej historii, publikowany od 1885. W 1996 Uniwersytet Londyński opublikował wolumin korekcji zebranych na podstawie Biuletynu Instytutu Badań Historycznych. Zaktualizowany Oxford Dictionary of National Biography (ODNB) został opublikowany 23 września 2004 jako 60-tomowe wydawnictwo i publikacja on-line.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Ballets Russes ("Balety Rosyjskie") zespół baletowy stworzony w 1909 przez rosyjskiego impresaria Siergieja Diagilewa, pierwotnie mieszczący się w paryskim Théâtre Mogador, potem w Monte Carlo. Działał do śmierci Diagilewa w 1929 roku. Gwiazdami zespołu byli m.in. Wacław Niżyński, Anna Pawłowa, Matylda Krzesińska.
    Rewolucja rosyjska 1905 roku – ogólnokrajowy spontaniczny zryw o podłożu społecznym i narodowym, skierowany przeciwko absolutyzmowi carskiemu oraz uciskowi obszarników i przemysłowców. Wydarzenie to uważa się za początek zmian ustrojowych w Rosji, prowadzący do rewolucji lutowej i październikowej 1917 roku. W przypadku Królestwa Polskiego rewolucja przybrała formę modernizującego zrywu, którego jedną z długofalowych konsekwencji jest odzyskanie niepodległości Polski w 1918 r.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.067 sek.