• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tall as-Safi

    Przeczytaj także...
    Ryszard I Lwie Serce (ang. Richard the Lionheart, fr. Cœur de Lion) (ur. 8 września 1157, zm. 6 kwietnia 1199) – król Anglii od 1189. Syn Henryka II Plantageneta i Eleonory Akwitańskiej. W latach 1190-1192 był jednym z dowódców trzeciej wyprawy krzyżowej. Uwięziony w Austrii w czasie drogi powrotnej, następnie przekazany cesarzowi Henrykowi VI. Został uwolniony w 1194 roku. Zginął, walcząc z francuskim królem Filipem II Augustem o angielskie posiadłości we Francji.Szefela („nizina”) – równina w zachodnim Izraelu rozciągająca się od Jaffy na północy do Wadi el–Gazza w Strefie Gazy na południu. Obfituje w bardzo żyzną i urodzajną ziemię. Na równinie tej znajdują się liczne miasta i szlaki komunikacyjne. Spośród miast największe znaczenie miał tzw. Pentapol Filistyński: Gaza, Aszkelon, Aszdod, Ekron i Gat.
    Gat (hebr. tłocznia) – starożytne miasto w Palestynie, najpierw kananejskie, następnie zaś stolica pięciu miast konfederacji filistyńskiej.

    Tall as-Safi (arab. ‏تل الصافي‎) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Hebronu w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 9 lipca 1948.

    Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.Judea (hebr. יהודה, Yāhūdhā, arab. Jahuza, gr. Ιουδαία, łac. Iudaea) – górzysta kraina geograficzna położona w historycznej środkowej części Izraela. Obecnie terytorium to jest podzielone pomiędzy Izraelem a Autonomią Palestyńską. Judea to nazwa Judy używana od IV w. p.n.e. po przejęciu władzy nad Judą przez Greków.

    Położenie[ | edytuj kod]

    Tall as-Safi leżała na pograniczu wzgórz Szefeli z Judeą. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 28 925 ha. We wsi mieszkało wówczas 1290 osób.

    Historia[ | edytuj kod]

    Wykopaliska archeologiczne prowadzone na terenie wsi wskazują, że miejsce to było zamieszkałe już w piątym tysiącleciu p.n.e. W epoce żelaza istniało tutaj duże miasto otoczone murem obronnym i fosą. Istnieją dowody, że znajdowało się tu filistyńskie miasto Gat. W okresie krzyżowców istniejąca tutaj wieś była nazywana Blanch Garde (pol. Biała gwardia). Przy wiosce, w 1142 wybudowano zamek obronny Blanchegarde. Został on zdobyty w 1191 przez Saladyna, i odbudowany rok później przez Ryszarda I Lwie Serce. Po ponownym zniszczeniu, wieś utraciła swoje znaczenie na długie wieki. Przez długie lata większość mieszkańców żyła w nędzy w chatach z gliny i słomy.

    Krucjaty (łac. crux, krzyż) – określenie religijnie sankcjonowanych wypraw zbrojnych w średniowieczu, podejmowanych przez państwa i rycerstwo głównie katolickiej Europy. Wojny te były prowadzone przede wszystkim przeciw muzułmanom, ale także przeciw poganom, chrześcijańskim heretykom, a czasami nawet przeciw samym katolikom. Choć powody tych wojen były w dużym stopniu religijne, to mieszały się one również z czynnikami politycznymi i ekonomicznymi. Krucjaty ogłaszane były głównie przez papieży, jednak czasami również przez innych władców, wspieranych przez papiestwo.Pierwsza wojna izraelsko-arabska 1948–1949 – nazywana przez Izraelczyków wojną o niepodległość (hebr. מלחמת העצמאות, Milkhemet Ha’atzma’ut) bądź wojną wyzwoleńczą (hebr. מלחמת השחרור, Milkhemet Hashikhrur), przez Arabów natomiast katastrofą (arab. النكبة, an-Nakba). Pierwszy konflikt zbrojny nowożytnego Izraela z jego arabskimi sąsiadami, który zapoczątkował serię wojen izraelsko-arabskich.

    W okresie panowania Brytyjczyków Tell as-Safi rozwijała się jako duża wieś.

    Podczas I wojny izraelsko-arabskiej wieś znalazła się w rejonie, przez który przebiegała linia frontu izraelsko-egipskiego. W nocy z 8 na 9 lipca 1948 Siły Obronne Izraela rozpoczęły operację An-Far, podczas której Tall as-Safi została zajęta i całkowicie wysiedlona

    Miejsce obecnie[ | edytuj kod]

    Rejon wioski Tall as-Safi pozostaje opuszczony.

    Wieś (łac. pagus, rus) – jednostka osadnicza o zwartej, skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych, nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta (art. 2 ustawy z 29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych).Brytyjski Mandat Palestyny (arab. الانتداب البريطاني على فلسطين; hebr. המנדט הבריטי על פלשתינה א”י; ang. The British Mandate for Palestine), czasami nazywany Mandatem Palestyny – terytorium mandatowe istniejące w latach 1922-1948, utworzone z części terytoriów byłego Imperium osmańskiego na Bliskim Wschodzie.

    Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Tall as-Safi: „Teren jest porośnięty dziką roślinnością, składającą się głównie z kaktusów, palm i drzew oliwnych. Zachowały się pozostałości kamiennego basenu. Tereny sąsiadujące są obsadzone przez izraelskich rolników drzewami cytrusowymi, słonecznikami i zbożem. W pobliżu kilka namiotów rozbili Beduini”.

    Arabowie (arab.: عرب ’Arab, w pierwotnym znaczeniu: „koczownicy”) – grupa ludów pochodzenia semickiego zamieszkująca od czasów starożytnych Półwysep Arabski. Większość Arabów to ludzie biali, choć w Afryce spotkać też można Arabów o negroidalnym wyglądzie.przed naszą erą (p.n.e.) − wyrażenie i skrót stosowane w języku polskim, oznaczające datę przed początkiem ery chrześcijańskiej, który wiązany jest z datą narodzenia Jezusa Chrystusa. Odpowiada on łacińskiemu skrótowi AC, czyli ante Christum lub angielskiemu B.C. lub BC, czyli before Christ (pol. "przed Chrystusem").

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Welcome To Tall al-Safi (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2011-08-11].
    2. Avraham Negev, Shimon Gibson: Archaeological Encyclopedia of the Holy Land. Continuum International Publishing Group, 2005, s. 445. ISBN 0-8264-8571-5. [dostęp 2011-08-12]. (ang.)
    3. Geoffrey Wigoder: The Illustrated Dictionary and Concordance of the Bible. Sterling Publishing Company, 2005, s. 348-349. ISBN 1-4027-2820-4. [dostęp 2011-08-12]. (ang.)
    4. Geoffrey W. Bromiley: International Standard Bible Encyclopedia. Eerdmans Publishing, 1982, s. 411-413. ISBN 0-8028-3782-4. [dostęp 2011-08-12]. (ang.)
    5. James Hastings, James Driver: A Dictionary of the Bible. The Minerva Group, 2004, s. 114. ISBN 1-4102-1724-8. [dostęp 2011-08-12]. (ang.)
    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.Walid Chalidi (arab. ‏وليد خالدي‎; ur. 1925 w Jerozolimie) – palestyński historyk, profesor, specjalizujący się w tematyce eksodusu Palestyńczyków w 1948 roku, wojna domowej w Mandacie Palestyny (1947–1948) oraz I wojny izraelsko arabskiej. Pracował na Uniwersytecie Amerykańskim w Bejrucie i Uniwersytecie Harvarda.




    Warto wiedzieć że... beta

    Operacja An-Far (hebr. מבצע אנ-פאר, Mivca An-Far; skrót od Operacja anty-Faruk) była izraelską operacją wojskową przeprowadzoną podczas I wojny izraelsko-arabskiej w dniach między 9 a 15 lipca 1948 przeciwko egipskiej armii. Nazwa operacji została wzięta od egipskiego króla Faruka I. Celem operacji było przejęcie kontroli na podejściem od południa do Judei i zablokowanie egipskiej armii. Przy okazji podjęto próbę przywrócenia komunikacji z żydowskimi osiedlami na pustyni Negew. Izraelczycy ponieśli taktyczną porażkę i nie zdołali osiągnąć zamierzonych celów. Walki trwały do 15 lipca, po czym rozpoczęła się Operacja Mavet la-polesz (16-18 lipca).
    Język arabski należy do rodziny języków semickich, w której zaliczany jest do grupy języków południowo-zachodnich według klasycznego podziału, bądź grupy języków zachodnich, centralnych według podziału Hetzrona i Voigta. Zapisywany jest alfabetycznym pismem arabskim, typu abdżad, od strony prawej do lewej.
    Saladyn, Al-Malik an-Nasir Salah ad-Dunja wa-ad-Din Abu al-Muzaffar Jusuf ibn Ajjub ibn Szazi Al-Kurdi w skrócie Salah ad-Din al-Ajjubi (ur. 1137 lub 1138 w Tikricie w Mezopotamii, zm. 4 marca 1193 w Damaszku) – wódz i polityk muzułmański pochodzenia kurdyjskiego, sułtan Egiptu, władca imperium rozciągającego się od Sudanu po Syrię, od Jemenu przez Półwysep Arabski, północny Irak do wschodniej Turcji (Diyarbakır), uważany za założyciela dynastii Ajjubidów.
    Filistyni (hebr. פלשתים Plisztim - "obcy, wędrowcy", eg. Peleset) - lud zamieszkujący w starożytności tereny południowego wybrzeża Kanaanu położone na zachód od Judei. Pochodzenie etniczne Filistynów nie zostało definitywnie ustalone. Niektórzy uczeni na podstawie niewielkiej liczby zachowanych słów sugerują ich indoeuropejskie pochodzenie. Możliwe, że wywodzili się z rejonu Morza Egejskiego, na co wskazywałby styl najstarszej filistyńskiej ceramiki. Istnieją również opinie o pochodzeniu z Kapadocji lub Ilirii. Zaliczali się oni do tzw. Ludów Morza, które na przełomie XIII i XII w. p.n.e. uderzyły na Egipt; po klęsce zadanej im przez Ramzesa III część z nich osiedliła się na terenie Kanaanu; od tamtej pory odłam ten znany był właśnie pod nazwą Filistynów. Filistyni wzmiankowani są w źródłach egipskich i asyryjskich, a przez Biblię opisywani są jako jeden z głównych przeciwników starożytnych Izraelitów. W III wieku p.n.e. zatracili swą odrębność etniczną w związku z hellenizacją.
    Epoka żelaza – w prehistorii okres dziejów ludzkości następujący po epoce brązu, w której żelazo stało się głównym surowcem w wytwarzaniu narzędzi. Ramy czasowe epoki żelaza są różne i uzależnione od stref geograficznych, zróżnicowania kulturowego i rozwoju społeczno-gospodarczego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.839 sek.