• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Takauji Ashikaga

    Przeczytaj także...
    Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.Buddyzm (inna nazwa to: sanskr. Buddha Dharma; pāli. Buddha Dhamma lub Buddha Sasana – "Nauka Przebudzonego") – nonteistyczny system filozoficzny i religijny, którego założycielem i twórcą jego podstawowych założeń był żyjący od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Gautama (pāli. Siddhattha Gotama), syn księcia z rodu Śākyów, władcy jednego z państw-miast w północnych Indiach. Buddyzm bywa zaliczany do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych.
    Siogunat, szogunat (jap. 幕府, bakufu, dosł.: „rządy spod namiotu”) – nazwa okresu historycznego oraz systemu zarządzania krajem przez dziedzicznych dowódców wojskowych (siogunów) w dawnej Japonii.

    Takauji Ashikaga (jap. 足利 尊氏 Ashikaga Takauji, ur. 1305, zm. 1358) – pierwszy siogun z rodu Ashikaga i założyciel siogunatu Ashikaga.

    Początki kariery[ | edytuj kod]

    Takauji dorastał w burzliwym okresie dziejów średniowiecznej Japonii. Krajem wstrząsały wówczas krwawe konflikty pomiędzy możnymi rodami i ich wasalami. Takauji stojąc na czele jednego z takich rodów, został wasalem regentów (shikken) z rodu Hōjō, faktycznych władców Japonii, którzy rządzili ze swojej stolicy w Kamakurze.

    Shikken (jap. 執権, ten, który trzyma władzę) - regent, urzędnik w Japonii w okresie Kamakura, który de facto sprawował władzę zamiast sioguna.Cesarz Go-Daigo (jap. 後醍醐天皇, Go-Daigo tennō, ur. 26 listopada 1288 roku, zm. 19 września 1339) — 96. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.

    W 1333 roku, w czasie wojny Genkō, regent wysłał go do zachodniej Japonii z zadaniem rozbicia sił cesarza Go-Daigo, który wystąpił przeciwko rodowi Hōjō. Jednak Takauji zamiast walczyć przeciwko cesarzowi, przeszedł na jego stronę. Przekonał też wiele rodów z zachodniej Japonii do poparcia cesarza. Dzięki niemu powstanie Go-Daigo zakończyło się sukcesem, a władza regentów rodu Hōjō została obalona.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.

    Bunt przeciw cesarzowi[ | edytuj kod]

    W wyniku zwycięskiej wojny domowej Go-Daigo uzyskał pełnię władzy monarszej, zaś Takauji w nagrodę za swoją postawę otrzymał liczne godności dworskie. Cesarz obawiał się jednak nadmiernych ambicji Takaujiego i starał się pozbawić go rzeczywistego wpływu na rozwój sytuacji w kraju. Odmówił powierzenia mu stanowiska sioguna.

    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.Samuraj (jap. 侍, samurai, wojownik; rzeczownik pochodzący od archaicznego czasownika saburau, który z czasem przeszedł zmianę fonetyczną w samurau, znaczącego służyć panu) – pierwotnie świta służąca najwyższym dostojnikom japońskim, także gwardia cesarska (gosho-zamurai).

    Rozczarowany Takauji w 1336 roku wystąpił zbrojnie przeciwko cesarzowi i zmusił go do ucieczki. Na tronie osadził lojalnego wobec siebie władcę – Kōmyō. Go-Daigo schronił się w Yoshino, około 80 km na południe od Kioto, gdzie założył własny dwór, zwany Dworem Południowym. Przez następne 56 lat w Japonii trwał ostry konflikt między zwalczającymi się frakcjami dworskimi. W czasie tych walk Takauji umocnił swoją pozycję w Kioto i w końcu w 1338 roku sięgnął po upragniony tytuł sioguna. Bezwzględny w swych działaniach politycznych, w 1352 roku rozkazał otruć swojego brata Tadayoshiego, a swoją polityką przyczyniał się do utrzymywania w kraju stanu ciągłej wojny domowej.

    Klan Ashikaga (jap. 足利氏, Ashikaga-shi) – jeden z głównych, japońskich klanów arystokracji wojskowej, który ustanowił siogunat Muromachi i władał Japonią przypuszczalnie od 1336 do 1573.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Poza polityką[ | edytuj kod]

    Takauji Ashikaga był okrutnym wojownikiem i bezwzględnym wodzem. Jednocześnie jednak był utalentowanym buddyjskim poetą i opiekunem wielkiego mnicha buddyzmu zen Musō Soseki. Zlecił też opracowanie Kemmu shikimoku – kodeksu regulującego zasady postępowania warstwy samurajskiej.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Musō Soseki (1275–20 października 1351; jap. 夢窓疎石) – japoński mistrz zen szkoły rinzai, budowniczy klasztorów, opat wielu klasztorów, artysta zen i poeta, znany także jako Musō Kokushi.

    Ery bakufu Takaujiego[ | edytuj kod]

  • Ery dworu południowego
  • Engen (1336-1340)
  • Kōkoku (1340-1346)
  • Shōhei (1346-1370)
  • Ery dworu północnego
  • Ryakuō (1338-1342)
  • Kōei (1342-1345)
  • Jōwa (1345-1350)
  • Kan’ō lub Kannō (1350-1352)
  • Bunna (1352-1356)
  • Enbun (1356-1361)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Alex Axelrod, Charles Phillips Władcy, tyrani, dyktatorzy. Leksykon, wyd. Politeja, Warszawa 2000.
  • Cesarz Kōmyō (jap. 光明天皇, Kōmyō tennō, ur. 1322, zm. 1380) — cesarz Japonii i 2. pretendentem do tronu, według tradycyjnego porządku dziedziczenia. Był on znany jako 2. cesarz Dworu północnego w okresie Namboku-cho sporów dynastycznych w latach 1331/92.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Siogun (jap. 将軍 shōgun) – wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych, generalissimus. Słowo shōgun jest skróconą wersją pierwotnego tytułu oficjalnego sei’i-taishōgun (jap. 征夷大将軍 sei’i-taishōgun, dosł. „głównodowodzący wojsk ekspedycyjnych przeciwko barbarzyńcom” lub „generalissimus do podboju (ujarzmienia) barbarzyńców”). Początkowo był to stopień wojskowy dowodzących cesarską armią japońską, później dziedziczny tytuł wojskowych władców Japonii, sprawujących faktyczną władzę w kraju rządzonym tylko nominalnie przez cesarza.
    Kioto (jap. 京都市, Kyōto-shi, dosł. miasto stołeczne) – miasto w zachodniej części japońskiej wyspy Honsiu, stolica prefektury Kioto, dawna stolica Japonii i siedziba cesarza. Kioto jest częścią obszaru metropolitalnego Keihanshin (jap. 京阪神, Keihanshin) zamieszkiwanego przez ok. 18 mln osób.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Wojna Genkō (jap. 元弘の乱, Genkō no ran) 1331-1333 - krótkotrwała wojna domowa w Japonii, między siłami Tennō Go-Daigo a zwolennikami siogunatu Kamakura z klanu Hōjō. Zakończyła się obaleniem siogunatu Kamakura i pośrednio doprowadziła do przejęcia władzy przez siogunat rodu Ashikaga.
    Zen (jap. 禅 – "medytacja", z skt. ध्यान Dhyāna, poprzez chin. trad. 禪那, chin. upr. 禅那, 禅, pinyin: chánnà, chán) – nurt buddyzmu, który w pełni rozwiniętą formę uzyskał w Chinach (zob. chan), skąd przedostał się do Korei, Wietnamu i Japonii. Wywodzi się z rodziny buddyzmu mahajany, ale na przestrzeni wieków nabrał wyrazistego indywidualnego stylu, pełnego minimalizmu i zamierzonych paradoksów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.