• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tajfuny



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Wokaliza (łac. vocalis – samogłoska) – rodzaj śpiewu, polegający na wykonywaniu melodii na jednej samogłosce (najczęściej a). Może służyć jako ćwiczenie wokalne, a także być częścią utworu muzycznego (np. Vocalise Siergieja Rachmaninowa).Edward Antoni Czerny, ur. jako Eberhard Antonius Czerny, także Edward Eberhard Czerny, La Strado (ur. 11 czerwca 1917 w Hindenburgu, dzisiejsze Zabrze, zm. 16 lutego 2003 w Salzgitter) – polski kompozytor, dyrygent, aranżer multiinstrumentalista, reżyser dźwięku.

    Tajfuny – polski zespół instrumentalny i wokalno-instrumentalny, powstały w październiku 1963 roku w warszawskim Klubie „Stodoła” na bazie Big Beat Sextetu. Wzorował się na zagranicznych grupach gitarowych, takich jak: The Shadows, The Ventures, Outlaws i The Spotnicks. W swoim repertuarze oprócz kompozycji własnych i współpracujących z zespołem kompozytorów (Sadowski, Korzyński, Loranc) miał również opracowania najróżniejszych tematów muzycznych, m.in. polskie wersje piosenek Cliffa Richarda (It'll Be Me – Kiedy będziesz moją, When The Girl In Your Arms – Gdybyś ją tylko znał, Lucky Lips – Takie nic) w wykonaniu Janusza Godlewskiego.

    Hale Mirowskie – dwie bliźniacze hale targowe znajdujące się na warszawskim Mirowie na placu Mirowskim 1 (hala zachodnia) oraz placu Żelaznej Bramy 1 (hala wschodnia). Śpiew – czynność polegająca na wytwarzaniu dźwięków o charakterze muzycznym za pomocą głosu. Każda osoba potrafiąca mówić potrafi też śpiewać, ponieważ śpiew pod wieloma względami jest jedynie formą przedłużonej mowy.
    .mw-parser-output div.cytat{display:table;padding:0}.mw-parser-output div.cytat.box{margin-top:0.5em;margin-bottom:0.8em;border:1px solid #aaa;background:#f9f9f9}.mw-parser-output div.cytat>blockquote{margin:0;padding:0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo{text-align:right;padding:0 1em 0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo::before{content:"— "}.mw-parser-output div.cytat.cudzysłów>blockquote{display:table}.mw-parser-output div.cytat.klasyczny::before{float:left;content:"";background-image:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Quote-alpha.png/20px-Quote-alpha.png");background-repeat:no-repeat;background-position:top right;width:2em;height:2em;margin:0.5em 0.5em 0.5em 0.5em}.mw-parser-output div.cytat.klasyczny>blockquote{border:1px solid #ccc;background:white;color:#333;padding-left:3em}.mw-parser-output div.cytat.cudzysłów>blockquote::before{display:table-cell;color:rgb(178,183,242);font:bold 40px"Times New Roman",serif;vertical-align:bottom;content:"„";padding-right:0.1em}.mw-parser-output div.cytat.cudzysłów>blockquote::after{display:table-cell;color:rgb(178,183,242);font:bold 40px"Times New Roman",serif;vertical-align:top;content:"”";padding-left:0.1em}.mw-parser-output div.cytat.środek{margin:0 auto}.mw-parser-output div.cytat.prawy{float:right;clear:right;margin-left:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.lewy{float:left;clear:left;margin-right:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.prawy:not([style]),.mw-parser-output div.cytat.lewy:not([style]){max-width:25em}

    Repertuar? Początkowo rzeczywiście królowały w nim utwory instrumentalne „pożyczane” od Niebiesko-Czarnych (Głos prerii) czy francuskich Les Chaussettes Noires (Czas rozmowy), potem zdarzały się przeróbki przebojów Fogga (Bluzeczka zamszowa) i Mirskiej (Zachodni wiatr), surfy Sadowskiego (Tramwaj numer 24, Na kosmodromie), a także, traktowane wyłącznie jako ciekawostki muzyczne, wspólne nagrania z polskim Murzynem Janem Florczykiem (Dlaczego niedźwiedź w zimie śpi?, Beatlesowskie Yesterday, czyli Zwykły dzień w 1966) oraz występy wokalne perkusisty Tumidajskiego (Barwy uśmiechu, rok później). Bez wątpienia warte uwagi i godne pochwały są w repertuarze Tajfunów kompozycje Kendelewicza: Sezam otwarty, Pod niebem takim jasnym (dla Florczyka), Bo róża też kolce ma, Przejdźmy wreszcie na ty (dla Gąssowskiego). Dużo dała Tajfunom przyjaźń i współpraca z Maciejem Kossowskim i Zbigniewem Bizoniem, którzy w 1967 tak szybko zaopiekowali się warszawskim zespołem, że błyskawicznie zdominowali trójkę instrumentalistów. Nic więc dziwnego, że z początkiem następnego roku Tajfuny przekształciły się w Bizony – formację, której styl i repertuar wyznaczał oczywiście Bizoń

    Centralny Klub Studentów Politechniki Warszawskiej „Stodoła” – klub studencki w Warszawie. Należy do Politechniki Warszawskiej. Stefan Rachoń (ur. 4 stycznia 1906 w Ostrowie Lubelskim, zm. 3 sierpnia 2001 w Olsztynie) – polski dyrygent i skrzypek.
    Dariusz Michalski, [Trzysta tysięcy gitar nam gra. Historia Polskiej Muzyki Rozrywkowej – lata 1958-1973, Iskry, Warszawa 2014]

    Historia[ | edytuj kod]

    Po powrocie z letniego obozu studenckiego w Mielnie (były to ostatnie występy Big Beat Sextetu, które miały miejsce we wrześniu 1963 roku) muzycy zmienili nazwę i odtąd występowali, jako Tajfuny. Pierwszy skład grupy tworzyli: Bohdan Kendelewicz (gitara prowadząca, lider), Krzysztof Bańkowski (gitara rytmiczna), Zbigniew Antoszewski (gitara basowa) i Mirosław Bednarski (perkusja), którego jesienią 1964 roku wymienił Jerzy Tumidajski.

    Marta Mirska (właśc. Alicja Nowak-Reiniger, ur. 12 lutego 1918 w Warszawie, zm. 15 listopada 1991) – polska piosenkarka śpiewająca altem, popularna w latach 40. i 50. XX w.Wojciech Piotr Mann (ur. 25 stycznia 1948 w Świdnicy) – polski dziennikarz muzyczny, autor tekstów piosenek, współpracujący na stałe z Programem III Polskiego Radia.

    Początkowo Tajfuny nie miały stałego wokalisty. Pierwszym wokalistą z którym zespół współpracował, był Janusz Godlewski (ex Luxemburg Combo i Czerwono-Czarni; koniec 1963-1965), pod koniec 1963 roku w składzie pojawili się na krótko Piotr Miks oraz instrumentalista Wiesław Czerwiński (saksofon barytonowy, organy; wcześniej współpracownik Big Beat Sextetu), którzy wkrótce przeszli do Chochołów.

    Mielno – duża wieś nadmorska w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, siedziba gminy Mielno. Położona nad Morzem Bałtyckim i jeziorem Jamno, na Wybrzeżu Słowińskim. Miejscowość z letnim kąpieliskiem morskim.Zbigniew Bizoń (ur. 30 marca 1942 w Bielsku-Białej) – polski kompozytor, saksofonista tenorowy, organista, wokalista i aranżer.

    Dlaczego Tajfuny? Nazwa wiązała mi się z burzowym charakterem naszej muzyki, z resztą naszym pierwszym przebojem było Przed Burzą. Na pewno chcieliśmy odciąć się, przynajmniej nazwą, od kolorowych zespołów, od Czerwono-Czarnych i Niebiesko-Czarnych. Tajfuny zostały przegłosowane przez kolegów, którzy również proponowali swoje nazwy

    Danuta Rinn, właściwie Danuta Smykla, także czasowo Danuta Czyżewska (ur. 17 lipca 1936 w Krakowie, zm. 19 grudnia 2006 w Warszawie) – polska piosenkarka i aktorka.Dana Lerska (właśc. Danuta Pełka; ur. 15 października 1935 w Psarach, zm. 27 grudnia 2006) – polska piosenkarka, z wykształcenia polonistka (absolwentka Wydziału Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego).
    Bohdan Kendelewicz, [Dariusz Michalski: Trzysta tysięcy gitar nam gra, Iskry Warszawa 2014]

    Mimo iż grupa wykonywała głównie utwory instrumentalne, szybko zdobyła popularność w całym kraju za sprawą której umożliwiono jej rejestrację pierwszych nagrań radiowych i płytowych (także tych, które trzeba było nagrać ze względu na potrzeby komercyjnego rynku), co miało miejsce wiosną 1964 roku. Po radiowym sukcesie nagrań Białe wzgórza i Zwrotnik Raka nawiązujących brzmieniem do zachodnich zespołów gitarowych Tajfuny wraz z J. Godlewskim wystąpiły na II KFPP w Opolu.

    The Beatles – zespół rockowy z Liverpoolu, istniejący od 1960 (jako The Quarrymen od 1957) do 1970 roku. Według RIAA, jego członkowie są najpopularniejszymi muzykami wszech czasów. W historii amerykańskiego rynku fonograficznego nikt nie sprzedał więcej płyt niż oni.Saksofon tenorowy jest średniej wielkości saksofonem, instrumentem z grupy aerofonów stroikowych o pojedynczym stroiku. Brzmi nonę wielką niżej od zapisu nutowego. Saksofony tenorowe budowane są w stroju B.

    Sukces odniesiony u boku największych gwiazd piosenki oraz entuzjastyczne przyjęcie serii lipcowych i sierpniowych koncertów w sopockim "Non Stopie" i w Halii Gwardii zaowocowały wieloma propozycjami ze strony piosenkarzy, którzy szukali zespołu akompaniującego. Zespół objechał Polskę z programem Zgaduj Zgaduli i towarzyszył Helen Shapiro w jej krajowym tournée. I miejsce w plebiscycie miesięcznika Jazz na najpopularniejszych wykonawców 1964 roku w którym grupa wyprzedziła Niebiesko-Czarnych stanowiło pomyślne podsumowanie roku.

    Polanie - polski zespół rhythmandbluesowy założony w sierpniu 1965 roku w Łodzi przez Andrzeja Nebeskiego, Włodzimierza Wandera, Piotra Puławskiego oraz braci Wiesława i Zbigniewa Bernolaków. Pomimo, że zespół działał krótko i nagrał tylko jedną płytę długogrającą i trzy płyty EP. Ich wkład w rozwój polskiej muzyki młodzieżowej był znaczący.Marek Tarnowski, właściwie Wojciech Zieliński (ur. 22 kwietnia 1942), (zm. 15 stycznia 2008), polski wokalista rockandrollowy jazzowy.

    W 1965 roku zespół zarejestrował kolejne utwory w Polskim Radio. Sesja nagraniowa zaowocowała przebojami: Rozstanie z morzem (inaczej Zachodni wiatr), Stalowa woda, Sezam otwarty. Od wiosny do jesieni 1965 r. muzycy zespołu często nagrywali i występowali pod nazwą Ricercar 64. Była to nazwa ansamblu Andrzeja Korzyńskiego.

    Alibabki (Ali-Babki) – polski żeński zespół wokalny założony zimą 1963 roku przez Zbigniewa Ciechana i Jana Rysińskiego, wykreowany na przełomie lat 1963/1964.Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu (KFPP OPOLE) – polski festiwal muzyczny organizowany od 1963 roku, corocznie w Opolu, zwykle w czerwcu. Stanowi podsumowanie sezonu artystycznego (od Opola do Opola) polskiego środowiska twórców i wykonawców piosenek.

    W czerwcu 1965 r. Tajfuny używając tej nazwy akompaniowały Piotrowi Szczepanikowi podczas III KFPP w Opolu, zaś 9 grudnia 1965 roku zespół zaprezentował się na warszawskiej Gitariadzie (obok Czerwono-Czarnych, Niebiesko-Czarnych, Polan i Czerwonych Gitar), gdzie brawurowo wykonał Taniec z szablami A. Chaczaturiana.

    W czerwcu w 1966 roku grupa wystąpiła na IV KFPP w Opolu ze swoim nowym wokalistą Janem Florczykiem. W tym samym roku Tajfuny (B. Kendelewicz - gitara, K. Bańkowski - gitara, Z. Antoszewski - gitara basowa, J. Tumidajski - perkusja) wystąpiły jako zespół „Żywioły” w komedii w reż. Jana Rutkiewicza, pt. Kochajmy syrenki (premiera: 25 kwietnia 1967).

    Album – wydawnictwo muzyczne zawierające nagrania muzyczne na płycie długogrającej longplay (LP) lub dysku kompaktowym (CD).Gitara prowadząca lub gitara solowa (ang. lead guitar lub solo guitar) jest to rola gitary w zespołach muzycznych, najczęściej rockowych, która ma zapewnić utrzymanie melodii.

    Latem dłuższą współpracę z zespołem rozpoczyna Wojciech Gąssowski z którym muzycy nagrali jego ówczesne przeboje, na czele z piosenkami: Żal i Zielone wzgórza nad Soliną.

    Soliści, owszem, byli bliscy Tajfunom temperamentem, motorycznością, przede wszystkim zainteresowaniami muzycznymi, co obu stronom wychodziło na dobre. Byli to kolejno: Janusz Godlewski, Marek Tarnowski, Wojciech Gąssowski, Maciej Kossowski, Zbigniew Bizoń, Juliusz Wystup

    Dariusz Michalski, [Trzysta tysięcy gitar nam gra. Historia Polskiej Muzyki Rozrywkowej – lata 1958-1973, Iskry, Warszawa 2014]

    Wkrótce jednak grupa rozpoczęła współpracę z radiowym „Studiem M-2” i stała się częścią zespołu studyjnego Młodzieżowego Studia „Rytm” pod kierunkiem A. Korzyńskiego (ex- Ricercar 64). Skład formacji był płynny. Czasami obok grającego na organach lidera tworzyli ją w całości muzycy Tajfunów, którzy nagrywali również z zespołami Piotra Figla i Krzysztofa Sadowskiego oraz orkiestrami Stefana Rachonia i Edwarda Czernego.

    Kierownik muzyczny - osoba odpowiedzialna za stronę muzyczną przedstawienia, opery, operetki, musicalu, filmu czy programu telewizyjnego. Jest najczęściej odpowiedzialna za dobór i poprowadzenie (dyrygowanie) orkiestry, dobór i przygotowanie chóru lub zespołu wokalnego oraz dobór i przygotowanie solistów. Często pełni też rolę aranżera materiału muzycznego.Wiesław Bernolak (ur. 21 września 1941 w Łucku) – polski kompozytor, muzyk, gitarzysta, pianista i keybordzista w zespołach Czerwono-Czarni, Polanie, Quorum oraz Varsoviana 68, oraz grupach jazzowych Władysława Jagiełły i Leszka Dudziaka. Od 1971 roku mieszka w Szwecji. W styczniu 1996 wystąpił w zespole Polanie na Balu Mistrzów Sportu w Hotelu Victoria w Warszawie. 28-29 sierpnia 2004 wystąpił w Szczecinie w zespole Czerwono-Czarni w dwóch koncertach „40 lat Festiwalu Młodych Talentów”. W kwietniu 2009 ukazała się jego książka Bernolak Boogie.

    Zespół nagrywał podkłady muzyczne i towarzyszył na estradzie tak różnym wykonawcom, jak m.in.: Czesław Niemen, Piotr Szczepanik (ze Szczepanikiem Tajfuny nagrały jeden z jego największych przebojów - nastrojową piosenkę Goniąc kormorany), Marek Tarnowski, Anna German, Helena Majdaniec, Dana Lerska, Danuta Rinn, Juliusz Wystup, Bohdan Łazuka, Mieczysław Wojnicki, Alibabki, czy Siostry Panas. Była to cena jaką zapłacił za możliwość regularnego nagrywania i dostęp do anteny radiowej (zapłaciły ją także Chochoły).

    Fortepian – strunowy (chordofon), młoteczkowy, klawiszowy instrument muzyczny, zaliczany do rodziny cytr. Współczesny fortepian dysponuje skalą od A2 (czasami najlepsze koncertowe od F2; instrumenty z pocz. XIX wieku od C1 ) do c (88 dźwięków/klawiszy).Niebiesko-Czarni – zespół wokalno-instrumentalny założony w 1962 roku w Gdyni przez Franciszka Walickiego i Jerzego Kosselę.

    Jesienią 1966 roku do składu grupy dokooptowani zostali dwaj byli muzycy zespołu Czerwono-Czarni: Maciej Kossowski (śpiew, trąbka) oraz Zbigniew Bizoń (saksofon tenorowy, fortepian, organy, śpiew), który pełnił również funkcję kierownika muzycznego. Ich zainteresowania muzyczne wkrótce poczęły zmieniać oblicze muzyczne Tajfunów. W kwietniu 1967 roku grupa występowała w nocnym lokalu Kongresowa w Warszawie, następnie latem razem z Czerwono-Czarnymi w "Non Stopach" w Międzyzdrojach i Świnoujściu.

    Bohdan Cezary Łazuka (ur. 31 października 1938 w Lublinie) – polski aktor teatralny i filmowy, piosenkarz, pedagog, występuje w Mazowieckim Teatrze Muzycznym w Warszawie przeważnie w rolach komediowych.Hanna Konieczna – polska piosenkarka występująca z m.in. zespołami Skaldowie i Tajfuny. Wyróżniona na festiwalu piosenki w Opolu w 1963 (wykonywała wtedy piosenkę J.Kaszyckiego i T. Śliwiaka "Jeśli chcesz") oraz w 1967.

    Wiosną zespół opuścił Antoszewski, a funkcję basisty przejął Bańkowski. We wrześniu po zarejestrowaniu swych ostatnich nagrań radiowych dla Młodzieżowego Studio „Rytm” Tajfuny wyjechały do Soczi na koncerty z okazji Tygodnia Kultury Polskiej. Nakładem Melodii ukazał się longplay, pt. Польская Эстрада (1968) na którym zaśpiewali: M. Kossowski, Hanna Konieczna i Nina Urbano (na czwórce już tylko Kossowski i Konieczna). Po powrocie z ZSRR zespół odbył jeszcze dwie trasy po kraju, akompaniując H. Majdaniec i D. Lerskiej. Były to ostatnie występy pod tą nazwą.

    Roman Waschko (ur. 1921, zm. 15 listopada 2002 w Warszawie) – polski dziennikarz muzyczny, popularyzator jazzu w Polsce, z wykształcenia prawnik Aram Iljicz Chaczaturian, orm. Արամ Խաչատրյան (ur. 6 czerwca 1903 w Tbilisi, zm. 1 maja 1978 w Moskwie) – ormiański kompozytor muzyki poważnej, dyrygent i pedagog.

    W styczniu 1968 roku Tajfuny po raz kolejny zmieniły skład i przekształciły się w Bizony. Kossowski wybrał karierę solową. 24 maja 1996 roku reaktywowane Tajfuny wystąpiły w klubie Stodoła podczas koncertu, zatytułowanego Warszawski rock and roll lat 60. Z brzytwą na poziomki (został udokumentowany na płycie, pt. Warszawski Rock & Roll. Live in Concert), w Centrum Łowicka (1997) i w Sali Kongresowej (1999).

    Anna German, od 1972 r. Anna Wiktoria German-Tucholska (ur. 14 lutego 1936 w Urgenczu w Uzbeckiej SRR (ZSRR), zm. 25/26 sierpnia 1982 w Warszawie) – polska piosenkarka i kompozytorka, aktorka, z wykształcenia geolog. Śpiewała w siedmiu językach.Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.

    W 2008 roku, nakładem Polskiego Radia ukazała pierwsza w historii grupy płyta kompaktowa z serii Z Archiwum Polskiego Radia, Vol. 7. Znajduje się tutaj komplet instrumentalnych nagrań radiowych zarejestrowanych w latach 1964-1966 (cztery z nich z udziałem Grupy Wokalnej "Meteory" i jedno z udziałem klarnecisty Józefa Mazurkiewicza) oraz nagrania koncertowe z opolskich festiwali z udziałem J. Godlewskiego, J. Florczyka i ze stołecznej Gitariady, która odbyła się w Sali Kongresowej w grudniu 1965 roku z gościnnym udziałem W. Czerwińskiego (organy).

    Krzysztof Sadowski (ur. 15 grudnia 1936 w Warszawie) – polski pianista, organista i kompozytor jazzowy. Jego największe przeboje: To nie grzech, Spacer przy księżycu, Ten nasz zwyczajny świat oraz Wiatr, wiosenny gitarzysta. Mąż Liliany Urbańskiej, ojciec Marii Sadowskiej.Mieczysław Wojnicki, prawdziwe nazwisko: Mieczysław Jarca (ur. 18 września 1919 w Częstochowie, zm. 13 stycznia 2007 w Warszawie) – polski piosenkarz i aktor operetkowy, wykonawca znanych przebojów z lat 60.

    W 2012 roku Polskie Nagrania wydały kolejny kompakt Tajfunów z serii Gwiazdy Polskiego Big Beatu, gdzie tym razem przeważały piosenki w wykonaniu: J. Godlewskiego, Meteorów (wokalizy), W. Gąssowskiego, Alibabek, M. Kossowskiego, Krystyny Konarskiej, J. Wystupa i J. Florczyka (Zielone wzgórza nad Soliną z gościnnym udziałem Cezarego Szlązakafortepian).

    Klarnet (klarynet, wł. clarinetto) – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych z pojedynczym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także saksofony.III Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu odbył się 17 – 20 czerwca 1965. Podczas czterech dni na siedmiu różnych koncertach zaprezentowało się ok. 300 wykonawców, z tego 100 solistów, którym towarzyszyły trzy orkiestry. Przewodniczącym całego festiwalu obrano Prezesa Radiokomitetu Włodzimierza Sokorskiego. Jury przewodniczył Stanisław Ryszard Dobrowolski.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Młodzieżowe Studio "Rytm" – polskie studio radiowe i nagraniowe, powstałe 1 września 1965 roku przy redakcji młodzieżowej Programu I Polskiego Radia z inicjatywy Andrzeja Korzyńskiego, Mateusza Święcickiego i Witolda Pogranicznego.
    Soczi (ros.: Сочи, gruz.: სოჭი) – miasto – największy letni kurort w Rosji – położone w Kraju Krasnodarskim niedaleko granicy z Gruzją (Abchazja). Od strony północno-zachodniej miasto otoczone jest przez góry Kaukaz; aglomeracja rozpościera się nad brzegiem Morza Czarnego, wzdłuż drogi biegnącej z Dżubga do Suchumi, na długości 147 km, co czyni je drugim pod względem długości miastem na świecie. Liczba mieszkańców: 328.014 (2004). Organizator 22. Zimowych Igrzysk Olimpijskich.
    Czesław Niemen, właściwie Czesław Juliusz Niemen-Wydrzycki (ur. 16 lutego 1939 w Starych Wasiliszkach, zm. 17 stycznia 2004 w Warszawie) – polski kompozytor, multiinstrumentalista, piosenkarz i autor tekstów piosenek.
    Radio Lublin – regionalna, publiczna rozgłośnia radiowa (część Polskiego Radia) nadająca program ze studia w Lublinie. Zasięgiem obejmuje województwo lubelskie i przygraniczne tereny województw ościennych. Radio Lublin ma także redakcje terenowe w Białej Podlaskiej, Chełmie, Puławach i Zamościu.
    Jan Rutkiewicz (ur. 25 listopada 1931 w Wilnie; zm. 16 kwietnia 2016 w miejscowości Wilga koło Garwolina) – polski reżyser filmowy, scenarzysta, kostiumograf i specjalista ds. militariów.
    Jazz – miesięcznik poświęcony muzyce, pierwsze pismo jazzowe ukazujące się w krajach demokracji ludowej. Miesięcznik powstał w 1956 r. pod redakcją Józefa Balceraka, który do połowy 1977 r. był jego redaktorem naczelnym. Początkowo redakcja pisma mieściła się w Gdańsku przy ul Wały Jagiellońskie 1, a jego wydawcą była Rada Okręgowa Zrzeszenia Studentów Polskich w Gdańsku. W styczniu 1963 roku redakcja przeniosła się do Warszawy, do gmachu opery przy Placu Zwycięstwa (obecnie Piłsudskiego) a wydawcą pisma zostało RSW Prasa-Książka-Ruch. W latach 70. siedziba redakcji znajdowała się w Warszawie przy Krakowskim Przedmieściu 21/23. Ostatnim jej adresem była Kredytowa 5/7.
    Włodzimierz Wander (ur. 19 kwietnia 1939 w Łodzi) – polski saksofonista, kompozytor, wokalista. Jeden z popularniejszych prekursorów muzyki rock and rollowej w Polsce. Jego siostrą jest znana i ceniona spikerka telewizyjna Bogumiła Wander (od 2003 roku nie pracuje w zawodzie).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.119 sek.