• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tadeusz Romanowicz



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Leon Czechowski (ur. 7 kwietnia 1797 r. w Myślatyczach w zaborze austriackim, zm. 6 czerwca 1888 w Jarosławiu) – polski wojskowy.V kadencja Sejmu Krajowego Galicji - piąta kadencja Sejmu Krajowego Galicji, odbywająca się w latach 1882-1889 we Lwowie.

    Tadeusz Romanowicz (ur. 25 października 1843 we Lwowie, zm. 29 maja 1904 tamże) – polski literat, polityk demokratyczny, poseł na galicyjski Sejm Krajowy i do austriackiej Rady Państwa, członek stowarzyszeń konspiracyjnych w Galicji, powstaniec styczniowy, więzień Ołomuńca.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Ukończył gimnazjum we Lwowie (1861). Po maturze wraz z grupą kolegów w 1861 włączył się w działalność konspiracyjną – redagował tajne pisemka akademickie "Znicz" i "Partyzant". Aresztowany w grudniu 1861, więziony w dawnym klasztorze karmelickim we Lwowie, wyszedł na wolność po 4 miesiącach. Od 1862 studiował prawo na uniw. lwowskim. Brał także udział w manifestacjach patriotycznych oraz włączył się w działalność organizacji czerwonych we Lwowie. Praktycznie wraz ze Stanisławem Paszkowskim zorganizował ją od nowa dzieląc na piątki, dziesiątki, setki. Z chwilą wybuchu powstania organizacja liczyła już 300 osób. W marcu 1863 r. przeszedł do powstania. Był w oddziale Leona Czechowskiego a potem Jana Żalplachty. Brał udział w kilku potyczkach: pod Hutą Krzeszowicką, Rudką, Tyssowcami i 19 maja 1863 w bitwie pod Tuczapami. Za swą odwagę został awansowany na stopień oficerski. Po powrocie do Lwowa ostro krytykował przywódców powstania.Aresztowany przez Austriaków 19 grudnia 1863, skazany został na 2 lata twierdzy. Karę odbył w Ołomuńcu, odmawiając wystąpienia o ułaskawienie do cesarza. Więzienie opuścił po ogłoszeniu generalnej amnestii 20 listopada 1865.

    Muzeum Polskie w Rapperswilu – polskie muzeum historyczne w Rapperswilu, założone w 1870 jako Muzeum Narodowe Polskie z inicjatywy Agatona Gillera przez Władysława Platera w celu zabezpieczenia polskich zabytków historycznych i propagowania spraw polskich.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    Po powrocie do Lwowa podjął przerwane studia prawnicze ale wkrótce ich zaniechał z powodu coraz więcej pochłaniającego czasu swego zaangażowania politycznego. Współpracując z Franciszkiem Smolką wkrótce stał się jednym z czołowych polityków demokratycznych w Galicji. Był członkiem władz Towarzystwa Narodowo-Demokratycznego oraz członkiem redakcji "Tygodnika Naukowego i Literackiego" i "Dziennika Lwowskiego". W tym ostatnim do jego zamknięcia był faktycznym redaktorem naczelnym. W obu tych pismach oraz w wystąpieniach publicznych zwalczał politykę ugodową konserwatystów oraz bronił tradycji powstańczych opowiadając się zarazem za pracą u podstaw. Ten ostatni postulat próbował realizować wydając w latach 187-1870 pisemko "Gmina", zamieszczające porady dla tworzącego się wówczas samorządu. Działał również wśród rzemieślników lwowskich – od 1868 był sekretarzem Stowarzyszenia Młodzieży Czeladniczej ku Nauce i Rozrywce "Gwiazda". Prowadził w nim działalność oświatową i kulturalną w duchu patriotycznym i demokratycznym – zdobywając wielką popularność wśród lwowian. Utrzymywał się wówczas ze skromnych poborów urzędnika bankowego Towarzystwa Zaliczkowego we Lwowie a od 1873 zatrudniony był w Miejskim Biurze Statystycznym we Lwowie. Działał również w Towarzystwie Pedagogicznym.

    Rada Państwa (niem. Reichsrat) – istniejący w latach 1861–1918 dwuizbowy parlament austriacki, od 1867 obejmujący wyłącznie austriacką część monarchii austro-węgierskiej – tzw. Przedlitawię.Józef Buszko (ur. 2 września 1925 w Dębicy, zm. 22 października 2003 w Krakowie) — polski historyk, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego (w latach 1978-1981 dyrektor Instytutu Historii).

    W 1881 przeniósł się na dłuższy czas do Krakowa. Od 1881 był członkiem redakcji "Reformy" a następnie w latach 1882-1889 "Nowej Reformy" na łamach których prowadził kampanię przeciw konserwatystom krakowskim – stańczykom zarzucając im rezygnację z dążeń narodowych a także zaniechanie prac organicznikowskich. W tym okresie był także radnym miasta Krakowa (1884-1889). W 1889 powrócił do rodzinnego Lwowa, gdzie w latach 1890-1904 był radnym. Współzałożyciel w 1895 „Słowa Polskiego” a następnie w latach 1895-1902 członek jego redakcji. Czynny w licznych organizacjach, był m.in. członkiem zarządów Tow. Kółek Rolniczych, Związku Stowarzyszeń Zarobkowych i Gospodarczych, prezesem Tow. Szkoły Ludowej we Lwowie, jednym z dyrektorów Galicyjskiej Kasy Oszczędności. Był członkiem lwowskiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Członek Wydziału Towarzystwa Uczestników powstania 1863/1864. Należał także do założycieli "Ekonomisty Polskiego" (1880). Od końca 1886 był członkiem Ligi Polskiej, acz mało aktywnym. Od 1895 roku członek honorowy Towarzystwa Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswilu. Po powstaniu Ligi Narodowej opowiedział się przeciwko niej. Był zdecydowanym przeciwnikiem narodowych demokratów, w "Nowej Reformie" ostro skrytykował "Myśli nowoczesnego Polaka" autorstwa Romana Dmowskiego. W 1902 endecy usunęli go z redakcji Słowa Polskiego. W 1903 stał się rzecznikiem współpracy lwowskich demokratów z ludowcami.

    Sejm Krajowy – istniejący w Galicji w latach 1861–1918 organ przedstawicielski, kompetentny w niektórych sprawach wewnętrznych Galicji (gospodarka, oświata i kultura).X kadencja austriackiej Rady Państwa – dziesiąta kadencja austriackiego parlamentu, Rady Państwa, odbywająca się w latach 1901-1907 w Wiedniu.

    Poseł na galicyjski Sejm Krajowy IV kadencji (22 kwietnia 1880 – 21 października 1882), V kadencji (15 września 1883 – 26 stycznia 1889), VI kadencji (10 października 1889 – 17 lutego 1894), VII kadencji (28 grudnia 1895 – 9 lipca 1901) i VIII kadencji (28 grudnia 1901 – 29 maja 1904). Pierwszy raz otrzymał mandat z w kurii I z obwodu wyborczego nr 16 (lwowski) w wyborach uzupełniających po rezygnacji Włodzimierza Russockiego. W kadencji V, VI, VII i VIII zdobywał mandat w kurii III (miejskiej) z okręgu wyborczego nr 1 (Lwów). Po jego śmierci mandat uzyskał w wyborach uzupełniających 7 listopada 1904 Stanisław Głąbiński. W Sejmie był uznanym przywódcą opozycji demokratycznej. Jako aktywny poseł zasiadał oraz był sekretarzem m.in. w komisjach: budżetowej, gminnej, szkolnej, przemysłowej, bankowej, propinacyjnej i wodnej, Zabierał głos w sprawach oświatowych – szczególnie na temat szkól ludowych i przemysłowych a także straży pożarnych oraz w kwestiach ekonomicznych Galicji. Był zażartym obrońcą autonomii galicyjskiej. Wspierał także Ukraińców w kwestiach językowych i kulturalnych. Starał się także bez powodzenia o demokratyzację ordynacji wyborczej do Sejmu. Z ramienia kurii miejskiej był także wieloletnim członkiem Wydziału Krajowego (1889-1898, 1901-1904). W Sejmie referował wiele przedłożeń Wydziału Krajowego, bywał też sprawozdawcą budżetu. Cieszy! się Izbie rosnącą popularnością i bywał oklaskiwany. W sprawach ekonomicznych współpracował w tym czasie ze Stanisławem Szczepanowskim. Z ramienia Wydziału Krajowego wszedł do rady nadzorczej Muzeum Przemysłowego we Lwowie oraz do władz Zakładu Ubogich i Sierot w Drohowyżu. Włożył wiele pracy w przygotowanie Wystawy Krajowej w 1894 we Lwowie. Był także przez krótki czas posłem do austriackiej Rady Państwa X kadencji (31 stycznia 1901 – 17 lutego 1902), wybranym w kurii III (miejskiej) z okręgu wyborczego nr 1 (Lwów). W parlamencie należał do grupy posłów demokratycznych Koła Polskiego w Wiedniu. Czynny w komisjach: budżetowej, gospodarczej, konstytucyjnej i wodnej. Z mandatu zrezygnował po wyborze na członka Wydziału Krajowego.

    Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.VII kadencja Sejmu Krajowego Galicji - siódma kadencja Sejmu Krajowego Galicji, odbywająca się w latach 1895-1901 we Lwowie.

    Zmarł nagle, pochowany na koszt miasta na cmentarzu Łyczakowskim. W 1912 ze składek wystawiono mu na grobie skromny pomnik. W artykule pośmiertnym zamieszczonym na łamach "Kuriera Lwowskiego" napisano o nim że miał charakter czysty, bez skazy i cienia, człowiek wierny has om demokratycznym minionego okresu aż do ostateczności, obywatel zasłużony jak mało u nas kto, zostawia p. Romanowicz piękną pamięć po sobie i żal głęboki a szczery, że śmierć tak przedwcześnie wyrwała go z niwy, na której z pożytkiem dla kraju i narodu pracował.

    Eligiusz Kozłowski (ur. 29 listopada 1924 w Tarnopolu, zm. 14 lutego 1987 w Krakowie) – polski historyk, edytor źródeł, bibliograf.Stanisław Szczepanowski (ur. 12 grudnia 1846 w Kościanie, zm. 31 października 1900 w Nauheim) – polski ekonomista, inżynier, przedsiębiorca naftowy, od 1886 poseł do parlamentu austriackiego, od 1889 do Sejmu Krajowego galicyjskiego.

    Prace Tadeusza Romanowicza[ | edytuj kod]

    Debiutował w 1863 szkicem biograficznym o Maurycym Mochnackim zamieszczonym w "Dzienniku Literackim". Ogłaszał artykuły i broszury na tematy ekonomiczne, Opublikował m.in. prace

  • Pamiętnik szeregowca gwardii, Lwów 1863
  • O stowarzyszeniach, Lwów 1867
  • Banki rolnicze czyli zaliczkowe stowarzyszenia, Lwów 1869
  • Hrabia Gołuchowski, Lwów 1869
  • Środki podniesienia przemysłu w naszym kraju, Lwów 1873
  • Wiadomości statystyczne o mieście Lwowie, Lwów 1874,
  • Sprawa polska i sprawa wschodnia, Lwów 1876,
  • Polityka stańczyków, Lwów 1882,
  • Dwie opinie, Lwów 1891,
  • Stronnictwo krakowskie o styczniowym powstaniu, Lwów 1891
  • Pseudoplotki i Prawdy, Lwów 1904
  • Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” – pionierska organizacja wychowania fizycznego i sportu w Polsce. Najstarsze polskie towarzystwo gimnastyczne, którego członkowie przyczynili się m.in. do popularyzacji gimnastyki w społeczeństwie polskim, powstania wielu klubów sportowych oraz Związku Harcerstwa Polskiego. Sokół działał aktywnie w okresie zaborów, po odzyskaniu niepodległości i w całym okresie międzywojennym XX w. Zdelegalizowany przez komunistów w okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.Stefan Kieniewicz (ur. 20 września 1907 w Dereszewiczach na Białorusi, zm. 2 maja 1992 w Konstancinie) – polski historyk i archiwista, badacz historii Polski XIX wieku. Profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Polskiej Akademii Nauk. Żołnierz Armii Krajowej i uczestnik powstania warszawskiego.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    IV kadencja Sejmu Krajowego Galicji – czwarta kadencja Sejmu Krajowego Galicji, odbywająca się w latach 1877-1882 we Lwowie.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    VIII kadencja Sejmu Krajowego Galicji – ósma kadencja Sejmu Krajowego Galicji, odbywająca się w latach 1901-1907 we Lwowie.
    Zofia Romanowiczówna (ur. 31 marca 1842 we Lwowie, zm. 4 czerwca 1936 tamże) – polska nauczycielka, uczestniczka powstania styczniowego, działaczka niepodległościowa, oświatowa i społeczna.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.