Tadeusz Pankiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tadeusz Pankiewicz (ur. 21 listopada 1908 w Samborze, zm. 5 listopada 1993) – polski farmaceuta, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, właściciel apteki „Pod Orłem” w Krakowie, jedynej apteki funkcjonującej w getcie krakowskim. Za działalność na rzecz pomocy i ratowania Żydów odznaczony 10 lutego 1983 roku medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”. Swoje wojenne wspomnienia opisał w książce pt: „Apteka w getcie krakowskim”, która pierwsze wydanie miała w 1947 r.

Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego (MBP) – organ bezpieczeństwa wewnętrznego o statusie ministerialnym, zorganizowany w czasie budowy dyktatury komunistycznej w powojennej Polsce na polecenie i pod dyktando władz radzieckich. Obok tzw. Informacji Wojskowej, odpowiedzialne za masowe krwawe represje na obywatelach w okresie stalinizmu. W terenie Ministerstwo reprezentowały podległe mu Urzędy Bezpieczeństwa Publicznego, dlatego potocznie te instytucje były określane skrótem UB.Maria Franciszka Nowak z domu Bożek (ur. 22 stycznia 1920 w Krakowie) – polska farmaceutka, Sprawiedliwa wśród Narodów Świata.

Rodzina[ | edytuj kod]

Tadeusz Pankiewicz w Gdyni, 1936

Tadeusz Pankiewicz pochodził z rodziny o tradycjach patriotycznych. Dziadek Tadeusza Leon Pankiewicz (ur. 1833) był nadleśniczym w Pysznicy, obecnie pow. stalowowolski, woj. podkarpackie. W lipcu 1864 został skazany na 10 tygodni aresztu za „przekroczenie obwieszczeń z 28 i 29 lutego 1864 roku”, czyli za świadczenie pomocy powstańcom. Józef Pankiewicz (1865–1942) – ojciec Tadeusza, urodzony w Pysznicy, był farmaceutą w Przemyślu. Od 1903 prowadził aptekę w Samborze, gdzie pełnił także funkcję sędziego przysięgłego do czasu przyjazdu do Podgórza w 1909. Matka, Maria z d. Weirich (1875–1950) ukończyła ck Seminarium Nauczycielskie w Przemyślu w 1894. Była córką Oskara i Teofili z d. Betley. Oskar Weirich był Niemcem wyznania ewangelickiego i pochodził najprawdopodobniej ze Śląska Pruskiego, matka, Teofila była z pochodzenia Węgierką. Tadeusz miał dwójkę rodzeństwa: brata Kazimierza (1896–1914) i siostrę Zofię (1901–1962). Kazimierz po zdaniu matury w 1914, został wywieziony w głąb Rosji i zginął w obozie w Wiatce. Siostra ukończyła Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie (absolwentka 1923), wyszła za mąż za Józefa Grzanowskiego, nauczyciela w VI Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie - Podgórzu.

Saturnin Butkiewicz (ur. 22 kwietnia 1903 w Wołkowysku, zm. 1 listopada 1973 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy. Kazimierz Meres (ur. 11 czerwca 1920 w Bielsku-Białej, zm. 1 marca 2003 w Warszawie) — polski aktor teatralny i filmowy.

Tadeusz Pankiewicz ukończył VI Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie - Podgórzu, maturę zdał w 1927. Po ukończeniu studiów na Wydziale Farmacji Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1930 zaczął pracować w rodzinnej aptece przy pl. Zgody 18. Od początku 1934 pracował jako jej zarządca. Ponieważ nie posiadał wymaganego pięcioletniego doświadczenia pracy musiał uzyskać specjalną zgodę Ministerstwa Opieki Społecznej, by formalnie zostać zarządcą apteki rodzinnej. Z zamiłowania był podróżnikiem, zwiedził większość krajów europejskich, w 1938 przebywał w Palestynie i Egipcie. Ożenił się z Heleną z d. Kaim 28 listopada 1942.

Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Apteka "Pod Orłem" w Krakowie na Placu Bohaterów Getta (dawniej Mały Rynek, potem plac Zgody) – jedyna apteka w getcie krakowskim w Podgórzu w czasie okupacji hitlerowskiej Krakowa. Prowadził ją Tadeusz Pankiewicz, jedyny Polak mieszkający w granicach getta, od początku do końca jego istnienia. Apteka była konspiracyjnym miejscem aprowizacyjnym, pomocowym i kontaktowym dla Żydów mieszkających w getcie.


Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




Warto wiedzieć że... beta

Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski; łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.
Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
Cmentarz Rakowicki – jeden z największych cmentarzy w Krakowie o powierzchni 42 ha. Położony jest w całości na terenie Dzielnicy I Stare Miasto.
Więzienie Montelupich – więzienie w Krakowie przy ul. Montelupich, pierwotnie pełniące funkcje koszar wojskowych, mieszczące się w budynku będącym od XVI wieku własnością włoskiej rodziny kupiecko-bankierskiej Montelupich. Od 1905 władze austriackie umieściły w nim sąd wojskowy, znajdujący się wcześniej na Wawelu, a następnie więzienie.
Witold Borkowski (ur. 26 października 1919 w Wilnie, zm. 5 listopada 1995 Warszawie) – polski tancerz, choreograf, reżyser.
Sambor (ukr. Самбір, Sambir; węg. Szambor) – miasto na Ukrainie, nad rzeką Dniestr, w obwodzie lwowskim, w rejonie samborskim. Według spisu powszechnego z roku 2001 w mieście żyło 36200 ludzi, w tym 900 Rosjan i 1200 Polaków.
Helena Chaniecka (ur. 1910, zm. 1971), polska aktorka teatralna, pierwsza żona Władysława Hańczy. Po zdaniu egzaminu aktorskiego w 1928 występowała w Teatrze Polskim w Poznaniu a także w teatrach w Łodzi, Katowicach, Lwowie . W okresie wojennym pracowała jako kelnerka. Po zakończeniu wojny osiadła w Krakowie, występując przede wszystkim w Teatrze im Słowackiego. Ludwik Hieronim Morstin napisał dla niej sztukę "Polacy nie gęsi", gdzie Chaniecka zagrała rolę Kasztelanowej. W 1956 odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi a w 1965- Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki.

Reklama