• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tadżykistan



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Wachan albo Korytarz Wachański (pers. واخان) - wąski równoleżnikowy pas terytorium Afganistanu, całkowicie oddzielający Tadżykistan na północy od Pakistanu na południu.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
    Zdjęcie satelitarne Tadżykistanu
    Flaga Tadżykistanu z lat 1991-1992
    Rządzący ponad 20 lat prezydent Emomali Rahmon wprowadził autorytarne rządy, a jego osoba stała się przedmiotem kultu jednostki
    Dworzec w Duszanbe

    Tadżykistan (Republika Tadżykistanu; tadż: Ҷумҳурии Тоҷикистон, Dżumhurii Todżikiston) – państwo w środkowej Azji ze stolicą w Duszanbe. Tadżykistan graniczy z Uzbekistanem, Kirgistanem, ChRL i Afganistanem.

    Góry Zarafszańskie – pasmo górskie w Hisaro-Ałaju, w Uzbekistanie i Tadżykistanie. Rozciąga się na długości ok. 370 km. Najwyższym szczytem jest znajdujący się w Tadżykistanie Czimtarga, sięgający 5489 m n.p.m. W górach występują lodowce górskie, a w zachodniej części kras.Góry Ałajskie, Ałaj (kirg.: Алай кырка тоосу, Ałaj kyrka toosu; tadż.: кӯҳсори Олой, kuhsori Oloj; ros.: Алайский хребет, Ałajskij chriebiet) – góry w Kirgistanie i częściowo w Tadżykistanie. Rozciągają się z zachodu na wschód na długości ok. 400 km i szerokości 70−80 km. Od północy ogranicza je Kotlina Fergańska, od południa zaś Dolina Ałajska. Najwyższy szczyt, Tamdykul, znajduje się na granicy kirgisko-tadżyckiej i ma wysokość 5539 m n.p.m. (według innych źródeł 5544 m n.p.m.). Góry zbudowane są ze skał piaskowo-gliniastych i krystalicznych z łupkami metamorficznymi. Na przedgórzach dominuje roślinność półpustynna, nieco wyżej występują suche stepy. Do wysokości 3000 m n.p.m. pojawiają się łąki stepowe i lasy, tzw. arcza, które spotykane są głównie na stokach północnych. Powyżej 3000 m n.p.m. przeważają łąki typu alpejskiego. W partiach szczytowych roślinność zanika i występują wieczne śniegi oraz lodowce górskie.

    Spis treści

  • 1 Ustrój polityczny
  • 2 Prawa człowieka
  • 3 Siły zbrojne
  • 4 Geografia
  • 5 Historia
  • 6 Gospodarka
  • 7 Demografia
  • 8 Ludność
  • 9 Religia
  • 10 Media
  • 11 Kultura
  • 12 Oświata
  • 13 Przypisy
  • Ustrój polityczny[]

    Tadżykistan jest republiką semiprezydencką. Na czele państwa stoi prezydent wybierany w wyborach powszechnych na siedmioletnią kadencję (od 16 listopada 1994 roku jest nim Emomali Rahmon). Premier powoływany jest na swoje stanowisko przez prezydenta i musi uzyskać wotum zaufania od parlamentu. Organem władzy ustawodawczej jest dwuizbowy parlament Zgromadzenie Najwyższe (Madżlisi Oli). Izba niższa, Zgromadzenie Reprezentantów (Madżlisi Namojandagon), składa się z 63 członków, wybieranych w głosowaniu powszechnym na pięcioletnią kadencję. Izba wyższa, Zgromadzenie Narodowe (Madżlisi Milij), składa się z 33 członków, w tym ośmioro mianowanych jest przez prezydenta, a 5 reprezentuje 3 obwody, Obwód Autonomiczny oraz okręg stołeczny - Duszanbe. Dominującą partią polityczną jest Ludowo-Demokratyczna Partia Tadżykistanu.

    Klimat kontynentalny – jeden z podstawowych rodzajów klimatu. Kształtuje się w głębi lądu. Wyróżnia się największą dobową oraz roczną amplitudą temperatury powietrza. Lata są upalne, a zimy surowe, mroźne. Wraz ze zwiększaniem się odległości od morza maleje wilgotność powietrza, przeciętne zachmurzenie nieba oraz ilość opadów. Zwiększone jest za to zapylenie powietrza.Internetowy System Aktów Prawnych – baza z informacjami o powszechnie obowiązującym w Polsce prawodawstwie, stanowiąca część najstarszego i jednego z najbardziej znanych polskich systemów informacji prawnej, powszechnie dostępna na stronie Sejmu RP.

    Tadżykistan dzieli się administracyjnie na cztery wilajety (tadż. вилоят):

  • Wilajet Administrowany Centralnie, złożony z 13 dystryktów (tadż. ноҳия, ros. район) oraz stolicy Duszanbe, będącą osobną jednostką administracyjną
  • Wilajet sogdyjski (16 dystryktów)
  • Wilajet chatloński (24 dystrykty)
  • Górnobadachszański Okręg Autonomiczny (7 dystryktów oraz miasto Chorog).


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Persowie – starożytny lud pochodzenia irańskiego, współcześnie zaś naród zamieszkujący głównie obszar Iranu (dawniej znanego jako Persja).
    Samarkanda (uzbec. Samarqand, tadżyc. Самарқанд, pers. سمرقند, ros. Самарканд) – miasto w Uzbekistanie, w Azji Środkowej, ok. 353 tys. mieszkańców (2008). Czwarte pod względem ludności miasto Uzbekistanu i stolica wilajetu samarkandzkiego. Ważny ośrodek przemysłowy i naukowy (6 szkół wyższych). W 2001 roku miasto zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
    Tadżykistan jest niewielkim krajem położonym w Azji Środkowej. Kraj ten należy do byłych republik radzieckich i jest w większości zdominowany przez wyznawców islamu. Tadżykistan jest krajem górzystym cechującym się surowym, kontynentalnym klimatem.
    Syr-daria (w starożytności Jaksartes) – rzeka w Uzbekistanie, Tadżykistanie i Kazachstanie. Długość 2212 km, powierzchnia dorzecza 219 tys. km².
    Narkotyk – potoczna nazwa niektórych substancji odurzających działających na ośrodkowy układ nerwowy. Ze względu na poglądy społeczne, różnice kulturowe, stany prawne itp. nie ma jednoznacznej definicji słowa narkotyk. Narkotykami nazywa się:
    Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.
    Jagnobczycy – niewielki naród pochodzenia irańskiego, zamieszkujący głównie górną dolinę rzeki Jagnob (wilajet sogdyjski Tadżykistanu), 145 km na północ od Duszanbe. Jagnobczycy są potomkami mieszkańców Sogdiany i mówią zupełnie niezrozumiałym dla Tadżyków dialektem języka sogdyjskiego: po jagnobijsku. Obecnie w dolinie Jagnobu żyje 300–500 osób, ponieważ w 1970 roku z powodu potrzeby siły roboczej do pracy na polach bawełny władze zdecydowały się wysiedlić cały naród na północ, w okolice Zafarobodu. Liczba deportowanych mieszkańców wyniosła 3,5 tysięcy osób.

    Reklama