• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Taśma filmowa

    Przeczytaj także...
    Błona fotograficzna, film fotograficzny lub tylko film (potocznie: taśma filmowa, klisza) – jeden z podstawowych rodzajów materiałów światłoczułych. Błona fotograficzna jest materiałem płaskim, przezroczystym i elastycznym.ORWO - znak towarowy, pod którym część zakładów chemicznych koncernu AGFA pozostała po II wojnie światowej na terenie NRD, produkowała od roku 1964 materiały fotochemiczne (błony, papiery i odczynniki) oraz taśmy magnetofonowe. Nazwa utworzona od skrótu wyrazów "Original Wolfen" - siedzibą firmy było miasto Wolfen w powiecie Bitterfeld we wschodnich Niemczech. Firma powstała w roku 1909 i po II wojnie światowej podjęła produkcję jako państwowa firma "Agfa Wolfen". Znakiem tym posługiwała się do roku 1964, kiedy arbitraż międzynarodowy rozstrzygnął, iż marka Agfa używana być może tylko przez przedsiębiorstwa związane z Agfą na terenie Niemiec Zachodnich.
    Fujifilm Holdings Corporation (jap. 富士フイルム株式会社, Fujifuirumu Kabushiki-kaisha) to japońska firma znana przede wszystkim z produkcji filmów do aparatów fotograficznych oraz samych aparatów. Fujifilm ma 220 oddziałów w różnych krajach w Azji, Europie czy Ameryce Północnej. Jest notowana na giełdach tokijskiej i amerykańskiej NASDAQ: FUJI.
    Przyrząd, (tzw. sklejarka) do łączenia odcinków profesjonalnej taśmy filmowej 35 mm

    Taśma filmowa, błona filmowa – perforowany, światłoczuły nośnik filmu, negatyw lub kopia pokazowa pozytywowa – najczęściej o szerokości 35 mm, ale także 16, 8 lub 70 mm.

    Kaszeta – ramka umieszczana w kamerze bądź projektorze zasłaniająca pewien obszar wyświetlanego obrazu. Używana w celu uzyskania różnych formatów obrazu na standardowej taśmie 35 mm.Agfa-Gevaert N.V. (Agfa, znana także jako AGFA) – producent materiałów i urządzeń używanych w poligrafii oraz diagnostyce medycznej. Firma została założona w 1867 nieopodal Berlina jako fabryka barwników sztucznych pod nazwą Aktiengesellschaft für Anilinfabrikation. Obecnie jej centrala znajduje się w Mortsel w Belgii. Spółka akcyjna, notowana na platformie Euronext poprzez giełdę w Brukseli oraz na giełdzie we Frankfurcie.

    Najpopularniejsze firmy produkujące materiały filmowe to: Kodak, Fujifilm, Agfa i nieistniejąca już ORWO. Podłożem (mechanicznym nośnikiem) taśmy filmowej stosowanym w przeszłości był łatwopalny celuloid, obecnie stosowane są trudnopalne podłoża na bazie octanu celulozy bądź ostatnio poliesterów.

    Taśma filmowa 8 mm – format światłoczułego nośnika filmu o szerokości 8 mm. Istnieje w kilku wersjach, jednak dwa podstawowe typy to Standard 8 mm oraz Super 8.CinemaScope – sposób realizacji szerokoekranowej umożliwiający projekcję filmów o proporcjach obrazu 2.66:1, dwukrotnie dłuższego od standardowego 1.33:1.

    Na taśmie film jest zapisany w postaci pojedynczych klatek – kadrów, przesuwających się w projektorze kinowym z prędkością 24 klatek na sekundę (w epoce kina niemego było to 16 klatek na sek.). Oprócz obrazu z boku kadru znajduje się ścieżka dźwiękowa. Perforacja natomiast służy do przesuwania taśmy wewnątrz projektora lub kamery. Obecnie już coraz rzadziej są stosowane inne szerokości taśmy – 70 mm, 16 mm, 8 mm i Super 8 mm.

    Celuloid – najstarsze termoplastyczne (mięknie w temp. ok. 90°C) tworzywo sztuczne. W jego skład wchodzą: nitroceluloza (70-74%), kamfora (20-30%) oraz barwniki i wypełniacze (1,5-3%). Tworzywo to otrzymuje się przez plastyfikację azotanu celulozy w kamforze. Jest łatwopalne, a także mało odporne na działanie związków chemicznych oraz światła. Rozpuszcza się w estrach, ketonach oraz mieszaninie alkoholu z eterem.Eastman Kodak – jeden z największych koncernów na świecie zajmujących się produkcją sprzętu fotograficznego i filmowego. Ma status międzynarodowej spółki akcyjnej. Firmą, od której pierwotnie wywodzi się obecny Eastman Kodak, jest Eastman Dry Plate Company założona przez wynalazcę George’a Eastmana i inwestora Henry’ego Stronga w 1881 r. Centrala firmy znajduje się w Rochester w stanie New York w USA.

    W ciągu ponad stu lat istnienia kinematografii wymyślono wiele formatów zapisu obrazu na taśmie filmowej. Format standardowy to klatka w proporcjach 1,37:1. W latach 60. i 70. popularny był format panoramiczny CinemaScope z proporcjami obrazu – 2,35:1. Obecnie w kinach powszechnie stosuje się tzw. kaszetę z proporcjami obrazu 1,85:1 lub 1,66:1. Taśma 70 mm znalazła zastosowanie m.in. przy wyświetlaniu obrazów (tradycyjnych i trójwymiarowych) w systemie IMAX. Ekran ma tu proporcje 1,43:1, kadr ustawiony jest poziomo, a nie pionowo jak na taśmie 35 mm.

    IMAX (ang. Image Maximum) – jeden z alternatywnych systemów kinowych używanych w przemyśle filmowym. Taśma filmowa IMAX ma znacznie większą rozdzielczość niż tradycyjna – powierzchnia użytkowa ma szerokość 58,5 mm i wysokość 70 mm, stąd obraz ma proporcje 1,44:1. Kadr jest ustawiony poziomo, a nie pionowo jak na taśmie filmowej 35 mm.Film Super 8 mm – format taśmy filmowej o szerokości 8 mm, ulepszona wersja starszego formatu 8 mm. Opracowany w firmie Eastman Kodak w roku 1960, a wprowadzony na rynek w roku 1965. Przeznaczony do użytku amatorskiego.

    Fakty[]

  • W najpowszechniejszym standardzie kinowym (taśma 35 mm) jedna sekunda filmu mieści się na 40 cm taśmy, co dla 120-minutowego filmu daje całkowitą długość taśmy filmowej około 2880 metrów.
  • Nowa taśma filmowa 35 mm pozwala wyświetlić obraz o jakości odpowiadającej obrazowi cyfrowemu składającemu się z 10 mln pikseli.
  • Zobacz też[]

  • błona fotograficzna
  • kamera filmowa
  • klisza
  • Kino – rodzaj sztuki widowiskowej uwiecznionej na taśmie filmowej lub wideo, w której aktor lub grupa aktorów odgrywa role dla widowni, lub nagrany jest obraz ruchomy z podkładem dźwiękowym lub bez. Terminem tym określa się też czasem sam spektakl lub też budynek, w którym on jest wyświetlany.Pozytyw – odwrotność negatywu. W filmie, pozytywowa kopia pokazowa filmu na błonie fotograficznej do wyświetlania w kinie.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kamera filmowa – urządzenie o działaniu zbliżonym do aparatu fotograficznego. Ciężka, kosztowna, profesjonalna odmiana kamery. Kamera filmowa wykonuje sekwencję wysokiej jakości zdjęć w bardzo krótkich odstępach czasu i rejestruje je na taśmie filmowej. Obecnie, w profesjonalnych produkcjach stosuje się zazwyczaj kamery filmowe wykorzystujące taśmy filmowe 35 mm. Kamer filmowych nie należy mylić z mniej skomplikowanymi kamerami telewizyjnymi, używanymi między innymi do nagrywania materiałów dla wiadomości telewizyjnych. Cechą charakterystyczną profesjonalnych kamer jest, czasem dość dużych rozmiarów, zasobnik na taśmę filmową.
    Film – utwór audiowizualny, składający się ze scen, które z kolei składają się z jednego lub więcej (do kilkudziesięciu) ujęć. Pierwotnie filmy wyświetlano w kinach, współcześnie również w telewizji i za pomocą innych urządzeń, takich jak magnetowidy, odtwarzacz DVD, Blu-ray i komputery.
    Projektor, rzutnik projekcyjny – urządzenie optyczne służące do wyświetlania na ekranie projekcyjnym obrazu nieruchomego lub ruchomego.
    Octan celulozy – organiczny związek chemiczny, ester kwasu octowego i celulozy, otrzymywany przez działanie kwasem octowym lub jego bezwodnikiem na celulozę w obecności kwasu siarkowego lub chlorku cynku (jako katalizatora).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.