TARGET

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

TARGET (ang. Trans European Automated Real Time Gross Settlement Express Transfer, Transeuropejski zautomatyzowany błyskawiczny system rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym) – system rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym (RTGS). System TARGET rozpoczął funkcjonowanie w 1999 r. wraz z przystąpieniem 11 krajów Unii Europejskiej do Unii Gospodarczej i Walutowej (UGiW) i przyjęciem przez te państwa wspólnej waluty euro. Wspomniany system służył do przeprowadzania rozrachunku operacji polityki pieniężnej Europejskiego Banku Centralnego, rozrachunku wyskokowych przelewów międzybankowych i innych płatności w euro.

Unia Europejska, UE – gospodarczo-polityczny związek 27 demokratycznych państw europejskich. Unia powstała 1 listopada 1993 roku – na mocy podpisanego 7 lutego 1992 traktatu z Maastricht – jako efekt wieloletniego procesu integracji politycznej, gospodarczej i społecznej. Korzenie współczesnej integracji europejskiej sięgają okresu powojennego i ograniczały się do 6 państw zachodnioeuropejskich. Państwa te tworzyły wiele form i mechanizmów współpracy, powoływały organizacje, instytucje i organy, których celem było wzmocnienie jedności między nimi. W 1993 nadrzędną wobec wszystkich poprzednich organizacji została Unia Europejska, sama otrzymując nieznaną wcześniej hybrydową formułę sui generis. Rozrachunek brutto w czasie rzeczywistym (ang. Real-Time Gross Settlement, RTGS) – transfer środków pieniężnych między rachunkami bankowymi realizowany niezwłocznie, w ciągu całego dnia operacyjnego (w godzinach pracy systemu). Zlecenia płatnicze RTGS są przetwarzane i księgowane pojedynczo, bez oczekiwania na kompensację z innymi transakcjami. Mianem RTGS określa się również klasę systemów rozliczeniowych, umożliwiających dokonywanie takich transakcji.

TARGET umożliwiał przetwarzanie płatności w czasie rzeczywistym, rozrachunki w pieniądzu banku centralnego i natychmiastowe zamknięcie rozliczeń. Utworzenie systemu TARGET pozwoliło na istotne obniżenie ryzyka systemowego w całej Unii Europejskiej, zaś jego uczestnikom – na zniwelowanie ryzyka kredytowego.

TARGET2 (Transeuropejski Zautomatyzowany Błyskawiczny System Rozrachunku Brutto w Czasie Rzeczywistym) – transeuropejski zautomatyzowany błyskawiczny system rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym dla euro wg definicji w wytycznych EBC/2007/2, w którym płatności rozliczane są w pieniądzu banku centralnego.Euro, ευρώ, евро (znak: €, kod ISO 4217: EUR) – nazwa przyjęta na posiedzeniu w Madrycie w grudniu 1995 roku – wspólna waluta europejska wprowadzona w miejsce walut krajowych. W formie gotówkowej została wprowadzona w obieg 1 stycznia 2002 r.

TARGET został stworzony przez wzajemne połączenie ze sobą siecią Interlinking systemów RTGS prowadzonych przez banki centralne z państw członkowskich uczestniczących w UGiW oraz Danii, Szwecji i Wielkiej Brytanii, a także tzw. mechanizm płatności Europejskiego Banku Centralnego – EPM (ECB payment mechanism). Dla banków centralnych z państw, które przyjęły euro, uczestnictwo w systemie TARGET było obowiązkowe. Uczestnikami wspomnianego systemu mogły być instytucje kredytowe z Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) objęte nadzorem. Ponadto za zgodą właściwego banku centralnego uczestnikami systemu TARGET mogły być podmioty świadczące usługi rozliczeniowe lub rozrachunkowe, przedsiębiorstwa inwestycyjne, instytucje sektora publicznego państw członkowskich uprawnione do prowadzenia rachunków dla klientów, ministerstwa skarbu lub odpowiadające im organy centralnych lub regionalnych władz państw członkowskich, działające na rynkach pieniężnych. Dostęp do TARGET mogły mieć również banki centralne z krajów UE, których systemy RTGS nie były przyłączone do systemu TARGET.

Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.Europejski Obszar Gospodarczy, EOG (ang. European Economic Area, EEA) – strefa wolnego handlu i Wspólny Rynek, obejmujące kraje Unii Europejskiej i Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), z wyjątkiem Szwajcarii. EOG opiera się na czterech fundamentalnych wolnościach: swobodzie przepływu ludzi, kapitału, towarów i usług.

W marcu 2005 r. do systemu TARGET przystąpił Narodowy Bank Polski za pośrednictwem Banca d’Italia. System TARGET został w 2008 r. zastąpiony przez system TARGET2.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • jednolity obszar płatności w euro
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Systemy rozrachunku papierów wartościowych w Polsce i Unii Europejskiej, B. Wróbel, K. Nakoneczny (red.), Warszawa: NBP, 2009.
  • Europejski Bank Centralny. Eurosystem. Europejski System Banków Centralnych, ECB, 2008.
  • Narodowy Bank Polski (NBP) – polski bank centralny z siedzibą w Warszawie. Podstawowym celem działalności NBP jest utrzymanie stabilnego poziomu cen, przy jednoczesnym wspieraniu polityki gospodarczej Rządu, o ile nie ogranicza to podstawowego celu NBP.DaniaKrólestwo Danii (duń. Kongeriget Danmark) – państwo położone w Europie Północnej (Skandynawia), najmniejsze z państw nordyckich. W jej skład wchodzą też formalnie Grenlandia oraz Wyspy Owcze, które posiadając szeroką autonomię tworzą z kontynentalną Danią Wspólnotowe Królestwo Danii (Rigsfællesskabet). Dania graniczy od południa z Niemcami, zaś przez cieśninę Sund sąsiaduje ze Szwecją.




    Warto wiedzieć że... beta

    Europejski Bank Centralny, EBC (niem. Europäische Zentralbank, EZB; ang. European Central Bank, ECB; fr. Banque centrale européenne) – bank centralny Unii Europejskiej, a także bank emisyjny w odniesieniu do waluty euro, przyjętej przez 17 krajów Unii. Siedzibą EBC jest Frankfurt nad Menem.
    Bank centralny – instytucja odpowiedzialna za funkcjonowanie systemu bankowego. Zazwyczaj działa jako jednostka państwowa, bądź podporządkowana państwu.
    Sektor publiczny jest częścią gospodarki, która zajmuje się dostarczaniem dóbr i usług dla państwa i obywateli. Jego działalność ma zastosowanie na poziomie państwowym, regionalnym oraz lokalnym. Aktywność sektora publicznego opiera się przede wszystkim na zapewnieniu obywatelom opieki socjalnej, gwarantowaniu bezpieczeństwa narodowego i planowaniu zagospodarowania przestrzeni. Do sektora publicznego zalicza się wszystkie jednostki organizacyjne, w których własność Skarbu Państwa lub samorządu ma udział większy niż 50%.
    Ryzyko rynkowe (ang. market risk) zwane również ryzykiem systematycznym (ang. systematic risk), systemowym lub ryzykiem niedywersyfikowalnym – jest spowodowane czynnikami ogólnogospodarczymi (ustrój gospodarczy, polityka, czynniki koniunkturalne) oraz losowymi (np. inflacja i wojna). Czynniki te mają wpływ na cały rynek. W związku z tym ryzyka systematycznego nie da się zmniejszyć ani wyeliminować. Ryzyko rynkowe (systematyczne) ma swoje źródło w siłach, od których nie da się uniezależnić, takich jak ogólna kondycja gospodarki. Ryzyko rynkowe dotyczy ogółu społeczeństwa. W zależności od sfery finansów na jaką oddziałuje będzie nieco odmiennie definiowane.
    Jednolity obszar płatności w euro, SEPA (z ang. Single Euro Payments Area) – obszar, w ramach którego możliwe są bezgotówkowe rozliczenia w euro, zarówno transgraniczne, jak i wewnątrz państw członkowskich, według takich samych zasad, regulacji prawnych i zobowiązań.
    Bank Włoch (wł. Banca d’Italia, ang. Bank of Italy) – włoski bank centralny założony w 1893 r. poprzez fuzję czterech największych banków we Włoszech. Podobnie jak amerykański Fed bank centralny Włoch należy do prywatnych właścicieli. Od 1981 r. jest niezależny od rządu. Siedzibą banku jest Pałac Palazzo Koch przy Via Nazionale w Rzymie. Założony w 1893 r., bank uzyskał monopol na emisję pieniędzy w 1926 r. Ponieważ Włochy są członkiem Unii Europejskiej, Banca d’Italia jest również jednym z centralnych banków narodowych, członkiem Europejskiego Systemu Banków Centralnych, ESBC.

    Reklama