• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tętnica tarczowa górna

    Przeczytaj także...
    Mięsień łopatkowo-gnykowy (łac. musculus omohyoideus) - jeden z mięśni szyi, parzysty i składający się z dwóch brzuśców, należący do grupy mięśni podgnykowych. Podobnie jak inne mięśnie podgnykowe swoim działaniem obniża lub ustala kość gnykową.Kość gnykowa (łac. os hyoideum) – nieparzysta kość trzewioczaszki nie mająca połączenia z innymi kośćmi. Leży topograficznie w obrębie szyi, pomimo tego jest jednak zaliczana do kości czaszki. Ma kształt podkowy, zawieszona jest poniżej żuchwy. Prawie całkowicie zbudowana jest z istoty zbitej. Bierze ona udział w ruchach krtani dzięki połączeniu z chrząstką tarczowatą za pomocą wzmocnionej więzadłowo błony tarczowo-gnykowej.
    Mięsień mostkowo-tarczowy (łac. musculus sternothyroideus) – jeden z mięśni szyi, parzysty, należący do grupy mięśni podgnykowych. Obniża lub ustala kość gnykową, może pełnić rolę mięśnia wdechowego.
    Naczynia gruczołu tarczowego. Tętnica tarczowa górna oznaczona w górnej prawej części rysunku (Superior thyroid artery)

    Tętnica tarczowa górna (arteria thyroidea superior) – gałąź tętnicy szyjnej zewnętrznej (a. carotis externa), odchodząca od niej na wysokości rogu większego kości gnykowej i kierująca się w stronę gruczołu tarczowego (glandula thyroidea).

    Tętnica podobojczykowa (łac. arteria subclavia, ang. subclavian artery) − parzysta tętnica przebiegająca pod obojczykiem, zaopatrująca w krew kończyny górne, oraz wysyłająca gałęzie do klatki piersiowej i głowy.Tarczyca (łac. glandula thyroidea) – nieparzysty gruczoł wydzielania wewnętrznego występujący u kręgowców. Wytwarza hormony trójjodotyroninę (T3), tyroksynę (T4) i kalcytoninę, wpływając na metabolizm i gospodarkę wapniowo-fosforową organizmu.

    Przebieg[]

    W początkowym odcinku tętnicę tarczową górną przykrywa brzeg przedni mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego (m. sternocleidomastoideus). Następnie, na krótkim odcinku, biegnie ku przodowi i do góry do trójkąta tętnicy szyjnej (trigonum caroticum), gdzie jest przykryta przez mięsień szeroki szyi (platysma) i blaszkę powierzchowną powięzi szyi (lamina superficialis fasciae colli). Później biegnie w dół, bocznie od gałęzi zewnętrznej nerwu krtaniowego górnego (n. laryngeus superior) - gałęzi nerwu błędnego (n. vagus) oraz od mięśnia zwieracza gardła dolnego (m. constrictor pharyngis inferior), a poniżej mięśni: łopatkowo-gnykowego (m. omohyoideus), mostkowo-gnykowego (m. sternohyoideus) i mostkowo-tarczowego (m. sternothyroideus).

    Mięsień mostkowo-gnykowy (łac. musculus sternohyoideus) - jeden z mięśni szyi, parzysty, należący do grupy mięśni podgnykowych. Swoim działaniem obniża lub ustala kość gnykową, w nieznacznym zakresie może pełnić rolę mięśnia wdechowego.Nerw krtaniowy górny (łac. nervus laryngeus superior) – ma swój początek w dolnej części zwoju dolnego nerwu błędnego. Biegnie w dół między boczną ścianą gardła a tętnicą szyjną wewnętrzną. Na wysokości kości gnykowej dzieli się na gałąź wewnętrzną i zewnętrzną.

    Gałęzie[]

    Tętnica tarczowa górna poprzez swoje odgałęzienia zaopatruje tarczycę, a także niektóre mięśnie szyi. Gałąź do tarczycy dzieli się na dwie gałązki: większą, zaopatrującą część przednią gruczołu oraz mniejszą zstępującą, która unaczynia powierzchnię tylną. W okolicy cieśni tarczycy gałęzie te tworzą połączenia tętnicze: pierwsza z odpowiadającą jej gałęzią ze strony przeciwnej, druga gałąź zstępująca natomiast z tętnicą tarczową dolną (od pnia tarczowo-szyjnego lub od tętnicy podobojczykowej), na powierzchni tylnej tarczycy. Ponadto tętnica tarczowa górna oddaje następujące gałęzie:

    Mięsień szeroki szyi (łac. platysma) – jest to duży, płaski, powierzchniowy mięsień szyi. Jego przyczep początkowy znajduje się w tkance podskórnej, na poziomie II i III żebra. Biegnie ku górze i kończy się na powięzi przyuszniczej i żwaczowej oraz powyżej brzegu żuchwy od guzka bródkowego do pierwszego zęba trzonowego. Jego głównym zadaniem jest opuszczanie dolnej wargi i żuchwy w czasie wykonywania ruchów twarzy – odgrywa dużą rolę w mimice. Przesuwa usta ku dołowi, nadając twarzy wyraz wściekłości lub przerażenia. Współuczestniczy w ruchach dolnej wargi. Jego napięcie zmniejsza nacisk na żyły szyjne, umożliwiając łatwiejszy odpływ krwi żylnej z głowy.Tętnica szyjna zewnętrzna (łac. arteria carotis externa) - jest przednią gałęzią tętnicy szyjnej wspólnej, odchodzącą w miejscu podziału tętnicy szyjnej. W początkowym odcinku, w obrębie trójkąta tętnicy szyjnej odchyla się ona od tętnicy szyjnej wewnętrznej przyśrodkowo i do przodu, biegnąc w kierunku kąta żuchwy. Następnie krzyżuje od tyłu brzusiec tylny mięśnia dwubrzuścowego oraz mięsień rylcowo-gnykowy, przechodząc z trójkąta tętnicy szyjnej do dołu zażuchwowego. Biegnie bardziej zewnętrznie, objęta miąższem gruczołu ślinianki przyusznej. W dole zażuchwowym przebiega ku tyłowi od szyjki żuchwy.
  • gałąź podgnykową (ramus infrahyoideus);
  • tętnicę krtaniową górną (arteria laryngea superior);
  • gałąź mostkowo-obojczykowo-sutkową (ramus sternocleidomastoideus);
  • gałąź pierścienno-tarczową (ramus cricothyroideus).
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy (łac. musculus sternocleidomastoideus) - jeden z powierzchownych mięśni szyi. Jest to silny mięsień, dobrze widoczny u żywego człowieka - zarysowuje się on bardzo wyraźnie na szyi przy obrocie głowy w prawo lub w lewo. W praktyce klinicznej często określany skrótem MOS (akronim od Mostkowo-Obojczykowo-Sutkowych).Nerw błędny, nerw X (łac. nervus vagus) – najdłuższy z nerwów czaszkowych, jest nerwem mieszanym, prowadzi włókna czuciowe, ruchowe i przywspółczulne. Należy do autonomicznego układu nerwowego (AUN) o charakterze przywspółczulnym (parasympatycznym), podobnie jak okoruchowy i twarzowy.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Tętnica tarczowa dolna (łac. arteria thyroidea inferior) – tętnica zaopatrująca dolną część gruczołu tarczowego. Jest końcowym odgałęzieniem pnia tarczowo-szyjnego, wychodzącego z tętnicy podobojczykowej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.