• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tętnica promieniowa

    Przeczytaj także...
    Dłoń, powierzchnia dłoniowa (łac. palma manus) – u naczelnych okolica ciała obejmująca powierzchnię przednią (w pozycji anatomicznej) ręki, pozbawiona owłosienia, której skóra pokryta jest liniami papilarnymi. Według profesora Bochenka do dłoni nie zalicza się okolicy dłoniowej palców (zatem dotyczy jedynie śródręcza i nadgarstka). W języku potocznym określenie dłoń stosuje się w odniesieniu do całej ręki.Palec ręki – u człowieka i zwierząt zakończenie ręki zwieńczone pazurami, paznokciami, kopytami itp. Liczba palców ręki może wynosić od jednego (np. u konia) do pięciu (naczelne).
    Mięsień (łac. musculus) – kurczliwy narząd, jeden ze strukturalnych i funkcjonalnych elementów narządu ruchu, stanowiący jego element czynny. Występuje u wyższych bezkręgowców i u kręgowców. Jego kształt i budowa zależy od roli pełnionej w organizmie.
    Tętnica promieniowa (na rycinie po lewej) i łokciowa (po prawej)
    Łuk dłoniowy powierzchowny i głęboki
    Anatomia powierzchowna naczyń i nerwów kończyny górnej.

    Tętnica promieniowa (łac. arteria radialis) jest jedną z dwóch większych tętnic biegnących na przedramieniu (obok tętnicy łokciowej) zaopatrującą w krew tętniczą struktury anatomiczne dłoni.

    Przedramię (łac. Antebrachium) – w anatomii człowieka – część kończyny górnej, znajdująca się między ręką i ramieniem (dokładnie między nadgarstkiem i stawem łokciowym).Mięsień ramienno-promieniowy (łac. musculus brachioradialis) - położony powierzchownie, podłużny, silny mięsień grupy promieniowej przedramienia.

    Przebieg[]

    Po oddzieleniu od tętnicy ramiennej w dole łokciowym biegnie w kierunku dłoni pod mięśniem towarzyszącym (mięsień ramienno-promieniowy). Tętno tego naczynia można wyczuć na nadgarstku po stronie kciuka (najczęstsze miejsce badania pulsu) oraz w tabakierce anatomicznej.

    Palec wskazujący (wskaziciel, drugi) (łac. index). Szkielet palca drugiego składa się z trzech kości (paliczków, łac. phalanges): paliczka bliższego (łac. phalanx proxima), paliczka środkowego (łac. phalanx media) i paliczka dalszego (paznokciowego) (łac. phalanx distalis). Łącznie z II kością śródręcza, kości te tworzą trzy stawy: śródręczno-paliczkowy (oznaczany czasem z języka angielskiego i łacińskiego MP), międzypaliczkowy bliższy (PIP) i międzypaliczkowy dalszy (DIP). Analogicznie zbudowane są palce III - V ręki.Kciuk (łac. pollex) to u naczelnych pierwszy palec ręki przeciwstawny czterem pozostałym. Od pozostałych palców różni się także tym, że składa się z dwóch, a nie trzech paliczków – w tym podobny jest do palucha stopy. Kciuk zapewnia chwytność dłoni.

    Gałęzie i zakres unaczynienia[]

    Tętnica promieniowa tworzy zespolenie z tętnicą łokciową w dwóch miejscach:

  • łuk dłoniowy powierzchowny (łac. arcus palmaris superficialis) - głównie zaopatrywany przez tętnicę łokciową,
  • łuk dłoniowy głęboki (łac. arcus palmaris profundus) - głównie zaopatrywany przez tętnicę promieniową.
  • Należy zauważyć, że kciuk oraz połowa palca wskazującego od strony kciuka jest zaopatrywana przez łuk dłoniowy głęboki, natomiast reszta palców całkowicie przez łuk dłoniowy powierzchowny. Łuk dłoniowy głęboki unaczynia mięśnie dłoni.

    Tętnica, naczynie tętnicze (łac. arteria) - makroskopowo widoczne naczynie krwionośne o nieprzepuszczalnej ścianie, które bez względu na fizjologiczny skład krwi, prowadzi krew z serca do narządów ciała. Układ naczyń tętniczych jest połączony z układem naczyń żylnych poprzez sieć naczyń włosowatych.Tętnica ramienna (łac. arteria brachialis) jest największą tętnicą kończyny górnej, zaopatrującą ją w krew tętniczą. Puls tętnicy ramiennej jest wykorzystywany do pomiaru ciśnienia.

    Bibliografia[]

  • Atlas Anatomii Peter Abrahams strona 140 ISBN 83-7311-775-X
  • Janina Sokołowska-Pituchowa (red.): Anatomia człowieka. Podręcznik dla studentów medycyny. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa, 2005. ISBN 83-200-3185-0.
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Krew (łac. sanguis, stgr. αἷμα, haima) – płyn ustrojowy, który za pośrednictwem układu krążenia pełni funkcję transportową oraz zapewnia komunikację pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała (układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą. Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym. Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia.Tętnica łokciowa: - zaopatruje w krew tętniczą dłoń. - odchodzi od t. ramiennej w dół i przyśrodkowo, leży na m. ramiennym. W okolicach nadgarstka daje się wyczuć dotykiem. - tętnica promieniowa tworzy zespolenie z tętnicą łokciową w dwóch miejscach:



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Dół łokciowy (łac. fossa cubitalis) – trójkątny obszar zlokalizowany na przedniej stronie zgięcia łokciowego człowieka.
    Łuk dłoniowy głęboki (łac. arcus palmaris profundus) – tętnica ręki utworzona przez tętnicę promieniową oraz w mniejszym stopniu łokciową (odwrotnie niż w łuku dłoniowym powierzchownym).
    Tabakierka anatomiczna (łac. foveola radialis - dosłownie dołek promieniowy) - jest to głęboki dołek, widoczny na ręce, o kształcie nieco trójkątnym, ograniczony od strony łokciowej ścięgnem mięśnia prostownika długiego kciuka, zaś od strony promieniowej ścięgnami mięśnia prostownika krótkiego kciuka i mięśnia odwodziciela długiego kciuka.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.