• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Tętnica oczna

    Przeczytaj także...
    Nerw wzrokowy (łac. nervus opticus) – II nerw czaszkowy, część drogi wzrokowej. Przebiega od siatkówki do skrzyżowania wzrokowego.Zatoka jamista (łac. sinus cavernosus) - jedna z zatok żylnych opony twardej. Leży po obu stronach siodła tureckiego. Jest obszerną jamą poprzedzielaną beleczkami łącznotkankowymi wysłanymi śródbłonkiem. Na przekroju ma wygląd gąbczasty. Beleczki w świetle zatoki wzięły się ze zlania żył, których ściany uległy zanikowi. Ma kształt trójkąta, w którym można wyróżnić 3 ściany:
    Komórki sitowe (łac. cellulae ethmoidales) – to najmniejsze z zatok przynosowych człowieka. Składają się z drobnych jamek kostnych poprzedzielanych cienkimi blaszkami kostnymi. Wypełniają one błędnik sitowy (łac. labyrinthus ethmoidalis) i stanowią zasadniczą część kości sitowej. Każda komórka sitowa wysłana jest błoną śluzową.
    Naczynia prawego oczodołu - widok z góry. Tętnica oczna zaznaczona po prawej stronie jako Ophthalmic
    Schemat koła tętniczego mózgu ze wskazaniem odejścia tętniczy ocznej.

    Tętnica oczna (łac. arteria ophthalmica) — gałąź tętnicy szyjnej wewnętrznej. Zaopatruje ona oczodół oraz część zatok przynosowych.

    Oko – narząd receptorowy umożliwiający widzenie. W najprostszym przypadku chodzi o zdolność wykrywania pewnego zakresu promieniowania elektromagnetycznego. Bardziej skomplikowane oczy są w stanie dostarczyć informacje o kierunku padania światła, jego intensywności oraz kształtach obiektów.Tętnica grzbietowa nosa (łac. arteria dorsalis nasi) — stanowi jedną z końcowych gałęzi tętnicy ocznej. Bierze ona udział w unaczynieniu nosa zewnętrznego. Przez niektórych uważana jest za gałąź tętnicy nadbloczkowej.

    Przebieg[]

    Tętnica oczna odchodzi od obwodu tętnicy szyjnej wewnętrznej z przodu i nieco przyśrodkowo. Miejsce odejścia leży tuż powyżej zatoki jamistej w miejscu gdzie tętnica szyjna wewnętrzna tworzy ostry łuk ku tyłowi i ku górze. Tętnica oczna leży wewnątrzoponowo. Po odejściu kieruje się ku przodowi i towarzysząc nerwowi wzrokowemu wchodzi do kanału wzrokowego. Układa się tam bocznie i nieco ku dołowi od nerwu wzrokowego. Następnie tętnica skręca ku górze i kieruje się na przyśrodkową stronę oczodołu. W tym krótkim odcinku biegnie ona poprzecznie przez oczodół. W tym miejscu oddaje tętnicę łzową, która stanowi przedłużenie głównego pnia tętnicy ku przodowi. Ponadto biegnąc poprzecznie odchodzą od niej: tętnica środkowa siatkówki oraz gałęzie do mięśni gałkoruchowych, oraz tętnice rzęskowe tylne długie i tętnice rzęskowe tylne krótkie. Dalej skręca ku przodowi leżąc równolegle do długiej osi oczodołu i kieruje się do przyśrodkowego kąta oka rozpadając się na swoje gałęzie końcowe (tętnica nadoczodołowa, tętnica grzbietowa nosa i tętnica nadbloczkowa). Biegnąc po przyśrodkowej ścianie oczodołu układa się ona pomiędzy m. prostym przyśrodkowym a m. skośnym górnym. W tym odcinku oddaje także gałązki mięśniowe oraz dwie tętnice, które przebijają poprzecznie przyśrodkową ścianę oczodołu i wchodzą do komórek sitowych. Są to tętnica sitowa przednia oraz tętnica sitowa tylna.

    Mięśnie zewnętrzne gałki ocznej - grupa ośmiu mięśni otaczających gałkę oczną, z których sześć stanowi aparat ruchowy gałki ocznej.Tętnica szyjna wewnętrzna (łac.arteria carotis interna) - główne naczynie zaopatrujące mózg w krew tętniczą. Biegnie od miejsca podziału tętnicy szyjnej wspólnej (3-4 kręg szyjny) do podstawy czaszki.

    Gałęzie[]

    Grupując gałęzie tętnicy ocznej, biorąc pod uwagę obszar zaopatrzenia możemy wyróżnić:

    Gałęzie do gałki ocznej i zawartości oczodołu[]

  • tętnica środkowa siatkówki (łac. arteria centralis retinae)
  • tętnica łzowa (łac. arteria lacrimalis)
  • tętnice rzęskowe tylne długie (łac. arteriae ciliares posteriores longae)
  • tętnice rzęskowe tylne krótkie (łac. arteriae ciliares posteriores breves
  • gałęzie mięśniowe (łac. rami musculares)
  • tętnice rzęskowe przednie (łac. arteriae ciliares anteriores)
  • Gałęzie do jamy nosowej i zatok przynosowych[]

  • tętnica sitowa przednia (łac. arteria ethmoidalis anterior)
  • tętnica oponowa przednia (łac. arteria meningea anterior)
  • tętnica sitowa tylna (łac. arteria ethmoidalis posterior)
  • Gałęzie końcowe tętnicy ocznej[]

  • tętnica nadoczodołowa (łac. arteria supraorbitalis)
  • tętnica grzbietowa nosa (łac. arteria dorsalis nasi)
  • tętnica nadbloczkowa (łac. arteria supratrochlearis)
  • Bibliografia[]

    Wiesław Łasiński: Anatomia głowy dla stomatologów. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1993. ISBN 83-200-1686-X.

    Tętnice rzęskowe tylne długie (łac. arteriae ciliares posteriores longae) – dwie gałęzie tętnicy ocznej, boczna i przyśrodkowa. Przebiegają między twardówką i jagodówką do ciała rzęskowego.Tętnice rzęskowe tylne krótkie (łac. arteriae ciliares posteriores breves) – gałęzie tętnicy ocznej (10-15); przebijają twardówkę wkoło nerwu wzrokowego i zaopatrują błonę naczyniową gałki ocznej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Mięsień skośny górny (łac. musculus obliquus superior) – jeden z mięśni zewnętrznych gałki ocznej, który skręca gałkę oczną do wewnątrz, obniża ją i odwodzi. Jest unerwiony przez nerw bloczkowy (IV).
    Tętnica łzowa (łac. arteria lacrimalis) – gałąź tętnicy ocznej, przebiega wzdłuż górnego brzegu mięśnia prostego bocznego (gałki ocznej) i wnika do gruczołu łzowego. Wychodzą z niego:
    Zatoki przynosowe, (łac. sinus paranasales) - przestrzenie pneumatyczne w kościach twarzoczaszki mające połączenie z jamą nosową. Są to wpuklenia błony śluzowej wrośnięte od jamy nosowej w otaczające kości, od których przyjmują swoje nazwy. Zaczynają się one rozwijać u człowieka już w życiu płodowym, ostateczne zaś wymiary osiągają w drugiej dekadzie życia. W rozwoju embrionalnym jako pierwsza wykształca się zatoka szczękowa.

    Reklama